scheiden? geoorloofd of niet?

[priemjohannes]

quote:

door lonneke op 12 Feb 2003 16:48
ik ken mensen die in gelijke situatie zitten en écht hopen dat hun partner vreemd gaat omdat ze dan een voor God en de gemeente een geldige reden hebben om te scheiden........kun je dat begrijpen?

quote:

op 12 Feb 2003 17:11:59 schreef DoubleUP:
Dus hóeft die persoon er tegenover God alleen maar mee: de lasten op Zijn Zoon leggen. En naar de gemeente hoeft die persoon er helemaal niks mee, behalve liefde en zorg te verwachten!

priemjohannes
Ik bedoel: je kunt, met dit soort hopen, er tegenover God en zijn heilige gemeente totaal niets mee. Zo duidelijker?

[lonneke]

Priemjohannes, Doubleup, Qohelet en Anne bedankt voor jullie reaktie's. Jullie zijn liefdevolle mensen. Ik kan niet anders zeggen:)

[izzewizze]

quote:

op 12 Feb 2003 12:06:37 schreef Jakolien:


Wat wil je daarmee zeggen Izzewizze?
Kunnen wat jou betreft de normen van de 10 geboden wel worden opgeruimd, omdat het in de praktijk té moeilijk is om ze te handhaven?

Ho, ho wat kort door de bocht. Maar je mag ook geen mensen doden, toch heeft d overheid het recht om het zwaard toe te passen.

Maar de dagelijkse ellende kan wel zo groot zijn, dat scheiden de enige oplossing is. Daar sluiten jullie je ogen voor, en roepen dan dat Jezus gezegd heeft dat je niet mag scheiden. Dat heeft Hij ook, maar tegelijkertijd was Christus ook heel mild in zijn oordelen, omdat Hij wist van de hardheid van ons hart. Die bewogenheid die mis ik een beetje in de discussie, vandaar mijn relativerende opmerkingen. Laatst heb ik helaas, na een jaar praten en in samenspraak met andere christenen, een echtpaar moeten adviseren om uit elkaar te gaan. Dat was niet makkelijk en toch denk ik dat God met beiden verder wil. En met alle respect een oordeel heb ik dan niet, dat hoeft ook niet.
De bijbel is duidelijk over oordelen:
- Oordeel niet opdat u niet geoordeel wordt
- De maat waarmee u oordeelt daarmee zal u geoordeeld worden

Wie zonder zonde is mag de eerste steen werpen, zei Christus en volgens Gods wet had die vrouw gestenigd moeten worden, de Farizeeën hadden er op grond van Gods woord alle recht toe. Toch predikte Christus wat anders, voor mij nog altijd meer dan voldoende reden om na te denken voordat ik een oordeel vel... een mening heb ik wel.

[Qohelet]

Dit spanningsveld is mooi verwoord in twee sonnetten (Johan Klein, Emmaüsgangers)

Geschreven

Wat heeft de goede Meester toch bezield
toen rabbi's met een deerne bij Hem kwamen?
Hij had de wet van Mozes te beamen
waarvan geen tittel en geen jota viel.

Waarom dat schrijven ... en niet onomwonden
wat eenmaal was geschreven nagesproken?
Waarom niet zelf de eerste steen genomen?
Hij had het recht, want Hij was zonder zonde.

Hij deed het niet. Hij liet de deene leven.
Hij bukte zich, en heeft met zachte hand
het levend woord in het gedweeë zand
en in haar hart de wet van God geschreven.

Dekt Hij met zand wat vuil is en verdorven?
Hij heeft het stervend in een hout gekorven.

***
Verantwoordelijk

Ik zie het breed. Ik houd niet van dat schermen
met 'goed' of 'fout' -- dat is een zaak voor 'Boven'.
Ik laat een ieder vrij in het geloven
en spreek met elk in algemene termen.

Gaat iemand gout, ik houd het bij 'begrijpen':
vermanen is zo liefdeloos, lijkt mij.
De tijd van 't vingertje is toch voorbij?
Ik zíe wel kwaad, maar laat het liever rijpen.

Dan wijs ik op die slechte oude tijd,
toen men de ander voorschreef hoe te leven:
velen zijn zo de wereld ingedreven.
Ik zweer bij éigen verantwoordelijkheid.

- Meester, ik heb U toch nooit iets misdaan?
- U liet een broeder naar de hel toegaan!

[Jakolien]

Wat een indrukwekkende gedichten!
Echt mooi!

Blijkbaar is er niets nieuws onder de zon; ook in vroeger tijden werd vermaning vaak als 'liefdeloos' gezien...

[Jan W]

quote:

op 13 Feb 2003 10:47:07 schreef Jakolien:
Wat een indrukwekkende gedichten!
Echt mooi!

Blijkbaar is er niets nieuws onder de zon; ook in vroeger tijden werd vermaning vaak als 'liefdeloos' gezien...

De manier waarop vermaand wordt is vaak liefdeloos....

[Amo Draijer]

quote:

op 13 Feb 2003 16:34:46 schreef Jan W:
De manier waarop vermaand wordt is vaak liefdeloos....

Is het niet vaak maar net vanuit welke positie je dit beoordeeld? Ervaar je dit zo als vermaner of als vermaande?

[Jan W]

Het gaat mij om het gehanteerde taalgebruik bij vermaning en de hoogmoed die daar vaak bij komt kijken, wij die komen vermanen weten het beter. Stefan Paas noemt terecht deze vorm van vermaning "hoogmoed".

[DoubleUP]

Over de gedichten:

Is de boodschap hiervan:
Doe álles wat je kunt om de zonde te voorkomen. Maar als je valt: laat je corrigeren door je broeder/zuster die het ziet, en ga er dan mee naar je Verlosser.
Hij kent de moeite van de verleiding. Hij weet wat het is om mens te zijn.
Hij heeft aan het kruis jouw vrijbrief geschreven.

'Ga heen en zondig niet meer...'

en je mag weer helemaal opnieuw beginnen.

Trouwens: ook als je verkeerd of juist helemaal niet vermaand hebt!

[jojo]

Misschien past deze vraag wel niet helemaal hier maar ik wil hem toch graag ergens kwijt.
Ik heb een vraag over een relatie hebben met een gescheiden man of vrouw.

Een familielid van mij heeft een 'relatie' met een gescheiden iemand. Ze denken ook al na over de toekomst en over het eventueel gaan trouwen. Nu heeft mijn familielid ergens gehoord dat in de bijbel staat dat je als je eenmaal getrouwd bent je altijd getrouwd blijft voor God tenzij de ander komt te overlijden.

Is dat zo en waar kan ik dat vinden in de bijbel?

[lonneke]

wie overspel heeft gepleegd is voor God in feite al gescheiden, dus niet alleen bij overlijden.

[dingo]

quote:

op 07 May 2003 22:15:33 schreef jojo:

Misschien past deze vraag wel niet helemaal hier maar ik wil hem toch graag ergens kwijt.
Ik heb een vraag over een relatie hebben met een gescheiden man of vrouw.

Een familielid van mij heeft een 'relatie' met een gescheiden iemand. Ze denken ook al na over de toekomst en over het eventueel gaan trouwen. Nu heeft mijn familielid ergens gehoord dat in de bijbel staat dat je als je eenmaal getrouwd bent je altijd getrouwd blijft voor God tenzij de ander komt te overlijden.

Is dat zo en waar kan ik dat vinden in de bijbel?

Op verscheidene plaatsen:Mattheus 19:9  Doch Ik zeg u: Wie zijn vrouw wegzendt om een andere reden dan hoererij en een andere trouwt, pleegt echtbreuk.
Markus 10:11,12  En Hij zeide tot hen: Wie zijn vrouw wegzendt en een andere trouwt, pleegt echtbreuk ten opzichte van haar; en indien zij haar man verlaat en een ander trouwt, pleegt zij echtbreuk.
Lukas 16:18  En ieder, die zijn vrouw wegzendt, en een andere trouwt, pleegt echtbreuk; en wie een vrouw, die door haar man weggezonden is, trouwt, pleegt echtbreuk.

Lees deze teksten wel in hun context (niet met losse bijbelteksten gaan gooien dus).

[Marloes]

Matth. 5:27-28
Gij hebt gehoord, dat er gezegd is: Gij zult niet echtbreken. Maar Ik zeg u: Een ieder, die een vrouw aanziet om haar te begeren, heeft in zijn hart reeds echtbreuk met haar gepleegd.

[elle]

quote:

op 07 May 2003 22:15:33 schreef jojo:
Een familielid van mij heeft een 'relatie' met een gescheiden iemand. Ze denken ook al na over de toekomst en over het eventueel gaan trouwen. Nu heeft mijn familielid ergens gehoord dat in de bijbel staat dat je als je eenmaal getrouwd bent je altijd getrouwd blijft voor God tenzij de ander komt te overlijden.

Ik denk dat er een aantal dingen door elkaar lopen, in dit verhaal.

Oude testament
1) allerlei wetten bepalen dingen rond huwelijken (bijv Deut. 22:13-30)
2) een man mag een echtscheiding regelen (scheidbrief)
3a) een vrouw-met-scheidbrief mag hertrouwen (deut. 24:1-5)
3b) na het zoonloos overleiden van de echtgenoot, hertrouwde de vrouw met een broer van de echtgenoot; dit is ingesteld voor het Joodse volk, en betekent dat de naam van de eerste echtgenoot niet uitsterft (Deut 25:5-10)

Conclusie: trouwen is een samenlevingsvorm, waarbij 1 man en 1 vrouw bij elkaar blijven en samen voor kroost zorgen. Alleen weduwen/gescheiden vrouwen kunnen hertrouwen, alleen een man kan een echtscheiding regelen.

Nieuwe testament:
4) Jezus zegt: een ieder die de vrouw van een ander aanziet en haar begeert, heeft in zijn hart reeds echtbreuk gepleegt; een ieder die zijn vrouw wegzendt om een andere reden dan overspel, pleegt echtbreuk (mat. 5:32, 15:19).
Een vrouw die haar man verlaat en een ander trouwt, pleegt echtbreuk (marcus 10:12)
5) Paulus zegt: het is beter te trouwen dan van liefde te branden (1 korinthe 7). Hij zegt daar ook: een vrouw is vrij om te hertrouwen als haar man is overleden.

Jezus' woorden geven aan dat je het oude gebod niet alleen naar de letter moet naleven, maar naar de geest.
Mijn interpretatie: een iemand die trouw is gebleven aan zijn/haar ega(a), maar gescheiden is om een andere reden, heeft nog steeds een belofte van trouw afgelegd. Ook al wonen ze niet meer in hetzelfde huis en slapen ze niet meer bij elkaar, de belofte geldt nog steeds... Dus breek je die belofte bij het hertrouwen. Da's niet goed, God rekent dat als zonde aan, vermoed ik.

Aan de andere kant: man en vrouw zijn voor elkaar geschapen, zij horen ahw bij elkaar thuis. En dan zegt Paulus: het is beter te trouwen dan van begeerte te branden... Het is God die regels rond huwelijken heeft ingesteld, Hij zal het zijn die ons daarop beoordeelt. Daarom hebben wij ons gedrag tegenover Hem te verantwoorden. Zie hier voor een online concordantie van de bijbel; daar zijn de aangevoerde teksten te vinden, en ook nog andere.

Ik weet mij zondig tegenover God door dingen die ik doe/deed. Ik ben blij dat ik mij mag beroepen op Christus, mijn verlosser.

[elle]

ff wat info over Nederland en scheidingen (van nu.nl geplukt):

Steeds meer echtparen ontbinden hun huwelijk door middel van een flitsscheiding. Dit is een alternatief voor partners die op een snelle en eenvoudige manier willen scheiden. In 2002 kozen 4000 echtparen voor een flitsscheiding. Dat zijn er 3000 meer dan het jaar ervoor, bleek maandag uit een onderzoek van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS).

In totaal gingen vorig jaar 38.000 echtparen uit elkaar. Dat cijfer komt overeen met dat van 2001. Het aantal stellen dat hun huwelijk ontbond door echtscheiding, daalde van 37.000 naar 34.000.

Een flitsscheiding is mogelijk sinds 1 april 2001.

[Jakolien]

quote:

op 08 May 2003 13:35:53 schreef elle:
...
Mijn interpretatie: een iemand die trouw is gebleven aan zijn/haar ega(a), maar gescheiden is om een andere reden, heeft nog steeds een belofte van trouw afgelegd. Ook al wonen ze niet meer in hetzelfde huis en slapen ze niet meer bij elkaar, de belofte geldt nog steeds... Dus breek je die belofte bij het hertrouwen. Da's niet goed, God rekent dat als zonde aan, vermoed ik.

Aan de andere kant: ... het is beter te trouwen dan van begeerte te branden... Het is God die regels rond huwelijken heeft ingesteld, Hij zal het zijn die ons daarop beoordeelt. Daarom hebben wij ons gedrag tegenover Hem te verantwoorden.

Elle, bedoel je met het bovenstaande dat het dan wel zonde is om te scheiden (als er geen sprake is van overspel), maar dat het desondanks tóch beter is om een nieuw huwelijk aan te gaan dan van begeerte te branden?
Of begrijp ik je niet goed?

[elle]

Zoiets...
De gebrokenheid van de wereld zorgt ervoor dat je soms niet anders kunt doen dan het kwade. Dat is vervolgens geen verzachtende omstandigheid, maar bepaald je juist bij je zondigheid en de noodzaak van Christus als je verlosser.
Als iemand moet kiezen tussen een depressiefmakend, eenzaam leven (met evt. een zelfmoord op kerstavond in het verschiet) of hertrouwen met iemand waarbij hij weer gelukkig kan zijn, dan lijkt het tweede mij de juiste oplossing.
Beide levenslopen zijn niet wat God voor ons bedoeld heeft.

[Jakolien]

Oké. Ik begrijp wat je bedoelt. Maar zou zo'n huwelijk dan ook kerkelijk bevestigd mogen worden denk je?

[elle]

hmpfff...
Daar heb ik mij mijn hoofd nog niet over gebroken...

[Marloes]

quote:

op 19 May 2003 17:30:02 schreef Jakolien:
Maar zou zo'n huwelijk dan ook kerkelijk bevestigd mogen worden denk je?

Is het dan de kerk die een huwelijk kan bevestigen of zegenen?

[Jakolien]

quote:

op 20 May 2003 13:07:25 schreef Marloes:
[...]


Is het dan de kerk die een huwelijk kan bevestigen of zegenen?

'De kerk' bevestigt of zegent niks, maar met 'kerkelijke bevestiging' bedoelen we dat de God van de Kerk zijn 'stempel' zet op dit huwelijk; Hij heiligt dit huwelijk en geeft Zijn zegen mee.

[Marloes]

Maar daarvoor is Hij niet aan de kerkelijke bevestiging(formulier) gebonden; een huwelijk kan Hij ook zegenen en bevestigen zonder kerkelijke ceremonie.
Wanneer je 2 mensen uitsluit van die ceremonie, sluit je ze uit van de kerkelijke (sociale) gemeenschap: tucht.

[Jakolien]

We dwalen wel een beetje van ons onderwerp af. Wat ik bedoelde te vragen was: Mag iemand die gescheiden is zonder dat er sprake was van overspel, weer opnieuw trouwen? En als er een bijbels 'nee' is, hoe bestaat het dan dat zulke huwelijken tóch vaak kerkelijk bevestigd worden (in de GKV)?

En dan heb ik nog een vraag: Mag iemand die tijdens zijn huwelijk een langdurige intieme relatie heeft gehad met een ander, en dus zelf echtbreuk heeft gepleegd, na zijn echtscheiding een nieuw huwelijk (met een ander) aangaan? Mag zo'n huwelijk kerkelijk bevestigd worden?

[nitpicker]

Volgens mij, nee.
Weet ik niet...

En nee.

[Rob]

Hallo alle bovenstaande mensen.

Heb al jullie tekst aandachtig doorgelezen. Ik was bij een zoekmachine op zoek naar antwoorden over scheiden en kwam zo op dit forum terecht.

Ik zie diverse verhalen over scheiden, hoe, waarom, mag het, etcetera, maar geen concreet voorbeeld of hulpvraag.

Het volgende: Ik zelf ben synodaal gereformeerd en heb al meer dan 2 jaar verkering met een meisje van de vrijgemaakte kerk. In eerste instantie wilde zij geen relatie aangaan door het kerkverschil. Het heeft ons meer dan een jaar inspanning en overtuigingskracht en honderden emails gekost om maar bij haar door te kunnen dringen dat mijn God ook haar God is.
Onze liefde was in het begin inderdaad fantastisch en geweldig en ik heb God gedankt voor de keuze dat ze ook voor mij heeft gekozen. Haar familie heeft mij goed opgenomen in hun gezin en met regelmaat gaan we naar haar kerk toe waar ik soms met moeite, maar wel met overtuiging.
In de moeilijke periode vooraf heb ik God een gelofte gedaan dat als zij mijn vriendin zou kunnen worden ik haar als mijn vrouw zal nemen.
Gaande de relatie ging het van mijn kant slechter. Ik had niet meer het gevoel wat er eerst was en ik kreeg en afkeer van de relatie, maar liet dit niet aan haar merken. Honderden keren heb ik bedacht om de relatie te beeindigen. Toch gaf ik gaf haar liefde en vertourwen. Nooit hadden we echte ruzie.
In het afgelopen jaar is de bom echter al twee keer gebarsten, maar steeds vroeg ik haar terug. Ook gisteren is de bom gebarsten. Ik heb gezegd dat ik het definitief wil uitmaken. Toch zit ik met een probleem.
Ik had namelijk God beloofd haar als mijn vrouw te nemen. Deze belofte was dus bij niemand anders bekend dan bij God en mij (en u als lezer nu dan ook). Nu verbreek ik dus de relatie omdat ik de 'opoffering' niet meer aankan. (Ik slik al maanden pillen om mijn maagontsteking te onderdrukken wat niet echt helpt.).
Ik verbreek dus nu een belofte. Valt dit dan ook onder scheiden?

[Arne]

quote:

op 19 Aug 2003 12:02:28 schreef Rob:
Ik verbreek dus nu een belofte. Valt dit dan ook onder scheiden?

Ja en Nee. Pas als je getrouwd bent heb je definitief voor elkaar gekozen.

Wat verwacht je eigenlijk van een relatie?

Mijn indruk is, dat je veel geeft om je vriendin. Je hebt er ongelofelijk veel tijd in gestoken om samen op een lijn te komen. Jij investeert veel in je relatie.

Wat verwacht je van een relatie (in het algemeen)? Wat verwacht je van haar?

Veel dingen waar je nu tegenaan loopt zou je in een andere relatie net zo hard tegenkomen.
Je neemt immers jezelf mee. Met al je verwachtingen, teleurstellingen en gevoelens.
In de gebroken wereld, waarin we nu leven krijg je nooit een volmaakte relatie.
Het zal altijd een kwestie blijven van hoogtepunten en dieptepunten. That’s life.

Probeer bij jezelf eens na te gaan wat je van een relatie verwacht. Maak het niet direct uit.
Je kunt het contact ook tijdelijk op een lager pitje zetten. Dat is niet zo resoluut.

Misschien loopt je vriendin ook wel tegen bepaalde zaken aan? Probeer er samen eens over te praten. Je valt haar niet af, als je zegt dat je meer van de relatie had verwacht. Misschien heeft ze ook haar teleurstellingen. Misschien kun je elkaar in gesprekken hierin opbouwen.

Bid vooral om kracht, wijsheid en geduld. Leg alles maar aan de Here voor. Hij zorgt voor jullie allebei.

[Meisje]

scheiden? geoorloofd of niet?
ik vind van wel. mijn ouders zijn gescheiden, 2 jaar geleden. mijn moeder is hergetrouwd een jaar geleden.
mijn moeder heeft de scheiding aan gevraagd, dus zij is het zwarte schaapje. mijn vader is niet vreemd gegaan, maar hij is wel gestoord. ik ben zo blij dat mijn vader weg is, iedereen was ongelukkig. toen ik klein was bad ik elke avond dat mijn ouders gingen scheiden.
ik denk niet dat Goddit afkeurd,omdat mijn moeder gewoon doodongelukkig was.
als ze volgens de bijbel had gehandeld, dan was ze dus bij mijn vader gebleven, doodongelukkig en was ik zeervroeg uit het huis gegaan en mijn broer ook. en dan had ze ook nog de liefde van haal leven gemist!
want kort nadat mijn ouders uit elkaar waren heeft ze haar man ontmoet.
dus is het alleen maar geoorloofd als er iemand overspel pleegt, ik vind van niet.

[elle]

quote:

op 19 Aug 2003 12:02:28 schreef Rob:
(...)
Toch zit ik met een probleem.
Ik had namelijk God beloofd haar als mijn vrouw te nemen. Deze belofte was dus bij niemand anders bekend dan bij God en mij (en u als lezer nu dan ook). Nu verbreek ik dus de relatie omdat ik de 'opoffering' niet meer aankan. (Ik slik al maanden pillen om mijn maagontsteking te onderdrukken wat niet echt helpt.).
Ik verbreek dus nu een belofte. Valt dit dan ook onder scheiden?

Da's een pittige vraag...
Volgens mij is trouwen iets dat men niet alleen ten overstaan van God en je ega(a) doet, maar ook ten overstaan van de gemeenschap. Het is dus iets publiekelijks. Dat kan men overal in de bijbel terug vinden. Volgens mij kan men slechts scheiden als men getrouwd is. In uw situatie: nee dus, er is geen sprake van echtscheiding (tenzij u beide al met elkaar naar bed bent geweest, maar ik vermoed dat daarvan geen sprake is. Bij mij staat seks redelijk gelijk aan trouwen en v.v.).
Daarnaast hebt u gewoon een gelofte aan God afgelegd. Die wordt wel gebroken, vermoed ik. Ik denk niet dat ik daarin advies kan geven, want ik weet niet hoe God omgaat met a) geloften die Hem gedaan worden (en die niet overeen stemmen met zijn grote plan) en b) Hem gedane beloften die worden verbroken.

Ik vermoed dat u zich rustig moet beraden op de situatie, samen bidden, evt. bespreken met een relatietherapeut. Als het onbegonnen werk is, dan zou ik de relatie definitief verbreken. Daarbij zou ik mij bewust zijn van mijn kleinheid, tekortkomingen en zondigheid tegenover God.

Ps: maagklachten kunnen ook veroorzaakt worden door een bacterie (H. Pylori)

[Marloes]

Ik sluit me aan bij Elle.
Hoe het verder moet met die gelofte, weet ik niet. Het is sowieso een gelofte geweest die je niet kunt houden: zij moet immers ook met jou willen trouwen, het 'tot vrouw nemen' is niet iets eenzijdigs.
Over geloften kan ik in de bijbel alleen vinden:

quote:

Deuteronomium 23:
21 Wanneer gij de HERE, uw God, een gelofte doet, zult gij er niet mee talmen haar in te lossen, want de HERE, uw God, zou ze toch van u eisen en dan zoudt gij u bezondigen. 22 Maar, wanneer gij u onthoudt van het doen van een gelofte, bezondigt gij u niet. 23 Wat over uw lippen gegaan is, moet gij stipt volbrengen; gij hebt immers de HERE, uw God, volkomen vrijwillig een gelofte gedaan, die gij hebt uitgesproken met eigen mond.

Numeri 30:
1 En Mozes sprak tot de stamhoofden der Israëlieten: Dit is het woord, dat de HERE geboden heeft. 2 Wanneer een man de HERE een gelofte doet of een eed zweert, waardoor hij een verplichting op zich neemt, dan zal hij zijn woord niet schenden; geheel zoals hij het uitgesproken heeft, zal hij doen.

Wat me in elk geval belangrijk lijkt is de vraag of zij (nog) met jou wil trouwen. Zo niet, dan is het al onmogelijk die belofte te houden.

Verder zou ik eens met een predikant hierover praten..
(Er staat wel iets op internet over Luther en geloften: hij vond dat een ex-priester, al had die beloofd celibatair te leven, wel mocht trouwen/van de gelofte ontslagen mocht worden wanneer die de RK Kerk verliet --  dit was nl geen op bijbelse gronden gedane gelofte.)

[Rob]

quote:

De aanleiding voor de breuk was het feit dat mijn vriendin enorm graag met mij wil trouwen, terwijl ik daar juist heel onzeker in ben.

Er is sinds de breuk al weer een dag verstreken en we hebben gepraat en gebeden en relatietherapie is ook aan de orde gekomen.
In eerste instantie gaan we nog eerst gescheiden met een predikant praten en vervolgens samen....

P.S.: hartverwarmend; alle reacties op mijn 1ste bericht. Dank jullie wel, ook namens m'n vriendin.

[Chaveriem]

quote:

op 11 Feb 2003 16:20:53 schreef Qohelet:
Anne,

een goed voorbeeld van wat ik bedoel is dat gesprek van Jezus met de Farizeeën dat al geciteerd is. "Mozes heeft een regeling voor echtscheiding gegeven omdat jullie zo hardnekkig zijn dat je het toch doet." Er is geen goedpraten bij. Ook als je er op voorhand berouw van hebt, is het niet goed. (Echt berouw betekent ook dat je het met pijn in je hart doet.)

Er zijn situaties waarin er menselijkerwijs geen betere oplossing is dan scheiden. Dat er echt sprake is van het kiezen uit twee kwaden. Het blijven twee kwaden.

Als je bijvoorbeeld gehinderd wordt aan je dienst aan God door je partner. Zulke mensen krijgen van Paulus impliciet toestemming om te scheiden (1 Kor 7), maar hij zegt vooral dat het niet hóeft. Natuurlijk voorkom je dat soort dilemma's voor zover het binnen je macht ligt.

Hiermee geef je dus aan dat naast overspel, een verschil in 'geestelijk inzicht' een reden kan zijn?

[Chaveriem]

quote:

op 08 May 2003 13:35:53 schreef elle:
[...]


Conclusie: trouwen is een samenlevingsvorm, waarbij 1 man en 1 vrouw bij elkaar blijven en samen voor kroost zorgen. Alleen weduwen/gescheiden vrouwen kunnen hertrouwen, alleen een man kan een echtscheiding regelen.

Een kleine opmerking: In TeNach kan een man meerder vrouwen hebben en is het huwelijk (die kreet is later 'ontdekt') dus niet 1 op 1 maar 1 op veel. Voorbeelden te over: Ya'akov, maar na Moshé ook David, Schlomo (1000!)
Toegegeven: Later zegt Yeshua dat dit niet de bedoeling was, maar ook hier vindt hierop geen uitdrukkelijk verbod plaats.

[idee]

Al surfend op internet, zoekend naar 'echtscheiding' en 'oordeel' (een Siamese tweeling, zoals ik als pas gescheidene mocht ondervinden) kwam ik op dit forum terecht. Niet Gereformeerd, wel Evangelisch. Het getuigenis van 'meisje' raakte me. Het had het verhaal van mijn eigen kind kunnen zijn. Lonneke, ook ik heb zo vaak gebeden om overspel van zijn kant. Daarna gebeden om zijn dood. Daarna gebeden om mijn dood. Daarna gezocht naar middelen en manieren om dat laatste op een ongeluk te laten lijken. Nooit gedurfd. Ik wil niet dood, ik wil leven, maar niet zoals ik noodgedwongen 'overleefde'.
Van kindsbeen af heb ik de HERE willen dienen. Scheiden is dan een zware, zoniet onmogelijke stap. Maar als ik moet kiezen tussen twee kwaden...

[Eelco]

Deze materie is nog zoveel complexer dan het op dit forum lijkt. Nog nergens heb ik gelezen over de verschillen tussen het man-en-vrouw zijn ten tijde van Mozes, Christus en nu, om iets te noemen.
Zelf denk ik dat het huwelijk zoals wij dat tegenwoordig kennen een overtrokken versie van het bedoelde is. Het Burgerlijk huwelijk is in niets anders dan het geregistreerd partnerschap, maar het huwelijk wordt door christenen geaccepteerd omdat het in een bekende traditie staat. Kerkelijk is er alleen sprake van een inzegening van het huwelijk, maar ook dat is geformaliseerd (wellicht als gevolg van allerlei misstanden in vroeger tijden). Waar het aan ontbreekt is evaluatie.
Volgens mij moeten we terug naar de situatie dat een jongen en een meisje kunnen man en vrouw kunnen worden door openlijk en aangekondigd als man en vrouw te gaan leven. Dat zou erg veel problemen voorkomen, onder andere de huwelijken die gesloten worden omdat één van de partners niet in de gaten heeft in welke mallemolen hij of zij wordt meegesleurd richting het huwelijk, de ernst van de situatie niet inziet.
Men zou zich moeten concentreren op die ernst, zonder zorgen om alle menselijke poespas. Wanneer je ten volle beseft dat je van elkaar houdt, met elkaar verder wilt en Gods zegen erover kunt vragen zou dat voor iedereen voldoende moeten zijn.

[Zijnkind]

quote:

op 15 Sep 2003 19:06:36 schreef Eelco:
Deze materie is nog zoveel complexer dan het op dit forum lijkt. Nog nergens heb ik gelezen over de verschillen tussen het man-en-vrouw zijn ten tijde van Mozes, Christus en nu, om iets te noemen.
Zelf denk ik dat het huwelijk zoals wij dat tegenwoordig kennen een overtrokken versie van het bedoelde is. Het Burgerlijk huwelijk is in niets anders dan het geregistreerd partnerschap, maar het huwelijk wordt door christenen geaccepteerd omdat het in een bekende traditie staat. Kerkelijk is er alleen sprake van een inzegening van het huwelijk, maar ook dat is geformaliseerd (wellicht als gevolg van allerlei misstanden in vroeger tijden). Waar het aan ontbreekt is evaluatie.
Volgens mij moeten we terug naar de situatie dat een jongen en een meisje kunnen man en vrouw kunnen worden door openlijk en aangekondigd als man en vrouw te gaan leven. Dat zou erg veel problemen voorkomen, onder andere de huwelijken die gesloten worden omdat één van de partners niet in de gaten heeft in welke mallemolen hij of zij wordt meegesleurd richting het huwelijk, de ernst van de situatie niet inziet.
Men zou zich moeten concentreren op die ernst, zonder zorgen om alle menselijke poespas. Wanneer je ten volle beseft dat je van elkaar houdt, met elkaar verder wilt en Gods zegen erover kunt vragen zou dat voor iedereen voldoende moeten zijn.

Ben ik het grotendeels mee eens. Het is inderdaad steeds meer cultuurgebonden geworden. Als je elkaar trouw beloofd en zeker als er gemeenschap is geweest dan ben je voor God al getrouwd. Dat maakt het verbreken van het huwelijk ook niet makkelijker of zo. Je beloofd elkaar (en waar anderen bij zijn) nog steeds trouw. Of dat nu formeel wordt vastgelegd of niet doet daar niets aan af. Trouwens, het valt me vaak op dat (vaak niet gelovige) stellen prima jaren kunnen samenwonen. Gaan ze vervolgens trouwen dan zie je vaak al snel een verbreking van de relatie.

Echter in het OT lees je wel over huwelijksfeesten van 7 dagen (bijvoorbeeld jacob met lea en later ook rachel). Das toch iets anders dan alleen maar een aankondiging.

[Eelco]

quote:

op 21 Sep 2003 19:33:41 schreef Zijnkind:
[...]
Echter in het OT lees je wel over huwelijksfeesten van 7 dagen (bijvoorbeeld jacob met lea en later ook rachel). Das toch iets anders dan alleen maar een aankondiging.

Natuurlijk kun je die aankondiging vervolgens een feest waard vinden, en dat kan zelfs een traditie zijn. Daar heb ik geen enkel bezwaar tegen. Wel tegen iets als een huwelijksformulier.

Marloes en ik hebben er overigens voor gekozen om in de kerk de gehele belofte zelf uit te spreken, o.a. om duidelijk te maken dat het een eigen en zeer bewuste keus was.

[Zijnkind]

quote:

op 21 Sep 2003 19:58:52 schreef Eelco:
[...]

Marloes en ik hebben er overigens voor gekozen om in de kerk de gehele belofte zelf uit te spreken, o.a. om duidelijk te maken dat het een eigen en zeer bewuste keus was.

Hebben wij destijds ook gedaan in 1998. Moest toen bij de ds. nog wel wat overredingskracht gebruiken want de mogelijkheid was nog maar net geintroduceerd en in onze gemeente nog onbekend.  
Het heeft echter niet gebracht wat ik ervan verwachtte. Mijn (inmiddels ex-) vrouw heeft die belofte uiteindelijk niet gehouden.

Maar dat terzijde....ik wens jullie Gods zegen en een levenslang huwelijk toe!

[Ebrem]

wauw, wat een verhalen.
Mijn vrouw wil scheiden. Zijn nu 2x bij mediator geweest.
Nu zei een bekende voorganger; zolang er geen bijbelse grond is voor de scheiding is een geregistreerd partnerschap (met de bedoeling om te gaan scheiden) totaal een nogo.
Wat doe ik nu als mijn vrouw me vraagt volgende week mee te gaan naar het gemeentehuis. Wordt echt dikke ruzie als ik nee zeg en kan dit veel stuk maken

[bert]

quote:

op 29 Oct 2003 00:04:05 schreef Ebrem:
wauw, wat een verhalen.
Mijn vrouw wil scheiden. Zijn nu 2x bij mediator geweest.
Nu zei een bekende voorganger; zolang er geen bijbelse grond is voor de scheiding is een geregistreerd partnerschap (met de bedoeling om te gaan scheiden) totaal een nogo.
Wat doe ik nu als mijn vrouw me vraagt volgende week mee te gaan naar het gemeentehuis. Wordt echt dikke ruzie als ik nee zeg en kan dit veel stuk maken

Ebrem, ik leef met je mee. Ik zal ook voor je bidden. Ik ben door hetzelfde heengegaan 4 jaar terug. Door de weinige regels heen lees ik dat je kinderen hebt. Zelf heb ik er drie.
Erg pijnlijk. Ik zou je graag willen adviseren. Laat maar weten of je daar behoefte aan hebt.

Sterkte. VEEL sterkte, HEEEEEEL VEEEEEEEEEEEL sterkte Ebrem!

[Qohelet]

quote:

op 20 Aug 2003 11:35:46 schreef Chaveriem:
[...]
Een kleine opmerking: In TeNach kan een man meerder vrouwen hebben en is het huwelijk (die kreet is later 'ontdekt') dus niet 1 op 1 maar 1 op veel. Voorbeelden te over: Ya'akov, maar na Moshé ook David, Schlomo (1000!)
Toegegeven: Later zegt Yeshua dat dit niet de bedoeling was, maar ook hier vindt hierop geen uitdrukkelijk verbod plaats.

Je vergeet Elkana nog als berucht voorbeeld ... En hoeveel van die bijbelse polygamie loopt niet uit op jaloezie en andere misstanden?

[Chaveriem]

quote:

op 29 Oct 2003 02:22:32 schreef Qohelet:
[...]


Je vergeet Elkana nog als berucht voorbeeld ... En hoeveel van die bijbelse polygamie loopt niet uit op jaloezie en andere misstanden?

Je hoort mij ook niet zeggen dat iedereen meer dan een vrouw moet hebben. Dat is wat anders. Neemt niet weg dat polygamie voor de man was/is toegestaan.
Ook in het NT is deze stelling nogwel te verdedigen, daar het nergens wordt verboden, en bovendien, Qohelet, als je vrij bent van de wet maakt het helemaal niet uit.

[Mart]

Van de GKV site:

Deputaten Huwelijk en echtscheiding zijn klaar met de bewerking van hun rapport aan de Generale Synode Zuidhorn 2002-2003 tot een populaire brochure. De brochure, met de titel Echtscheiding en hertrouwen? Aanzet tot een nieuwe benadering van echtscheiding, tucht en hertrouwen is vanaf heden te downloaden van deze site.
De verschijning van de brochure vloeit voort uit de opdracht van de synode aan deputaten Huwelijk en echtscheiding, "zorg te dragen voor een brede bezinning in de kerken op de terreinen van huwelijk, het alleen-gaan, huwelijksvoorbereiding en echtscheidingsvragen, alsmede de zin en status van de kerkelijke bevestiging" en "deze bezinning te stimuleren met o.m. de uitgave van een, door te benoemen deputaten op te stellen, verkorte, breder toegankelijke versie van het deputatenrapport, waarin de bespreking ter synode is verwerkt en die als studierapport binnen de kerken gepresenteerd wordt" (Acta, art. 41).


http://www.gkv.nl/main.as...ownload&intItemID=258

[Ebrem]

quote:

Door de weinige regels heen lees ik dat je kinderen hebt. Zelf heb ik er drie.
Erg pijnlijk. Ik zou je graag willen adviseren. Laat maar weten of je daar behoefte aan hebt.

------

Bert,
Knap dat je dat door de regels heen kan lezen.
Inderdaad 1 zoon van 5 jaar. En dat maakt het ook nog een stuk moeilijker, gezien er ook en ander in het spel is die mijn rollen (vader & man) aant overnemen is, terwijl we nog officieel gezien getrouwd zijn.
Belangrijkste argument voort scheiden is dat ik mijn priesterrol niet op me heb genomen, en ik geen inlevingsvermogen heb en we geen emotionele band hadden.
Tis eigenlijk niet te filmen wat hier gebeurt. Advies is okee. Graag zelfs.

[bert]

quote:

op 29 Oct 2003 13:20:42 schreef Ebrem:

Tis eigenlijk niet te filmen wat hier gebeurt. Advies is okee. Graag zelfs.

Je kunt contact leggen door een email te sturen naar bkroek@hotmail.com.

We zien dan wel verder.

[Bumblebee]

quote:

op 29 Oct 2003 07:35:18 schreef Chaveriem:
Je hoort mij ook niet zeggen dat iedereen meer dan een vrouw moet hebben. Dat is wat anders. Neemt niet weg dat polygamie voor de man was/is toegestaan.
Ook in het NT is deze stelling nogwel te verdedigen, daar het nergens wordt verboden, en bovendien, Qohelet, als je vrij bent van de wet maakt het helemaal niet uit.

Moet niet elke man zijn eigen vrouw hebben en elke vrouw haar eigen man?
Klinkt mij behoorlijk exclusief en enkelvoud in de oren.
 

[Chaveriem]

quote:

op 29 Oct 2003 15:14:37 schreef Bumblebee:
[...]


Moet niet elke man zijn eigen vrouw hebben en elke vrouw haar eigen man?
Klinkt mij behoorlijk exclusief en enkelvoud in de oren.
 

Dus? Ik begrijp wat je bedoelt. Maar het feit dat er enkelvoud staat betekent nog niet dat het andere uitgesloten is. Nogmaals, je hoort mij niet zeggen dat een man meer dan 1 vrouw moet hebben of dat dat nu zo ideaal is. Maar wat dan nog, christenen zijn toch 'vrij van de wet'? Dan heb ik me daar toch niet aan te houden?

[Screw Them]

screw it all

[bert]

quote:

op 30 Oct 2003 13:21:46 schreef Screw Them:
screw it all

met een schroevendraaier kun je mooie dingen doen, maar niet zulke mooie auto's. bedankt voor de link naar die site, maar jouw opmerking is wel wat minder.

Je klinkt als een slachtoffer van de nederlandse wetgeving.

[Marloes]

quote:

op 29 Oct 2003 00:04:05 schreef Ebrem:
Nu zei een bekende voorganger; zolang er geen bijbelse grond is voor de scheiding is een geregistreerd partnerschap (met de bedoeling om te gaan scheiden) totaal een nogo.
Wat doe ik nu als mijn vrouw me vraagt volgende week mee te gaan naar het gemeentehuis. Wordt echt dikke ruzie als ik nee zeg en kan dit veel stuk maken

Een huwelijk omzetten in een geregistreerd partnerschap met de bedoeling versneld te kunnen scheiden wordt in de volksmond toch 'flitsscheiding' genoemd? Voor zover ik weet kán dit niet eens als er kinderen bij betrokken zijn. Dan krijg je een 'echte' echtscheiding..

/ edit
In elk geval zou ik in jouw geval niet akkoord gaan met zo'n flitsscheiding. Voor de nadelen ervan kijk bijv hier http://www.echtscheidingswinkel.nl/sch_flits.html

quote:

Nadelen flitsscheiding  
• geen beschikking betreffende alimentatie, ouderlijk gezag, omgangsregeling
• geen rechtstreeks afdwingbare regeling  
• geen erkenning flitsscheiding in het buitenland

Voorwaarden (http://home.wanadoo.nl/scheiding.omgang/echtscheiding_f.html):

quote:

Een aantal voorwaarden

Je bent het met elkaar eens over de verdeling van de goederen.
Je hebt geen minderjarige kinderen, of je behoudt het gezamenlijk gezag over de minderjarige kinderen, en je bent het eens over een omgangsregeling.
Je bent het eens over de alimentatie (ja/nee, de hoogte en duur)
Je bent het eens over de verdeling van de kosten van de procedure

[bert]

Het probleem is vaak dat je als christen hebt geleerd dat je niet aan een echtscheiding mag meewerken. Het is out-of-the-picture. Als je het zelf dan overkomt dat de ander wil scheiden, schreeuwt alles in je om je er niet bij neer te leggen.

Wil je toch alles in goede vrede laten verlopen, met name omdat je kinderen hebt die de dupe kunnen worden van een langdurig juridisch conflict (als je tegenwerkt wordt je op een bepaald punt gewoon uit huis gezet), dan werk je mee aan iets waar je vanuit geloof afschuw van hebt. Je voelt jezelf zondigen in dit proces.

Mijn ex wilde geen bemiddeling of therapie. En wat doe je dan?

Mijn focus heeft toen gelegen op een zuivere formulering in het echtscheidingsconvenant. Ik ben er onder protest mee accoord gegaan, omdat je geen andere keuze hebt. Dit is de formulering die gekozen is:

"de vrouw is van mening dat het huwelijk duurzaam is ontwricht en de partijen hebben om redenen van proceseconomie besloten om een gezamelijk verzoek tot echtscheiding bij de rechtbank in te dienen."

Deze formulering was voor mij heel belangrijk. Wat je daarna zag is dat in het vonnis van de rechtbank staat:

  "vaststaand feit: hun huwelijk is duurzaam ontwricht."

Een gekke kreet, daar  heb ik in ieder geval geen definitie van. Het is een standaard definitie.  Dat wordt dus niet onderzocht, het woord van een van de gehuwden is voldoende.

Daarnaast was coouderschap de inzet, om toch zoveel mogelijk omgang met de kinderen te hebben. Als je een juridisch steekspel begint, is coouderschap een gepasseerd station.

Vanmiddag nog gehoord: coouderschap moet worden bewezen uit een onderlinge afspraak en een onderlinge goede relatie. Daar past geen gerechtelijke uitspraak bij.