Artikel 26 KO

[Mahüon]

Ha Zwever,

1/ Klopt precies, dat ik ga voor mijn overtuiging en confessie van de gemeente waar ik uit overtuiging lid van ben. Als jij dat wilt omschrijven als

quote:

Je gaat hier uit van je eigen gelijk over de gereformeerde leer.

laat ik dat met alle liefde voor jouw rekening.

2/ Ik moet daarbij intussen wel denken aan de kwestie of het überhaupt mogelijk is op deze punten geen nadrukkelijke keuzen te doen. In een ander verband op dit forum heb ik me al eens eerder hardop afgevraagd of we er met elkaar wel zo mee gediend zijn als we zulke belangrijke zaken, als die in onze belijdenis - we zitten toch op het GKv-forum? - zijn benoemd, op de manier van «procesbegeleiding» op een plek ergens in het midden willen laten. Zeg nou toch gewoon waar je zelf staat! Dan krijg je tenminste een echt gesprek! Luisteren naar elkaar, en uitwisselen aan elkaar. Anders blijft het bij aaien en draaien, vrees ik.

3/ Superioriteit? Nee, gewoon de waarheid. Of moet ik altijd maar mijn geloof belijden met een dikke slag om de arm? Gaat me niet lukken, Zwever, en dat wil ik ook niet. En ik ben (dit keer wèl van uit het gezichtspunt van procesbegeleiding) razend benieuwd hoe dat andere gereformeerde belijders wel zou kunnen lukken. Ik sta er absoluut open voor om van ze te leren, maar wat mij telkens opvalt is wel, dat zodra je een beetje tegen de «ideologie van de waarheid in het midden» aanduwt er zomaar ineens reacties los kunnen komen die aan de vinnige kant zijn. Vind ik uitstekend, want dan gaat het tenminste weer ergens over...! Daarom vind ik de discussie met Priscilla en Aquila, die nogal nadrukkelijk op een andere manier denken, en daar ook duidelijk voor uitkomen, zo geweldig!

4/ Ik kan me voorstellen dat je wat heenvalt over de term "drama". Alleen vraag ik je vriendelijk van me aan te nemen dat het mij niet zozeer ging om het neerzetten van die karakteristiek, maar meer om aan te geven hoe dat drama volgens mij in zijn werk is gegaan, neergezet in het kader van de lopende topic. Overigens - voor de duidelijkheid: dramatisch vond ik vooral de afkeer die mijn kennis heeft opgelopen van de kerk waar hij als kind gedoopt werd...!

5/ Je brengt verder 'het links laten liggen van de doop bij interkerkelijke evangelisatie' in verband met het dillemma: "Wat belangrijker is: een bekeerde zondaar of een extra discussie waar je toch niet uit komt." Ik vraag je beleefd van me aan te nemen dat ik niet in zulke dillemma's denk. Mijn punt is niet: Wat komt eerder in termen van belangrijkheid? Maar: Wat komt voorop in termen van zuiver, ordelijk en integer werken met inachtneming van wat je zelf als waarheid acht, èn met een scherpe blik op het punt waar je eerste verantwoordelijkheden liggen? En als ik een gehoorzaam kind wil zijn van die God "die geen behagen heeft in de dood van een zondaar, maar veeleer dat hij zich bekeert en leeft...!" wie zou ik dan zijn om een betrekkelijk verschil van mening te laten prevaleren boven de bekering van mensen die deze God nog niet kennen? Nogmaals: het gaat niet om een betrekkelijk verschil van mening in mijn ogen. Dat jij daar anders over denkt, is je goed recht. En dat wou ik dan ook graag zo laten.

6/ Ten slotte, klein misverstandje wegwerken: Mijn eerste inzet is nu juist niet de kerk zuiver te houden (want dat kan alleen de Heilige Geest), maar wel dat we als kerk onze verantwoordelijkheid nemen voor het bewaren van de zuiverheid van de leer: op INHOUD dus. Het klopt als je merkt dat ik veel nadruk leg op die leer. Of dat extreem is? Vertel me maar waarom je die indruk hebt, als je wilt. Je slotopmerking

quote:

terwijl 'het leven' er maar een beetje bij hangt.

maakt me eigenlijk helemaal wel nieuwsgierig naar het waarom van je indruk. Als je aanwijzingen hebt dat ik het op dat punt niet zo nauw neem (bijvoorbeeld in deze discussie), hoor ik het graag, want dan moet ik mijn benadering veranderen.

Met vriendelijke groet,

Mahüon

[Zwever]

Ha Mahüon,

Laat ik eerst even vooropstellen dat ik mijn argumenten niet als persoonlijk bedoel. Misschien moet ik dan maar met je laatste vraag beginnen: "Als je aanwijzingen hebt dat ik het op dat punt niet zo nauw neem (bijvoorbeeld in deze discussie), hoor ik het graag, want dan moet ik mijn benadering veranderen."

Ik bedoelde "in het algemeen" de vrijgemaakte (gereformeerde) kerk. Mijn indruk is gewoon dat de evangelischen wat beter het geloof in hun alledaagse leven kunnen betrekken dan de gereformeerden. Bij veel gereformeerden zie ik helaas een hoop drank, roken en seks. Ook uit onderzoek is dat wel gebleken. Dat neem ik jou persoonlijk natuurlijk niet kwalijk - maar als ik kijk hoe enorm veel aandacht in de GKV aan de zuiverheid van de leer besteed is de afgelopen 50 jaar en wat het dan uitwerkt in het leven: dan krab ik me achter de oren.

Waarom moeten wij "zeggen waar we staan!"? Ik heb al wel eerder een "echt gesprek" gehad, er zijn er op het forum ook genoeg, maar brengen die ons verder? Ik heb ook een "echt gesprek" gehad met mijn dominee, na lang praten (en een blijvend meningsverschil) kwam hij er tóch achter dat het allemaal niet het belangrijkste was en dat ik prima belijdenis kon doen. Dát vind ik nou echt een "echt gesprek".

Wat betreft punt 3, waarin je superioriteit verruilt met waarheid, daar heb ik zo mijn vragen bij. Jij stelt dat je het prettig vindt als er vinnige reacties komen, want dan heb je het tenminste ergens over. ( is dat zo'n echt gesprek? ). Kennelijk zit het discussievoeren je in de genen (mij ook wel hoor) maar vind je dat het echt dik uitgemeten moet worden. Denk je nou werkelijk dat je de meeste mensen kunt overtuigen van de volledige waarheid? En dan zijn er ook nog eens honderden miljoenen wedergeboren christenen die vinden dat jouw waarheid niet waar is?

Ik geloof oprecht dat kinderdoop niet de manier is. Ik geloof echter óók oprecht dat ik het fout kan hebben en dat dit geen toelatingstest voor de hemel is, noch reden voor christenen om ruzie te zoeken.

Ik vraag je dus naar je intenties, waarom je nou eigenlijk zo graag die felle discussie zoekt om "de waarheid" te verkondigen aan je mede broeders en zusters. Heb je daar zoveel succes mee gehad? Heeft het de kerk nou werkelijk meer zuiver gehouden, en wat heeft die soort 'zuiverheid' voor voordelen gehad?

[Mahüon]

Ha Zwever,

Prachtig. Hoopte ik al dat je het niet persoonlijk bedoelde!

1/ Je vraagt naar mijn intenties om een discussie als deze op deze manier te willen voeren.
Ik wil voorop zetten dat het niet mijn bedoeling is anderen te overtuigen, wel om anderen zo duidelijk als het maar kan te laten weten waar ik sta. Volgens mij is dat hetzelfde als een aandeel voeren in een discussie. Daar is dit forum voor. Het is me opgevallen dat er heel wat professionele discussianten hier op het forum hun sporen trekken. Nou, en daar doe ik graag aan mee.

2/ Als je signaleert dat ik in mijn benadering wat fel (of stellig?) overkom, dan heeft dat weer te maken met mijn skepsis over wat ik noem de «ideologie van de waarheid in het midden», en met mijn mening dat je waar je duidelijk kunt zijn, dat ook moet zijn. Er is al wolligheid en wazigheid genoeg in deze wereld. Maar bedankt voor het signaal. Ik zal er op letten.

3/ Op gevaar af dat we even de topic kwijt zijn: nog even over dat punt van 'elkaar willen overtuigen'. Bij een andere topic heb ik daarover aan Marnix ook al geschreven.

- "Volgens mij zou ik helemaal nooit iemand moeten willen overtuigen van wat ik geloof. Getuigen van de zekerheid die je zelf (gekregen) hebt, is al mooi zat. Gewoon vertellen wat God in de bijbel naar deze wereld (en naar mijzelf) heeft toe willen brengen."
- (nu we het toch over evangelisatie hebben:) "Wat dat betreft maak ik (qua respectvolle benadering als mens) geen enkel verschil tussen wie het zaligmakend geloof in Christus wel hebben, en mensen die dat zaligmakend geloof niet hebben. Of zowel de ene categorie, als de andere door mijn getuigenis, in het hart geraakt wordt, hangt niet van mijn overtuigingskracht af (gelukkig maar, want ik zou me aan een te grote verantwoordelijkheid vertillen), maar van de Geest die harten verandert."
- "Dus als Moslims Moslim willen blijven? So be it. Op Gods tijd zal Gods Geest iets doen met het bijbels Evangelie wat ze van mij gehoord hebben. Ik mag honderd keer vinden dat Moslims echt fout zitten met hun geloof aan Mohammed, maar dat geeft mij niet het recht ze met mijn geloof te overrulen. Gewoon menselijk gezien kan dat al niet. Maar wat belangrijker is: zo gaat Christus zelf in het NT ook niet met mensen om. Als ik zelf wel op de 'overtuigingstoer' ga, is het bijkomend effect dat ik zelf heel gefrustreerd raak (en heel narrig ga reageren) wanneer ik er niet in slaag de ander op mijn lijn te krijgen. Lijkt me een beetje kinderachtig, al met al..."
- "Ik mag mij evenmin het recht aanmatigen, t.a.v. christelijke 'andersdenkenden' om hen over 'mijn' streep heen te willen trekken. Ook ten aanzien van hen geldt: Gods Geest zal - wanneer het Hem goeddunkt - zijn werk doen met de informatie die (eventueel via een ander of mij) hun hart geraakt heeft. Mijn verantwoordelijkheid is alleen: rekenschap afleggen van de hoop die in mij is. Niet meer, ook niet minder, en daar dus veel en gewetensvol werk van maken."
- "Enkel en alleen op díe verantwoordelijkheid gaat mijn idee van 'uitkomen voor mijn eigen overtuiging' terug. Of mensen zich daarvoor openstellen, ligt buiten mijn bereik. Wat ik in dat verband voor ze doen kan, is bidden: om de Geest van Christus. Die is de Enige die echt kan overtuigen. (...)."
- "Misschien onnodig te zeggen: als ik op de lijn van 'willen overtuigen' ga zitten, ten koste van een integer 'getuigen / rekenschap afleggen', dan laat ik die arme medemensen die op die manier door mij onder druk worden gezet, als mens niet in hun waarde. Hun eventuele bekering zou dan niet een geestelijke bekering zijn, maar een bekering als gevolg van mijn psychisch overwicht. En dat moet je als christen volgens mij echt niet willen, want dan loop je per saldo het vrije (souvereine) werk van de Heilige Geest in de weg. Misschien dat het je zelf een kick geeft, maar je medemens help je daar niet echt verder mee. " (einde bewerkt citaat)

4/ Vergeet niet wat de insteek was van deze topic. In de gang van de discussie, waarvan ik denk dat die zou moeten gaan over de verantwoordelijkheid van de kerkenraad (dàt is het onderwerp van Artikel 26) kwam heel duidelijk naar voren de vraag in hoeverre de GKv zich het recht mogen voorbehouden op zichzelf te blijven staan bij interkerkelijke activiteiten, om redenen die te maken hebben met de inhoud van de geloofsleer. Het zal duidelijk zijn dat mijn antwoord daarop 'ja' is. En dat probeer ik op mijn manier hier uit te leggen.

5/ Ik kon uit je laatste bericht niet helemaal goed opmaken of het nu de bedoeling was je eigen verhaal (gesprek met je dominee en zo) als onderdeel van de discussie op te voeren. Voordat ik op dat punt een verkeerde inschatting maak, wou ik dat ten slotte gewoon maar even aan je voorleggen. Overigens geweldig dat je gewoon belijdenis kon doen!

Vriendelijke groet,

Mahüon

P.S. Het onderscheid tussen 'geestelijk' en 'psychisch' heb ik geleend van de Lutheraan (jaja!) Bonhoeffer. Zie www.wifi-assen.nl/~mahuuo...r_gemeinsamesleben.htm#27

[Mahüon]

Ha Zwever,

Nog een aardigheidje, over 'waarheid': Poosje geleden kwam ik deze opmerking tegen bij een echte doorgewinterde moslim:

"We moeten ons er niet voor schamen de waarheid te waarderen, en haar ons eigen te maken, ongeacht waar ze vandaan komt, zelfs als ze van verafgelegen rassen en andere naties afkomstig is. Voor degene die de waarheid zoekt heeft niets voorrang op de waarheid; en er is geen versmaden van de waarheid, of kleineren van degene die haar overbrengt of uitspreekt. Niemand wordt minder van de waarheid; waarheid adelt iedereen."

Al-Kindi (Arabisch filosoof en musicus, gest. 866 M / 252 H), uit: Kitaab fi-al-falsafa al-oela, pag. 103.

Kan ik me goed in vinden, en juist daarom zal ik zelf nooit een moslim worden!

Mahüon

[Adinomis]

Quote P&A

Maar ik zie ook wel het probleem als je samen evangeliseert (met mensen uit verschillende kringen), waar moet je die mensen naar toe brengen: Waar is de gemeente van Christus zichtbaar.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
De gemeente van Christus is zichtbaar waar mensen gemeenschap met Christus hebben. Dat merk je, dat zie je met geestelijke ogen. Het is niet altijd goed te onderscheiden. Maar soms is het heel duidelijk. Ook het rijk van Satan is soms duidelijk voelbaar aanwezig. In psalm 119 vs 63 zegt David: “Ik ben een metgezel van allen die U vrezen”. Zo wil ik ook naar de gemeente van Christus kijken. Ik heb tweemaal met E&R evangelisatie-acties meegedaan. Ik merkte in die fijne ploeg de gemeenschap met Christus. Bij het leggen van contacten met de kerk stuitten we soms op problemen vanwege allerlei regeltjes en de hele kerkelijke cultuur. Ook doe ik evangelisatiewerk onder asielzoekers. Dit doe ik samen met Evangelische christenen. Dat is een hele fijne samenwerking. Dat mensen lid worden van de Evangelische Gemeente is voor mij geen enkel bezwaar. Ze hebben Christus hebben aangenomen als hun Heer en Verlosser, daar gaat het om. Daarom is er blijdschap in de hemel. Ik trek me dan ook niets aan van een kerkenorde of belijdenisgeschriften. Er zullen heus wel goede dingen in staan, maar ik heb in mijn gemeente duidelijk aangegeven dat ik alleen op grond van Gods Woord met hen de gemeenschap met Christus wil beleven. Dat werd geaccepteerd.

[Mezzamorpheus]

Enkele off-topic bijdragen toch maar verplaatst naar een nieuw topic: Ideeën Watchman Nee. Hopelijk hebben jullie daar geen bezwaar tegen. Het leek me iets wat wel een verdere -aparte- discussie waard zou zijn.

[Mahüon]

Ha Adinomis,

1/ Geweldig fijn dat je dat vertrouwen krijgt. Volgens mij helpt dat indirect zeker mee om de grote verantwoordelijkheid die je hebt ook te kunnen dragen in je werk onder de asielzoekers. Wens je 'een goede ingang' bij hen en vooral Gods zegen toe.

2/ Wat je schrijft in

quote:

Ik trek me dan ook niets aan van een kerkenorde of belijdenisgeschriften. Er zullen heus wel goede dingen in staan, maar ik heb in mijn gemeente duidelijk aangegeven dat ik alleen op grond van Gods Woord met hen de gemeenschap met Christus wil beleven.(...)

spreekt mij persoonlijk minder aan, omdat het toch om vrij belangrijke documenten van ook jouw kerk gaat. Maar dat hoeft jouw probleem natuurlijk niet te zijn. Als ik daar nu verder op in zou gaan, zou dat alleen maar op een herhaling van zetten neerkomen.

Vriendelijke groet,

Mahüon.

[Mahüon]

Wat mij betreft een handige operatie, Mezzamorpheus.

quote:

Mezzamorpheus schreef op 08 juli 2004 om 23:31:
Enkele off-topic bijdragen toch maar verplaatst naar een nieuw topic: Ideeën Watchman Nee. Hopelijk hebben jullie daar geen bezwaar tegen. Het leek me iets wat wel een verdere -aparte- discussie waard zou zijn

De topic werd zo al wat aan de logge kant.

Groeten,

Mahüon

[-bart-]

Mahüon, dank voor de uitgebreide reaktie:

quote:

gjvanenk schreef op 08 juli 2004 om 14:06:
1/ Als je denkt dat het 'probleem' wat P&A en Mahüon bespreken alleen maar teruggaat op bepaalde hiaten in Mahüons kennissenkring, dan lijkt me dat een wat te eenvoudige voorstelling van zaken. Het ligt gewoon breder, dacht ik zo.

Ja nu ik wat verder gelezen heb inderdaad. Ik bedoeld het niet kleinerend of zo. Ik heb gewoon altijd zeer goede relaties hier gehad met Christenen uit andere gemeentes in de regio, en geen aanvaringen. Tekent je beoordeling wel denk ik.

quote:

gjvanenk schreef op 08 juli 2004 om 14:06:
3/ Ook ben ik het eens met je opmerking dat een kerkelijke denkconstructie met behulp van bijvoorbeeld Efeze 4 niet zo lang standhoudt.

Hoewel ik bij EA de primaire betekenis mis, bedoelde ik dat ik er in tweede orde wel ruimte voor laat. Vandaar dat het van mij best mag blijven staan: Let wel: we zitten in een duidelijk andere situatie dan in het NT, en als je samen werkt dan bouw je, komend uit verschillende gemeentes, wel degenlijk aan iets, zet je gaven in voor etc.. Dat zijn termen die passen bij 'lichaam van Christus'.

quote:

gjvanenk schreef op 08 juli 2004 om 14:06:
hoe je schrijft over het risico van een «wie-wel wie-niet gezoek» als het gaat om de beoordeling welke kerk wel, en welke kerk niet een echte kerk van Christus zou zijn

Nee, ik bedoelde het zoeken naar (gereformeerde term) hypocrieten. Of andersom (evangelisch) born-again leden. Dus wie wel of niet bij het universele lichaam van Christus zouden horen. Vond ik niet nuttig. Lichaam van Christus zijn is een oproep.

quote:

gjvanenk schreef op 08 juli 2004 om 14:06:
5/ Alleen, ik wil op dit punt aangeland wel graag - terwille van de zuiverheid - nogmaals aandacht vragen voor de strekking van Artikel 26 van de Kerkorde.
[...]
In dat Artikel 26 is de verantwoordelijkheid geregeld met het oog op de bewaring van 'de gezonde leer'.

Ik las Velde, M. te, Documentatie wijziging KO-1978, 1993 die schrijft over de totstandkoming van het artikel. Controle is niet het kernpunt, en zeker niet de insteek van deputaten in 1974. Het gaat erom georganiseerde evangelisatie goed te regelen. De gekozen formulering vind z'n oorzaak in het inplakken van Utrecht 1923 (acta art.92). Het zou voor mij natuurlijk ook het mooist zijn dat je iemand Christus verkondigd en dat je iemand tot belijdenis van Christus mag brengen in je eigen gemeente.

quote:

gjvanenk schreef op 08 juli 2004 om 14:06:
6/ Volgens mij is dat ook gewoon hard nodig. Je moet er toch niet aan denken dat evangelisatie-contacten zonder enige afgrenzing
[...]

Daar ben ik ook niet voor. Ik gaf de afgrenzing aan.

quote:

gjvanenk schreef op 08 juli 2004 om 14:06:
7/ Daarmee zeg ik natuurlijk niet dat 'individuele evangelisatie' niet zou mogen binnen de GKv. Integendeel! Alleen dat gelovige GKv-individu kan het niet maken dat hij/zij bij een min of meer georganiseerde opzet (bijvoorbeeld interkerkelijk) de hoge (en in mijn ogen al te gewaagde) pretentie voert zijn/haar gemeente daarin te vertegenwoordigen. Want wie draagt dan de verantwoordelijkheid voor het bewaren van 'wat met de gezonde leer strookt?'

Ieder die van de Here Jezus en Zijn werk vertelt draagt natuurlijk verantwoordelijkheid.
Dat ligt niet alleen bij de gemeente. Je kunt dat niet uit jezelf maar door de Heilige Geest, lezen in Gods Woord en bidden. Maar inderdaad ligt er een prachtige taak juist voor de gemeente van Christus: Het is broodnodig dat je daarbij geruggesteund wordt door je mede broeders en zusters en door je oudsten/voorganger door gebed en toerusting, en vermaning/correctie als het nodig is.
Volgens mij zijn we het best daarover eens, je noemde het betreffende het E&R werk dat het fijn is om 'gemonitord' te worden door je thuisgemeente.

quote:

gjvanenk schreef op 08 juli 2004 om 14:06:
Ik vraag me dan af: Hoezo werkbaar?
[...]
vraag ik je in alle eerlijkheid eens uit te leggen in hoeverre 'de gemeente' (welke? waar?) in jouw evangelisatie-benadering werkelijk überhaupt nog in beeld is.

Volgens mij leg ik tot in detail uit hoe het kan, met voorbeelden erbij ?
Ja we zitten met een verdeeldheid die we niet hier en nu kunnen oplossen, ik geef aan hoe je daar omheen kunt werken zonder in te leveren op het evangelie (dat was die ggd discussie), ja ik ben voor missie vanuit de gemeente, maar wel: ik kies voor de prioriteit bij degene die met het evangelie berijkt wordt, voor optimale nazorg. Misschien zit daar het pijnpunt: Het lijkt me dat iemand optimaal op Christus wijzen echt prioriteit heeft boven het toevoegen aan per-se je eigen gemeente. Of je moet ervan overtuigd zijn dat alleen je eigen gemeente Bijbelgetrouw is. Nou das bij ons in de regio zeker niet het geval.

Daarom vind ik Art26 KO dus een slechte formulering:
1) Het wordt in de praktijk gebruikt om projecten NIET op te pakken (althans das mijn ervaring, en dat was ook het begin van deze draad).
2) Gevolg: GKV ers doen mee aan allerlei projecten op 'persoonlijke titel' en voelen zich uiteindelijk een beetje in de steek gelaten.

Ik zou zeggen, draai eens in een interkerkelijk project mee, wellicht dan niet met evangelischen (niet te moeilijk beginnen   ) maar bijv. met CGK, NGK, G-Bonders.
Ik weet zeker dat het 100% meevalt. Klinkt een beetje afsluitend van mijn kant. Moet ook, want ik ga niet vanaf m'n vakantie adres doortypen!

Gods zegen, dank voor het vertrouwen.
-bart-

[Mahüon]

Ha -bart-,

Eerst maar een fijne vakantie gewenst.
Komen er nog wel op terug.

Mahüon

[Garfield]

quote:

Zwever schreef op 04 juli 2004 om 23:42:
Het schijnt dat men in de kerk waar ik zit (bijna) elke inter-kerkelijke evangelisatie actie geweerd is, vanwege dit kerkorde artikel.

Dit hoorde ik nota bene van een ouderling, maar die was het er zelf ook niet mee eens. Die heeft zelfs een interkerkelijk evangelisatie/bid netwerk opgezet in mijn stad   Hij zei gewoon: "Ach, als je hier wat wilt doen, dan moet je het gewoon organiseren en bij mensen in de kerk om steun vragen. Als je het bij de kerkenraad neerlegt, dan is het ineens een issue geworden..."

Dus, dit kerkorde artikel heeft z'n beste tijd wel gehad denk ik, zeker omdat het een bepaalde mindset uitstraalt.

- vraag 1 is natuurlijk : hoe interkerkelijk is interkerkelijk? de volle breedte van christelijk Nederland of wordt er ook nog op gelet wat er geleerd wordt? Gezien de (fundamentele) verschillen tussen baptistisch/evangelisch en gereformeerd kun je je afvragen wat de kracht is van een evangelisatieproject waarbij de geadresseerde wordt uitgenodigd om zelf maar te kiezen wat hem leuk lijkt.... terwijl de het NT vol staat met oproepen om te blijven bij de leer.
- vraag 2: de vraag is in welke mate een ouderling nog geloofwaardig is die de opdracht die hij zelf ondertekent heeft:

quote:

Formulier voor de bevestiging van ouderlingen en diakenen:...Vervolgens behoren zij als beheerders van het huis van God ervoor te zorgen, dat in de gemeente alles in vrede en met goede orde toegaat, op de manier die Christus geboden heeft8

met de voeten treedt door iets op te zetten en vervolgens de gemeente en de (rest van) de kerkenraad voor het blok te zetten. Op die manier ondermijnt hij mi het gezag van de kerkenraad (waar hij zelf ook toe behoord!) en blijft er van de goede orde in de gemeente niet veel over, laat staan van de vrede en eenheid (ik ben een (beetje) gefrusteerd, ja)

Even voor de duidelijkheid: ik heb op zich geen moeite met interkerkelijke evangelisatieprojecten, maar sta dan wel voor datgene wat je belijdt, en daar hoort mi geen houding bij van: 'ach wat maakt het uit waar jij je bij aansluit, het maakt niets wat er geleerd wordt.'
Ooit een baptist gezien die iemand die tot geloof kwam aanraadde om zich maar bij de GKV aan te sluiten? Ik niet. En terecht, want dat kun je veel baptisten/evangelischen niet ontzeggen: ze staan vaak voor wat ze belijden en daar hoort mi. niet bij dat je mensen naar een kerk verwijst waar geleerd wordt wat jij niet als 'gezonde' leer beschouwt.
Dat staan voor wat je belijdt mis ik steeds meer in de GKv.

PS: Bovenstaande reactie is geschreven voordat ik de bijdragen van -Bart- en Mahuon had gelezen.

[Fotogravinnetje]

Iets wat mij direct opviel en waar geen rekening meegehouden is: in KO artikel 26 staat niet "...zich door belijdenis van het geloof naar de gereformeerde leer voegen bij de gereformeerde kerk (vrijgemaakt)" oid, maar "...zich door belijdenis van het geloof naar de gereformeerde leer voegen bij de gemeente van Christus." De gereformeerde leer is volgens mij gewoon de bijbel, zoals die is samengevat in de belijdenisgeschriften (apostolische geloofsbelijdenis, geloofsbelijdenis van Nicea, geloofsbelijdenis van Athanasius en de nederlandse geloofsbelijdenis), en concreter toegepast in de catechismus (als leerboek) en de dordtse leerregels (als antwoord op een heel aantal dwalingen). Het feit dat er staat "gereformeerde leer" is blijkbaar door veel kerkenraden begrepen als: de vrijgemaakte kerk, als enige ware kerk ofzo. Dat lijkt mij een flinke misvatting.

Ik ben dus zeker vóór evangelisatie, niet alleen met de eigen gemeente, maar ook met anderen, als de basis maar hetzelfde is. Een basis met als ijkpunt "de gereformeerde leer", als zijnde de juiste samenvatting van de bijbel. Maar de echte basis is uiteraard Jezus Christus, en die gekruisigd, wat meer is, de Opgewekte.

[Garfield]

Hoi Augusta,

Volledig mee eens.