quote:
Titia schreef op 20 september 2004 om 17:36:[...]
Dit gedeelte wil ik er toch graag uithalen, omdat ik even precies wil weten hoe je dit bedoelt. Er komen een paar vragen bij mij op:
1. Wanneer ben je bekeerd? Of beter: wat zie je als bekering?
Bekering is een zich omkeren, naar God toe.... In de gaten hebben dat je de verkeerde kant opgaat en terug moet komen van de weg die je op dat moment gaat.
bv.
Jer 25,5
Bekeert u toch een ieder van zijn boze weg en van de boosheid uwer handelingen,
Ez. 14: 6
Zo zegt de Here HERE: bekeert u, keert u af van uw afgoden en wendt u af van al uw gruwelen.
Ez. 33: 11
Ik heb geen behagen in de dood van de goddeloze, maar veeleer daarin, dat de goddeloze zich bekeert van zijn weg en leeft. Bekeert u, bekeert u van uw boze wegen.
Hos 14,3
Komt met woorden van schuldbelijdenis, bekeert u tot de HERE, zegt tot Hem: Vergeef de ongerechtigheid geheel en al, en wees genadig; wij bieden als offerstieren de belijdenis onzer lippen.
Wat teksten uit het OT die aangeven wat ik er onder versta. We bekeren ons als we het woord van God horen dat ons zegt dat we zondig zijn bijvoorbeeld. Dat God niet met ons in contact kan staan omdat Hij heilig is..... We horen het evangelie op wat voor manier ook, en het geloof is uit het horen, en het horen door het woord van God.
Wedergeboorte zie ik eigenlijk als een direct gevolg op de bekering: Wij keren om, en worden wedergeboren door het ontvangen van de heilige Geest als we tot geloof komen.
Ef 1,13
In Hem zijt ook gij, nadat gij het woord der waarheid,
het evangelie uwer behoudenis, hebt gehoord (1); in Hem zijt gij, toen
gij gelovig werdt (2), ook
verzegeld met de heilige Geest der belofte (3),
Johannes 1
12 Doch allen,
die Hem aangenomen hebben, hun heeft Hij macht gegeven om kinderen Gods te worden, hun, die in zijn naam geloven; 13 die niet uit bloed, noch uit de wil des vlezes, noch uit de wil eens mans,
doch uit God geboren zijn.quote:
2. Ben je pas een kind van God door bekering?
Vplgens bovenstaande tekst zul je Hem toch eerst moeten aannemen...
quote:
Ik was al een kind van God voor mijn geboorte en door de doop is dit bevestigd (na mijn geboorte).
(Ik zeg gewoon wat ik er bijbels gezien van vind, en bedoel dat niet vervelend, het klinkt misschien niet al te aardig nl) Gelovigen indeze tijd, daarvan zegt God dat ze uitverkoren zijn
voor de grondlegging der wereld. Niet om daar verder diep op in tegaan, maar ik denk dat je dit bedoeld.
Dat kun je echter niet
kind van God van voor de geboorte noemen. Het moet nog wel in de tijd gebeuren. (Al weet God van te voren wie er wel ja en wie er geen ja zal zeggen)
Je moet de bijbelse uitdrukkingen gebruiken, en je kunt dus wel zeggen:
Ik ben uitverkoren al voor mijn geboorte.... Maar, volgens mij kun je dat ook pas zeggen
als je tot geloof bent gekomen.
Of ben je als verbondskind sowieso gelovige van af de wieg (al voordat je geboren bent zeg je zelfs) Hier zie je dus dat dit bijbels onhoudbaar is. En als je je 'verstand' gebruikt, kun je toch ook niet gelovig zijn als je in de wieg ligt?
Het geloof is uit het horen, en het horen door het woord van Gods.
Alle mooie ideeen moet je nog wel toetsen en mag niet met de bijbel in tegenspraak zijn.
quote:
In de loop van mijn leven
eigent de Heilige Geest mij de beloften toe: je leert Wie God is, je gaat steeds meer van
het geloof begrijpen en laat als volwassen mens aan God en Zijn gemeente zien dat
Gods beloften werkelijkheid zijn geworden d.m.v. belijdenis. Dat dagelijkse bekering
nog steeds nodig is, lijkt me duidelijk.
Dagelijkse bekering zeg je, maar uit het voorgaande lijkt het of alles tot je belijdenis buiten jouw eigen wil omgaat. Snap je wat ik bedoel?
Voor je geboorte al kind van God/na de geboorte door de doop bevestigd/de Heilige Geest eigent jou de beloften toe-geeft ze aan je zodat het eigendom wordt...quote:
3. Bij mijn doop is mij de Heilige Geest en dus de wedergeboorte beloofd. Heb jij de Heilige
Geest later ontvangen (even afhankelijk van hoe je 'bekering' ziet)?
Een belofte van de Heilige Geest die je zult krijgen
in de toekomst of die je op dat moment ook echt ontvangt? En ben je dan wedergeboren bij je doop of is dat ook een belofte in de toekomst? (Het laatste denk ik)
Maar in de bijbel lees ik dat je een kind van God bent door wedergeboorte. Kenmerk is het ontvangen van de Heilige Geest, waardoor je ook wedergeboren wordt op dat moment.
Ik weet dat ik de Heilige Geest ontvangen heb, want ik ben een kind van God. Alleen kan ik geen moment van bekering aanwijzen. Het is bijna duidelijk geweest voor mij vanaf jonge leeftijd al, de zekerheid dat ik Gods kind ben. Wedergeboorte kan ik dus geen moment van aanwijzen en dus ook niet van het ontvangen van de Heilige Geest. Wel moet je op een moment je bewust zijn, dat het zo IS.
quote:
Je noemt het niet 'verbond', maar dit is wel heel wezenlijk in het Gereformeerde geloof. God heeft namelijk met Abraham al een verbond gesloten, eigenlijk al in het paradijs, met Adam en Eva. De boom van goed en kwaad was de 'verbondseis', d.w.z. dat God van ons eist dat wij aan al Zijn geboden gehoorzamen en de boom des levens was de 'verbondsbelofte' namelijk dat God ons belooft dat wij voor altijd met Hem mogen leven in het paradijs. Het is heel mooi om te weten dat God al bij de schepping met Zijn verbond kwam. Na de zondeval heeft God het verbond met Abraham opnieuw gesticht. Bij dit verbond hoorden alle Israelieten, dat was het Oude Verbond. Een enkele keer kwam het wel voor dat er iemand van een ander volk in het verbond werd ingelijfd, maar pas na de komst van Christus mocht iedereen bij dit verbond horen. In het Oude Testament was de belofte van land en nakomelingen aan Abraham het onderpand van het heil; het heil dat nog zou komen door de komst van Christus. Voorspoed was in die tijd heel duidelijk een gevolg van geloofsgehoorzaamheid en trouw aan God. Nu in het Oude Testament, na de hemelvaart is de Heilige Geest het onderpand. Of je land hebt is niet altijd zeker, bv. niet in landen waar christenen als gevolg van geloofsvervolging moeten vluchten. Ook is voorspoed geen uiting van je goede geloof en tegenspoed geen gevolg van zonde meer. De Heilige Geest werkt juist in ons dat wij zeker zijn dat wij Gods kinderen zijn en dat wij Gods beloften mogen ontvangen: vergeving van zonden en eeuwig leven.
Zo zie ik dat. Het verbond is dus heel wezenlijk en ik zou het ook niet anders willen noemen. Bij de doop is psalm 105:5 en psalm 90:1 een uiting van onze geloofszekerheid. Het verbond is er al voor de geboorte, de Heilige Geest dus ook. Denken wij hier hetzelfde over of gaan er toch verschillen ontstaan? Ik ben benieuwd
Psalm 90
1
Een gebed van Mozes, de man Gods.
Here, Gij zijt ons een toevlucht geweest
van geslacht tot geslacht;
2 eer de bergen geboren waren,
en Gij aarde en wereld hadt voortgebracht,
ja, van eeuwigheid tot eeuwigheid zijt Gij God.
Ben ik het mee eens ook zonder dat ik hier het verbond in lees.
Psalm 105
5
Gedenkt aan de wonderen, die Hij heeft gedaan,
zijn tekenen en de oordelen van zijn mond,
6 gij nakroost van Abraham, zijn knecht,
gij kinderen van Jakob, zijn uitverkorenen. Je bedoeld natuurlijk de berijmde psalmen
't Verbond met Abraham zijn vrind, bevestigd Hij van kind tot kind....
Even zoeken in de bijbel waar dat precies staat bij de onberijmde echte psalm.
Psalm 105
8
Hij gedenkt voor eeuwig aan zijn verbond,
– het woord, dat Hij gebood aan duizend geslachten –
9 dat Hij met Abraham sloot,
en aan zijn eed aan Isaak;
10 ook stelde Hij het voor Jakob tot een inzetting,
voor Israël tot een eeuwig verbond,
11 toen Hij zeide: U zal Ik het land Kanaän geven
als het u toegemeten erfdeel.
Hier wordt toch echt het letterlijke nageslacht van Abraham bedoeld, waarmee Hij een verbond sloot....als teken moesten ze zich besnijden, zo kon je zien dat ze door geboorte bij dit letterlijke verbondsvolk behoorden.
Abraham, Isaak en Jakob, het land Kanaan....
Als je het over Abraham wil hebben dan zie ik mijzelf meer als
geestelijk kind van Abraham door het geloof. Dit heeft dus niets met de besnijdenis te maken, want dat was voor het letterlijke volk van God.
En Abraham geloofde en dat werd tot gerechtigheid, voordat hij was besneden.
Als wij in Christus geloven, geloven wij in het zaad van Abraham
waarop de belofte sloeg. (Galaten 3) Dat is namelijk Christus. En zo zijn wij zaad van Abraham door geloof. Maar het gaat om het geloof in Christus.
Dan heb je deel aan het
Nieuwe verbond in Zijn bloed. Zoals Jezus zelf zegt bij de instelling van het avondmaal. En het zegel is de Heilige Geest. Dus ook niet de doop, dat is een beeld van iets wat gebeurd is: De dood van mijn oude mens en de opstanding in het nieuwe leven, waar ik van getuig door mijn doop.
Dat van die bomen in het Paradijs heb ik nog nooit zo gehoord. De boom van kennis van Goed en Kwaad de verbondseis te noemen, kan ik niet volgen. Waarom wordt het verboden daarvan te eten als het Gods eis is? Als we Gods geboden moeten gehoorzamen, zou het dan niet de boom van het 'goed' moeten heten?
Ik zie dit zo:
Je moet niet eten van de boom van kennis van goed en kwaad......
Zelfs heel goed zijn in onze ogen, brengt ons niet bij God. Want:
het is de verkeerde boom..... Dus als je een goed mens bent, en nooit een fout maakt, is het toch de verkeerde oorsprong.
Wij hebben de boom des levens nodig: Een geheel andere bron dan weten wat goed en kwaad is.
Dit komt ook wel overeen met het feit dat God ons voorhoudt door de wet, hoe hHij wil dat we leven, maar we komen er niet aan toe. We kunnen de eis van God niet volbrengen vanuit onze kennis van goed en kwaad. We hebbenn nieuw leven nodig.
