Lucifer van Connie Palmen.
Geen plaatje van het boek gevonden, dan maar een portret van de schrijfster


Het is een leuk boek, maar op één of andere manier krijg ik de indruk dat Palmen krampachtig probeert de persoon waar het verhaal om draait, de al dan niet vermoorde Clara, een interessant, intens, groots, glamoureus iemand te maken met een zachte lieve moederlijke kern, terwijl ik haar eigenlijk een beetje een aanstellerig hysterisch borderline-type vind, nogal nep ook. Haar man Lucas komt veel beter uit de verf, veel meer een echt persoon.
* Bumblebee heeft net Balint werkgroepen voor huisartsen gevolgd...Balint gaat (onder andere) over projecties: meestal is er een reden die in jezelf ligt als je je, buiten de voor de hand liggende gevallen van intimidatie en ruzie, ergert aan een ander en het contact (met bv. een patiënt of een collega) daardoor stroef verloopt. Waarom erger ik me zo aan Clara? Volgens Balint zouden de volgende opties voor de hand liggen: Heb ik gewoon een hekel aan theatrale figuren? Ben ik wellicht zelf nogal theatraal en concureert haar persoonlijkheid met de mijne? Of besef ik dat ik eigenlijk gewoon een Groningse boerentante ben en wil ik in mijn hart graag een glamoureuzer iemand zijn?
Nou schijnen alle dokters óf narcistische trekken, óf dwangmatige trekken, óf beide te hebben dus tja
