Auteur Topic: verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont  (gelezen 23541 keer)

Anita

  • Berichten: 204
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Gepost op: augustus 10, 2004, 12:36:01 am »
Beste mensen

Afgelopen zaterdag stond er een interessant artikel in de Nederlands Dagblad van Reina Wiskerke dat ging over de ontwikkelingen binnen de GKV.
Ik ben wel benieuwd wat jullie ervan vonden en wilde het hier graag plaatsen maar ik heb altijd ruzie met de zoekfunctie op de NDsite, ik kan nooit vinden wat ik zoek. Hier zijn vast hele handige mensen die dat wel kunnen, dus misschien wil iemand het voor mij plaatsen? Het artikel heet: verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont en er staat een grote foto bij van iemand die de Here aanidt met opgeheven handen.
God is geest en wie Hem aanbidden, moeten aanbidden in geest en in waarheid. Joh 4:24

HarmW

  • Berichten: 290
  • schaap met Herder
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #1 Gepost op: augustus 10, 2004, 08:58:30 am »
« Laatst bewerkt op: augustus 10, 2004, 08:59:06 am door HarmW »
HarmW

Anita

  • Berichten: 204
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #2 Gepost op: augustus 10, 2004, 09:25:05 am »
Hé, hoe doet-ie het he!?
Bedankt Harm!
God is geest en wie Hem aanbidden, moeten aanbidden in geest en in waarheid. Joh 4:24

Mezzamorpheus

  • Berichten: 5201
  • You are my Lifeboat
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #3 Gepost op: augustus 10, 2004, 09:30:00 am »
Misschien kan je wat vragen cq. discussiepunten n.a.v. het artikel hier opwerpen, Anita.

Anita

  • Berichten: 204
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #4 Gepost op: augustus 10, 2004, 09:32:16 am »
Even een voorzetje voor de discussie. ik pik er even een zinnetje uit en wil graag weten of en hoe jullie dat herkennen in jullie eigen gemeente:

"De persoonlijke zoektocht naar bezieling en geloofszekerheid is voor veel vrijgemaakten belangrijker geworden dan de toekomst van hun kerken."
God is geest en wie Hem aanbidden, moeten aanbidden in geest en in waarheid. Joh 4:24

Anita

  • Berichten: 204
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #5 Gepost op: augustus 10, 2004, 09:33:20 am »

quote:

Mezzamorpheus schreef op 10 augustus 2004 om 09:30:
Misschien kan je wat vragen cq. discussiepunten n.a.v. het artikel hier opwerpen, Anita.
haha, daar was ik dus net mee bezig!
God is geest en wie Hem aanbidden, moeten aanbidden in geest en in waarheid. Joh 4:24

josdouma

  • Berichten: 47
  • Christus is Alles
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #6 Gepost op: augustus 10, 2004, 11:25:29 am »

quote:

Anita schreef op 10 augustus 2004 om 09:32:
Even een voorzetje voor de discussie. ik pik er even een zinnetje uit en wil graag weten of en hoe jullie dat herkennen in jullie eigen gemeente:

"De persoonlijke zoektocht naar bezieling en geloofszekerheid is voor veel vrijgemaakten belangrijker geworden dan de toekomst van hun kerken."
Het aardige (of eigenlijk on-aardige) van heel veel discussies (in de vrijgemaakte kerken) is dat er gewerkt wordt met valse tegenstellingen. Zo ook hier. Ik geef graag toe dat ik de persoonlijke zoektocht (die ik overigens heel graag met vele anderen samen doe - alleen in deze uitdrukking 'persoonlijke zoektocht' zit dus al weer een valse tegenstelling verborgen) naar bezieling en geloofszekerheid erg belangrijk vind. Maar waarom vind ik die belanrgijk? Vanwege de toekomst van onze kerken!

Ik begrijp best dat hier een tegenstelling kan worden gemaakt en dat er ook vrijgemaakten zijn die (allang) geen boodschap meer hebben aan 'hun' kerk en hun eigen evangelisch-charismatische geloof (of eventueel hun eigen hoogkerkelijke-postmoderne-liturgische geloof) bij elkaar shoppen. En ik geloof dat dat niet goed is. Een heel belangrijke bijbelse waarde lijkt mij: trouw aan de plaatselijke kerkelijke gemeente (met bijbehorend kerkverband) waartoe je behoort.

Ik werd in het artikel van Reina Wiskerke eigenlijk vooral getroffen door het overweldigende van de verwarring en het vrijwel geheel ontbreken van richting.

off-topic: jawel, ik ben terug van vakantie ;)
...opdat alle tong zou belijden: Jezus Christus is Here, tot eer van God de Vader! (Filippenzen 2:11)

Pulpeet

  • Berichten: 4393
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #7 Gepost op: augustus 10, 2004, 11:39:29 am »

quote:

josdouma schreef op 10 augustus 2004 om 11:25:
[...]
Ik werd in het artikel van Reina Wiskerke eigenlijk vooral getroffen door het overweldigende van de verwarring en het vrijwel geheel ontbreken van richting.

Viel mij ook het meeste op. En dat is niet alleen in de gkv. Dat is overal.

Maar geeft dat niet juist de aanleiding om je aandacht dan maar op je eigen omstandigheden te richten (Ook al deel je dat met anderen)? En komt niet juist hierdoor die trouw aan de eigen gemeente onder druk te staan?

HenkG

  • Berichten: 803
  • De hulp is in de naam van JHWH
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #8 Gepost op: augustus 10, 2004, 11:55:56 am »
De toekomst van onze kerk is in eerste instantie niet belangrijk. De toekomst van Christus' kerk wel! En mijns inziens is dat hetgeen wakker geschud wordt/is binnen de GKV. De kerk als (plaatselijk) instituut heeft in de loop der jaren een aardig prominente rol gekregen, wat denk ik niet de bedoeling geweest kan zijn van een Vrijmaking (of een andere afsplitsing daarvoor). Het gaat er niet om een instituut in conditie te houden, maar een groep christenen. Daarbij is meer ruimte nodig voor persoonlijke groei obv een persoonlijke relatie met God. Maar dat sluit gemeenschap geenszins uit. Voor persoonlijke groei heb je medechristenen nodig. We zijn niet voor niets naast elkaar gezet op deze aarde. We moeten samen onze plaats in het Lichaam leren kennen. Dat is voor mij de meerwaarde van een gemeenschap. Natuurlijk is het dan jammer dat er soms dingen niet zo gaan als bepaalde mensen graag zouden willen zien. Maar juist dan is de gemeenschap zo belangrijk, om samen te zoeken naar het evenwicht vanuit de Bijbel. Helaas is dat iets wat nogal eens ontbreekt binnen kerkgemeenschappen in het algemeen (dus niet alleen GKV). Andersdenkenden worden nogal eens op een zijspoor gezet of zijn bang om hun ideeën te uiten. Dat leidt er dan vanzelf toe dat, als een en ander op een gegeven moment naar buiten komt, zoals nu van allerlei kanten gebeurt, er geen direct richting meer lijkt te zijn voor de kerk. Op dit forum is dat ook al wel merkbaar. Maar we blijven gelukkig met elkaar in gesprek en zo zoekende naar dat 'goddelijke' evenwicht. Dat is denk ik de schone taak die voor de GKV nu is weggelegd. Daarvoor moeten we ons volledig afhankelijk weten van God en vanuit Hem gaan zoeken met elkaar. Dat betekent dat synodes en classes ook zeer open moeten opereren richting de achterban. Dan geloof ik echt dat we de GKV weer in rustiger vaarwater kunnen krijgen!
JHWH = Ik ben

ik ben Henk, Gods beeltenis

HarmW

  • Berichten: 290
  • schaap met Herder
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #9 Gepost op: augustus 10, 2004, 12:23:53 pm »

quote:

HenkG schreef op 10 augustus 2004 om 11:55:
De toekomst van onze kerk is in eerste instantie niet belangrijk. De toekomst van Christus' kerk wel!


Over valse tegenstellingen gesproken...
Als onze kerk geen kerk van Christus is, kun je maar beter ophouden kerk te zijn.  Als ik nadenk over de toekomst van onze kerken, denk ik tegelijk aan de toekomst van Christus' kerk. En als ik nadenk over de toekomst van Christus kerk, dan denk ik aan de toekomst van onze kerken.  Overigens: zonder ware-kerk-syndroom ;)
HarmW

HenkG

  • Berichten: 803
  • De hulp is in de naam van JHWH
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #10 Gepost op: augustus 10, 2004, 01:23:30 pm »
HarmW, ik heb met het genoemde citaat aan willen geven dat we niet bang moeten zijn om de muren van de GKV kwijt te raken, als dit maar leidt tot groei van Christus' kerk. Ik snap dat dit tegenstridjig klinkt, omdat we als leden van de GKV toch aangegeven hebben dat we vinden dat daar een gezonde christelijke leer gebracht wordt. Maar ik denk dat je best kritisch mag kijken naar je eigen kerk en dat je dan zelfs misschien muurtjes af moet breken. Gods Geest werkt niet met de muren die door mesne zijn gemaakt. Dit even ter opheldering van de inderdaad schijnbare tegenstelling.
JHWH = Ik ben

ik ben Henk, Gods beeltenis

-bart-

  • Berichten: 58
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #11 Gepost op: augustus 11, 2004, 12:03:39 am »

quote:

Anita schreef op 10 augustus 2004 om 09:32:
of en hoe jullie dat herkennen in jullie eigen gemeente:
"De persoonlijke zoektocht naar bezieling en geloofszekerheid is voor veel vrijgemaakten belangrijker geworden dan de toekomst van hun kerken."


Er is een doelstelling geformuleerd door de kerkenraad rond geloof/hart/handen,
met twee kernpunten : jeugd&kerkbesef en gemeenteopbouw,
vwb de jeugd zal er zeker meer aandacht voor het persoonlijk geloof zijn.
Ik merk niet dat er meer Bijbelstudie en of gebed wordt georganiseerd (wel meer
gefragmenteerd). Je ziet wel dat de onderwerpen wat verschuiven naar persoonlijk geloof.
Er is/was wel zorg over de nieuwe vrijmaking, maar aan de andere kant willen we
er niet georganiseerd eens over doorpraten.
Er is meer belangstelling voor zingen (E&R/opwekking) en muziek maken gekomen.

Dus ik zou zeggen: De gemeente zit zo in het midden, een beetje richting "persoonlijke zoektocht''.

Ik vond het een knap  overzicht dat artikel. Trouwens lees de reaktie van Henk Medema (ND dinsdag 8 aug pg 7 links boven).

Priscilla en Aquila

  • Hero Member
  • *****
  • Berichten: 10069
  • u hebt Mijn woord bewaard
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #12 Gepost op: augustus 11, 2004, 04:59:56 pm »

quote:

-bart- schreef op 11 augustus 2004 om 00:03:

....
Ik vond het een knap overzicht dat artikel. Trouwens lees de reaktie van Henk Medema (ND dinsdag 8 aug pg 7 links boven).

Ik vond het een heel interessant artikel, maar ik ben niet GKV en kan dus moeilijk beoordelen of het recht doet aan zestig jaar GKV. Dat kan natuurlijk ook niet in 1 artikel.

Het artikel van Henk Medema heb ik even opgezocht en gelezen. En wat mij opvalt is het volgende:
Medema haalt drie punten aan en ziet daarbij parallellen met de 'broeders' en de GKV.
(Bij mijn weten kun je trouwens geen lid zijn van de vergadering van gelovigen; of dat nu altijd een interpetatie van de journalist is, of dat hij dit zelf zo gezegd wil hebben...)

quote:

Drie punten van Medema...

1. Het eerste heeft te maken met de openbaring van de Geest aan ons. Ik kom bij steeds meer mensen het verlangen tegen om meer Godsopenbaring te ontvangen. Hun ogen gaan schitteren als je samen over God spreekt en de Here Jezus. Ze kunnen er niet genoeg van krijgen - van Hem dan, wel te verstaan. De Geest is het die de Zoon verheerlijkt, zoals het de Zoon is die de Vader verheerlijkt.
Met veel vreugde verlangen veel christenen momenteel dat de Geest dit openbarende werk voortzet. We willen ons graag laten verrassen door wie Hij is en hoe Hij ons daarin raakt.
Het ontvangen van een Godsopenbaring klinkt weer alsof je toch echt iets geweldigs voor jezelf nodig hebt om God te kunnen vertrouwen en geloven. Volgens mij is het bijbelser om jezelf opzij te zetten/ ‘dood te houden’ zodat de Geest in jou kan werken. Het werk van de Geest staat hier toch vrij centraal. Terwijl Medema terecht opmerkt dat de Geest Jezus verheerlijkt.

quote:

Medema
2. Het tweede verlangen heeft te maken met de soevereiniteit van de Geest boven ons. Meer en meer worden we ons ervan bewust hoe groot Hij is, maar ook hoe klein wij zijn. Ik kom mensen tegen die hetzelfde verlangen hebben dat ik ook ken: boven jezelf te worden uitgetild.....
[...]
We worden allemaal verrast door wat de Geest ons leren wil, zodra we ons hart ervoor open stellen....
[...]
Dat God alles kan en dat Hij het soms doet ook. Dat Hij eigenlijk helemaal niet bereid is onze schema's en dogmatieken daarvoor te raadplegen. Ik kom soms mensen tegen die dat allemaal weten, er eerst misschien erg van geschrokken zijn, maar nu vinden dat het in feite allemaal ongelooflijk prachtig is. Laat hem maar begaan! Laat Hij ons maar leiden naar zijn goede wil, en niet naar onze goede of misschien wel niet zo goede ideeën.
De Geest is groot en boven ons; wij willen graag boven onszelf uitgetild worden. De Geest wil ons van alles leren als we ons hart open stellen voor wat 'ongelooflijk prachtig is' ...
En zo wordt hier weer een oneigenlijke tegenstelling naar voren gehaald: Gods Geest doet wat Hij wil en trekt Zich niets aan van onze schema's en dogma's...
Alles wat er gebeurt aan moois gebeurt is dus van de Geest, het is een fijne ervaring en Hij trekt Zich niet aan van onze dogma's... Hij doet wat Hij wil...
Maar wat Hij wil en hoe Hij werkt, staat wel in Zijn woord. Vergeet Medema dat gemakshalve dan maar?

quote:

Medema
3. En dan, ten slotte, iets wat te maken heeft met de werking van de Geest in ons. In tal van gelovigen 'vrijgemaakt of 'vergadering', of allerlei andere kringen, voel ik een echt verlangen naar een diepere aanwezigheid van God in ons......
[...]
Wat gaat Hij doen als je de deur naar Hem openzet? Hij, de Heilige Geest, is nogal onvoorspelbaar, en dat wil Hij blijven. Maar we krijgen langzamerhand het gevoel dat we Hem kunnen vertrouwen en dat Hij ons dichter bij Jezus kan brengen, en zo dichter bij God.
Wij moeten de deur naar Hem openzetten…. Ik denk dat Hij in een gelovige al aanwezig is.
Hij is onvoorspelbaar en wil dat blijven… Dan is het weer lekker vaag en niet te toetsen, want Hij is onvoorspelbaar.
Zo langzamerhand kunnen 'we' Hem vertrouwen Wat een vreemde manier van zeggen. Hangt dat dan samen met de mate van geweldige ervaringen die we hebben door de Geest.? Het IS de Geest van Christus en ik hoef het dus helemaal niet over de Geest te hebben met zoveel woorden. De Geest verheerlijkt Christus en spreekt niet uit Zichzelf.
Ik vertrouw de Here Jezus…en ik hoop en geloof ook niet dat Medema nu pas zolangzamerhand ‘de Geest gaat vertrouwen’ en zo pas Chrsitus kan leren kennen.
Zogauw we het over de Here Jezus hebben kan dat juist alleen d.m.v. de Geest.
Maar die Geest stelt ZichZelf niet zo op de voorgrond als hier in dit artikel gebeurt.
« Laatst bewerkt op: augustus 11, 2004, 05:04:17 pm door Priscilla en Aquila »
Ik kom spoedig; houd vast wat gij hebt, opdat niemand uw kroon neme.   Wie overwint, hem zal Ik maken tot een zuil in de tempel mijns Gods en hij zal niet meer daaruit gaan

gerrit de 2e

  • Berichten: 2
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #13 Gepost op: augustus 11, 2004, 11:32:55 pm »
Hallo ik ben Gerrit.

Ik denk dat het sowieso geen verkeerde gedachten is om idd met anderskerkelijken te gaan communiceren, gemeenschap te zoeken en gzamelijk onze (kerkelijke) zonden te belijden ipv met ''ons'' kerkverband eenieder zijn's weegs te gaan.
Waar begint dat?
Bij jezelf. Een persoonlijk geestelijk goede welstand. Echt niet meer bij de kerk vrijgemaakt of niet. Echt niet vanuit jezelf maar vanuit de Geest de levens. Gezamelijk een lichtend licht en een zoutend zout zijn voor onze ongelovigen buren.

vr gr

-bart-

  • Berichten: 58
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #14 Gepost op: augustus 14, 2004, 06:31:13 pm »

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 11 augustus 2004 om 16:59:
[...]
Het werk van de Geest staat hier toch vrij centraal. Terwijl Medema terecht opmerkt dat de Geest Jezus verheerlijkt.

Viel me ook wel een beetje op. Maar ik herkende er wel wat in.

Zie ook het artikel in het RefDag van 11 augustus en dan bedoel ik het interview met prof Roel Kuiper (co auteur Vuur & Vlam).

Knee

  • Berichten: 472
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #15 Gepost op: augustus 23, 2004, 10:44:21 am »
Ik wil graag de aandacht vestigen op een ander zinnetje uit het artikel in het ND:

quote:

"De eigen ziel aftasten of er wel voldoende zondebesef te vinden is, dan wel genoeg blijdschap over Gods genade, werd als een heilloze weg afgewezen."


Ik vind het juist heel belangrijk dat je bij jezelf nagaat hoe je in het geloof staat. Ik zie dat als een stukje bevindelijkheid (ondervinding). Of maken de woordjes 'voldoende' en 'genoeg' hier juist een belangrijk verschil?

Een voorbeeld hierbij: Ik heb 2 jaar op belijdenis catechesatie gezeten. Na het eerste jaar wist ik alles wel - ik 'snapte' het systeem bij wijze van spreken, kon het ook uitleggen - maar ik voelde/ervaarde er maar weinig bij. Ik vond dat ik toen nog geen belijdenis kon doen.

Eigenlijk pas na mijn belijdenis is dat bij mij gegroeid, toen is het gaan 'leven' voor mij. Onder meer door het lezen van het boek De Bergrede van Lloyd-Jones, is voor mij de 'theorie' veel dichterbij gekomen, kreeg het een plaats in mijn hart, is het gaan leven.

Het geloof is namelijk een zaak van het hart, het moet niet blijven steken bij het verstand. In dit opzicht is Jer 31:33 zo mooi:

quote:

33 Maar dit is het verbond, dat Ik met het huis van Israel sluiten zal na deze dagen, luidt het woord des Heren: Ik zal mijn wet in hun binnenste leggen en die in hun hart schrijven, Ik zal hun tot een God zijn en zij zullen Mij tot een volk zijn.


En ook 1 Kor 13:2

quote:

2 Al ware het, dat ik profetische gaven had, en alle geheimenissen en alles, wat te weten is, wist, en al het geloof had, zodat ik bergen verzette, maar ik had de liefde niet, ik ware niets.


Knee

PS. wat betreft het hele artikel had ik wel zoiets van: stel dat ik nu tot geloof zou komen en ik zou een kerkkeuze moeten maken, zou ik dan vrijgemaakt worden? Maar ook nu, geboren, gedoopt, getogen in de GKV, heb ik best wel mijn vragen: is onze verbondsvisie wel bijbels (is het niet teveel OT gericht)? Daaraan gekoppeld heb ik vragen rondom de kinderdoop. Ik vind een aantal van deze zaken in onze kerk namelijk best wel gekunsteld overkomen.
Hieraan zullen allen weten, dat u discipelen van Mij bent, als u liefde hebt onder elkaar. (Joh. 13:35)

E-line

  • Berichten: 3300
  • 'tôôk-toktok'
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #16 Gepost op: augustus 23, 2004, 12:53:36 pm »
Over de uitspraak: 'De eigen ziel aftasten of er wel voldoende zondebesef te vinden is, dan wel genoeg blijdschap over Gods genade, werd als een heilloze weg afgewezen' het volgende:

Er werd niet beweerd dat dat zondebesef niet aanwezig hoefde te zijn. Maar het was niet het antwoord op de vraag: 'waar hangt je heil van af?' Onze zekerheid ligt niet in ons gevoel van zondebesef, of in onze blijdschap over Gods genade, maar in Gods beloften. Ik weet dat ik een kind van God ben, ook als ik even helemaal niet blij ben met Gods genade... Ook als ik maar moeilijk zondebesef bij mezelf kan ontdekken, ben ik nog Gods kind: Hij heeft het gezegd bij mijn doop, Hij bevestigt het keer op keer in de Bijbel... Dat betekent ook dat ik te maken krijg met straf als ik bij Hem wegloop. Maar als ik m'n handen uitstrek en om hulp vraag, dan zal Hij mij niet laten stikken.

Het verschil met de 'streng-bevindelijke' hoek (joepie, weer een hokje! ;) ) is dat je bij 'hen' heel duidelijk ziet dat je pas zekerheid hebt als je zondebesef en geloofsblijdschap duidelijk bij jezelf kunt aanwijzen.

Je hebt aan de andere kant het gevaar van verbondsautomatisme en onverschilligheid. Tegen zowel het ene gevaar als tegen het andere moet worden gewaarschuwd.

Ik heb het gevoel dat tegenwoordig de nadruk weer meer op het gevoel gelegd wordt, als je niet het gevoel van blijdschap met Gods genade hebt, en een diep zondebesef, dan zit het niet goed met je... Dat kan mensen enorm depressief maken, onzeker over hun eigen heil. Terwijl God juist zekerheid geeft door zijn beloften!

Knee

  • Berichten: 472
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #17 Gepost op: augustus 23, 2004, 03:08:42 pm »

quote:

E-line schreef op 23 augustus 2004 om 12:53:
Over de uitspraak: 'De eigen ziel aftasten of er wel voldoende zondebesef te vinden is, dan wel genoeg blijdschap over Gods genade, werd als een heilloze weg afgewezen' het volgende:

Er werd niet beweerd dat dat zondebesef niet aanwezig hoefde te zijn. Maar het was niet het antwoord op de vraag: 'waar hangt je heil van af?' Onze zekerheid ligt niet in ons gevoel van zondebesef, of in onze blijdschap over Gods genade, maar in Gods beloften. Ik weet dat ik een kind van God ben, ook als ik even helemaal niet blij ben met Gods genade... Ook als ik maar moeilijk zondebesef bij mezelf kan ontdekken, ben ik nog Gods kind: Hij heeft het gezegd bij mijn doop, Hij bevestigt het keer op keer in de Bijbel... Dat betekent ook dat ik te maken krijg met straf als ik bij Hem wegloop. Maar als ik m'n handen uitstrek en om hulp vraag, dan zal Hij mij niet laten stikken.

Het verschil met de 'streng-bevindelijke' hoek (joepie, weer een hokje! ;) ) is dat je bij 'hen' heel duidelijk ziet dat je pas zekerheid hebt als je zondebesef en geloofsblijdschap duidelijk bij jezelf kunt aanwijzen.

Je hebt aan de andere kant het gevaar van verbondsautomatisme en onverschilligheid. Tegen zowel het ene gevaar als tegen het andere moet worden gewaarschuwd.

Ik heb het gevoel dat tegenwoordig de nadruk weer meer op het gevoel gelegd wordt, als je niet het gevoel van blijdschap met Gods genade hebt, en een diep zondebesef, dan zit het niet goed met je... Dat kan mensen enorm depressief maken, onzeker over hun eigen heil. Terwijl God juist zekerheid geeft door zijn beloften!


Wat ik in je antwoord vetgedrukt heb, zie ik wel als een stukje bevindelijkheid of laten we zeggen: ondervinding. Waar het me om gaat is dat het wat met je doet, dat je er niet koud onder blijft. Dat je hart sneller gaat kloppen als je ontdekt hoe rijk de beloften zijn (ook al voel je verder niet veel).

Het stukje in het ND roept hier een soort tegenstelling op: het is het één of het ander. En dit ben ik ook in de kerk wel tegengekomen. Terwijl juist het overdenken van de beloften, je blij kunnen maken. Je kunt denken (verstand) niet los koppelen van het gevoel.

Wat je zegt over de nadruk op het gevoel etc.: Het lijkt me inderdaad een gevaar daar teveel op door te gaan. Het gaat om het evenwicht en blijkbaar is dat evenwicht snel verstoord.

Wel denk ik dat je bij je zelf groei mag verwachten in het geloof. Dwz verdieping, inzicht, toename in kennis, maar vooral liefde etc. Als iemand zegt te geloven, maar ook zegt nog nooit zo stil te hebben gestaan bij bijv. zijn eigen zondigheid, dan vraag ik me af of zo iemand ook de verlossing door Jezus wel goed kan waarderen. Dat is ook bekering: het afsterven van de oude, het opstaan van de nieuwe mens. Daar moet toch iets van te merken zijn. In dat opzicht vind ik de Zaligsprekingen zo mooi:

Arm van geest.....................je eigen toestand en kleinheid beseffen, leidt tot:
Treuren...............................verdriet over je toestand, leidt tot:
Zachtmoedigheid..................er vind een verandering bij je plaats, als je beseft wie je bent
Zoeken naar Gerechtigheid...omdat je een 'afkeer' krijgt van jezelf. Dit vind je bij Jezus.

Dan volgen 3 prachtige kanten van het nieuwe leven: barmhartigen, reinen van hart, vredestichters.

Nu zeg ik niet dat dit een proces is dat je in die volgord moet doorlopen. Maar het zijn wel kenmerken van een christen. En kijk eens naar die prachtige beloften in Matt 5.

Knee
Hieraan zullen allen weten, dat u discipelen van Mij bent, als u liefde hebt onder elkaar. (Joh. 13:35)

-bart-

  • Berichten: 58
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #18 Gepost op: augustus 24, 2004, 12:48:12 am »

quote:

Knee schreef op 23 augustus 2004 om 15:08:
[...]
Het stukje in het ND roept hier een soort tegenstelling op: het is het één of het ander. En dit ben ik ook in de kerk wel tegengekomen. Terwijl juist het overdenken van de beloften, je blij kunnen maken. Je kunt denken (verstand) niet los koppelen van het gevoel.
Knee


Knee, '44 heb ik niet meegemaakt, ik doe een poging:
Wellicht heeft het iets te maken toen met de onzekerheid over gedoopte jonge kinderen
en hun redding. Als je je verdedigt tegenover een veronderstelde wedergeboorte (
leer van Kuyper), dan uit je makkelijk stellig over de zekerheid van de belofte dat die
kinderen er bij horen door het geloof van de ouders.

(Als ik m'n lesjes vroeger goed gevolgt heb, dan was het verhaal van Kuyper weer een
reaktie op de leer om doop/wedergeboorte te koppelen (gedoopt=wedergeboren). Iemand die het heeft meegemaakt corrigeert me wel!)

Maarten

  • Berichten: 203
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #19 Gepost op: augustus 24, 2004, 09:09:52 am »

quote:

[message=129255,noline]josdouma schreef op 10 augustus 2004 om 11:25Ik begrijp best dat hier een tegenstelling kan worden gemaakt en dat er ook vrijgemaakten zijn die (allang) geen boodschap meer hebben aan 'hun' kerk en hun eigen evangelisch-charismatische geloof (of eventueel hun eigen hoogkerkelijke-postmoderne-liturgische geloof) bij elkaar shoppen.
He, Jos, ben je nu zelf ook tegenstellingen aan de creeeren :) ? Ik houd wel van boude uitspraken, maar in de uitdrukking hoogkerkelijke-postmoderne-liturgische geloof zit genoeg aanleiding om elkaar de oren te gaan wassen  d:)b. Maar dat doen we op dit forum nu eenmaal niet, dus zou ik je willen vragen om een nadere toelichting bij deze uitdrukking. Wie of wat bedoel binnen de GKv en wat is er postmodern aan?
Maarten van Loon

Knee

  • Berichten: 472
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #20 Gepost op: augustus 24, 2004, 09:39:05 am »

quote:

-bart- schreef op 24 augustus 2004 om 00:48:
[...]


Knee, '44 heb ik niet meegemaakt


Ik ook niet  :)

quote:


Wellicht heeft het iets te maken toen met de onzekerheid over gedoopte jonge kinderen
en hun redding. Als je je verdedigt tegenover een veronderstelde wedergeboorte (
leer van Kuyper), dan uit je makkelijk stellig over de zekerheid van de belofte dat die
kinderen er bij horen door het geloof van de ouders.

(Als ik m'n lesjes vroeger goed gevolgt heb, dan was het verhaal van Kuyper weer een
reaktie op de leer om doop/wedergeboorte te koppelen (gedoopt=wedergeboren). Iemand die het heeft meegemaakt corrigeert me wel!)


Ervan uitgaande dat ook ik mijn lesjes goed gevolgd heb ;) - Inderdaad ging de Vrijmaking - onder meer - over de veronderstelde wedergeboorte. Deze constructie van Kuyper lijkt me inderdaad ook niet terecht. Maar dat Kuyper hierop uit kwam vind ik eigenlijk niet eens zo gek, want het is toch wel Bijbels om te zeggen dat doop en wedergeboorte wel heel sterk bij elkaar horen:

Tit. 3:3-7
3 Want vroeger waren ook wij verdwaasd, ongehoorzaam, dwalende, verslaafd aan velerlei begeerten en zingenot, levende in boosheid en nijd, hatelijk en elkander hatende. 4 Maar toen de goedertierenheid en mensenliefde van onze Heiland (en) God verscheen, 5 heeft Hij, niet om werken der gerechtigheid, die wij zouden gedaan hebben, doch naar zijn ontferming ons gered door het bad der wedergeboorte en der vernieuwing door de heilige Geest, 6 die Hij rijkelijk over ons heeft uitgestort door Jezus Christus, onze Heiland, 7 opdat wij, gerechtvaardigd door zijn genade, erfgenamen zouden worden overeenkomstig de hope des eeuwigen levens.

Paulus had misschien best dat woordje 'bad' weg kunnen laten. Dan had er dus gestaan:
Hij ... [heeft] ons gered door de wedergeboorte en de vernieuwing door de heilige Geest.
Echter Paulus koppelt het woordje bad hieraan. M.i. verwijst dat naar de doop als beeld van die wedergeboorte. De kanttekeningen bij de Statenvertaling wijzen ook op Ez. 36:25-27:

25 Ik zal rein water over u sprengen, en gij zult rein worden; van al uw onreinheden en van al uw afgoden zal Ik u reinigen; 26 een nieuw hart zal Ik u geven en een nieuwe geest in uw binnenste; het hart van steen zal Ik uit uw lichaam verwijderen en Ik zal u een hart van vlees geven. 27 Mijn Geest zal Ik in uw binnenste geven en maken, dat gij naar mijn inzettingen wandelt en naarstig mijn verordeningen onderhoudt.

Ik vermoed dat Kuyper hierop uitkwam vanwege het volgende: Namelijk dat kinderen van gelovige ouders 'automatisch' in het verbond worden opgenomen, zoals dat in het oude Israel ook zo ging.

En hier heb ik nog wel wat vragen bij! Werkt het in het nieuwe verbond net zoals in het oude, dat kinderen van gelovige ouders vanzelf in het verbond 'zitten' en dus(!) gedoopt moeten worden? - net als in het oude verbond de jongetjes besneden moesten worden.

Is het nieuwe verbond niet meer geestelijk bedoeld, namelijk als een besnijdenis van het hart?

Rom. 2:25-29
25 Want besneden te zijn heeft wel betekenis, indien gij de wet volbrengt, maar indien gij een overtreder van de wet zijt, is uw besnijdenis tot onbesnedenheid geworden. 26 Zal dan, indien de onbesnedene de eisen der wet in acht neemt, zijn onbesnedenheid niet voor besnijdenis gelden? 27 Dan zal de van nature onbesnedene, doordat hij de wet volbrengt, u oordelen, die, hoewel in het bezit van letter en besnijdenis, een overtreder van de wet zijt. 28 Want niet híj is een Jood, die het uiterlijk is, en niet dát is besnijdenis, wat uiterlijk, aan het vlees, geschiedt, 29 maar híj is een Jood, die het in het verborgen is, en de (ware) besnijdenis is die van het hart, naar de Geest, niet naar de letter. Dan komt zijn lof niet van mensen, maar van God.

Knee

PS. Ook is sta open voor correctie want dit is best complexe materie!  :w
Hieraan zullen allen weten, dat u discipelen van Mij bent, als u liefde hebt onder elkaar. (Joh. 13:35)

josdouma

  • Berichten: 47
  • Christus is Alles
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #21 Gepost op: augustus 24, 2004, 03:05:32 pm »

quote:

He, Jos, ben je nu zelf ook tegenstellingen aan de creeeren :) ? Ik houd wel van boude uitspraken, maar in de uitdrukking hoogkerkelijke-postmoderne-liturgische geloof zit genoeg aanleiding om elkaar de oren te gaan wassen  d:)b. Maar dat doen we op dit forum nu eenmaal niet, dus zou ik je willen vragen om een nadere toelichting bij deze uitdrukking. Wie of wat bedoel binnen de GKv en wat is er postmodern aan?


Beste Maarten,

Het is heerlijk om gevonden te worden in valkuilen waar je anderen voor waarschuwt ;). Met die uitdrukking hoogkerkelijke-postmoderne-liturgische geloof creeer ik denk ik niet een tegenstelling, maar refereer ik in eerste instantie (wel wat impliciet) aan een inbreng van Qohelet in het topic 'Stormwaarschuwing'. Hij onderscheid daar drie 'polen' of aantrekkingspunten, waartussen de GKv zit. Naast Pool R (traditionalistisch-vrijgemaakt) en Pool E (het evangelische) noemt hij ook Pool V. Daarover schrijft hij:

quote:

Pool V: het hoogkerkelijke, modern-protestantisme. Deze stroom vindt veel weerklank onder de meer intellectuele, mystiek-gevoelige vijftigers en jonger. Grote aandacht voor "de gemeente" als autonome eenheid, en voor de eredienst (vooral de "communie") als centrum van gezamenlijk "vieren". Prediking en bijbelwaarheid worden gewaardeerd als historische tradities van gemeente of kerkgenootschap, niet als absoluten. Interesse voor andere kerkelijke tradities, vooral de middeleeuwse katholieke liturgie en de joodse tradities van bijbeluitleg en eredienst. Drang om "mee te komen" in de protestantse oecumene. Bijbeluitleg, leefregels enz. worden gerelativeerd als cultuur-afhankelijk en gemeente-bepaald.


Een erg boeiende analyse van Qohelet, maar een verdere discussie daarover kan wellicht beter in het topic 'Stormwaarschuwing' een plek krijgen.

Het zou dan kunnen gaan over de vraag welke stromingen we in onze kerken kunnen onderscheiden en hoe die terug te vinden zijn in onze erediensten en hun liturgie. Voorop staat dan bij mij dat ik het belangrijk vind om creatief te worden in het vormgeven van erediensten waarin de ene keer de nadruk ligt op het 'traditionele' (kenmerken: sober, Psalmen zingen en een enkel gezang, enigszins formeel, strakke orde), de andere keer op het 'evangelische' (meer aanbidding en lofpijzing, eventueel een Gospelkoor erbij, wat informeler) en nog weer een andere keer op wat ik dan maar noem 'het hoog-kerkelijke', waarbij ik me ervan bewust ben dat niet iedereen dat zo'n fijne uitdrukking vindt (kenmerken: het kwalitatief goede kerklied, esthetische benadering, aansluiting zoekend bij oecumene en historie, eventueel een cantorij erbij). Het zijn maar wat grove lijnen.

Over het woord 'postmodern' heb ik het dan nog niet gehad. Wellicht dat dat ook wat minder goed gekozen is. 'Modern' zou beter kunnen zijn. Maar daarover kunnen we elders misschien verder over praten.

Mij gaat het dus niet zozeer om drie tegengestelde stromingen (hoewel ze wel zo ervaren kunnen worden), maar om een verscheidenheid in liturgische benaderingen die je desgewenst een plek kunt geven in een gemeente (maar niet tegelijk in een dienst).
...opdat alle tong zou belijden: Jezus Christus is Here, tot eer van God de Vader! (Filippenzen 2:11)

marody

  • Berichten: 267
  • Jippie, werkelijk vrij
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #22 Gepost op: augustus 25, 2004, 01:57:48 pm »
Knee schreef op 24 augustus 2004 om 09:39


PS. Ook is sta open voor correctie want dit is best complexe materie!


    Valt best mee hoor Knee.

     Het nieuwe verbond is een geestelijk verbond. Dus moet je het ook geestelijk houden.
     In de praktijk wordt het natuurlijke en geestelijk nageslacht door elkaar gebruikt.

     Maar mijn natuurlijke kinderen kunnen natuurlijk niet mijn geestelijke kinderen zijn.

     Alleen God heeft geestelijke kinderen.

     gr. Marody
uut grûn

-bart-

  • Berichten: 58
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #23 Gepost op: augustus 25, 2004, 10:59:13 pm »

quote:

Knee schreef op 24 augustus 2004 om 09:39:
En hier heb ik nog wel wat vragen bij! Werkt het in het nieuwe verbond net zoals in het oude, dat kinderen van gelovige ouders vanzelf in het verbond 'zitten' en dus(!) gedoopt moeten worden? - net als in het oude verbond de jongetjes besneden moesten worden.

Knee, als ik het goed heb had Kuyper juist een theorie bedacht. Uitgaande van doop=wedergeboorte. Waarschijnlijk om het probleem te verklaren dat kinderen die gedoopt zijn helaas vaak niet blijken kiezen voor hun Heer als ze opgroeien: Kennelijk was de wedergeboorte dus niet echt dacht Kuyper. Vandaar 'veronderstelde wedergeboorte'.

De 'vrijgemaakte' reaktie daarop: De kinderdoop is niet de wedergeboorte, echter een teken van de belofte van het bij Gods volk te horen, het kind is immers geboren bij ouders die bij een Christelijke gemeente horen, dus bij het lichaam van Christus.
(In die zin te vgl met de besnijdenis bij jonge kinderen in Israel)
De volwassenendoop had volgens mij met '44 minder te maken.

Dus volgens mij heb je gelijk met Tit 3: daar gaat het niet om de kinderdoop denk ik.
Wat ook wel blijkt uit de rest van de tekst.

Dus het bij Gods volk mogen horen en het persoonlijk aannemen van Jezus (=wedergeboorte) niet in elkaar schuiven. In vrijgemaakt jargon: 'Doop' en 'antwoord op de doop' (=belijdenis/getuigenis). Dan kom je uit bij 'verbondsautomatisme' waar we nu zo'n hekel aan hebben.

Bij de volwassenendoop schuift de belofte en het aannemen in elkaar. Dus iemand die tot geloof is gekomen getuigd daarvan (=belijdenis) en wordt gedoopt.

Pulpeet

  • Berichten: 4393
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #24 Gepost op: augustus 25, 2004, 11:16:26 pm »

quote:

josdouma schreef op 24 augustus 2004 om 15:05:
[...]
Het zou dan kunnen gaan over de vraag welke stromingen we in onze kerken kunnen onderscheiden en hoe die terug te vinden zijn in onze erediensten en hun liturgie. Voorop staat dan bij mij dat ik het belangrijk vind om creatief te worden in het vormgeven van erediensten waarin de ene keer de nadruk ligt op het 'traditionele' (kenmerken: sober, Psalmen zingen en een enkel gezang, enigszins formeel, strakke orde), de andere keer op het 'evangelische' (meer aanbidding en lofpijzing, eventueel een Gospelkoor erbij, wat informeler) en nog weer een andere keer op wat ik dan maar noem 'het hoog-kerkelijke', waarbij ik me ervan bewust ben dat niet iedereen dat zo'n fijne uitdrukking vindt (kenmerken: het kwalitatief goede kerklied, esthetische benadering, aansluiting zoekend bij oecumene en historie, eventueel een cantorij erbij). Het zijn maar wat grove lijnen.
Die kenmerken stuiten mij een beetje tegen de borst. Volgens mij is het kenmerk dat het gebeuren van de liturgie serieus genomen wordt. Hoog-liturgisch is idd niet zo'n goede term. De 'klassieke' gereformeerde liturgie is eigenlijk ook hoog-liturgisch. Alleen de handdruk aan het begin van de dienst al... Het is alleen vastgeroest en uitgehold. Dat wordt dus ook zo ervaren. We hoeven helemaal niet buiten de deur te kijken. We moeten dat wat we allang doen weer eens goed gaan doen. Dan is het onderscheid tussen jouw categorieën 'traditioneel' en 'hoog-liturgisch' verdwenen en dan hebben we nog maar twee groepen. Dat schiet al op :P

En sober en 'hoog-liturgisch' gaan ook uitstekend samen.

quote:

Mij gaat het dus niet zozeer om drie tegengestelde stromingen (hoewel ze wel zo ervaren kunnen worden), maar om een verscheidenheid in liturgische benaderingen die je desgewenst een plek kunt geven in een gemeente (maar niet tegelijk in een dienst).

Denk je dat een gemeente dat trekt?
Ik heb de indruk dat de gebondenheid aan een concrete vormgeving van de liturgie dieper zit dan allerlei rationele overwegingen over die vormgeving. Dat geldt voor alle groepen. Van hoog-liturgisch tot evangelisch (om toch die termen nog even te gebruiken). Om verschillende benaderingen te verenigen is veel ruimdenkendheid en enig abstractievermogen nodig. Dat hoef je van een doorsnee gemeente niet te verwachten. Dat is meer iets voor een groeje intellectuelen. Het lijkt me dat er binnen gewone gemeenten altijd groepen met bepaalde voorkeur zullen ontstaan. Met bijbehorende spanningen.
« Laatst bewerkt op: augustus 25, 2004, 11:16:49 pm door Pulpeet »

Priscilla en Aquila

  • Hero Member
  • *****
  • Berichten: 10069
  • u hebt Mijn woord bewaard
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #25 Gepost op: augustus 26, 2004, 11:00:34 am »

quote:

-bart- schreef op 25 augustus 2004 om 22:59:
[...]

Knee, als ik het goed heb had Kuyper juist een theorie bedacht. Uitgaande van doop=wedergeboorte. Waarschijnlijk om het probleem te verklaren dat kinderen die gedoopt zijn helaas vaak niet blijken kiezen voor hun Heer als ze opgroeien: Kennelijk was de wedergeboorte dus niet echt dacht Kuyper. Vandaar 'veronderstelde wedergeboorte'.

Ik heb er niet superveel vestand van maar ik dacht dat het zo was:
Kuyper zag doop=wedergeboorte vanuit de bijbel. (Klopt toch :? )
Maar aangezien je bij een kind niet kunt weten of dat zo is (ze hebben nog niet kunnen laten zien dat ze inderdaad gelovige/wedergeboren zijn) veronderstellen we dat ze wedergeboren zijn, anders mogen we helemaal niet dopen (doop/wedergeboorte hoort bij elkaar)

quote:


De 'vrijgemaakte' reaktie daarop: De kinderdoop is niet de wedergeboorte, echter een teken van de belofte van het bij Gods volk te horen, het kind is immers geboren bij ouders die bij een Christelijke gemeente horen, dus bij het lichaam van Christus.
(In die zin te vgl met de besnijdenis bij jonge kinderen in Israel)
De volwassenendoop had volgens mij met '44 minder te maken.

Ooit las ik eens hierover een boekje voor de vrijgemaakte jeugd geschreven om dat probleem uit te leggen waar de vrijmaking om ging m.b.t. de doop. Daarin stond duidelijk dat Kuyper het bij het verkeerde eind had.
Je mocht niet veronderstellen dat de wedergeboorte had plaatsgevonden tot het tegendeel blijkt; het WAS zo. Je kon toch niet zeggen dat het misschien niet zo was, dat die kinderen er misschien niet bijhoorden. Natuurlijk waren ze wedergeboren.....

En daarom vind ik persoonlijk dat er meer te zeggen is voor de visie van Kuyper (of zou dat komen dat ik vroeger synodaal was... :) ) omdat ik het 'onzin' vind om te zeggen dat kinderen die gedoopt zijn dus wedergeboren zijn. Al is het de consequentie van de bediening van de doop aan kinderen/babys......
Kuyper heeft er een meer bijbelse 'draai' aan proberen te geven. Omdat hij wel zag dat doop/wedergeboorte bij elkaar horen.....

quote:


Dus volgens mij heb je gelijk met Tit 3: daar gaat het niet om de kinderdoop denk ik.
Wat ook wel blijkt uit de rest van de tekst.
Daar gaat het om de doop zoals de bijbel zegt dat de 'ware betekenis ervan is'.... het bad van de wedergeboorte en vernieuwing door de Heilige Geest.
en:
romeinen 6
 3 Of weet gij niet, dat wij allen, die in Christus Jezus gedoopt zijn, in zijn dood gedoopt zijn? 4 Wij zijn dan met Hem begraven door de doop in de dood, opdat, gelijk Christus uit de doden opgewekt is door de majesteit des Vaders, zo ook wij in nieuwheid des levens zouden wandelen.

quote:

Dus het bij Gods volk mogen horen en het persoonlijk aannemen van Jezus (=wedergeboorte) niet in elkaar schuiven. In vrijgemaakt jargon: 'Doop' en 'antwoord op de doop' (=belijdenis/getuigenis). Dan kom je uit bij 'verbondsautomatisme' waar we nu zo'n hekel aan hebben.
Dat komt dat je de doop gelijk stelt aan de besnijdenis. Het is een soort gift zodat je erbij hoort, als je het zo bekijkt. Maar dan moet je om bij de werkelijke betekenis van doop (=bede van een goed geweten tot God - dus meer iets wat je geeft...een getuigenis van dat jij Gods werk hebt aangenomen/jezelf overgeeft,) nog iets erbij gaan voegen en dat is de belijdenis geworden.

quote:

Bij de volwassenendoop schuift de belofte en het aannemen in elkaar. Dus iemand die tot geloof is gekomen getuigd daarvan (=belijdenis) en wordt gedoopt.

Dat is wel mooi gezegd. Maar waar zie je in het NT dat deze dingen uit elkaar zijn gehaald?
In Handelingen lees je wat de belofte inhoudt en die komt direct met het aannemen; als antwoordt op het 'aannemen' volgt de belofte...

Gal. 3
16 Nu werden aan Abraham de beloften gedaan en aan zijn zaad. Hij zegt niet: en aan zijn zaden, in het meervoud, maar in het enkelvoud: en aan uw zaad, dat wil zeggen:aan Christus......
19 Waartoe dient dan de wet? Om de overtredingen te doen blijken is zij erbij gevoegd, totdat het zaad zou komen, waarop de belofte sloeg,
22 Neen, de Schrift heeft alles besloten onder de zonde, opdat ten gevolge van het geloof in Jezus Christus de belofte het deel zou worden van hen, die geloven.
 26 Want gij zijt allen zonen van God, door het geloof, in Christus Jezus. 27 Want gij allen, die in Christus gedoopt zijt, hebt u met Christus bekleed. 28 Hierbij is geen sprake van Jood of Griek, van slaaf of vrije, van mannelijk en vrouwelijk: gij allen zijt immers één in Christus Jezus. 29 Indien gij nu van Christus zijt, dan zijt gij zaad van Abraham, en naar de belofte erfgenamen.

Hand 13,23
Uit zijn geslacht heeft God naar de belofte voor Israël de Heiland Jezus doen komen,

Hand 2,33
Nu Hij dan door de rechterhand Gods verhoogd is en de belofte des heiligen Geestes van de Vader ontvangen heeft, heeft Hij dit uitgestort, wat gíj en ziet en hoort.
......
37 Toen zij dit hoorden, werden zij diep in hun hart getroffen, en zij zeiden tot Petrus en de andere apostelen: Wat moeten wij doen, mannen broeders? 38 En Petrus antwoordde hun: Bekeert u en een ieder van u late zich dopen op de naam van Jezus Christus, tot vergeving van uw zonden, en gij zult de gave des heiligen Geestes ontvangen. 39 Want voor u is de belofte en voor uw kinderen en voor allen, die verre zijn, zovelen als de Here, onze God, ertoe roepen zal. 40 En met nog meer andere woorden getuigde hij, en hij vermaande hen, zeggende: Laat u behouden uit dit verkeerde geslacht.

Als je bekeert en je laat dopen (in elkaar geschoven :) ) zul je de Heilige Geest ontvangen....de belofte....(hand. 2: 38) De Here Jezus is het zaad waarop de belofte sloeg (galaten 3) en is ook degene die in ons hart komt wonen bij de wedergeboorte....
Want de belofte is voor u en uw kinderen (eerst de Jood en zijn nageslacht) en voor allen die verrre zijn (dan ook de griek/de heiden....) (vers 39 van hand. 2)
De aangesproken joden -u en uw kinderen- moeten zich laten behouden uit 'dit verkeerde gelacht': het volk Israel wat de Heer niet wilde aannemen....(vers 40 van hand. 2

Dus denk ik dat de belofte niet doop of besnijdenis is. Abraham werd zelfs gerechtvaardigd uit het geloof wat hij had toen hij onbesneden was.
Om even uit te leggen hoe ik dat dan anders bekijk.
« Laatst bewerkt op: augustus 26, 2004, 11:01:50 am door Priscilla en Aquila »
Ik kom spoedig; houd vast wat gij hebt, opdat niemand uw kroon neme.   Wie overwint, hem zal Ik maken tot een zuil in de tempel mijns Gods en hij zal niet meer daaruit gaan

Bumblebee

  • Berichten: 6100
  • Zzzzzoem
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #26 Gepost op: augustus 26, 2004, 11:08:17 am »

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 26 augustus 2004 om 11:00:
Ooit las ik eens hierover een boekje voor de vrijgemaakte jeugd geschreven om dat probleem uit te leggen waar de vrijmaking om ging m.b.t. de doop. Daarin stond duidelijk dat Kuyper het bij het verkeerde eind had.
Je mocht niet veronderstellen dat de wedergeboorte had plaatsgevonden tot het tegendeel blijkt; het WAS zo. Je kon toch niet zeggen dat het misschien niet zo was, dat die kinderen er misschien niet bijhoorden. Natuurlijk waren ze wedergeboren.....
Volgens mij is dat niet zo, kindertjes worden volgens de vrijgemaakte visie niet gedoopt omdat ze wedergeboren, of misschien wedergeboren zijn, maar omdat ze bij het verbond horen, omdat hun ouders bij het verbond horen.

Op grond van "de belofte is voor u en voor uw kinderen". Dus onmondige kinderen horen bij het verbond omdat een heel gezin altijd bij het verbond hoort, ook als sommige leden nog maar klein zijn liggen ze er niet buiten. Uiteindelijk moeten ook die kleine kindjes zélf voor God kiezen, of laat God ze voor Hem kiezen, of whatever, dát is dan wanneer ze wedergeboren zijn, en dan doen ze de belijdenis.

Maarre... ik ben zelf ook niet helemaal thuis hierin, dus een GKV-purist moet dit even corrigeren waar nodig  :)
Bombus terrestris Reginae

Justin

  • Berichten: 787
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #27 Gepost op: augustus 26, 2004, 01:00:10 pm »

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 26 augustus 2004 om 11:00:
[...]


Ooit las ik eens hierover een boekje voor de vrijgemaakte jeugd geschreven om dat probleem uit te leggen waar de vrijmaking om ging m.b.t. de doop. Daarin stond duidelijk dat Kuyper het bij het verkeerde eind had.
Je mocht niet veronderstellen dat de wedergeboorte had plaatsgevonden tot het tegendeel blijkt; het WAS zo. Je kon toch niet zeggen dat het misschien niet zo was, dat die kinderen er misschien niet bijhoorden. Natuurlijk waren ze wedergeboren.....

En daarom vind ik persoonlijk dat er meer te zeggen is voor de visie van Kuyper (of zou dat komen dat ik vroeger synodaal was... :) ) omdat ik het 'onzin' vind om te zeggen dat kinderen die gedoopt zijn dus wedergeboren zijn. Al is het de consequentie van de bediening van de doop aan kinderen/babys......
Kuyper heeft er een meer bijbelse 'draai' aan proberen te geven. Omdat hij wel zag dat doop/wedergeboorte bij elkaar horen.....

.
P&A, hoe heette dat boekje waar die onzin in stond?

Priscilla en Aquila

  • Hero Member
  • *****
  • Berichten: 10069
  • u hebt Mijn woord bewaard
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #28 Gepost op: augustus 26, 2004, 04:00:45 pm »

quote:

Justin schreef op 26 augustus 2004 om 13:00:
[...]


P&A, hoe heette dat boekje waar die onzin in stond?


Het is al heel lang geleden dat ik het las..... Ik weet het dus niet meer.
Maar ik begrijp dat het heel vreemd is....misschien geef ik het ook niet meer helemaal weer zoals het erin stond.... Ik kan het niet controleren.
.......
Als iemand niet gelovig wordt is het niet echt geweest...... Maar natuurlijk is het wel echt geweest....zeggen de vrijgemaakten.
Maar het was een heel simpel boekje dus misschien hebben ze weinig moeilijke theologische termen gebruikt. Misschien trek ik daarom nu verkeerde conclusies en is alleen de term 'wedergeboren' bij Kuyper aanwezig en niet bij de vrijgemaakte visie over de doop.

Kan iemand het nog volgen?? :)
Iemand die in het verbond is opgenomen volgens jullie visie is dus niet 'automatisch' wedergeboren.....
Maar ze worden wel gezien als kinderen van God. Van baby af....
"God gaf ons een van Zijn kinderen".....
Dat kan ik dan niet bij elkaar krijgen. Als je kind van God bent, ben je dat toch door wedergeboorte.... Door het ontvangen van de Heilige Geest....dacht ik vanuit de bijbel te weten.

Romeinen 8
 9 Gij daarentegen zijt niet in het vlees, maar in de Geest, althans, indien de Geest Gods in u woont. Indien iemand echter de Geest van Christus niet heeft, die behoort Hem niet toe....
14 Want allen, die door de Geest Gods geleid worden, zijn zonen Gods. 15 Want gij hebt niet ontvangen een geest van slavernij om opnieuw te vrezen, maar gij hebt ontvangen de Geest van het zoonschap, door welke wij roepen: Abba, Vader. 16 Die Geest getuigt met onze geest, dat wij kinderen Gods zijn.

1 Joh. 5
1 Een ieder,die gelooft, dat Jezus de Christus is, is uit God geboren; en ieder, die Hèm liefheeft, die deed geboren worden, heeft (ook) degene lief, die uit Hem geboren is. 2 Hieraan onderkennen wij, dat wij de kinderen Gods liefhebben, wanneer wij God liefhebben en zijn geboden doen.
Ik kom spoedig; houd vast wat gij hebt, opdat niemand uw kroon neme.   Wie overwint, hem zal Ik maken tot een zuil in de tempel mijns Gods en hij zal niet meer daaruit gaan

-bart-

  • Berichten: 58
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #29 Gepost op: augustus 26, 2004, 10:14:42 pm »

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 26 augustus 2004 om 16:00:
Iemand die in het verbond is opgenomen volgens jullie visie is dus niet 'automatisch' wedergeboren.....
Maar ze worden wel gezien als kinderen van God. Van baby af....
"God gaf ons een van Zijn kinderen".....


P&A: Opgenomen in het verbond? Dat je de belofte van het verbond hebt betekent dus niet dat dat je Christus in je leven niet hoeft aannemen of zo. Bij de (kinder)doop gaat om die belofte, en het voor de gemeente zichtbare teken dat die belofte echt waar is, en dat de ouders daarin geloven (ook nog zegel, maar dat terzijde).

Kun je het volgende zinnetje nog herinneren: Verbond = eenzijdig in z'n ontstaan
(God neemt het initiatief) en tweezijdig in z'n bestaan (De mens moet ook ja zeggen).

Ik heb nog even gezocht, (bijv Venema: Wat is een Christen nodig te geloven (ergens
in de 80er jaren)) en die zegt ook heel duidelijk dat doop != wedergeboorte.

Ik heb ook nog even gekeken in 'gereformeerden en dopers, gesprek onderweg (van 't spijker 1986)' en daar zie ik duidelijk beschreven dat gereformeerden (niet slechts vrijgemaakten) de doop zien als een teken van de belofte, niks wedergeboorte.

Lijkt me dat Kuyper een ander spoor was gaan rijden.

Enfin, wie komt er met de naam van het boekske?

Priscilla en Aquila

  • Hero Member
  • *****
  • Berichten: 10069
  • u hebt Mijn woord bewaard
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #30 Gepost op: augustus 26, 2004, 10:38:36 pm »

quote:

-bart- schreef op 26 augustus 2004 om 22:14:
[...]


1. Kun je het volgende zinnetje nog herinneren: Verbond = eenzijdig in z'n ontstaan
(God neemt het initiatief) en tweezijdig in z'n bestaan (De mens moet ook ja zeggen).

2.Ik heb nog even gezocht, (bijv Venema: Wat is een Christen nodig te geloven (ergens
in de 80er jaren)) en die zegt ook heel duidelijk dat doop != wedergeboorte.
..

3.Lijkt me dat Kuyper een ander spoor was gaan rijden.


ad 1. De zin is bekend.

ad 2. De zin met Venema snap ik niet: 'doop != wedergeboorte.' Wat wil dat vlgs hem zeggen?

ad 3. Kuyper is wellicht mede door Rom 6 op het idee gekomen. Daar wordt de doop toch uitgebeeld als dat je met Christus gestorven bent en opgestaan en je in een nieuw leven hoort te leiden. Dit laatste is toch de wedergeboren mens. Hoe kan dat bij iem. die wel gedoopt maar niet wedergeboren is? Daarom zegt kuyper, die wedergeboorte veronderstel ik totdat het tegendeel blijkt. Deze gedachtegang is zo gek nog niet - ik ben het er niet mee eens, maar is wel consequent. Als je de benadering neemt van de besnijdenis bij een jongen van 8 dgn dan klopt het weer niet. Toen hoorde je wel bij het volk met de beloften, maar je moest ook nog geloven zoals Abraham deed.

Snap je de spagaat?

Evangelischen zien oha geloofsdoop, daar heb je deze problemen niet. Doop is een antwoord/actie na de wedergeboorte.
Bovendien hebben de kinderen wel de belofte: als ze gaan geloven zal het hun ten deel vallen, en ze zullen 'beschermd' worden opgevoed: voorbeeld, kennis enz.
« Laatst bewerkt op: augustus 26, 2004, 10:44:15 pm door Priscilla en Aquila »
Ik kom spoedig; houd vast wat gij hebt, opdat niemand uw kroon neme.   Wie overwint, hem zal Ik maken tot een zuil in de tempel mijns Gods en hij zal niet meer daaruit gaan

Scholasticus

  • Berichten: 365
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #31 Gepost op: augustus 27, 2004, 09:20:37 am »
Het punt bij de vrijgemaakten (en bij de gereformeerde leer sowieso) zit hem in het karakter van Gods belofte. Evangelischen hebben daar inderdaad geen last van, want voor hen is de doop een (re)actie van de mens.
Kuypers fout was dat hij de doop liet slaan op het gerealiseerd zijn van de wedergeboorte. Een bekende leus van Kuyper: "de doop is een goddelijk merk (= garantieteken) op een goddelijk werk (de wedergeboorte)". En omdat je bij een pasgeboren baby niet kunt weten of de wedergeboorte zich voltrokken heeft (je ziet geen vruchten van geloof), moet je maar veronderstellen dat die wedergeboorte er wel is. De doop is dan op die veronderstelling gebaseerd. Kuyperianen zeiden: als later blijkt dat een gedoopte geen wedergeboren gelovige is, dan was die doop, achteraf gezien, morsen met water en een onechte doop.
Dáártegen verzetten de vrijgemaakten zich door aandacht te vragen voor de doop als teken van Gods belofte van wedergeboorte. Een belofte is niet een voorspelling waarvan je maar moet afwachten of 'ie uitkomt. Ook niet puur conditioneel, zo van: als jij nou maar gelooft, dan geeft God de wedergeboorte. Kenmerkend voor de gereformeerde visie op Gods belofte is dat het een krachtdadig woord is waarvan Gods realisatie bij het begin van je leven al start, en verdergaat in de weg van gelovige opvoeding en uiteindelijk een gelovig antwoord van de gedoopte zelf. Dat betekent: Gods belofte bij de doop is echt gemeend en heeft echt kracht; dit wordt niet onderuit gehaald als later het proces van tot geloof komen tot stilstand komt.
@P&A:
Hand. 2:39 "voor u is de belofte en voor uw kinderen"
Verder beschouw ik wedergeboorte als een proces dat voltooid is als we na dit leven zonder zonde bij God zijn.

Scholasticus

  • Berichten: 365
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #32 Gepost op: augustus 27, 2004, 09:37:15 am »

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 26 augustus 2004 om 16:00:
[...]

Als iemand niet gelovig wordt is het niet echt geweest...... Maar natuurlijk is het wel echt geweest....zeggen de vrijgemaakten.


Het gaat erom: wat is er dan echt geweest? Niet het geloof en de wedergeboorte natuurlijk. Zo dom zijn de vrijgemaakten ook weer niet dat ze zeggen: iemand die niet gelooft, heeft een echt geloof.
Wat wél echt is: Gods belofte. Zie mijn voorgaande post.
Wil je kunnen meepraten over de gereformeerde (vrijgemaakte) verbondsvisie, dan moet je dit punt kunnen vatten.
« Laatst bewerkt op: augustus 27, 2004, 09:37:38 am door Scholasticus »

Priscilla en Aquila

  • Hero Member
  • *****
  • Berichten: 10069
  • u hebt Mijn woord bewaard
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #33 Gepost op: augustus 27, 2004, 10:08:09 am »

quote:

Scholasticus schreef op 27 augustus 2004 om 09:20:

@P&A:
Hand. 2:39 "voor u is de belofte en voor uw kinderen"
Verder beschouw ik wedergeboorte als een proces dat voltooid is als we na dit leven zonder zonde bij God zijn.


Bedankt voor je toelichting. Jullie visie wordt er duidelijker van.

Wat je aangehaalde tekst betreft. Deze kennen we en het verbaast ons steeds weer dat men deze erbij haalt. Deze tekst wordt nl. gezegd tegen de Joden voor wie dit geldt. Lees ook de zin verder: en voor allen, die verre zijn, zovelen als de Here, onze God, ertoe roepen zal.

Dit laatste is voor de heidenen, het eerste gedeelte niet of tenminste discutabel.
Ik kom spoedig; houd vast wat gij hebt, opdat niemand uw kroon neme.   Wie overwint, hem zal Ik maken tot een zuil in de tempel mijns Gods en hij zal niet meer daaruit gaan

Priscilla en Aquila

  • Hero Member
  • *****
  • Berichten: 10069
  • u hebt Mijn woord bewaard
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #34 Gepost op: augustus 27, 2004, 10:19:08 am »

quote:

Scholasticus schreef op 27 augustus 2004 om 09:37:
[...]


Het gaat erom: wat is er dan echt geweest? Niet het geloof en de wedergeboorte natuurlijk. Zo dom zijn de vrijgemaakten ook weer niet dat ze zeggen: iemand die niet gelooft, heeft een echt geloof.
Wat wél echt is: Gods belofte. Zie mijn voorgaande post.
Wil je kunnen meepraten over de gereformeerde (vrijgemaakte) verbondsvisie, dan moet je dit punt kunnen vatten.


Leuke discussie trouwens..... :)

Maar toch is me nog niet duidelijk of vrijgemaakten gedoopte kinderen nu zien als 'kinderen van God'....
Zo worden ze in ieder geval wel aangesproken (op de middelbare school duidelijk in het gebed van de leraar...) en komt overeen met het zinnetje boven een geboortekaartje: God gaf ons 1 van Zijn kinderen.
Ik kom spoedig; houd vast wat gij hebt, opdat niemand uw kroon neme.   Wie overwint, hem zal Ik maken tot een zuil in de tempel mijns Gods en hij zal niet meer daaruit gaan

Meindertd

  • Berichten: 469
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #35 Gepost op: augustus 27, 2004, 10:34:32 am »

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 27 augustus 2004 om 10:19:
Maar toch is me nog niet duidelijk of vrijgemaakten gedoopte kinderen nu zien als 'kinderen van God'....


Volgens mij is dit de visie van de GKV:
kinderen die geboren worden uit gelovige ouders worden als apart gezet (geheiligd) beschouwd. God heeft ze laten geboren worden binnen zijn Kerk. Ze mogen daarom al kinderen van God heten. Ze zullen bij het ouder worden ook moeten gaan geloven om bij God te kunnen blijven. Maar mogen van jongsaf aan kind van God worden genoemd.

Bumblebee

  • Berichten: 6100
  • Zzzzzoem
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #36 Gepost op: augustus 27, 2004, 10:36:41 am »
Priscilla en Aquila, hoe geloven jullie eigenlijk dat God tegenover kinderen (bijvoorbeeld die van jullie, je hebt er toch zeven?   _/-\o_   ) staat?
Bombus terrestris Reginae

Priscilla en Aquila

  • Hero Member
  • *****
  • Berichten: 10069
  • u hebt Mijn woord bewaard
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #37 Gepost op: augustus 27, 2004, 11:05:30 am »

quote:

Meindertd schreef op 27 augustus 2004 om 10:34:
[...]


Volgens mij is dit de visie van de GKV:
kinderen die geboren worden uit gelovige ouders worden als apart gezet (geheiligd) beschouwd.


Mee eens

quote:

God heeft ze laten geboren worden binnen zijn Kerk. Ze mogen daarom al kinderen van God heten. Ze zullen bij het ouder worden ook moeten gaan geloven om bij God te kunnen blijven. Maar mogen van jongsaf aan kind van God worden genoemd.


Hiermee zijn we het niet eens. Wanneer ben/word je Kind van God?

 Joh 1:12 Doch allen, die Hem aangenomen hebben, hun heeft Hij macht gegeven om kinderen Gods te worden, hun, die in zijn naam geloven; 13 die niet uit bloed, noch uit de wil des vlezes, noch uit de wil eens mans, doch uit God geboren zijn.

Joh 3:5 Jezus antwoordde: Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, tenzij iemand geboren wordt uit water en Geest, kan hij het Koninkrijk Gods niet binnengaan. 6 Wat uit het vlees geboren is, is vlees, en wat uit de Geest geboren is, is geest. 7 Verwonder u niet, dat Ik u gezegd heb: Gijlieden moet wederom geboren worden.

(Water = Woord vlgs Joh 4)

Je moet nadat je bent geboren als mens uit de moederschoot later wedergeboren worden door het horen van het Woord. Als je dit door de werking van Gods Geest mag aannemen en je opnieuw geboren uit de Geest. Je bent dan Gods Kind, verzegeld met de Heilige Geest enz.

Omdat ze geboren worden uit gelovige ouders vind ik geen reden om ze al aan te spreken als Gods kinderen. De Bijbel doet daar ook geen uitspraak over, ook niet in het OT (?).

Wat ik vverder raar vind: als ze al aangesproken worden als Gods Kind, zijn ze het dan ook? Als ze later niet gaan geloven zijn ze dan Gods Kind niet (meer)? Zo ja, hoe kun je van iem. een kind zijn en later niet meer? Zo nee, waarom werden ze dan al wel zo aangesproken?
Ik kom spoedig; houd vast wat gij hebt, opdat niemand uw kroon neme.   Wie overwint, hem zal Ik maken tot een zuil in de tempel mijns Gods en hij zal niet meer daaruit gaan

josdouma

  • Berichten: 47
  • Christus is Alles
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #38 Gepost op: augustus 27, 2004, 11:10:32 am »

quote:

Meindertd schreef op 27 augustus 2004 om 10:34:
[...]


Volgens mij is dit de visie van de GKV:
kinderen die geboren worden uit gelovige ouders worden als apart gezet (geheiligd) beschouwd. God heeft ze laten geboren worden binnen zijn Kerk. Ze mogen daarom al kinderen van God heten. Ze zullen bij het ouder worden ook moeten gaan geloven om bij God te kunnen blijven. Maar mogen van jongsaf aan kind van God worden genoemd.


Deze weergave van de GKV-visie klopt wel aardig. Het is echter zinvol om oog te hebben voor twee verschillende betekenissen die gegeven worden aan 'kind van God zijn':

1. Kind van God = behorend bij Gods verbond met de gelovigen en hun kinderen
2. Kind van God = wedergeboren gelovige die zich laat leiden door de Geest (Romeinen 8:14,16)

Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat de tweede betekenis de bijbelse is!

De eerste betekenis wordt vooral in de GKV-taal gehanteerd. Dat schept minstens enige verwarring, zoals uit de discussie ook blijkt, en zoals ook in het gesprek tussen Christelijke Gereformeerden en Vrijgemaakt Gereformeerden steeds weer duidelijk kan worden. Want de Christelijke Gereformeerden hebben veel moeite met de volgens hen nogal vanzelfsprekende wijze waarop Vrijgemaakt Gereformeerden spreken over 'kinderen van God'.

Wellicht dat er beter gesproken kan worden over 'verbondskinderen' als het om de eerste betekenis gaat (een term die overigens niet in de bijbel voorkomt, en dus bij P&A wel vragen zal oproepen ;) ) en de bijbelse aanduiding 'kind van God' te reserveren voor wedergeboren gelovigen.

Het lijkt er dus op dat ik het aardig eens ben met de laatste post van P&A, die een paar in dit verband belangrijke bijbelplaatsen aanhaalt!

(Overigens is er misschien ook nog wel een derde betekenis in de christelijke omgangstaal:
3. Kind van God = schepsel van God, door de Schepper gemaakt en gewild).

Ik besef trouwens dat in het Doopformulier voor de kinderen van de gelovigen dat in de GKV wordt gebruikt, wel tot tweemaal toe de uitdrukking 'kind van God' wordt toegepast op de dopeling:

a) 'Hij neemt ons tot zijn kinderen en erfgenamen aan en zal ons daarom van al het goede voorzien en al het kwade van ons weren of voor ons doen meewerken ten goede.' Met een verwijzing Romeinen 8:28 waar niet over 'kinderen van God' wordt gesproken, maar over het 'doen meewerken ten goede'.

b) 'Zo worden zij ook zonder het te weten in Christus uit genade tot Gods kinderen aangenomen.' Met een verwijzing naar Romeinen 5:18-19, waar opnieuw niet de uitdrukking 'kinderen van God voorkomt'.

Bij een eventuele herziening van het formulier, zou dit punt misschien meegenomen kunnen worden: er lijkt geen bijbelse basis voor te zijn om gedoopte kinderen als 'kinderen van God' aan te spreken. Dat doet overigens niets af aan de doop en aan de vastheid van de beloften die in de doop aan het gedoopte kind worden gedaan. Het is meer de vraag hoe zorgvuldig we zijn in het hanteren van bijbelse uitdrukkingen.

offtopic:Ja, ja, P&A, ik heb de afgelopen tijd aardig wat bijgeleerd :D
« Laatst bewerkt op: augustus 27, 2004, 12:08:44 pm door josdouma »
...opdat alle tong zou belijden: Jezus Christus is Here, tot eer van God de Vader! (Filippenzen 2:11)

Bumblebee

  • Berichten: 6100
  • Zzzzzoem
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #39 Gepost op: augustus 27, 2004, 11:41:27 am »

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 27 augustus 2004 om 11:05:
Zo ja, hoe kun je van iemand een kind zijn en later niet meer? Zo nee, waarom werden ze dan al wel zo aangesproken?
Zo lust ik er nog wel een paar: hoe kun je van iemand eerst geen kind zijn en dan ineens wel? Dat kan dan toch net zo goed niet?
Bombus terrestris Reginae

Meindertd

  • Berichten: 469
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #40 Gepost op: augustus 27, 2004, 12:02:08 pm »

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 27 augustus 2004 om 11:05:
Wanneer ben/word je Kind van God?

 Joh 1:12 Doch allen, die Hem aangenomen hebben, hun heeft Hij macht gegeven om kinderen Gods te worden, hun, die in zijn naam geloven; 13 die niet uit bloed, noch uit de wil des vlezes, noch uit de wil eens mans, doch uit God geboren zijn.


Deze tekst begint met
11 Hij kwam tot het zijne, en de zijnen hebben Hem niet aangenomen.

Slaat deze complete tekst dus niet op de grote tegenstelling tussen Heidenen en Israel. En worden hierin dan niet twee groepen tegenoverelkaar gezet inplaats van individuele personen. Dat het in vers 11 niet om individuen gaat lijkt mij logisch, omdat het anders niet klopt. De apostelen hebben hem aangenomen.

Blijkbaar kun je als het zijne (kind van God) hem niet aannemen. En kunnen hen die niet kind van God zijn er een worden door hem aan te nemen.


quote:

Joh 3:5 Jezus antwoordde: Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, tenzij iemand geboren wordt uit water en Geest, kan hij het Koninkrijk Gods niet binnengaan. 6 Wat uit het vlees geboren is, is vlees, en wat uit de Geest geboren is, is geest. 7 Verwonder u niet, dat Ik u gezegd heb: Gijlieden moet wederom geboren worden.
Ja ook Nikodemus, de Israeliet (=Gods Volk =Gods kind) moet wedergeboren worden om Gods kind te blijven om het koninkrijk van God binnen te gaan.

quote:

Wat ik vverder raar vind: als ze al aangesproken worden als Gods Kind, zijn ze het dan ook? Als ze later niet gaan geloven zijn ze dan Gods Kind niet (meer)? Zo ja, hoe kun je van iem. een kind zijn en later niet meer? Zo nee, waarom werden ze dan al wel zo aangesproken?


Ik vind het niet zo raar!
Zoals het altijd is geweest kan Gods kind de erfenis verwerpen. Zoals Israel dat vroeger kon zo kan dat volgens mij nu nog steeds. Ik denk dat je door te geloven bij Gods volk gaat horen en dat die stap doorwerkt in het nageslacht. Maar dat wel dat nageslacht zijn eigen verantwoording moet afleggen. En ik denk dat God het meer toerekent dat iemand die Zijn Woord kent Hem verlaat, dan iemand die weinig van Zijn Woord heeft gehoord. Ik denk dat God hen beschouwd als een van zijn onterfde kinderen. En niet langer als zijn kind. Lo-ruchama=niet mijn volk (zie hosea)
« Laatst bewerkt op: augustus 27, 2004, 12:21:18 pm door Meindertd »

Priscilla en Aquila

  • Hero Member
  • *****
  • Berichten: 10069
  • u hebt Mijn woord bewaard
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #41 Gepost op: augustus 27, 2004, 12:27:00 pm »

quote:

Bumblebee schreef op 27 augustus 2004 om 11:41:
[...]


Zo lust ik er nog wel een paar: hoe kun je van iemand eerst geen kind zijn en dan ineens wel? Dat kan dan toch net zo goed niet?
Jawel dat is nu net de kern van het chr.dom, dat je op grond van Christus' werk door de Geest opnieuw geboren kan worden, (niet uit het vlees, maar uit de Geest, door water en geest)
Ik kom spoedig; houd vast wat gij hebt, opdat niemand uw kroon neme.   Wie overwint, hem zal Ik maken tot een zuil in de tempel mijns Gods en hij zal niet meer daaruit gaan

Priscilla en Aquila

  • Hero Member
  • *****
  • Berichten: 10069
  • u hebt Mijn woord bewaard
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #42 Gepost op: augustus 27, 2004, 12:51:42 pm »

quote:

Meindertd schreef op 27 augustus 2004 om 12:02:
[...]


Deze tekst begint met
11 Hij kwam tot het zijne, en de zijnen hebben Hem niet aangenomen.

Slaat deze complete tekst dus niet op de grote tegenstelling tussen Heidenen en Israël. En worden hierin dan niet twee groepen tegenover elkaar gezet in plaats van individuele personen. Dat het in vers 11 niet om individuen gaat lijkt mij logisch, omdat het anders niet klopt. De apostelen hebben hem aangenomen.
Iha hebben de Joden Hem niet aangenomen, ‘enkelen’ wel, waaronder de apostelen. De heidenen zijn veruit in de meerderheid. Het aannemen voor de heidenen is een persoonlijke stap. Het Joodse volk heeft Hem als volk afgewezen, klopt.

quote:

Blijkbaar kun je als het zijne (kind van God) hem niet aannemen. En kunnen hen die niet kind van God zijn er een worden door hem aan te nemen.
Vlgs mij zijn de definities Van Jos Douma hier wel verhelderend. Blijkbaar denk jij aan de 1e def. Wij hanteren altijd de 2e. Als je Zijn kind bent heb je Hem aangenomen, anders kan niet. Wij vinden dat Zijn volk niet Zijn kinderen zijn.

quote:

Ja ook Nikodemus, de Israeliet (=Gods Volk =Gods kind) moet wedergeboren worden om Gods kind te blijven om het koninkrijk van God binnen te gaan.


Blijven? Worden! Blijkbaar weer een gevolg van de definitiekwestie.


quote:


Ik vind het niet zo raar!
Zoals het altijd is geweest kan Gods kind de erfenis verwerpen.


Ok, maar je kan als je eenmaal 'kind' geworden bent, niet meer dat kindschap verliezen en derhalve niet meer verloren gaan.

quote:

Zoals Israel dat vroeger kon zo kan dat volgens mij nu nog steeds. Ik denk dat je door te geloven bij Gods volk gaat horen en dat die stap doorwerkt in het nageslacht. Maar dat wel dat nageslacht zijn eigen verantwoording moet afleggen. En ik denk dat God het meer toerekent dat iemand die Zijn Woord kent Hem verlaat, dan iemand die weinig van Zijn Woord heeft gehoord. Ik denk dat God hen beschouwt als een van zijn onterfde kinderen. En niet langer als zijn kind. Lo-ruchama=niet mijn volk (zie hosea)


Lo-Ammi moet het zijn :) (Lo-Ruchama = niet – ontferming; Ammi = volk). Dit wordt een nieuw topic, want hier is een hele eschatologische visie aanverbonden. In’ t kort: dat Lo-Ammi is tijdelijk, na de opname wordt het weer Ammi = Zijn volk.

Wat je wilt zeggen is echter dat God van 'Zijn-Kind' kan maken – 'niet-meer-Zijn-Kind' net zoals bij Zijn-volk en niet-meer-Zijn-volk. Vlgs mij kan je van een volk wel zeggen, het is mijn volk niet meer, terwijl je dat van een kind niet kan zeggen.
« Laatst bewerkt op: augustus 27, 2004, 01:14:04 pm door Priscilla en Aquila »
Ik kom spoedig; houd vast wat gij hebt, opdat niemand uw kroon neme.   Wie overwint, hem zal Ik maken tot een zuil in de tempel mijns Gods en hij zal niet meer daaruit gaan

Scholasticus

  • Berichten: 365
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #43 Gepost op: augustus 27, 2004, 01:38:44 pm »

quote:

josdouma schreef op 27 augustus 2004 om 11:10:
[...]


 Het is echter zinvol om oog te hebben voor twee verschillende betekenissen die gegeven worden aan 'kind van God zijn':

1. Kind van God = behorend bij Gods verbond met de gelovigen en hun kinderen
2. Kind van God = wedergeboren gelovige die zich laat leiden door de Geest (Romeinen 8:14,16)

Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat de tweede betekenis de bijbelse is!


Jos, het lijkt wel alsof we de strijd van de Vrijmaking nog eens moeten overdoen! :9
De synodo's van toen schermden ook graag met het onderscheid tussen tweeërlei kinderen van het verbond, niet alles wat Israël heet is ook Israël etc. Er is vast wel een sluitende redenering van Schilder c.s. om dat te weerleggen. Zullen we die eens opsporen?

HarmW

  • Berichten: 290
  • schaap met Herder
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #44 Gepost op: augustus 27, 2004, 01:41:06 pm »
offtopic:Als we toch gaan corrigeren: ammi = mijn volk
« Laatst bewerkt op: augustus 27, 2004, 01:41:37 pm door HarmW »
HarmW

Bumblebee

  • Berichten: 6100
  • Zzzzzoem
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #45 Gepost op: augustus 27, 2004, 01:59:14 pm »

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 27 augustus 2004 om 12:27:
Jawel dat is nu net de kern van het chr.dom, dat je op grond van Christus' werk door de Geest opnieuw geboren kan worden, (niet uit het vlees, maar uit de Geest, door water en geest)


Ja, maar als je dan van je geloof afvalt ben je dus weer kind-af.
Ik bedoelde maar te zeggen dat je het geestelijk kindschap van God niet op alle fronten kunt vergelijken met een "natuurlijk" kindschap. Je kunt eerst geen kind van God zijn, en dan wel, je kunt ook kind van God zijn en dan niet meer.

edit
Volgens de Dordtse Leerregels kan dat trouwens niet... toch?  :?
Dan ben je nooit écht kind geweest, geloof ik.
Hm laat maar. Dit onderwerp gaat toch wat boven m'n pet   :)
Bombus terrestris Reginae

josdouma

  • Berichten: 47
  • Christus is Alles
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #46 Gepost op: augustus 27, 2004, 02:56:27 pm »

quote:

Scholasticus schreef op 27 augustus 2004 om 13:38:
[...]


Jos, het lijkt wel alsof we de strijd van de Vrijmaking nog eens moeten overdoen! :9
De synodo's van toen schermden ook graag met het onderscheid tussen tweeërlei kinderen van het verbond, niet alles wat Israël heet is ook Israël etc. Er is vast wel een sluitende redenering van Schilder c.s. om dat te weerleggen. Zullen we die eens opsporen?


Beste Scholasticus,

Even aftasten waar we zitten ;)  Ik ben nu niet direct iemand die gaat speuren in Schilder om afdoende antwoorden te vinden (dat weet jij natuurlijk ook wel)

 offtopic:hoewel ik laatst wel weer eens iets van hem gelezen heb, namelijk het buitengewoon interessante opstel 'Aesthetische Christusbeschouwing' met een pracht-citaat als dit: 'Onze aesthetiek vorme Christus niet. Christus vorme onze aesthetiek. De levende. De werkelijke. De Christus der Schriften.' En veel meer nog.,

mij interesseert nu vooral even de vraag of het juist c.q. zinvol is om te stellen dat je de uitdrukking 'kind van God' het best alleen maar in de bijbelse betekenis kunt gebruiken, uitgaande van de vooronderstelling dat die bijbelse betekenis redelijk vast omlijnd is. Ik besef uiteraard dat dit maar een aspect van een veel complexere werkelijkheid waarin het gaat over: doop, beloften, verbond, verbondskinderen etc.
...opdat alle tong zou belijden: Jezus Christus is Here, tot eer van God de Vader! (Filippenzen 2:11)

Knee

  • Berichten: 472
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #47 Gepost op: augustus 27, 2004, 03:15:37 pm »
Beste Jos,

quote:

josdouma schreef op 27 augustus 2004 om 14:56:
[...]
mij interesseert nu vooral even de vraag of het juist c.q. zinvol is om te stellen dat je de uitdrukking 'kind van God' het best alleen maar in de bijbelse betekenis kunt gebruiken, uitgaande van de vooronderstelling dat die bijbelse betekenis redelijk vast omlijnd is. Ik besef uiteraard dat dit maar een aspect van een veel complexere werkelijkheid waarin het gaat over: doop, beloften, verbond, verbondskinderen etc.


Kun je dit wat toelichten? Bedoel je dit theoretisch (het woordje 'juist') en/of ook praktisch ('zinvol')?

Kijk ik even naar de praktijk, dan lijkt me alleen al het feit hoeveel verwarring er is, al een reden om in ieder geval voorzichtig te zijn met de uitdrukking 'kind van God'. Het is idd bijna noodzakelijk om in gesprekken met bijv. Chr. Gereformeerden (maar ook met onze Evangelische broers en zussen) vooraf even een begrippenlijstje er bij te hebben....

Zou dat soms iets te maken kunnen hebben met een bepaald soort isolement waar ons kerkverband in het verleden toch wat last van had?  :/

Het doet me allemaal wel een beetje denken aan de Babylonische spraakverwarring...  :?

edit: Jos, mijn vragen zijn al beantwoord - het kwartje is gevallen ...
« Laatst bewerkt op: augustus 27, 2004, 09:01:45 pm door Knee »
Hieraan zullen allen weten, dat u discipelen van Mij bent, als u liefde hebt onder elkaar. (Joh. 13:35)

Jakolien

  • Berichten: 557
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #48 Gepost op: augustus 27, 2004, 03:26:48 pm »
Ik denk dat het verschil tussen gereformeerden en evangelischen vooral duidelijk wordt wanneer een begrip als 'het verbond' aan de orde komt. Voor gereformeerden was het altijd helder dat Gód roept en (ver)kiest, terwijl evangelischen wijzen op de keuze van de mens. Gereformeerden leren (of leerden?) dat God een verbond sloot met Zijn volk (en daarin mag het nieuw-testamentische verbondsvolk zich verbonden weten met het oud-testamentische) en dat Hij daaraan beloften en eisen aan heeft verbonden. Dat de één wel en de andere niet binnen dat verbond geboren wordt, dat is Góds verkiezing. Hij geeft de gedoopte bondeling Zijn beloften mee, maar tegelijk ook Zijn eisen. Een verbondskind dat de beloften niet wenst en in ongeloof valt krijgt te maken met Gods verbondswraak.... (oei, dat is wel een héél stoffige term geworden. Daarover horen wij niet graag meer). Gelukkig geeft God niet alleen geloof aan hen die binnen het verbond geboren zijn, maar ook aan niet-gedoopten. Maar: God geeft het! Geloof is níet in de eerste plaats een keuze van de mens, maar een keuze en gift van God. Héél moelijk allemaal, en het druist in tegen ons 'rechtvaardigheidsgevoel', maar toch.
Zo was het toch, ds. Jos Douma? De gereformeerde leer, waarvan wij beleden dat het de bijbel zuiver nasprak? En hebben alle predikanten niet een belofte ondertekend dat zij, als zij kritiek of twijfels kregen over een deel uit de gereformeerde leer/belijdenis, met deze kritiek de kerkelijke weg zullen bewandelen, omdat zij zich anders schuldig zouden maken aan het zaaien van onrust en verdeeldheid?
Om het belang van het anker te beseffen, moeten we de kracht van de storm voelen.

Priscilla en Aquila

  • Hero Member
  • *****
  • Berichten: 10069
  • u hebt Mijn woord bewaard
    • Bekijk profiel
verbondskinderen leggen rozen bij het doopvont
« Reactie #49 Gepost op: augustus 27, 2004, 03:29:35 pm »

quote:

Bumblebee schreef op 27 augustus 2004 om 13:59:
[...]


Ja, maar als je dan van je geloof afvalt ben je dus weer kind-af.
Ik bedoelde maar te zeggen dat je het geestelijk kindschap van God niet op alle fronten kunt vergelijken met een "natuurlijk" kindschap. Je kunt eerst geen kind van God zijn, en dan wel, je kunt ook kind van God zijn en dan niet meer.


Johannes 10
 27 Mijn schapen horen naar mijn stem en Ik ken ze en zij volgen Mij, 28 en Ik geef hun eeuwig leven enzij zullen voorzeker niet verloren gaan in eeuwigheid en niemand zal ze uit mijn hand roven. 29 Wat mijn Vader Mij gegeven heeft, gaat alles te boven en niemand kan iets roven uit de hand mijns Vaders

2 Kor 1
19 Immers, de Zoon van God, Christus Jezus, die in uw midden verkondigd is door ons, door mij, door Silvanus en door Timoteüs, was niet: ja en neen, maar in Hem was het: Ja. 20 Want hoevele beloften Gods er ook zijn, in Hem is het: Ja; daarom is ook door Hem het: Amen, tot eer van God door ons. 21 Hij nu, die ons met u bevestigt in de Gezalfde en ons heeft gezalfd, is God, 22 die ook zijn zegel op ons gedrukt en de Geest tot onderpand in onze harten gegeven heeft.

Zelfs de man uit de gemeente in Korinthe wordt op een gegeven moment als hij niet wil stoppen met zijn zonde, uitgesloten van de gemeente. Paulus noemt dat zo dat 'zijn vlees' aan de satan wordt overgeleverd, opdat zijn geest behouden worde....
Aan de buitenkant is dit geen gelovige meer; toch heeft hij een wedergeboren geest - anders kan Paulus niet zeggen dat zijn geest behouden wordt in de dag des Heren.
Maar die man heeft dan niet veel - niets - aan te bieden waarmee hij gebouwd heeft, wat stand houdt....

1 Kor. 3...13 Want de dag zal het doen blijken, omdat hij met vuur verschijnt, en hoedanig ieders werk is, dat zal het vuur uitmaken. 14 Indien het werk, dat hij erop gebouwd heeft, standhoudt, zal hij loon ontvangen, 15 maar indien iemands werk verbrandt, zal hij schade lijden, doch hij zelf zal gered worden, maar als door vuur heen.

1 Kor. 5
5 leveren wij in de naam van de Here Jezus die man aan de satan over tot verderf van zijn vlees, opdat zijn geest behouden worde in de dag des Heren.

Gelukkig kon deze man weer hersteld worden in de gemeente. Hierover lezen we in de 2e brief aan Korinte.
De Heilige Geest blijft altijd als Hij eenmaal in iemand woont in het NT. Alleen kan het zijn zoals bij het voorbeeld uit Korinthe, dat je Hem bedroeft of zelfs uitdooft.... Hij kan dan niets doen in je leven want je laatHem niets doen.  (Ef 4: 30 En bedroeft de heilige Geest Gods niet, door wie gij verzegeld zijt tegen de dag der verlossing. - 1 Tess 5 :19 Dooft de Geest niet uit)
Hij is een onderpand, zegel, zodat we zeker zijn dat we Gods eigendom zijn.
Ik kom spoedig; houd vast wat gij hebt, opdat niemand uw kroon neme.   Wie overwint, hem zal Ik maken tot een zuil in de tempel mijns Gods en hij zal niet meer daaruit gaan