Heel wat jaartjes geleden heb ik ook best lang verkering gehad die uit gegaan is, daar waren heel wat mensen toen verbaasd over. Het was een heel aardige, leuke jongen. Men vond ons een leuk stel. (Dat wat anderen zien, zegt helemaal niets, zo blijkt.) Maar ik realiseerde me steeds beter, dat ik vrolijker was voordat ik de relatie had dan tijdens. Ergens kon ik (ondanks de vriendschap) beter zonder hem dan met hem, tenminste: vanaf dat het meer werd dan alleen vriendschap.
Een relatie is duidelijk meer dan vriendschap.
Ik heb er nooit spijt van gehad, ook al heb ik nu geen andere relatie. De verleiding wat toen groot om als een soort gewoonte bij elkaar te blijven, het kostte inspanning om dat niet te doen.
Maar goed, zoiets kan bij iedereen weer anders gaan. Dit is puur mijn ervaring.