quote:
MeerDanIkWist schreef op 31 augustus 2004 om 01:57:- Men leert steeds meer over de hersenfunctie, met name de werking van neutronen
- De hersenen (neutronen) reageren op omstandigheden, die wel bij ieder mens anders kunnen zijn. Oftewel de reactie komt door stand door 1. de omstandigheden en 2.hoe de samenstelling van die persoons zijn hersenen is.
DAt wil dus zeggen (volgens de huidige wetenschappelijke theorie) dat als men in precies dezelfde situatie zat, met precies dezelfde omstandigheden en dezelfde gemoedstoestand. Men altijd hetzelfde zou doen. Met andere woorden, men is geheel afhankelijk van de werking van de hersenen, die reageren, op de verschillende omstandigheden. (kort gezegd)
Hallo MeerDanIkWist. Bovenstaande klopt niet helemaal. De huidige stand van de wetenschap (na de Relativiteitstheorie) ontkent juist het gedetermineerde partroon dat je suggereert. Vanaf de quantummechanica, quantumfisica en Chaostheorie, totaan de 12-snarentheorie (de laastse wordt nog als vrij hypothetisch beschouwd), is de fysica ervan overtuigd dat het gedetermineerde Newtonmodel onjuist is.
Eén van de consequenties is, dat materie in precies dezelfde situatie, onder exact gelijke omstandigheden, zich
niet hetzelfde gedraagt.
Ik zal proberen iets helderder te zijn. Noch atomen, noch de neutronen- waarvan je melding maakt (al vermoed ik dat je hierboven "NEURONEN" bedoelde)- zijn de kleinste deeltjes. De kleinste deeltjes noemt men namelijk Quanta en Quarks. Op ons 'macro-niveau' schijnt een wetmatigheid te bestaan, die echter ontbreekt op het 'micro-niveau' van deze kleinste deeltjes. Een Quark gedraagt zich grillig. Vergelijk het met een zonnige vrije zaterdag langs het strand: ogenschijnlijk lijken er op deze dagen gemiddeld evenveel mensen naar het strand te gaan. Toch kan ieder mens zelf beslissen of hij een dagje naar het strand gaat. Theoretisch kan dus heel Nederland die dag besluiten naar Scheveningen te gaan, maar in de praktijk zijn er altijd ongeveer evenveel mensen. Als je langs het strand loopt, zou je kunnen denken dat het een gedetermineerd geheel lijkt, maar op het niveau van het individu kun je weer zeggen dat eigenlijk iedereen vrij is om te beslissen of hij naar het strand gaat.
Zo gaat het ook met de kleinste deeltjes. Op ons niveau lijkt het bijvoorbeeld een wet te zijn dat een voorwerp naar beneden valt, nadat je het in de lucht hebt gegooid. Op het niveau van de Quanta en Quarks geldt echter deze wetmatigheid niet. Een deel gaat naar boven, een ander deel naar links, rechts en het allergrootste deel naar beneden. Het wekt binnen jouw waarnemingsveld de suggestie dat het voorwerp naar beneden valt, hetgeen op het micro-niveau van de kleinste deeltjes niet klopt. Vandaar dat de Quantummechanica met kansberekeningen werkt, i.p.v. met vastomlijnde patronen.
Bovenstaande maakt hopelijk enigszins duidelijk dat er op het niveau van de kleinste deeltjes geen gedetermineerde orde bestaat, met als consequentie dat in een gelijke situatie, onder dezelfde omstandigheden, een totaal andere gebeurtenis kan plaatsvinden als voorheen.