Pasen en ik
Amsterdam anno 2005. Wat heeft Pasen Amsterdam nog voor boodschap te brengen? Mensen begroeten voor Goede Vrijdag al met 'fijne feestdagen', eten paaseitjes bij de vleet, doen hun best ze te verstoppen, zodat ze voor de brunch wat te doen hebben en gaan dan gezellig met elkaar naar de meubelboulevard.
Amsterdam anno 2005. Wat heeft Pasen Amsterdam nog te bieden? In een interview in Elsevier zegt Frits Bolkestein dat, hoewel hij geen christen is, wij Nederlanders ons niet hoeven te schamen voor onze christelijke achtergrond. Dat is onze cultuurhistorie en dat hoort erbij. In datzelfde nummer van Elsevier zegt Job Cohen dat wat hem betreft de kerken meer hun mening mogen laten horen in het publieke domein.
Amsterdam anno 2005. Wat heeft de Paasboodschap Amsterdam te bieden? Wederom een niet-christen schrijft in een blad dat vlak voor en op Goede Vrijdag de concertgebouw vol zitten met mensen die luisteren naar de één of andere passion. Opeens wordt dan al het lijden prima gevonden en voeden mensen hun religieuze gevoel met de klanken van Bach. Maar waar hij zich erover verbaasd, is dat na Goede Vrijdag dat gevoel opeens weg is en er vooral lekker gegeten moet worden. Hij schrijft dat waar Bach eindigt met dat de Heer zal opgestaan, lijken veel Nederlanders dat laatste niet te willen. Hij vindt dat raar. Wie Goede Vrijdag beleeft, behoort Pasen erbij te beleven.
Amsterdam, anno 2005. Wat heeft de Paasboodschap de mensen te bieden? C.S. Lewis schreef eens dat een opgestane Heer twee mogelijkheden biedt. Of het is onzin en dan houden wij, christenen, ons vast aan een idee fixe. Een waanidee. Of het is waar. Maar dan moet het ook voor iedereen waar zijn. Een opgestane Heer kan niet voor de één waar zijn en voor de ander niet.
Amsterdam, anno 2005. Wat heeft de Paasboodschap nog te zeggen? Hoeveel mensen hebben vandaag echt stilgestaan bij wat Pasen betekent? Een paar honderdduizend in de kerken? Honderdduizend op tv, als het meezit? Dus minstens 15 miljoen, en waarschijnlijk meer, Nederlanders die gewoon genoten van een vakantiedag. Moeten we als christenen nu niet eens reëel zijn en zeggen dat we outnumbered zijn. Dat we ons vasthielden aan een idee fixe? Pasen passé?
Jeruzalem, zo'n 2000 jaar geleden. Wat heeft de paasboodschap de mensen te vertellen? Ergens zitten een paar mensen bij elkaar. Verdrietig om het verlies van hun Meester. Een paar mensen maar. En de rest? Na de oploop van Goede Vrijdag lijkt de rust te zijn weergekeerd en iedereen gaat weer over tot de orde van de dag. Jezus stond op uit het graf. Wie zien het? Slechts een enkeling. En zelfs de discipelen konden het niet geloven. Hoewel gedurende de dag steeds meer mensen kwamen zeggen dat ze Jezus gezien hadden, bleef de twijfel. Slechts weinigen hadden door wat er gebeurde, Jeruzalem had niet door wat er gaande was.
Amsterdam, anno 2005. Wat heeft Pasen ons te vertellen? Een opgestane Heer? Wat zouden wij eigenlijk voor bewijs nodig hebben? Het meest overtuigend zou zijn, denk ik, dat ergens tijdens mijn kerkdienst, de deur open zou gaan en Jezus zelf binnen zou komen. En dat Hij het woord zou nemen. En dat dacht Jezus volgens mij ook...
Jeruzalem, zo'n 2000 jaar geleden. Jezus verschijnt aan de discipelen. 'Vreest niet' en 'Vrede zij met jullie', maar veel effect had het niet, de discipelen waren vol van angst. Dan maar anders. Hij laat zijn wonden zien. In levende lijve laat Hij zien dat de Paasboodschap wat te vertellen heeft. En de discipelen? Van vreugde konden ze het niet geloven, staat er. Van vreugde. Nog maar een poging dan. Jezus gaat vis eten en dan eindelijk kunnen de discipelen enigzins bijkomen van de schrik. Niets lijkt te werken. Dan gaat Jezus het maar geheel anders doen. Er staat dat Hij hun harten ontvankelijk maakte voor de schrift. Jezus gaat de schriften uitleggen en de discipelen? Zij geloven. Maar dan komt het. Jezus zegt: Blijf in de stad tot jullie met kracht uit de hemel zijn bekleed.(Luk 24:49).
Jeruzalem, zo'n 2000 jaar geleden. Heeft de Paasboodschap daar wat te vertellen? De discipelen bleven in de stad. De stad. Jeruzalem, waar de politieke, religieuze en economische macht gebundeld waren. Daar moesten de discipelen blijven. Daar begon het allemaal. Een Paasopdracht. 'Blijf in de stad'.
Amsterdam, anno 2005. Heeft de Paasboodschap daar wat te vertellen? Jezus zegt tegen de discipelen en volgens mij net zo hard tegen ons 'blijf in de stad'. Niets ten nadele van Zeeland of de Veluwe, maar daar begint het niet. 'Blijf in de stad'. Voor mij: Amsterdam, waar de hoofdkantoren van de multinationals staan, waar trends worden gezet, waar de dagbladen gemaakt worden. En ook wel een beetje Rotterdam en Den Haag (politiek). 'Blijf in de stad'. Blijkbaar heeft Pasen iets te vertellen aan Amsterdam. Maar wat?
Jeruzalem, zo'n 2000 jaar geleden. De Paasboodschap had wat te vertellen. Weinigen wisten dat Jezus opgestaan was. Doch de kracht uit de hemel kwam. Mensenharten werden ontvankelijk voor de boodschap van God. De discipelen trokken er op uit. Ze vertelden over een opgestane Jezus en velen kwamen tot geloof. Er was iets aan de christenen wat de mensen trok. Ze waren bekleed met de kracht uit de hemel.
Amsterdam, anno 2005. De Paasboodschap heeft wat te vertellen. Jezus is opgestaan. Maar hoe reageert de Amsterdammer? Sceptisch (kan niet, tegen natuurwetten), of naïef (meteen geloven, maar meer ook niet), of kritisch. Voor al dat laatste komt veel voor. Alles mag in het publieke domein. Maar dring jezelf niet op. Hebben wij als christenen vandaag de dag nog het lef om in dat publieke domein te gaan staan en ons verhaal te laten horen? Trekken wij erop uit om de opgestane Heer te verkondigen?
...
Ik merk dat ik dat heel moeilijk vind. Ik woon al acht maanden in mijn huisje en ik heb pas net vorige week ontdekt dat mijn onderbuurvrouw Rooms-Katholiek is opgevoed en daar nu niets meer mee doet. Ik ben niet degene die van de daken loopt te schreeuwen dat Jezus opgestaan is. Bij de kerk, ja dan kan ik nog mensen begroeten met 'de Heer is waarlijk opgestaan', maar veel verder dan het deurportaal kom ik niet.
Of toch? Was ik niet die student die nog wel eens met studiegenoten praatte over het geloof? Of die jongen die E&R doet? Bezig is met gemeentestichting? Of doe ik de vaat na afloop van een evangelisatie-activiteit? Ik doe wel wat, maar is mijn opdracht niet om te getuigen?
Edoch, ergens in mij verandert wel iets. Steeds komt er ietsje meer van Jezus in mijn leven. Groeit een verlangen om voor Hem te leven en Hem uit te dragen. Ik kan dat niet alleen, maar ik merk een kracht uit de hemel waarmee ik omkleed wordt. Ik ga iets uitstralen, niet uit mezelf, maar van boven. Langzaam word ik steeds meer deel van het Paasevangelie...
U allen die door de doop één met Christus bent geworden, hebt u met Christus omkleed (Gal.3:27).