LaNaussee et l'amour naissant...

[LaNaussee]

Maandag. Vandaag heb ik nog vakantie. De rest van de week trouwens ook. Voor het eerst in lange tijd heb ik niet drie keer door mijn wekker heengeslapen. Ik zet ook in de vakanties meestal ook mijn wekker, aangezien ik anders tot drie uur in mijn bed lig en de nacht daarop niet in slaap val. Als ik niet een klein beetje op mijn ritmes let, dan lig ik 's nachts met mijn ogen dicht te doen alsof ik slaap en zit ik 's ochtends met mijn ogen open te doen alsof ik wakker ben. Slaap is een raar iets, ik wil zelden naar bed, maar ik wil ook zelden uit bed

Ben vanochtend begonnen in 'Mensen begrijpen' van Larry Crabb. Vrienden van me hebben gezegd dat als christen-psycholoog je toch zeker dat boek gelezen moet hebben. Ik ben benieuwd, in ieder geval eraan begonnen. Stille tijd behoort echt tot de beste momenten van de dag. De zon door het raam in mijn gezicht, stilstaan bij wie Hij is en wie ik ben, het blijft bijzonder dat zoiets je dag kan maken of breken. Bij mij is het net alsof ik mijn dag op een ander level leef, wanneer ik 's ochtends Hem niet even heb opgezocht. Of ik dat nu wel of niet doe, lijkt niet zoveel uit te maken voor wat er op de dag gebeurt. Maar het is net alsof ik, wanneer ik het wel doe, net wat fijner in de dag sta.

Verder niet zoveel gedaan vandaag. Weer niet. Ergens geeft het niet. Ik heb ook vakantie, maar ik vraag me wel af, of ik dan niet meer met mijn dag moet doen. Als enige activiteit een dartbord ophangen is ook niet echt om over naar huis te schrijven. Er is nog zoveel meer dat ik kan doen. O ja, ik heb ook de afwas nog gedaan. Hmm dat tikt ook niet echt aan. Misschien dat ik morgen maar wat actiever ga zijn. Er zijn toch echt nog wel wat dingen die ik beter nu kan doen, dan wanneer het collegeleven weer begint. Ik voer echt weinig uit als er geen druk achter zit...

Gisteravond was er een vriend bij me. Silence of the Lambs weer eens gezien. Blijft goed, alleen is het concept inmiddels wel erg gewoon geworden. Verder was het wel gezellig. Het is altijd een goed teken wanneer de tijd sneller gaat dan je denkt. Als het goed is, komt er straks weer iemand langs van de studentenvereniging. Hij heeft 'Roseland NYC' van Portishead op DVD en die gaan we kijken. Ik vind het nog steeds één van de allerbeste concerten die ik ooit heb gezien. Ik kijk er wel naar uit...

Ik luister nu het nummer 'Facedown' van Matt Redman. Ik kan me geen worshiplied verzinnen wat me meer heeft geraakt dan dat nummer. Alleen het intro vind ik al geweldig en Gods grootheid wordt mooi bezongen, op een hele ingetogen manier. 'And I fall facedown as Your glory shines around' Dan voel ik me weer even klein bij Hem en wordt ik ook heel dankbaar dat Hij voor mij zorgt.

[Liedje]

quote:

LaNaussee schreef op 03 januari 2005 om 00:42:
[...]


Vertel het eens...

Ach het was al laat gisteren, dan schrijf je wel eens iets te snel op. Maar eh...het deed me aan iemand denken die ik ken en die daar ook lid van is geweest. Maar dat is al wel een tijdje terug.

Maar het is jouw verhaal hier, dus ik ben een en al oor.

[Priscilla en Aquila]

quote:

LaNaussee schreef op 03 januari 2005 om 01:13:
Dat snap ik, een vriend van mij is ook links En het aanbod is inderdaad schaars. Ik was laatst in een grote muziekzaak: heel veel electrische gitaren, slechts één linkshandige. Ik leef met je mee, een goede acoustische gitaar kopen is dan ook niet makkelijk.

Ach ja, zo kom je er inderdaad wel achter ja dat ik niet van smokings houd. Al was dat topic meer een onderonsje tussen mij en mijn toenmalige huisgenoot. Ik keur smokings niet zozeer af, maar ben wel groot voorstander van rok. Ik hou in dat opzicht wel van stijl en dan past een rok gewoon beter.

Maakt dat echt zoveel uit, als linkshandige een rechtshandige gitaar bespelen? Wat je moet doen moet je toch met beide handen aanleren?
Ik bedoel, wat je met je rechterhand doet op een rechtshandige gitaar, is ook niet iets wat je 'zomaar' kunt. Dat vereist ook oefening, of je nu tokkelt of gewoon 'slag'speelt.

[Roodkapje]

Nou, ik ben spiegelbeeld linkshandig, ik doe echt álles links. Ik merk dat ik links meer gevoel voor ritme heb dan rechts. Ik heb eerst rechtshandig geprobeerd gitaar te leren spelen, maar het wou maar niet lukken met het ritme. Toen ik het andersom leerde ging dat opeens wel goed... Nu hoef ik met mijn 'inferieure hand' alleen maar over het fretboard te gaan, terwijl mijn 'superieure hand' het ritme aangeeft.

[Bumblebee]

Het maakt echt uit, Prisc!
Als je als linkshandige met een "gewone" hockeystick probeert te spelen bijvoorbeeld, dan sla je steevast met de bolle kant en gaat het balletje alle kanten uit. Ook al heb je het nog nooit eerder gedaan en zou je dus zeggen dat je het gewoon "blanco" kunt leren. Op één of andere manier doe je het automatisch andersom.

[LaNaussee]

Linkshandig. Ik heb het even geprobeerd vandaag, maar dat is toch wel echt lastig. Echt je hele coördinatie is in spiegelbeeld. Volgens mij heeft dat ook wel wat te maken met welk hersendeel dominant is. Bij mij is dat de linkerhelft. Door die dominantie kan ik alles rechts beter en heb ik veel moeite met links. Bij linkshandigen is dat dan precies andersom. Zij hebben dan meer moeite met rechts. Hmm, misschien heeft Roodkapje daar wel meer verstand van.

Gisteravond de DVD van Portishead gekeken: 'Roseland NYC'. Het was echt een geweldig concert! En van het nummer 'Roads' krijg ik elke keer weer kippevel. Qua tekst eigenlijk wel een ultiem voel-je-slecht lied. De zangeres, Beth Gibbons, kan echt heerlijk emotioneel zingen en je kunt aan de muzikanten zien dat ze echt plezier hebben in het maken van muziek. Ze proberen echt vanalles uit met hun instrumenten.
Vanochtend, nou ja, het was al 12.00, ging ik tennissen met een vriend. Dat doe ik vrijwel elke week. De wind was echter zo hard dat van een partijtje spelen geen sprake was. Wel leuk overgeslagen en mezelf moe gespeeld. Het is echt een goed begin van de dag. Opstaan, rustig ontbijten, een partijtje tennis spelen en dan gaan douchen.

Een Alleraardigste Vriendin sprak me aan op MSN. Bleek dat ze bij een meisje was waar ik afgelopen zomer E&R mee gedraaid heb was en die ik al in geen tijden meer gesproken had. En nu kwam ik zo opeens weer in contact met haar. De wereld is soms zo klein. Volgens die Alleraardigste Vriendin ben ik niet zo lief als ik haar real-life zie. Ik schijn wel lief te zijn achter de computer, dus jullie hebben geluk. Die Alleraardigste Vriendin van heeft me ook verteld hoe ik aardappeltjes moest koken. Jullie geloven het vast nooit, maar ik heb, geloof ik, voor het eerst in mijn leven aardappels gekookt. Ik kan op zich redelijk koken. Voor kip in gorgonzolasaus draai ik mijn handen niet om, maar aardappels had ik dus nog nooit gekookt. Ik heb stamppot andijve gemaakt. En voor een eerste keer was het eigenlijk best wel lekker.

In tegenstelling tot gisteren heb ik vandaag echt iets nuttigs gedaan. Ik heb me namelijk ingeschreven voor de vakken die in het tweede semester (start februari) gegeven worden. Dat gaf me een goed gevoel. Het bleek namelijk dat ik al verder was in mijn studie dan ik dacht. Ik dacht nog 30ects te moeten halen, maar ik heb nog maar twee vakjes openstaan in mijn tweede jaar (12ects) en nog maar één in mijn derde jaar (6ects). Althans, als ik beide vakjes die ik nu volg haal. In het tweede semester ga ik vier vakjes doen. Ook vast één voor mijn vierde jaar. Vanaf Februari kunnen jullie genieten van 'cultuurpsychologie' en later gevolgd door 'consumentenpsychologie', 'non-verbale communicatie' en 'psychologie van Het Zelf'.

[Priscilla en Aquila]

Ja, duidelijk allemaal over linkshandigheid. Ik ben zelf een beetje alletwee maar dat is wel aangeleerd, ik heb bv. links leren schrijven, terwijl ik in principe rechts ben. Dus wat dat betreft kan het (vandaar dat ik er naar vroeg) maar het kost meer inspanning.
Vroeger moest je toch verplicht rechts schrijven, ook als linkshandige?

Voor de duidelijkheid, ik speel zelf gitaar (nu voorzover ik er aan toe kom, valt nog wel tegen) dus ik weet een beetje waar ik het over heb. Vind het bij alletwee de handen niet wat je zo even doet.
Ik kan er wel inkomen, dat je bijvoorbeeld een bepaalde slag niet te pakken krijgt met je 'verkeerde' hand. Ligt er misschien aan of je heel erg linkshandig bent, of een beetje minder.

[zidane]

Tsja....E&R, hoe lang doe je dat al?

Mooie herinneringen voor mij, en ik was was eigelijk gestopt, totdat iemand mij weer vroeg er over na te denken, en ik weet het nog niet eigelijk. Ik moet er nog een nachtje over slapen!

[LaNaussee]

quote:

zidane schreef op 05 januari 2005 om 00:04:
Tsja....E&R, hoe lang doe je dat al?

Mooie herinneringen voor mij, en ik was was eigelijk gestopt, totdat iemand mij weer vroeg er over na te denken, en ik weet het nog niet eigelijk. Ik moet er nog een nachtje over slapen!

Ik heb al vier keer E&R gedraaid en mogelijk dit jaar mijn vijfde, maar dat weet ik nog niet. Wat zijn je overwegingen om al dan niet mee te gaan? Ik ben eigenlijk wel benieuwd.

[LaNaussee]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 04 januari 2005 om 23:52:

Voor de duidelijkheid, ik speel zelf gitaar (nu voorzover ik er aan toe kom, valt nog wel tegen) dus ik weet een beetje waar ik het over heb. Vind het bij alletwee de handen niet wat je zo even doet.

Speel je al lang gitaar? Of ben je net begonnen? Het is ook wel andersom aan te leren denk ik, maar dan zul je denk ik nooit echt goed worden. Maar ach, met kampvuurakkoordjes kun je ook op de bijbelkring spelen

[zidane]

Ik heb 6 jaar Retranchement gedaan, waar met veel plezier en dankbaarheid op terugkijk.
Ik ben daar zomer 2003 mee gestopt. Retranchement was i.m.o. een bijzonder project omdat we er zo lang hebben gestaan, en omdat ik uit die regio kom, had ik daarmee een hele hechte band.
De hele rits aan voorbereidingen gingen tegenstaan (in de trand van he bah ik moet weer) en als je al zo'n tijd meegaat, dan valt de uitdaging weg en wordt het teveel routine. Tijd om iets anders te gaan doen dus. Zoals te zien aan mijn posts zit ik alweer een poosje bij de alpha.

Het project wat nu evt. gaat spelen is Halfweg.

De reden waarom ik twijfel: ik ben inmiddels een late twintiger moet ik dan opnieuw aan een project beginnen? Komt er dan niet een te groot leeftijdsverschil, want dat was min of meer ook al zo toen ik stopte met Retranchement.
Als ik er aan begin, wordt ik dan niet door nieuwe mensen gezien als die "ervaren" e&rer?
Ik ben zelf teamleider geweest, moet ik dat dan nog wel doen, teamlid?
Zomaar een aantal vragen die dan bij me bovenkomen.

Daar staat tegenover dat ik het project maar vaag ken, en nog geen bijzonderheden e.d. daarover heb gehoord, dus als het werkelijk gaat spelen zal ik eerst de nodige info moeten hebben voordat ik een beslissing kan nemen daarover.

We zien wel

[LaNaussee]

Hmm, bijna vier uur 's nachts. Moe en mijn huisgenoot kan niet slapen als ik typ. Ik laat de update maar even rusten tot na mijn nachtrust. Ik hoop jullie morgen rond lunchtijd weder te verblijden met mijn belevenissen.

[Priscilla en Aquila]

quote:

LaNaussee schreef op 05 januari 2005 om 00:43:
[...]


Speel je al lang gitaar? Of ben je net begonnen? Het is ook wel andersom aan te leren denk ik, maar dan zul je denk ik nooit echt goed worden. Maar ach, met kampvuurakkoordjes kun je ook op de bijbelkring spelen

Heb tien jaar les gehad. Maar dan klassiek. Daarnaast heb ik mezelf wel accoorden aangeleerd zodat je gewoon liedjes kan spelen. Vind het wel heel leuk, maar aangezien m'n kinderen (toen en nu ze nog klein zijn, het wordt beter wat dat betreft) m'n gitaar bij wijze van spreken molesteren of gaan zeuren wat doe je nu.... is het al jaren 'haast niet' met spelen. Op een bijbelstudie pak ik eventueel een gitaar als er een ligt, je verleert dat niet echt, alleen je vingervlugheid bij het tokkelen wordt minder. Dan moet je het weer regelmatig gaan doen.
Het klassieke ben ik weer een beetje aan het oppakken, dat valt vies tegen. Je moet weer een heleboel opnieuw aanleren als je minstens 15 jaar of nog wel meer dat niet meer hebt gedaan. Dat pak je ook niet 'eventjes'. 'Even' een bepaald lied/numer spelen doe je sneller.
Vind ik ook heel leuk.

[LaNaussee]

Zoals beloofd, de update van gisteren. Allereerst nog iets van eergisteren, toen overkwam mee een groot goed, wat slechts zelden gebeurt. Ik zat net aan mijn ontbijtje toen de bel ging. Jaarlijks onderhoud van de cv. Normaal maakten ze een afspraak, maar ze waren toevallig in de buurt, dus keken maar even of ze het meteen konden controleren. Ideaal geen afspraken waar je onmogelijk vroeg je bed voor uithoeft of een heel dagdeel aan huis gekluisterd bent.

Gisteren dan. Overdag niet veel bijzonders gedaan. Ben weer verder gegaan met mijn keukenexperimenten en heb een heerlijke appeltaart gebakken. Daarna doorgegaan met het bereiden van de avondmaaltijd, want mijn eetgroep kwam bij mij eten. Mijn eetgroep is een groep van negen mensen van mijn studentenvereniging met wie ik elke woensdagavond eet, voorafgaand aan de activiteit van die avond. We waren maar met z'n vijfen. Ideaal, dan kun je tenminste een lekker stukje vlees braden. Wederom een zeer geslaagde maaltijd op tafel gezet.
Aangezien het nog vakantie was en er geen activiteit op het avondprogramma stond, zijn we bij mij maar een filmpje blijven kijken, 'what's eating Gilbert Grape', met o.a. Johnny Depp en Leonardo DiCaprio. Ik ben absoluut geen fan van LdC, maar in deze film is hij wel heel goed. En JD speelt ook sterk. Het verhaal gaat Gilbert, die zorg moet dragen voor zijn 250kg wegende moeder en zijn broertje. Erg aangrijpend. Goede film, met genoeg grappige dingen om niet heel triest te worden. Sommige dingen zijn wel voorspelbaar, maar over het algemeen wel goed uitgewerkt.
Daarna nog naar de soos geweest. Er zijn mensen die mij kennen en meelezen op dit forum. Leuk, al die aandacht. En nog leuker dat hij, in dit geval, zich dan af gaat vragen wie die Alleraardigste Vriendin toch is. Als het goed is gaat hij zich ook aanmelden op dit forum. Dus Waarde Meelezer, als je dit leest, meldt je dan meteen even aan als je dat nog niet gedaan hebt.

Ik werd gisteren tijdens mijn stille tijd wel weer geraakt door een vers. Soms gebeurt het dat je een tekst lees, die je nooit eerder gelezen hebt, althans dat je je herinnert. Nu is dat opzich niet zo moeilijk als je Klaagliederen leest, maar toch. Vanuit het diepst van de ellende wordt daar geschreven. En soms voel ik me ook ellendig en kan ik alles heel somber inzien. En dan staan er deze woorden:
17 Mijn leven is verstoken van vrede, geluk is mij vreemd geworden.
18 Steeds denk ik: Verdwenen is mijn glans, vervlogen mijn hoop op de HEER.
19 Gedenk mijn nood en mijn zwervend bestaan, de alsem en het gif.
20 Telkens als ik mijn lot overdenk, ben ik diep terneergeslagen.
21 Toch geef ik de hoop niet op, want hieraan houd ik vast:
22 Genadig is de HEER: wij zijn nog in leven! Zijn ontferming kent geen grenzen.
23 Elke morgen schenkt hij nieuwe weldaden. – Veelvuldig blijkt uw trouw!
24 Ik besef: mijn enig bezit is de HEER, al mijn hoop is op hem gevestigd.
25 Goed is de HEER voor wie hem zoekt en alles van hem verwacht.
26 Goed is het geduldig te hopen op de HEER die redding brengt.
27 Goed is het als een mens zijn juk draagt in zijn jeugd.
28 Laat hij neerzitten, eenzaam en geduldig, als het hem wordt opgelegd.
29 Laat hij zich neerwerpen en stof likken, misschien is er hoop.
30 Laat hij zijn wang bieden aan wie hem slaat, laat hij verzadigd raken van hoon.
31 Want de Heer verwerpt niet voor eeuwig.
32 Als hij leed berokkent, ontfermt hij zich ook, zo groot is zijn genade;
33 slechts met tegenzin brengt hij leed en rampspoed over de mensen.
(Klaagliederen 3:17-33, NBV)

[MaVee]

quote:

LaNaussee schreef op 06 januari 2005 om 13:27:
 Dus Waarde Meelezer, als je dit leest, meldt je dan meteen even aan als je dat nog niet gedaan hebt.

* MaVee meldt zich bij deze aan

_{Gaaf stukje tekst uit klaagliederen trouwens, ook gezien rampen in deze tijd enzo...}

[LaNaussee]

Weer een dag uit het enerverende leven van LaNaussee. Vandaag is er dan ook veel gebeurt. 112.144.000 Euro opgehaald voor Azië. Eigenlijk heb ik vandaag pas echt goed stilgestaan bij die ramp. Ik denk vanwege de grote contrasten die ik vandaag tegenkwam. Ik ben vandaag de stad in geweest. De opruiming was in volle gang en ik kon nog wel wat nieuws gebruiken. Uiteraard weer meer geld uitgegeven dan ik eigenlijk had. En dan kom je zo'n figuur tegen in zo'n wit jasje met daarop drie cijfers: 555. Ik balen. Ik had nog niets gegeven. Wel net al mijn geld aan mezelf uitgegeven. Maar daar verderop in Azië hebben ze niets. Geen kleren, laat staan een opruiming. Verdwaasd liep ik verder, zonder te geven...

Maar goed, de opruiming. Ik heb mooie nieuwe kleren gekocht. Genoten van het mooie weer. De zon scheen weer en mijn hart licht altijd op wanneer ik Amsterdam bekijk in de gloed van de stralende zon. Paulus schrijft dat je God kunt zien in de natuur. Ik denk dat hij gelijk heeft. Wanneer je ziet wat de zon met haar stralen kan doen, wanneer je ziet hoe de zon de sfeer verlicht, wanneer je even die warmte op je gezicht voelt, dan voel je even Hem dichtbij. Vroeger tekende ik de zon wel eens met een lachend gezichtje. Misschien was dat zo gek nog niet. Misschien tekende ik wel even een glimp van God. Alsof Hij even door de zon naar me kijkt...

Maar goed, de opruiming. Het leuke van de opruiming is dat je allerlei mensen tegen het lijf loopt. Zo kwam ik vandaag o.a. mijn Ex-Geliefde tegen. Dat wil zeggen, deze Ex-Geliefde, zag mij de winkel uitkomen lopen en groette mij. Half achterom kijkend en teruggroetend keek ik in haar ogen en zij in de mijne. En even... Ik weet niet wat het is. Er was één moment waarin de tijd even stil leek te staan. Eén moment waarin er een twijfel heen en weer rent tussen en door twee personen. Eén moment waarop de eenzaamheid van de ruimte weergalmt tussen ons. Om de één of andere reden kan ik niet met haar om gaan en zij niet met mij. Die momenten zijn er wel vaker...

Maar goed, de opruiming dus. Veel winkels ingelopen. Een aantal winkels meer dan eens. Om nog maar niet te praten of het aantal keren dat ik in één winkel diezelfde winkel doorloop. Om dan vervolgens toch maar terug te gaan naar de vorige en dan nog niet te kunnen kiezen. Ik weet niet wat het is met mij en kleren kopen. Soms loop ik ergens tegenaan en dan denk ik: dat wil ik hebben. En dan koop ik het ook, of ik er nu geld voor heb of niet. Nou ja, tenzij het echt te duur is, er zijn grenzen... Maar meestal loop ik rond en zie genoeg dingen die wel leuk zijn. Maar aangezien ik niet alles kan kopen, moet ik kiezen. En dat is dus iets wat ik echt niet kan. Ik en kiezen. Overkomt me trouwens wel vaker. En niet alleen maar met kleren kopen. En eerlijk waar, het maakt me dan ook echt niet uit. Als ik iets wil, dan ben ik daar meestal heel duidelijk in. Kan ik niet kiezen, maakt het me meestal ook echt niet uit. Hmm, ik snap weer iets minder van mezelf... Men zegt dat wijsheid komt met de jaren. Hoe ouder ik word hoe minder ik van mezelf snap. Zou wijsheid iets te maken hebben met zelfkennis?

Thuisgekomen zette ik de tv aan. Azië en RTL Boulevard. Er bleek een concert te zijn op de Dam, een concert van radio 555. Nu woon ik daar maar een kleine tien minuutjes vandaan, dus ik erheen. Het was echt stampensvol op de dam. En het eerste wat ik zag waren mensen met witte jasjes. Op die jasjes stond 555. Ik voelde hem al aankomen. Ik had geen geld, maar uiteraard werd ik aangesproken. Ik probeerde er nog onderuit te komen, de incasso is eerder dan de stufi. Maar tegen zijn overredingskracht en het luttele bedrag van E 5,55 wat ik vast wel ergens vandaan kon toveren, kon ik niet op. Ik heb uiteindelijk veel meer gegeven. Ik zie wel hoe ik de maand doorkom. Die mensen hebben het harder nodig dan ik. Ik kan wel een paar dagen met brood toe zonder allerlei lekkere dingen erop. Zij kunnen met dit geld velen voor dagen van brood voorzien.

Het concert was geweldig. Vooral het slot. Blof vind ik, in ieder geval live, een fijne band en DJ Tiësto live is ook een belevenis om mee te maken. De hele dam stond te hossen en te springen, dicht op elkaar gepakt. Het was een mooi feestje daar op de Dam. Ik heb me prima vermaakt. Eigenlijk is het een bijzonder contrast. Om geld bijeen te krijgen voor hen daar in Azië gaan we met z'n allen een feestje bouwen op de Dam. Hoe goed hebben we het wel niet. Feest en Ellende, twee uitersten op één plek. Sowieso is zo'n concert een raar iets. Een Dam vol idioten die een beetje staan te springen op het gedreun van ritmes. Een Dam vol idioten met hun handjes in de lucht. Bij ons in de kerken moeten we wennen aan mensen die met hun handjes de lucht steken bij het spelen van een band. En dan nog zijn het maar enkelen. Maar als je Tiësto even in laat vliegen doen tienduizenden mensen het zonder enig schroom en laten zich gaan. Soms kunnen we nog wel wat leren van de wereld. Maar wel weer een contrast. Wij met de handjes in de lucht van enthousiasme, vele duizende kilometers verder minstens zoveel mensen met de handjes in de lucht..., als hulpgeroep.

Ik wens nu maar één ding: Jezus, wilt U snel terugkomen? Dan zal deze ellende eindelijk ten einde zijn. Nooit meer tranen. Nooit meer pijn. En nooit meer een Dam vol dansende idioten die vandaag voor Azië geven en morgen gewoon weer doorleven in hun weelde zonder daarbij stil te staan. Eigenlijk zorgt God toch wel erg goed voor ons hier in Nederland. En toch...
En zie... 1 Ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Want de eerste hemel en de eerste aarde zijn voorbij, en de zee is er niet meer. 2 Toen zag ik de heilige stad, het nieuwe Jeruzalem, uit de hemel neerdalen, bij God vandaan. Ze was als een bruid die zich mooi heeft gemaakt voor haar man en hem opwacht. 3 Ik hoorde een luide stem vanaf de troon, die uitriep: ‘Gods woonplaats is onder de mensen, hij zal bij hen wonen. Zij zullen zijn volken zijn en God zelf zal als hun God bij hen zijn. 4 Hij zal alle tranen uit hun ogen wissen. Er zal geen dood meer zijn, geen rouw, geen jammerklacht, geen pijn, want wat er eerst was, is voorbij.
(Openbaring 21:1-5, NBV)

[Mezzamorpheus]

 

[Priscilla en Aquila]

Mooi stukje LaNaussee, zo was ik gisteren ook met mijn dochter naar de 'uitverkoop'. Aquila was nl een dag eerder ergens flink bezig geweest om in de uitverkoop wat te halen. Gewoon in 1 winkel. Een paar broeken tegelijk en nog wat andere dingen. Hij heeft een gigantische hekel aan kleren kopen. Vooral als ik voorzichtig voorstel om een hier en daar te gaan kijken want het is uitverkoop en 'in die broek kun je toch echt niet meer voor de klas staan'.

En we zijn ook goed geslaagd (voornamelijk ook uitgebreid in 1 winkel, lekker makkelijk) maar daar hadden ze de radio '555' aanstaan met die actie. Als je daar es een tijdje naar luisterd hoor je trouwens wel wat voor verschrikkelijke onzin die dj-s uitkramen zeg.
Maar iddd dan ben je zelf kleren aan het passen - contrast al is het niet van dat superdure spul wayt je helemaal niet nodig hebt.
Nu kun je zelfs uitgebreid gaan filosoferen wat is nodig hebben. Hoe hoog ligt onze standaard.
Dit gaf m'n dochter ook aan toen we thuis kwamen: Wij zijn bezig mooie kleren te kopen, en die mensen in Azie hebben werkelijk niets meer, zelfs hun hele familie is soms verdwenen.
Mijn idee was toen: Het geld wat ik gisteren aan kleren heb uitgegeven, ook aan de actie voor Azie geven.
Idd heb je als je erge dingen meemaaakt, persoonlijk of zo vanuit de verte echt het gevoel van: Kom maar Heer. Dan is het voorbij.

Ik ben ook aardig geschrokken van wat ik net in de krant las: De vrouw van Hans Wiegel is gisteravond verongelukt op 53-jarige leeftijd. En het erge is dat dit als eerder hem is overkomen. Zijn eerste vrouw is in 1980 ook verongelukt. Hij had toen nog hele jonge kinderen weet ik nog. Daarna is hij met de zus van z'n eerste vrouw getrouwd. Haar is nu hetzelfde overkomen.
Gewoon eng lijkt me als je het gevoel hebt om in een herhaling te zitten van een nachtmerrie.

En dat stukje uit klaagliederen is dan ook actueel.

17 Mijn leven is verstoken van vrede, geluk is mij vreemd geworden.
18 Steeds denk ik: Verdwenen is mijn glans,

Alleen is Wiegel niet gelovig voor zover ik weet. Laten we voor hem bidden. God kan spreken tot iemand ook door zulke vreselijke dingen heen.

[Liedje]

Als je al het leed hoort en ziet, vraag ik me vaak af hoe mensen zonder God kunnen leven. Zonder zijn troost.
Zelfs als God ver weg lijkt, Hij is er wel.

Welke rampen er ook zijn, we mogen er inderdaad op vertrouwen dat er een hele nieuwe aarde komt waar het goed is en waar geen verdriet is!

[Zijnkind]

De meeste ongelovigen die ik meemaak in mijn leven negeren gewoon alles en leven van dag tot dag. Of ze plaatsen het onder het niet-te-ontkomen-en-niet-te-begrijpen-noodlot. Als ze wat verder nadenken dan blijft het vaak steken in een hogere macht die erg willekeurig is en waar je niet zoveel mee kunt. Erg triest.

Mooi stukje desalnietteplus LaNaussee.

[E-line]

* E-line heeft net je blog gelezen en heeft nu een liedje in haar hoofd: de onberijmde tekst van Klaagliederen in NBG51-vertaling:
Het zijn de gunstbewijzen des Heren dat wij niet omgekomen zijn, want zijn barmhartigheden houden niet op! Elke morgen zijn zij nieuw - groot is Uw trouw! Mijn ziel zegt: mijn deel is de Heer, en daarom zal ik op Hem hopen!
Nou ben ik weer helemaal vrolijk

[karlos]

quote:

Dus Waarde Meelezer, als je dit leest, meldt je dan meteen even aan als je dat nog niet gedaan hebt.

guess it was me:) ik ben er...!
en hou es een keer op met die omschrijvingen van mensen zonder namen (zoals Waarde Meelezer), zo blijf ik gissen:P

[Wybo]

hey die ken ik

Karlos

[elle]

Hee Karlos, welkom

[karlos]

leuk een welkomst-topic voor mij, midden in de weblog van LaNaussee...:w

maar ik lees dus dat ik gisteravond ff flink wat gemist heb op de Dam; ik moest werken en ving tussen alle drukte af en toe wel wat geluiden op van de radio, tklonk aardig en twas om half 12 op centraal ook nog lekker druk... en ze hebben ook nog flink veel geld opgebracht! COOL!
Verder: goed stukje, LaNaussee, ga zo door!

[Doarsie]

Welkom karlos

En idd,  ga zo door LaNaussee

[LaNaussee]

quote:

karlos schreef op 07 januari 2005 om 12:38:
[...]


guess it was me:) ik ben er...!
en hou es een keer op met die omschrijvingen van mensen zonder namen (zoals Waarde Meelezer), zo blijf ik gissen:P

It was you. Goed dat je er bent. En die omschrijvingen die blijven. 1) Het kan mooie typetjes creëren. 2) Daar sommigen de betreffende personen kennen, is het soms beter voor mij en die ander, wanneer ik in omschrijvingen blijf praten.

[LaNaussee]

Gisterenavond niet zo'n zin om te schrijven. Een nieuwe dag is reeds aangebroken. Eerst dan maar even het verhaal van gisteren. Wederom een bijzondere dag. Maar voordat ik daaraan ga beginnen eerst nog dit: Mijn dank voor de mooie reacties van jullie. Ik vind het echt heel tof om te merken dat mensen met mijn belevenissen meelezen en mij aanmoedigen om door te gaan. Nogmaals mijn dank.

Gisteren dan. Een dag om niet snel te vergeten. Ik denk dat ik de hele dag maar schaar onder de naam: 'de beste lunch in mijn leven tot nu toe'. Maar eigenlijk doe ik dan onrecht aan de rest van de dag. Gisterochtend vroeg vertrokken richting Eindhoven, alwaar mijn ouders wonen. Ik had nog geen koffie gehad en zodoende was de treinreis echt een verschikking. Hoe dichter ik bij Eindhoven kwam, hoe meer mijn ogen dichtvielen. Nu overkomt mij het vrijwel nooit dat ik tijdens het reizen zo moe ben, dat mijn ogen dichtvallen, maar gisteren wel. Een ware belevenis dus. Niet dat ik geslapen heb, hoor, daarvoor was ik dan nog net wel weer wakker genoeg.
Laat ik eerst eens vertellen waarom ik eigenlijk naar Eindhoven ging. Het geval wil namelijk dat mijn vader per 1 Januari, 25 jaar in dienst was van Philips. En dat werd gisteren gevierd, op kosten van Philips. En ik was uitgenodigd. Eerst hebben we thuis als gezin samen koffie gedronken en God gedankt voor alles wat Hij de afgelopen 25 jaar gegeven had. Het was lang niet altijd zo geweldig, maar God heeft hem er wel doorgesleept. Ook hebben we hem de 'metamorphosen' van Ovidius gegeven in een onwijs mooie uitgave. Daarna werden we opgehaald door een hele luxe taxibus. Zo eentje met leren bekleding, tafeltjes en dergelijk.
Deze taxi reed ons half Eindhoven door naar het Philipsstadion, alwaar de baas van mijn vader en de secretaresse ons verwelkomden in een eetcafé voor een lunch. We hebben ongeveer twee-en-een-half uur gelunched. En eerlijk waar. Dit was waarschijnlijk de beste lunch die ik in mijn studententijd heb. In ieder geval tot nu toe. Het was dan ook een zeer uitgebreide lunch. Het waren vier gangen. Aperitief, Soep, Broodje en Koffie. En elk van deze vier gangen was voortreffelijk. Ik hou van lekker eten, maar soms sta je echt verbaasd over hoe lekker sommige dingen kunnen zijn.  En uiteraard was er nog een speech van de baas. En een hele mooie! En als PSV-fan is het natuurlijk altijd leuk om even het PSV-stadion in te kunnen.
Daarna zijn we naar het werk van mijn vader gegaan voor een rondleiding. Mijn vader werkt op een ontwikkellab voor tv's en dan vooral de flat-tv's. Het was leuk om op dat lab rond te lopen. Te zien waar mijn vader werkt en wie zijn collega's waren. En de hele sfeer was ook leuk. Er lopen daar allemaal mensen rond die echt helemaal weg zijn van hun vak en daar dan ook erg enthousiast in zijn. En als ze iets nieus verzinnen dan gaan ze gewoon weer wat uitproberen om te zien of het werkt. En aangezien ze heel goed zijn in hun werk komen er geweldige dingen uit. We kregen ook drie demonstraties te zien van projecten waar ze nu mee bezig zijn. Zo was er iets met video, waardoor beeldtelefonie kan ontstaan. De webcam op de televisie en dat soort ongein. Maar ik was vooral weg van de andere twee demonstraties. Twee demonstraties van de tv. De ene was een demonstratie van ambilight. Inmiddels is dat al op de markt, maar wij mochten een veel nieuwere versie bekijken, die vandaag officiëel de test in gaat. Echt, ambilight is een belevenis. De laatste presentatie was iets wat pas in 2007 ofzo op de markt zal komen. Het was 3-D televisie. Eerlijk waar. Dat is geweldig!!! De toekomst van het televisiekijken zie ik echt weer rooskleurig in!
Daarna was er nog een borrel voor en met alle collega's in een of ander café. Ik kende niemand, maar heb me op zich wel vermaakt met mijn broer en mijn zusje. Wel leuk vond ik het dat o.a. de eerste baas van mijn vader en collega's uit Aken waar hij mee had samengewerkt ook gekomen waren. En daar kreeg mijn vader van Philips de extended DVD-uitgave van 'The Lord of the Rings'. Deel 1,2 en 3. Dus dat wordt een keer een lang weekend LOTR kijken, op een flat-tv. Ik kijk er nu al naar uit.

[Roodkapje]

Ik zag op de site van een zustervereniging een basgitaar te koop staan... http://www.gsvnet.nl/portal/viewtopic.php?t=1502

[Zijnkind]

3d televisie maar dan weer met te weinig aangepaste uitzendingen net als breedbeeld vrees ik. Wel erg interessant idd. Gefeliciteerd met je vaders jubileum.

[LaNaussee]

quote:

Roodkapje schreef op 08 januari 2005 om 20:39:
Ik zag op de site van een zustervereniging een basgitaar te koop staan... http://www.gsvnet.nl/portal/viewtopic.php?t=1502

Dankje. En een vijfsnarige wil ik zeker wel.
Helaas is hij ruim boven budget op dit moment.    Maar als ik weer wat meer geld heb, dan wil ik er wel één kopen.

[LaNaussee]

Vandaag, de dag waarop ellende ineens op straat voor je voeten ligt. Nou ja, bijna dan. Eergisteren nog Azië, vandaag... Maar later meer daarover, laat ik eerst de rest van de dag vertellen. Hmm, eigenlijk valt er niet zoveel te vertellen. Het is geweldig dat de mandarijntjes in de aanbieding waren bij de AH. O ja, ook nog verhuisd. Een goede vriend van me en een goede vriendin van me die toevallig ook nog bij elkaar in huis wonen gingen verhuizen. Ik had al aangegeven later te zullen zijn. En toen ik aankwam was dan ook bijna al het werk al gedaan. Dus hoe die verhuizing was, weet ik eigenlijk niet. Maar Elle en Pooh hebben wel de hele dag geholpen. Zij zijn goed bezig geweest (bij deze elle).

Maar er was maar één ding dat de dag van vandaag kleurde. Eergisteren de ramp in Azië. Gisteren wat P&A al meldde en ik omstreeks die tijd ook van mijn moeder hoorde dat de tweede vrouw van Wiegel dood was, waar ik ook van schrok. Vandaag kwam het nog dichterbij:

Man overleden door schietpartij bij burenruzie

Uitgegeven: 8 januari 2005 21:18
AMSTERDAM - Een 44-jarige man uit Amsterdam is zaterdagavond overleden nadat hij eerder op de dag bij een burenruzie meerdere malen in de buikstreek was geschoten.

Zijn 19-jarige dochter werd ook in de buik geraakt, maar verkeert nu in stabiele toestand, aldus een politiewoordvoerder.

De vermoedelijke dader, een 37-jarige buurman, heeft zich met zijn vuurwapen gemeld op het politiebureau. De schietpartij had rond 12.00 uur plaats voor de woning van de slachtoffers, in de Houtrijkstraat.
(bron: nu.nl)

De Houtrijkstraat ligt op een drietal minuutjes loopafstand van mijn huis. Ik kom er altijd langs als ik naar de supermarkt ga. Zo ook vandaag. Ik was daar. Kort na het incident. Veel politie, een ambulance. Nog meer buurtbewoners. Het schijnt dat de man die schoot al enige tijd wat geluidsoverlast had van zijn buren. Maar had naar het schijnt nog nooit een instantie of hulp van anderen ingeroepen. Iemand neergeschoten. Zomaar. Vanwege teveel lawaai.

Dat raakt je. Enorm. Niet vanwege mijzelf. Ik gedraag me vrij normaal, heb nooit ruzie. Mij zal niet zo snel wat gebeuren. Bovendien heb ik een Beschermer. Bang dat ik ooit beschoten zal worden, ben ik niet. Maar het raakt me wel. Enorm.
Enorm, vanwege het leed wat je ziet. Een vrouw die in één moment haar man en dochter dreigt te verliezen en nu ook daadwerkelijk haar man verloren heeft. De schok die door de buurtbewoners heengaat. Wat je ziet op de gezichten van hen die de betrokkenen kennen. Het raakt je. Enorm. Vanwege de vragen waar mensen mee achterblijven. Hoe komt zo iemand aan een pistool? Hoe kan zo iemand zoiets doen? Hoe kan dit? Opvallend, dat één van de eerste vragen die ik hoorde was hoe die man aan een pistool kon komen. Waar zijn we dan met z'n allen aanbeland?
Het raakt mij. Enorm. Nog niet eens vanwege de daad of die vragen. Het raakt me, door dat wat er niet was. Door dat wat er had moeten zijn. Het raakt me dat er weinig meer over is van hoe mensen met elkaar om zouden moeten gaan. Het raakt me dat dat mensen niet meer kunnen samenleven. Het raakt me dat onze wereld zo van zonde doordrenkt is.

Ik moet denken aan een film, se7en. Aan het eind is er een gesprek. Niet tussen de acteurs onderling, maar tussen hen en de kijker. Tussen hen en jou. Tussen hen en mij. En dan volgt deze tekst: '... Er is een dodelijke zonde op elke hoek van de straat, maar we zien het niet, omdat we eraan gewend zijn. ... Je moet mensen raken met een mokerslag, voordat er wat bij ze gebeurt...'

[Priscilla en Aquila]

En hoe zou God naar Zijn schepselen kijken, Hij voelt dit nog veel dieper dan wij. Hij weet hoever iedereen is afgeweken van Zijn oorspronkelijke doel met de mens en  de schepping.
Dit vind ik altijd een mooi gedeelte waarin je ziet hoe de Here Jezus hierdoor in Zijn gevoelens (zie andere topic ) werd geraakt:

Mat. 9
36 Toen Hij de scharen zag, werd Hij met ontferming over hen bewogen, daar zij voortgejaagd en afgemat waren, als schapen die geen herder hebben. 37 Toen zeide Hij tot zijn discipelen: De oogst is wel groot, maar arbeiders zijn er weinig. 38 Bidt daarom de Heer van de oogst, dat Hij arbeiders uitzende in zijn oogst.

Je voelt je op een bepaalde manier wel heel machteloos als je tot je laat doordringen hoeveel mensen zover zijn dat ze zulke dingen doen als die man in Amsterdam en hoeveel mensen er dan mede geraakt worden. En het is idd een signaal van ziekte van de samenleving.
Zijn wij dan met ontferming bewogen zoals Jezus dat was? Misschien doen wij iets 'kleins' in onze ogen, maar God kijkt daar anders tegen aan.
Anders heb je misschien het gevoel dat je eerst een zeer groot initiatief op touw moet zetten, voordat het 'nut' heeft.
Kijk, in Amsterdam kan ik persoonlijks niets doen. Wel kan ik bijvoorbeeld werk wat in de stad wordt gedaan steunen. Zoals van de Vereniging tot heil des volks of andere organistaies.
En ik kan bijdragen door mijn kinderen op te voeden zodat ze ook bewogen zijn met de mensen om hen heen en zich in willen zetten.

Ik heb even de tv aan op dit moment (moet op de kleintjes passen en ben daaron niet naar de samenkomst) en zag net dat christen-artiesten een singele hebben opgenomen, het geld is voor giro 300 300.
(Volgens mij gingen ze hals over kop opnemen; onze Ralph van Manen had geen tijd gehad zijn muts af te zetten en ook niet om zich te scheren, net als andere artiesten.. )

Zo ging Cliff Richard jaren geleden ook naar een rampgebied en was ontdaan, want hij kon daar zo weinig doen. Had het gevoel dat hij daar moest blijven om te helpen. Tegen hem werd toen gezegd door medewerkers van 'Tear Fund', dat hij beter naar Engeland kon teruggaan om daar zijn eigen werk te doen. Hij kon beter een concert geven en het geld doneren aan Tear Fund voor de bestrijding van de ramp ter plekke.
Ieder heeft zo zijn eigen taak.

[LaNaussee]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 09 januari 2005 om 12:54:
En hoe zou God naar Zijn schepselen kijken, Hij voelt dit nog veel dieper dan wij. Hij weet hoever iedereen is afgeweken van Zijn oorspronkelijke doel met de mens en  de schepping.
Dit vind ik altijd een mooi gedeelte waarin je ziet hoe de Here Jezus hierdoor in Zijn gevoelens (zie andere topic ) werd geraakt:

Mat. 9
36 Toen Hij de scharen zag, werd Hij met ontferming over hen bewogen, daar zij voortgejaagd en afgemat waren, als schapen die geen herder hebben. 37 Toen zeide Hij tot zijn discipelen: De oogst is wel groot, maar arbeiders zijn er weinig. 38 Bidt daarom de Heer van de oogst, dat Hij arbeiders uitzende in zijn oogst.

...

Ieder heeft zo zijn eigen taak.

Mooie tekst uit Mattheüs!!!
En ik ben het absoluut met je eens dat ieder zijn eigen taak heeft. Maar het doet me pijn dat er blijkbaar hele erge dingen moeten gebeuren (de mokerslag), voordat wij (ik) ervan doordrongen raken hoeveel zonde er in de wereld is en hoezeer we van Gods bedoeling zijn afgeweken.

[LaNaussee]

Zondag. Twee kerkdiensten. Jochem wint het EK, Barney wint Lakeside en het diner was weer lekker. Dat was in het kort mijn dag. Tijd om stil te staan bij wat er vandaag in één van de kerkdiensten gebeurde. Tijd om daarbij stil te staan, waar ik al meerdere keren deze week aan gedacht heb.

Twee vrienden van mij, Jan & Maaike Glasbergen, gaan drie jaar naar Nepal om ontwikkelingswerk te doen. Ze worden uitgezonden via TearFund en werken voor UMN (United Missions for Nepal).  In 2008 moet alle ontwikkelingshulp in Nepal door Nepalezen gedaan worden en zij gaan daarheen om te helpen alles aan Nepalezen uit te besteden. Vandaag was er 's middags een uitzenddienst, waarin ze Gods zegen meekregen voor hun werk.
Ik vind het echt geweldig dat zij daarheen gaan. Dat ze huis en haard opgeven om voor God daar te gaan werken. Zijn leiding in hun leven zien, is echt iets geweldigs. Middels mijn blog wil ik jullie vragen om ook voor hen te bidden. Waarschijnlijk kennen jullie hen niet, maar gebed is iets waar zij veel aan hebben. Concreet zijn er momenteel drie gebedspunten: 1) Dat ze zich snel thuis mogen voelen in Nepal en zich aan kunnen passen aan de Nepalezen. 2) Dat er vrede mag komen in dat land (sinds de moord op de koninklijke fammilie in 2001 zijn er veel spanningen in het land en de gewone Nepalees is daar de dupe van). 3) Dat het werk van Jan (economische situatie van armen iets verbeteren) ook daadwerkelijk mag slagen en de armen aldaar iets minder arm worden.
Mijn dank voor jullie gebed is bij voorbaat groot! Zonder gebed en Gods zegen is hun missie waardeloos.

[karlos]

quote:

Maar Elle en Pooh hebben wel de hele dag geholpen. Zij zijn goed bezig geweest

en ik dan?

[LaNaussee]

Pijnlijk. Elke stap die gezet werd leek te vervormen tot een doorn. Elke stap richten je gedachten op iets wat je niet behoort te voelen. Hijgend zittend aan een tafeltje. Toch maar vijf minuutjes gelopen. Genoeg geklaagd. Mijn enkel deed het niet en dat was behoorlijk frustrerend. Maar het is toch leuk om te weten dat je je enkel dus echt twaalf uur achter elkaar door kan voelen. Ben benieuwd of ik morgen kan tennissen.

Vandaag zijn de college's weer begonnen. Dat hield voor mij in dat ik vandaag meteen van 10-17 aan de bak mocht voor een prakticum leidinggeven. Het heet nu officieel 'werken in teams', maar je leert vooral veel dingen die met leidinggeven te maken hebben. Vandaag stond onderhandelen centraal. Ik behaalde op zich wel goede resultaten, maar onderhandelen is dus echt niets voor mij. Nu bleek dat ook al uit de vragenlijst die ik moest invullen. Als het me niet uitmaakt, dan geef ik toe en vermijd ik conflicten, maar als ik iets wel belangrijk vind of een sterke mening heb, dan schijn ik ook flink door te  kunnen drukken. En heel lang maakt het mij niet zoveel uit, dus als onderhandelaar moet ik echt ontzettend een rol spelen. Wel opvallend is dat je bij onderhandelen de beste resultaten krijgt als iedereen gewoon alle informatie naar buiten brengt. Achterhouden van informatie, een geheime agenda leidt eigenlijk alleen maar tot mindere onderhandelingsresultaten. En daarna twee vergaderingen nagespeeld. Het was leuk weer bezig te zijn. Ik zit in een leuke groep en een erg leuke begeleidster. Helaas hebben we nog maar drie keer te gaan...

[Roodkapje]

Wij hebben een practicum 'sociale vaardigheden' in het tweede jaar. Een week lang verplicht sociaal doen met zes studenten en één assistent. En na elke oefening "Hoe heb je het ervaren? Hoe voelde je je erbij? Wat was je leerpunt?"
Wat ik geleerd heb van dat practicum én van het practicum 'Gespreksvoering' was dat ik echt nooit psycholoog wil worden

Wij hadden een keer een oefening met tweetallen. Iedereen kreeg een ander papier met cijfers, en daarover moest je onderhandelen. Degene die de hoogste score haalde had gewonnen. Bleek dat compromissen sluiten het minst winstgevend is en om de beurt af en toe iemand z'n zin geven het meest winstgevend was...

[LaNaussee]

Wij hebben in het tweede jaar, verplicht voor iedereen, een practicum gesprekstechnieken. In het derde jaar kun je als je wilt ook nog een interviewpracticum en een practicum leidinggeven volgen. Al deze trainingen duren van 10-17, twee dagen per week, zes weken lang. Ik heb nu bijna al deze practica gedaan. En ik vind het echt geweldig leuk. Ik ga solliciteren om volgend jaar de master traininggeven te volgen. Overigens hou ik niet van de vraag 'hoe voel je je'. Daar kun je ook wel op een subtielere manier achterkomen.
Wat uit jouw oefening kwam, dat is inderdaad de beste strategie wanneer je niet alle gegevens boven tafel hebt. Compromissen heten niet voor niets compromissen.

[LaNaussee]

Welk een zegen is het een fiets te hebben die het doet. Welk een ontzettende niet-zegen is het dat je voor rood licht behoort te wachten. Vandaag was het druk in de stad. Druk, heel erg druk. En er waren nog niet eens zoveel mensen. Wat was het geval: De koningin hield haar nieuwjaarsborrel in het koninklijk paleis op de Dam. De halve Dam fungeerde als parkeerplaats voor alle politici, hoogwaardigheidsbekleders en ander figuranten die de ruimte om Hare Majesteit mochten opvullen. Kijk, op zich vind ik het koningshuis wel aardig, op zich vind ik het aardig dat ze zo leuk is om voor iedereen waarvan ze denkt dat ze de band aan moet houden een nieuwjaarsborrel geeft. Op zich vind het wel grappig dat elke auto met geblindeerde ramen blindelings kon doorrijden, geëscorteerd door een stel van die blauwhelmen op een motoren. Maar wat ik niet snap is waarom daar alle verkeerslichten op moeten worden aangepast. Nu was de gewone burger weer de dupe. Urenlang wachten voor rode lichten. En iedereen natuurlijk ook wachten, want er was bijna meer politie op de weg dan overig verkeer. Gelukkig hadden die wel wat anders aan hun hoofd dan bonnen uitschrijven en kon LaNaussee ongegeneerd braaf door het rode licht heenrijden om van dichtbij te bekijken welke quasi-celeb er nu weer uit de auto stapte.

Voor de verandering ging ik vandaag weer eens de stad in. Het weer was mooi, mijn enkel deed minder zeer dan gisteren en ik had weer een nieuwe geldbron gevonden. Zodoende ging ik naar de stad om het zoveelste staartje opruiming mee te nemen, hetgeen resulteerde in een mooie jas. Een mooie bijkomstigheid was dat ik meteen even de dienstdoende arts met een bezoekje kon vereren. Nu ja, eigenlijk was het andersom. Ik moest langs de arts en aangezien ik toch al buiten was en mijn enkel toch al niet kon sparen, besloot ik meteen maar een staartje opruiming mee te nemen. Maar dat is een detail.

[Roodkapje]

WoW, je hebt een fiets... nou ik nog...

[Priscilla en Aquila]

quote:

LaNaussee schreef op 11 januari 2005 om 23:10:
 Nu was de gewone burger weer de dupe. Urenlang wachten voor rode lichten. En iedereen natuurlijk ook wachten, want er was bijna meer politie op de weg dan overig verkeer. Gelukkig hadden die wel wat anders aan hun hoofd dan bonnen uitschrijven en kon LaNaussee ongegeneerd braaf door het rode licht heenrijden om van dichtbij te bekijken welke quasi-celeb er nu weer uit de auto stapte.

In Amsterdam ga je als voetganger toch bijna altijd door rood licht? (DE verbazing van mensen uit de 'provincie' )

[karlos]

"Rood licht? Wat heeft dat voor nut? Ik kan toch zelf wel zien of ik kan oversteken..."

Maar kben ondertussen wel ff heel blij dat ik geen automobilist ben in onze hoofdstad? Die fietser duiken echt overal voorlangs...

[MaVee]

'Die witte strepen op de weg staan zo recht, daar kun je best schuin overheen, of ernaast..."
Wel typisch dat je, als je achter een kinderwagen loopt, ineens een stuk voorzichtiger bent

quote:

Maar kben ondertussen wel ff heel blij dat ik geen automobilist ben in onze hoofdstad? Die fietser duiken echt overal voorlangs...

't is dan ook een wonder dat ik m'n rijbewijs heb gehaald, in A'dam in de spits...

[Roodkapje]

witte strepen? staan er witte strepen op de weg dan?

[LaNaussee]

De dag van gisteren. Geen computer gezien. 's Ochtends vroeg vertrokken naar practicum. Nu ja, vroeg, voor mijn doen vroeg. Weer verder gegaan met het practicum leidinggeven. Eerst een lange oefening over onderhandelen, waarbij we ook nog moesten gaan lobby-en. Het was echt weer dolle pret. Echt geweldig om te zien hoe mensen helemaal in een rollenspel kunnen opgaan en hun standpunten of strategieën koste wat het kost verdedigen. Het tweede deel bestong uit film kijken. 12 Angry Men. Een oude, zwart-wit film over een jury in Amerika. De film ging heel erg over hoe de mening en houding van personen de groep kunnen beïnvloeden en ook kwamen veel elementen uit de training terug, voorzittersschapsvaardigheden, onderhandelen, lobby-en, bemiddelen en noem maar op. Het was echt een mega-relaxed dagje universiteit. Volgende week zijn mijn laatste trainingen. Daar baal ik nu al van. Het is echt een onwijs leuke groep en een onwijs leuke trainster.
Na afloop met twee jongens van de training de kroeg in gegaan. Eerst de ene getroost. Hij was er net achter gekomen dat de trainster een vriendje had. Arme jongen. Ik wist het al en om eerlijk te zijn, als ze geen vriendje had... Ach hypothetisch. Veel had ik toch niet gedaan. Er zijn nog zoveel andere factoren die een rol spelen. Verder was het echt prettig toeven in de kroeg. Goed gebabbeld en het werd zo laat dat mijn voorbereiding voor de bijbelkring van gisteravond erbij inschoot.

De avond bestond eerst uit een bijbelkring. We hadden het over de brieven aan de gemeenten in het begin van Openbaring. Erg boeiend en je kan er wel veel van leren. We hadden ook echt een goede kring en daar was ik uiteraard erg blij mee. Daarna nog naar de verjaardag van een vriend en op de terugweg naar huis nog even binnengegaan bij onze sociëteit. Al met al een drukke, maar mooie dag.

Wat trouwens ook nog leuk was... Ik had een petje gekocht en gisteren droeg ik die. Dat lokt dus echt reacties uit. Een aantal mensen reageerden meteen heel enthousiast erop, een enkeling vond het helemaal niets en de grootste groep die zag je kijken in de trant van 'geen idee wat ik daar nou weer van vinden moet'. Zouden ze er aan moeten wennen? Volgens mijn twee practicumgenootjes trok ik met het petje iets teveel aandacht van mijn trainster. Maar ze wisten weer niet of dat nu positief was of niet. Ik gok het laatste. Ik had juist het idee dat ik gisteren iets minder aandacht van haar kreeg dan anders.

[E-line]

heerlijk klassiek voorbeeld van hoe belangrijk het gedrag van een docent is... Je kunt er harten mee breken... en dat niet alleen op de basisschool of middelbare school...
thanks for reminding

[Pleun]

M'n zus is ook docent en heeft nu verkering met een student van de masterclass arbeidsrecht.   Voormalig student moet ik zeggen, want hij is in december afgestudeerd. Hij is nu ook docent bij de sectie van m'n zus.

Zelf heb ik meerdere keren gehoord dat ik een leuke leraar zou zijn, maar ik ben geen type om voor een groep te staan. Dat is misschien maar goed ook, want ik weet nu al dat ik moeite zou hebben met de verleiding van leuke leerlingen.    

[Priscilla en Aquila]

quote:

Pleun schreef op 13 januari 2005 om 15:36:

Zelf heb ik meerdere keren gehoord dat ik een leuke leraar zou zijn, maar ik ben geen type om voor een groep te staan. Dat is misschien maar goed ook, want ik weet nu al dat ik moeite zou hebben met de verleiding van leuke leerlingen.    

Of bedoel je dat je geen moeite zou hebben daarmee?

[Priscilla en Aquila]

Aquila is leraar. Alle leerlingen balen als een stekker als ze hem niet meer hebben maar een andere docent krijgen.
Altijd leuk om dat soort verhalen te horen.