De liefde zal nooit vergaan. Profetieën zullen verdwijnen, klanktaal zal verstommen, kennis verloren gaan – want ons kennen schiet tekort en ons profeteren is beperkt. (1 Korintiërs 13:8-9)
De bijbel is voor ons hét getuigenis van Gods liefde voor ons. Het geeft aan hoe wij hier op aarde met Hem een relatie of verbond kunnen aangaan en hoe wij met elkaar moeten omgaan. God gebruikt de bijbel ook om tot ons te spreken en ons te bemoedigen of te vermanen. Echter, als we eenmaal op de nieuwe hemel en aarde zijn, dan hebben we zeer direkt contact met God, want dan woont Hij letterlijk in ons midden.
Zou de bijbel dan nog van nut zijn? Het is best waarschijnlijk dat de bijbel dan niet meer terzake zal doen. Zou God deze dan laten verdwijnen, zo'n kostbaar werk dat al eeuwenlang mensen heeft geboeid, geïnspireerd en geschokt? Een boek waar Hij zóveel mee heeft gedaan, een boek dat zowat Zijn tweede kindje is geworden?
Ik weet het niet. De Joden geloven bijvoorbeeld weer dat naast Gods troon een Tora ligt, dus de eerste vijf boeken van het OT. Maar ik geloof wel dat de bijbel dan niet meer nodig is. Ik ben dus heel benieuwd. Misschien komen we alles metéén te weten en hebben we stof voor urenlange gesprekken. Of hebben we een eeuwigheid nodig om van Gods oneindige wijsheid te leren.
Wat het ook moge zijn, ik heb er volop zin in en zolang we nog hier zijn, blijft de bijbel Gods "troetelkindje", waarmee Hij graag mensen bereikt. En mogen we genieten van wonderlijke verhalen, hoogstaande literatuur en scherpe stukken proza.
