zoo, pfff. Daar ben ik weer. Een maand geleden was de laatste update. Met reden genoeg hoor. Er zijn zinvollere dingen in het leven dan het bijhouden van een blog.
En als je een uur per dag hebt om je ding te doen op de computer thuis, is dit wel zo'n beetje het eerste wat afvalt.
Desondanks heb ik genoeg stof tot schrijven, en als ik nu los barst zal er wel een lekker lang verhaal gaan volgen.
Voila:
de laatste update was 6 december als ik het goed heb. De verjaardag van m'n broer. Inmiddels zijn alweer drie andere gezinsleden een jaar ouder geworden, hebben we kerst gevierd en 2005 voor 2006 verwisseld. En niet te vergeten: m'n broer is verloofd.
Ik deed afgelopen weekend een enge ontdekking. Ik was bij P. in de kerk wat gemeenteleden de hand aan het schudden toen iemand me vroeg: he, jij bent toch de vriendin van P., dan ben jij toch Slim blondje?
Hum, ja, dat ben ik ja. Oh, hij had gegoogled op "De Schoppe Lichtenvoorde" en kwam toen hier terecht. Dat verhaal had ik al eerder gehoord van een ander. En M, de zus van P. en mijn teamlei/ijdster met E&R stond erbij. Ze zei: ja, na iedere E&R-activiteit lees ik even je blog om te kijken wat jij ervan vond. WAAAAAAAAAH.
Zucht M, had dat niet gezegd dan was ik op dezelfde manier doorgegaan.
Ze beroven me van m'n onschuld
.
Maargoed. Ik ging vertellen wat ik allemaal in december gedaan had.
Allereerst me heel druk gemaakt met vooral school. En P. gemist, en P. ontvangen met kerst, en gebeld met P. en gemsnd met P. en gedacht aan P. Sjonge, wat zou ik een saai leven hebben zonder P.
Nu heb ik dan ook geen saai leven.
Het was kerstavond 2005. Slim blondje wachtte met grote smart (he, dat kan niet, een Smart is altijd klein) op haar geliefde. Hij zou komen. En hij kwam ook wel. Hij moest alleen nog werken. En dat nog wel op zaterdag. Maar dat schijnt normaal te zijn rond de feestdagen in die sector.
Slim blondje was kerstgevoelloos. Ze heeft een hekel aan commercie, en helemaal aan kerstcommercie. En als je dan ook nog ns per se een kerstgevoel moet hebben, dan werkt dat prachtig averechts.
En ondanks de drukte in huis, de nieuwe kleren van C&A, het van bejaardenhuiswege bezorgde kerstpakket, de kerststukjes op tafel en de ingetreden kerstvakantie met een beloofde invallende vorst (koning Albert?) was er geen kerstgevoel te bespeuren in het hartje van Slim blondje.
Tot ze zondag aan de zijde van P in de kerk zat en hoorde waar kerst echt om draait. Haar hartje sprong op van vreugde en ze loofde God.
Juist ja, geloof het of niet maar zo ging het wel zo'n beetje. Het lijkt W.G. van der Hulst wel. Alleen de sneeuw ontbrak, zoals bijna altijd in deze contreien.
Toen was het Tweede Kerstdag, en ineens werd het nog meer kerst. Want er was een kinderkerstfeest met valszingende vertederende kinderen, en een mooi kerstverhaal van Max Lucado op de beamer, voorgelezen door een meisje dat vorig jaar met mij op belijdeniscathechisatie zat.
En na dat feest een ritje naar Hoek van Holland en een dolle wandeling over de pier met de tien mensen met wie we waren. Heerlijk! Rennen en dollen en vooral uitwaaien. Want het waaide. En vanaf de bunker aan het begin van de pier balkonscene spelen en zwaaien naar de mensenmassa die voorbij liep. En zoute golfspetters in je gezicht krijgen aan het eind van de pier. En dan snel terug lopen om niet nat te regenen.
Thuisgekomen even in bed te kruipen om de slapeloosheid van de nacht ervoor in te halen, en intussen iedereen lekker alles klaar laten maken voor de gourmet.
En net voor het eten weer beneden komen om te vragen of er nog iets te doen is en dan ineens niet meer gedaan hebben dan stokbrood snijden. Ik leer het wel, niet te veel draven voor anderen
.
Toen we gingen eten stond de tafel echt afgeladen. Met vlees. Meegenomen uit Eibergen. En op de keukentafel stond een doos met allerlei ander lekkers, ook meegenomen uit Eibergen. P. weet hoe hij z'n schoonouders' hart kan veroveren.
Met een hele volle maag moest afscheid worden genomen. Heel erg vervelend is dat op de laatste avond van kerst. Maarja, P en ik zouden elkaar algauw weerzien.
En ik had nog allerlei leuke dingen te doen.
Vooral niksen en lezen. En een beetje huiswerkontwijkend gedrag vertonen.
Vrijdag stapte ik in de auto bij m'n oom en tante. Die moesten naar Zuidhorn, hadden bij ons gelogeerd. Ik kon meerijden naar Utrecht. Daar stapte ik op de trein naar Wageningen.
Alles goed en wel, tot ik de bus miste op Ede-Wageningen. En daardoor een andere moest nemen, en daardoor bij een andere halte terecht kwam, en daardoor verkeerd liep, en daardoor een heeeeeel eind heb gelopen met een zware weekendtas. Maar uiteindelijk was ik toch aangekomen bij het doel van mij reis:
een van de sterflats. Daar woont m'n oudste broer. En m'n zus.
Reisdoel 1 was m'n broer, die speelde kinderopvang tussen de middag, omdat reisdoel 2, m'n zus, zelf nog niet thuis was. Een paar lekkere geroosterde boterhammen met suiker later kon ik tien verdiepingen lager naar m'n zus. Die was net terug uit Hattemerbroek, vanwaaruit ze had meegedaan met een liftwedstrijd naar Osnabrück en terug. Ik zou bij haar gaan logeren.
'S avonds zijn we naar Narnia gegaan met z'n tweeën, na een maaltijd waaraan 5 gezinsleden en een VGSW-er deelnamen. M'n broertje en andere in Wageningen woonachtige broer waren er ook. De eerste logeerde bij de laatste, omdat de eerste bij de ouders van de verloofde van de laatste oud en nieuw mee zou vieren. M'n ouders waren samen met de jaarwisseling.
Waar was ik? Oh ja, ik ging naar Narnia. Bioscoop in: sneeuwloos. Bioscoop uit: sneeuw. En dat na Narnia. Trouwens supermooie film. Wel had ik af en toe een beetje een Lord of The Rings-déjavu. Maargoed. De sneeuw lokte tot gooien.
Dat bleek toen we even later in een studentenhuis daar in de buurt aan het gezellig-zijn waren. Ineens werd er geroepen: SNEEUWGEVECHT!!! En niet veel later stond de hele daar aanwezige mensentroep op straat elkaar in te pekelen. En dan ben je gemiddeld 23 ofzo.
Maar wel heel leuk allemaal. Uiteindelijk zijn er heel wat mensen van het koude goedje in hun gezicht voorzien. Er zijn heel wat anekdotes over deze maffe avond te vertellen, maar daar ontbreekt me de tijd een beetje voor.
Toen we een beetje uitgegooid waren was het zo'n beetje tijd om weer op huis aan te gaan. Fietsen ging niet meer, dus dat werd een avondwandeling van een half uur. Met drijfnatte schoenen en dito broek kwam ik aan bij de kamer van m'n zus. Gelukkig deed haar verwarming het, dus de volgende dag kon ik die kleren wel weer aan.
De nacht op die kamer was behoorlijk warm. Maar de bank lag lekker, ondanks dat 'ie een beetje te kort was. En de slaapzak ritselde niet (die wij hier thuis hebben wel, en dat is heel irritant).
Inmiddels was het oudejaarsdag en tijd om verder richting het oosten te gaan. D, mijn broer kwam me met z'n enorme Fiat Panda ophalen. Hij reed richting Hattem en kon me dus wel even in Klarenbeek uit de auto knikkeren. In Klarenbeek blijkt een station te zijn, waar nog treinen komen ook. En die nam ik dus maar, richting Zuthpen. Daar de trein naar Ruurlo, daar bellen of ik opgehaald kon worden, en zo met de auto naar Borculo. Het is een alternatieve vorm van liften. En het heeft me in een weekend een aardige smak geld gescheeld.
In Borculo ben ik die dag niet lang meer geweest, want algauw gingen P en ik naar Aalten, waar vrienden (man, vrouw, kind) van P wonen. Ergens in het nergens, en daar in het midden van. Maar wel lekker stil.
Daar hebben we oliebollen gebakken, en 's avonds gingen we naar de CGK in Aalten. Mooie dienst was dat.
De avond was heel gezellig. Een beetje kletsen, spelletje doen. Gewoon echt leuk.
Ineens was het twaalf uur, en het was dus vuurwerktijd. P. had een berg vuurwerk, en daarmee hebben we de lucht zitten vervuilen.
En nog carbidgeschoten. Mooie klappen geeft dat zeg! En een melkbus die ineens drie meter verderop ligt is ook wel verrassend.
De nacht was koud, maar gelukkig had ik twee dekens over me heen. In de kamer waar ik sliep was het zo'n 6 graden. Kwart voor 6 's morgens vond de zoon des huizes het nodig om te laten horen dat hij nog aanwezig was, wat hij zo luidruchtig deed dat de hele inboedel wakker was. Inclusief ik.
Zo kwam het dat ik op nieuwjaarsdag brakker dan ooit in de kerk zat, en 's middags echt heb geslapen. Wat een wonder is voor mijn doen. Want slapen doe ik niet zo gauw.
Nu pas ben ik een beetje bijgeslapen. Vanmorgen kwam ik om 11 uur uit bed. Gisteravond was het trouwens ook wel laat geworden. M'n moeder was jarig, en heel wat familie was thuis. Wel een gigakippenhok hoor. Sorry gezinsleden-meelezers, maar niet te lang achter elkaar met z'n allen thuis komen ajb. Even is trouwens wel superleuk. Jammer dat P er niet was, maar dat ging niet anders, het werk ging voor het meisje.
Gistermorgen was ik met de vader van P meegereden naar Ede, waar hij werkt, en hij mij op het station afzette. We waren vroeg, en ik dacht: ik neem een trein eerder. Maar dat was dom, want ik heb een kortingskaart en die is om 20 over 8 toch echt nog niet geldig. Dat bedacht ik toen de auto wegreed. Ik kon dus niet meer op kantoor wachten, maar installeerde mezelf op een bankje op het perron met een boek en een krant en wachtte zo de trein van 4 over 9 af. Om kwart over 11 was ik thuis. Als de trein geen vertraging had gehad was het eerder geweest, maar het is en blijft de NS.
Vandaag heb ik enorm lang uitgeslapen, en ben toen na m'n ontbijt met m'n moeder kleren voor haar gaan kopen. Op de fiets naar Hoogvliet. Wel koud.
En ik brak toen ik terug was! En toen moest ik nog m'n blogbelofte in gaan lossen. En dat terwijl je hoofd smacht naar een bank met een lekker dik kussen. Dat verklaart meteen de stijl van het voorgaand verhaal.
Volgende week maandag weer naar school. Jek, ik moet nog heel wat schoolwerk gaan verzetten deze week. Bah.
Maar morgen eerst schoonmaken bij Pleun. Kijken of ik z'n kleedje nog van het kaarsvet kan ontdoen....
