Aan de ene kant ben ik het eigenlijk wel een beetje met Iris eens, althans, ik denk haar te snappen. Als 'wij wetenschappers' de man bij de waterput tegen zouden komen (die was genezen door Jezus) zouden we ook zeggen dat het suggestie was. Want ja, dat valt nu eenmaal binnen de statistische mogelijkheden bla bla. Maar voor die individu zelf is het zo klaar als een klontje: ik ben genezen!
Aan de andere kant vind ik het artikel van Iris nogal zwak. Of misschien wat vreemd. Kijk, dat homeopathie een persoonlijk toegespitste zaak is, oke. Maar dan kun je een test toch nog wel dubbelblind uitvoeren door het verkeerde medicijn uiteindelijk te geven?
Oke, even een voorbeeld. Stel je neemt 2000 patienten die je in 2 groepen verdeelt (waar ze zelf niks van weten). Groep A krijgt echte medicijnen, groep B valse.
Allebei de groepen worden door homeopathen behandelt, die ook niet weten of de patient tot A of B behoort. Een eerlijke behandeling dus. Er zijn dan weer externe homeopathen die het echte, danwel valse medicijn voor de patient maken.
Met deze test zou ondubbelzinnig vast moeten komen te staan of het medicijn helpt, of niet. Ofwel ongeveer hetzelfde percentage in A en B geneest, ofwel er moet een significante verbetering zijn in A. Dus een "persoonlijke" wetenschappelijke methode is zeer goed mogelijk. En aangezien dit geen revolutionaire gedachte van mij zal zijn, lijkt het me logisch dat homeopathie in de meeste gevallen geen werkelijke bijdrage levert.
(trouwens, als in dat stuk wordt beweert dat het ook op dieren werkt, moet dat toch helemaal makkelijk wetenschappelijk/statistisch te bewijzen zijn?)