Beperkt gebruik van de Schrift

[Fleur]

Volgens de moderator moet hier gediscussieerd worden over 'beperkt gebruik van de bijbel'. (Zie de laatste post in deze discussie.) Het verband tussen beide discussies ontgaat mij echter volledig. Vandaar dat ik zo vrijpostig ben toch maar een nieuw topic open. Met uw welnemen.

Modbreak:

offtopic:Er is ook in het geheel geen verband tussen beide discussies. Dat is ook de reden dat het topic gesloten werd. De discussie die de TS wilde voeren ging nl over de Christusgeest/twee evangelien, en moet derhalve gevoerd worden in de aangegeven topics en niet opgehangen worden aan een persbericht over beperkt bijbel gebruik.
Een nieuw topic openen over het onderwerp 'beperkt bijbelgebruik' is prima maar lijkt me beter passen in CL en is daarom daar naartoe verplaatst.

Ik ben wel benieuwd wat jullie vinden van de uitkomst van het onderzoek van de theoloog Jongeneel, die ontdekte dat ongeveer 60% van de 1189 hoofdstukken uit de bijbel (waarschijnlijk bedoelt hij hier de protestantse bijbel, maar ik zal het maar niet natellen...) tijdens preken in de protestantse kerk nooit aan bod komt! Vooral Genesis, Psalmen, Mattheus, Marcus en Lucas blijken populair. Uit bijvoorbeeld 1 Kronieken, Nahum en Obadja blijkt nooit te worden gepreekt.

De leer is dat de bijbel integraal Gods woord bevat, en dat we de ganse Schrift nodig hebben om God te leren kennen, en om ons geloof 'daarnaar te richten, daarop te gronden en daarmee te bevestigen' (art. 5 NGB).
De praktijk blijkt dat bepaalde gedeelten uit de bijbel blijkbaar toch belangrijker zijn dan andere. En dat er grote Schriftgedeelten zijn waar niemand wat mee kan. Althans: mee doet.

Hebben we nu toch niet de hele Schrift nodig? En is de Schrift dan nog wel een eenheid?

[Priscilla en Aquila]

Het is natuurlijk zo dat de hele Schrift Gods woord is maar niet alles expliciet voor ons is bestemd. En dat is misschien zo met bepaalde profetien in bijbelboeken. Die worden dan misschien niet (vaak) behandeld. Misschien weet men niet goed hoe je die dingen die erin staan moet toepassen op de gelovigen nu. Het kan zijn dat dat met een bepaald stuk ook niet mogelijk is, of wel mogelijk is maar men weet niet hoe.
Verder kan ik me zo voorstellen dat je geen objectief onderzoek kan doen wat geheel sluitend is qua bewijs. Er zijn vele samenkomsten waar deze onderzoeker niet van weet waar men zondags over preekt.

Ik zou zeggen tot de predikers: ga je verdiepen in de gedeelten waarvan de onderzoeker denkt dat er nooit over wordt gepreekt. Is het onderzoek dan toch nog ergens goed voor.

En ik zou dan wel meer willen weten over het onderzoek zelf. Hoe is het opgezet en wat is de exacte uitkomst.
Het beinvloed mij iig niet dat ik de Schrift nu plotseling niet meer als eenheid zou zien, omdat veel mensen grote gedeelten blijkbaar laten liggen.

[Nunc]

ben het eens met P&A. Verder lijkt het me, dat sommige zaken meer prioriteit hebben bij het preken dan andere. Zo is Obadja of Sefanja of Nahum interessant als je kijkt naar de geschiedenis van Israel, of naar het wel en wee van de profeten, en het is ook echt waar, en was voor de joden ook echt belangrijk, maar ik denk dat er nu andere, belangrijkere, gedeelten zijn.

Op dezelfde manier hoor ik gelukkig ook vrij weinig preken over Paulus' brief-afsluitingen. Het is nuttig om te zien wie hij allemaal groet (geeft je bv. een idee van de grootte van de kerk, van wie hij kende, etc) maar waarom zou het preekmateriaal moeten zijn?

Christenen zijn geroepen om het evangelie van Jezus Christus over de wereld te verspreiden, niet om het boek Nahum overal bekend te maken. Cru gezegd: met het boek Nahum in de hand kom je niet in de hemel, met Jezus Christus wel.

[Fleur]

OK. Ik denk dat ik het grotendeels wel met jullie eens kan zijn.

Toch zit er m.i. in deze redenering iets kroms. Nunc zegt dat het niet zo belangrijk is dat er nooit uit Nahum wordt gepreekt, maar dat het ons er om moet gaan het evangelie van Jezus Christus te verspreiden. Maar als ik in discussies met bijbelgetrouwe christenen het standpunt verdedig dat niet alle bijbelse geschiedverhalen letterlijk zouden moeten worden genomen (bijv. Genesis, Job), krijg ik altijd de opmerking te horen: Ja maar, als de ezel van Bileam niet heeft gesproken, wat kun je dan nog wel geloven? Is Jezus dan nog wel onze Middelaar, en is hij wel echt opgestaan?

Kennelijk is het dus toch noodzakelijk dat alle bijbelboeken serieus worden genomen en als Woord Gods worden gezien. Maar als dat zo is, dan moet er toch ook uit gepreekt worden? Als de geloofwaardigheid van Jezus' lijden, dood en verrijzenis staat of valt met de betrouwbaarheid van de héle Schrift (incl. scheppingsverhaal, ark van Noach, ezel van Bileam etc.), dan zou de héle Schrift toch ook onderwerp van prediking moeten zijn?

[Bumblebee]

Hm, als zwart-wit denker pur sang zeg ik: ja, wie zijn wij om uit te maken welk Bijbelboek van belang is om uit te leren en welk niet (of ze letterlijk gebeurd zijn maakt imho overigens niet veel uit voor de belangrijkheid, hooguit voor de inhoud van wat je erover leert) dus alle boeken evenveel aandacht.

Maar ja, dan denk je weer aan Maarten 't Hart ("ook uit de geslachtsregisters wil nog wel eens een Woordje tot je komen") en aan de prekenserie over Nehemia die ik inderdaad ook heb gehoord en dan... tja...

ik weet 't dus ook niet.

[elle]

Tja. Er spelen 2 dingen mee.
1a: is de bijbel een geheel
1b: is elk onderdeel even belangrijk?

2: Wat moet in een preek naar voren komen?

ad 1:
Volgens mij is de bijbel 1 geheel. Dus genesis, nahum, marcus en de brief van judas hoor je niet los te koppelen.
Is het allemaal even belangrijk voor ons? Dat denk ik niet. Wij leven in het nieuwe verbond in Christus. En daarom is Christus het meest relevant. Het oude testament is achtergrond/decor bij het evangelie van Christus.
Alleen valt imho het evangelie niet volledig te begrijpen zonder te weten wat daaraan vooraf ging (het OT dus).

ad 2:
Wat wil je met preken? Moet in een preek de hele bijbel aan bod komen, of is het toegestaan om je te beperken tot een deel van de bijbel?
In de GKv kennen we 2 soorten preken. De een is voor het evangelieverkondigen, de ander voor de catechismus. Dus: de een verwoordt het goede nieuws, de ander gaat dieper op de stof in. In het eerste type preken zul je idd weinig nahum en obadja tegen komen.
Diverse evangelische gemeenten gebruiken hun preken uitsluitend voor de verkondiging van het evangelie. Als je daar dieper op de stof/bijbel in wilt gaan, moet je maar op een bijbelstudiegroepje. Daar krijg je dus al helemaal geen achtergrond mee, op zondag.

Voglens mij is het beperken van de preekonderwerpen niet fout. Als je maar duidelijk bent over de functie van de rest van de bijbel. Naar mijn mening is de rest van de bijbel relevant, dus ook Obadja ea. Dat daar niet over gepreekt wordt, doet daar wat mij betreft niet aan af.

[Nunc]

quote:

Fleur schreef op 19 september 2005 om 15:34:
OK. Ik denk dat ik het grotendeels wel met jullie eens kan zijn.

Toch zit er m.i. in deze redenering iets kroms. Nunc zegt dat het niet zo belangrijk is dat er nooit uit Nahum wordt gepreekt, maar dat het ons er om moet gaan het evangelie van Jezus Christus te verspreiden. Maar als ik in discussies met bijbelgetrouwe christenen het standpunt verdedig dat niet alle bijbelse geschiedverhalen letterlijk zouden moeten worden genomen (bijv. Genesis, Job), krijg ik altijd de opmerking te horen: Ja maar, als de ezel van Bileam niet heeft gesproken, wat kun je dan nog wel geloven? Is Jezus dan nog wel onze Middelaar, en is hij wel echt opgestaan?

Kennelijk is het dus toch noodzakelijk dat alle bijbelboeken serieus worden genomen en als Woord Gods worden gezien. Maar als dat zo is, dan moet er toch ook uit gepreekt worden? Als de geloofwaardigheid van Jezus' lijden, dood en verrijzenis staat of valt met de betrouwbaarheid van de héle Schrift (incl. scheppingsverhaal, ark van Noach, ezel van Bileam etc.), dan zou de héle Schrift toch ook onderwerp van prediking moeten zijn?

            

Als ik een wiskundecollege volg, dan hoor ik alleen maar bepaalde dingen uit de wiskunde. Misschien iets over getalsystemen of over iets heel anders, maar ik hoor eigenlijk nooit over "1 + 1 = 2" (alhoewel het bewijs daarvan al een paar pagina's beslaat als je het wilt afleiden uit basalere axioma's). Voor het onderwerp wat je die dag behandeld is het echter absoluut niet relevant, en is het voldoende om te weten dat het antwoord '2' is. Het feit dat het tijdens het college er niet over gaat, betekent nog niet dat je het niet serieus moet nemen of niet hoeft te geloven!

[Liudger]

Ik denk dat modeverschijnselen een rol spelen bij de keus van bijbelteksten. Parallellen met hedendaagse gebeurtenissen, teksten die juist helemaal niet passen bij wat er om je heen en met je gebeurt. Passages die goed aansluiten bij de tijdgeest, of juist helemaal niet. Om maar wat te noemen, oorlogspassages in periodes van vrede, armoe-passages in periodes van welvaart zullen niet zo tot de verbeelding spreken. Passages met een strakke moraal passen niet zo in een vrijheid-blijheid maatschappij. Passages die gaan over lief, tolerant, elkaar vergeven doen het dan weer wel goed. De Bijbel is inderdaad voor alle tijden. Ik denk dat het goed is om ons juist te buigen over voor de tijdgeest 'oncomfortabele' teksten - wat je (nog) niet snapt, wat je dwars zit, daar kan je wat van leren.