Huidziekten (Leviticus 13)

[wateengedoe2]

Vandaag kwam ik in Leviticus een stuk over huidziekten (begin hoofdstuk 13) tegen. De strekking was, dat als iemand een witte vlek met witte of gele haren op de huid had, en als die vlek ook nog eens dieper lag dan de huid erom heen, dat die persoon dan onrein is. Ik vraag me af of de wat meer medisch onderlegden hier weten wat voor ziekte dat is. Schurft werd genoemd, maar bij mijn weten is dat juist grijs of bruinachtig (in ieder geval bij koeien; bij mensen weet ik het niet). Zou het een andere besmettelijke ziekte kunnen zijn, zoals lepra (melaatsheid)? Of misschien kanker? In dat laatste geval zou ik het raar vinden dat God dat als onrein bestempelt, aangezien het niet besmettelijk is. Maar ja, een menstruerende vrouw is volgens Leviticus ook onrein en da's toch ook niet besmettelijk... (alhoewel, vrouwen die bij elkaar wonen, worden vaak tegelijk ongesteld ) Ik ben benieuwd of jullie hier wat meer over kunnen vertellen.

edit: dit had ik in de Willibrord '95 gelezen, die het over huidziekte heeft. In de NBG '51 wordt het vertaald met melaatsheid (dus toch ..) en in de NBV met huidvraat. Nu herinner ik me iets over die vertaling (in het nieuws geweest rond de NBV, denk ik), dat men helemaal zo zeker niet wist wat voor ziekte het was? Het hangt maar ergens vaag in mijn achterhoofd, ik weet 't ook niet zeker meer ...

[Zijnkind]

In de NBV gaat het erom of de persoon in kwestie wel of niet huidvraat (melaatsheid) had. Als de haren gelig of wit werden en de plek dieper lag dan was het melaatsheid. Zeker als het zich uitbreide. Zo niet, dan was de persoon niet onrein. Om welke ziekte het dan nog zou kunnen gaan weet ik niet. Uit het hele stuk kun je opmaken dat de priesters een aanvullende medische taak hadden wat diagnostiek betreft.

[JSbach]

Hoi Edith, interessante vragen die je stelt....

Het genoemde schriftgedeelte heb ik ook maar eens gelezen in de Groot Nieuws en NBV.

Op dit moment ben ik bezig met een onderzoek naar lepra, dus daar weet ik onderhand wel het een en ander van. In hoeverre we het bij de ziekte vraatzucht (NBV), huidziekte (GN), melaatsheid en lepra om dezelfde ziekte gaat, weet ik echter niet. Ik kan alleen wat over lepra vertellen. Als iemand me de verschillen en overeenkomsten tussen bovengenoemde huidziekten zou kunnen uitleggen zou ik dat heel fijn vinden.

Lepra is een infectieziekte die veroorzaakt wordt door een microbacterie, Microbacterium Leprae, die zeer langzaam groeit. In de wetenschap praat men over een duur van 3 tot 5 jaar alvorens een infectie tot uiting komt op de huid. De ziekte kan op zeer veel verschillende manieren zichtbaar worden, wat redelijk uniek is voor een huidziekte. Zowel gele, rode, witte, donkere vlekken op de huid kunnen op deze ziekte duiden. Wat echter het belangrijkste is voor de diagnostiek is het verlies van gevoeligheid, de zenuw wordt namelijk aangetast. (Het voert hier tever om op medische details in te gaan, deze informatie lijkt me voor dit bijbelgedeelte relevant)

Vreemd genoeg vinden we in de bijbel niets terug over deze gevoeligheidsvermindering. Dingen die wel in de bijbel staan, kunnen duiden op lepra maar ik weet niet precies of dat de enige ziekte is. Als voorbeeld Lev. 13:3, waar als belangrijkste factoren worden genoemd dat de huid wit is geworden en dat de aangedane plek dieper ligt dan de huid er omheen. (misschien wel vitiligo maar dat zou je moeten nazoeken)
In vers 10 en 11 wordt gesproken over een stadium van de ziekte die wel goed overeenkomt met een verder gevorderd stadium van lepra. Maar er is te weinig informatie om deze gelijkenis met zekerheid te kunnen stellen. (Het zou bijv. ook een vorm van kanker kunnen zijn)

Maar goed, aangezien de bacil erg langzaam groeit (celdelingen van zeker een aantal dagen) is mijn belangrijkste bezwaar dat de priester er maximaal 2x7 dagen voor hoeft uit te trekken om te bekijken of het om een geval van lepra gaat en alle andere gevallen dus uit te sluiten. Dat lijkt me onvoldoende om deze conclusie te kunnen trekken. Misschien dat het hier toch om een andere infectieziekte ging. Tenzij er geen andere ziekte is die langer dan 14 dagen kan voortduren zonder dat verbetering en verandering optreedt, maar dat lijkt me ook onwaarschijnlijk (huidkanker gaat immers ook niet weg).

Kortom, het zou hier om lepra kunnen gaan maar niet alles is even duidelijk. (Het zou ook schurft kunnen zijn alleen wordt er niets vertelt over de karakteristieke lijntjes onder de huid met jeuk)

Over schurft lezen we verder in het hoofdstuk (vers 29 en 30) en daar wordt deze ziekte gerelateerd aan de behaarde hoofdhuid. Wat bij mijn weten geen criterium is voor wel of geen schurft. Dat daar aparte aandacht aan wordt besteed, pleit, volgens mij,  tegen het feit dat er al eerder over is gesproken maar je weet maar nooit.

Ik hoop dat deze informatie je iets helpt bij je vragen en ik ben benieuwd naar ideeën van anderen.

De componist

[Clint]

Het bijzondere is dat precies wat lepra doet met het vlees, dat het alles aantast en verwoest, zo verwoest zonde de innerlijke mens.
Als we om ons heen kijken kunnen we zien dat we in een tijd leven waarin de mensheid zonder God een steeds verder verval doormaakt.
Zonde begint ook met het eerste plekje en woekert uiteindelijk net zolang door totdat we overdekt zijn met melaatsheid (zonde)
Vindt het beeld zo mooi dat de melaatse mens (zondige) allereerst verbannen wordt uit Gods nabijheid (een melaatse mocht niet meer in de tempel komen) en ook moest hij uit de gemeenschap weg (zonde brengt ook scheuring tussen mensen)

Er was voor een melaatse geen enkele hoop totdat…
Op een dag kwam de priester en hoorde de belijdenis  aan “Onrein” was het enige wat de melaatse kon zeggen.
En toen de priester eens goed keek en zag dat de persoon geheel wit was van de melaatsheid, verklaarde hij hem rein.

Ook onze Priester (Christus) kwam ons opzoeken. Hij kon niets met ons aanvangen toen we nog (meende) dat het kleine plekje wel over kon gaan(ik zondig…waar zit het dan)
Maar toen wij durfden te belijden dat we “gans” onrein waren, (wit als sneeuw van de melaatsheid) toen verklaarde Hij ons rein.

Zie ook in het feit dat de melaatse zijn lippen moest bedekken een prachtig beeld voor me waarin iemand een doek voor zijn mond heeft en niet kan praten om zichzelf te verontschuldigen. De enige maal dat de doek weg mocht was om :”Onrein” te roepen.

Zo hebben wij de Meester ook allen leren kennen. Als de Hoge priester die de onreine opzocht.
Wat een Heer dienen wij.