Eenheid en kerkgenootschappen (afsplitsing)

[Liudger]

Modbreak:

Deze discussie is een afsplitsing van Twijfels bij de gang van zaken in de GKV. Enkele berichten zijn aangepast omdat er werd gereageerd op mijn vraag of een afsplitsing gewenst was. Die reacties zijn verwijderd. Verder geen wijzigingen. Zijnkind.

quote:

Thom schreef op 06 december 2005 om 09:34:
[...]


Je leest het verkeerd. Ik zeg juist dat we verschillende gezinnen zijn, met elk eigen regels. Maar dat we wel tot dezelfde familie behoren. We hebben hetzelfde Hoofd (net zo als jij en je neefjes en nichtjes in andere gezinnen zijn opgegroeid, maar dezelfde opa en oma hebben).

Praktisch gezien is een gemeente groter dan 500-600 leden niet haalbaar. Daarom zijn er in sommige grefo-kolonieplaatsen meerdere GKV-gemeentes. Dat heeft niks te maken met de afstand die mensen moeten lopen/fietsen/rijden naar hun kerkgebouw, maar alleen met de onwerkbaarheid van gemeentezijn als je meer dan 600 leden hebt. Waarom zou je dan moeilijk blijven doen en iedereen in hetzelfde keurslijf dwingen op het gebied van kleine, niet-ter-zake doende dingen, als er tóch al een versnippering is? Ik neem aan dat je alle gemeenten die tot één kerkgenootschap horen (bijvoorbeeld de GKV), wel sámen deel uitmaken van dat éne gezin? Hoe kan dat dan, als ze niet samen kerkdiensten beleggen? Laten we zeggen, in Utrecht, mooi centraal. Daar stichten we een nieuwe kerk, waar elke zondag álle GKV'ers samenkomen. Pas dán zijn we één gemeente! Nee, dat slaat nergens op, ik weet het.
Maar als je kijkt naar onderlinge verschillen tussen gkv-gemeenten, dan kun je hooguit zeggen dat ze samen één familie zijn, met allemaal aparte gezinnen, met allemaal hun eigen huisregels. Ze zijn al lang geen één gezin meer, daarvoor zijn de verschillen te groot.

De analogie zou aardig zijn, als in die durpen waar 100 PKNers en 100 GKVers wonen, ze ook één gemeente vormen. Dat doen ze dus niet.

Ik ben het met Roodkapje eens dat eenheid het doel is. Maar die eenheid is wellicht pas bereikbaar als we zonder zonde zijn. In onze huidige staat zou het geforceerd en dus contra-productief zijn om eenheid te forceren.

[Adinomis]

quote:

Roodkapje schreef op 05 december 2005 om 16:08:
Ja, het is een raar idee om één groot gezin van Christus te willen zijn, maar niet bij elkaar in huis te willen wonen. Dan wil je niet echt deel uitmaken van Christus' huisgezin, maar vind je je 'eigen' dingetjes belangrijker.

Of in 'Lichaam' termen: het is raar dat je wel bij het Lichaam van Christus wilt horen, maar in de praktijk niet als één lichaam, met alle lichaamsdelen wilt samenwerken/samenkomen.

De ledematen van je eigen lichaam kunnen ook niet samen iets ondernemen zonder je hoofd. Dus ook in Het Lichaam van Christus geeft het Hoofd impulsen aan de afzonderlijke leden. In welke kerk we ook zitten, we kunnen alleen één zijn in Christus als we met Hem gestorven, opgestaan en in Hem naar de Hemel gegaan zijn. (Het Hoofd is er al)  Dan werkt dat Lichaam, daar zorgt het Hoofd voor. We moeten ons laten gebruiken. Dan is het van minder belang in welke kerk je zit. Het is geen kwestie van het organiseren van samenwerking.

.

quote:

1 Petrus 2:5
 en laat u ook zelf als levende stenen gebruiken voor de bouw van een geestelijke tempel. Vorm een heilige priesterschap om geestelijke offers te brengen die God, dankzij Jezus Christus, welgevallig zijn.
.

[Roodkapje]

quote:

Adinomis schreef op 07 december 2005 om 21:41:

De ledematen van je eigen lichaam kunnen ook niet samen iets ondernemen zonder je hoofd. Dus ook in Het Lichaam van Christus geeft het Hoofd impulsen aan de afzonderlijke leden. In welke kerk we ook zitten, we kunnen alleen één zijn in Christus als we met Hem gestorven, opgestaan en in Hem naar de Hemel gegaan zijn. (Het Hoofd is er al)  Dan werkt dat Lichaam, daar zorgt het Hoofd voor. We moeten ons laten gebruiken. Dan is het van minder belang in welke kerk je zit. Het is geen kwestie van het organiseren van samenwerking.

Een wonderlijke redenering. Op grond waarvan meen jij te mogen concluderen dat de 'ledematen' in plaats van de afzonderlijke gemeenteleden (zie de context van 1 Kor 10) de verschillende kerkgenootschappen vertegenwoordigen?

[Adinomis]

quote:

Roodkapje schreef op 07 december 2005 om 23:22:
[...]

Een wonderlijke redenering. Op grond waarvan meen jij te mogen concluderen dat de 'ledematen' in plaats van de afzonderlijke gemeenteleden (zie de context van 1 Kor 10) de verschillende kerkgenootschappen vertegenwoordigen?

Ledematen zijn afzonderlijke gemeenteleden. Leden van de gemeente van Christus. Voor God vertegenwoordigen ze geen verschillende kerkgenootschappen. We moeten ons niet blindstaren op een kerkelijke organisatie, maar daar doorheen zicht hebben op het Lichaam van Christus. God ziet het als één Lichaam, wij verdelen het in kerkgenootschappen.

[Liudger]

quote:

Adinomis schreef op 08 december 2005 om 00:05:
[...]


Ledematen zijn afzonderlijke gemeenteleden. Leden van de gemeente van Christus. Voor God vertegenwoordigen ze geen verschillende kerkgenootschappen. We moeten ons niet blindstaren op een kerkelijke organisatie, maar daar doorheen zicht hebben op het Lichaam van Christus. God ziet het als één Lichaam, wij verdelen het in kerkgenootschappen.

Amen.

[Roodkapje]

Op grond waarvan wil jij de onderlinge verdeeldheid nou goedpraten dan? Als Christus ons oproept om één te zijn, sluit dat het 'apart' in kerkgenootschappen gaan zitten imho uit.

[Adinomis]

quote:

Roodkapje schreef op 08 december 2005 om 13:04:
Op grond waarvan wil jij de onderlinge verdeeldheid nou goedpraten dan? Als Christus ons oproept om één te zijn, sluit dat het 'apart' in kerkgenootschappen gaan zitten imho uit.

Ik praat onderlinge verdeeldheid niet goed, maar negeer die. Als ik merk dat de ander spreekt en handelt vanuit die verbondenheid met Christus, is die éénheid er gewoon. Gisteren heb ik met twee andere vrouwen samen Psalm 62 besproken. We gaan niet alledrie naar dezelfde kerk, maar we waren samen in de Naam van Jezus en daar wil Hij zijn. Dat mochten we ook ervaren.
Waarom kom jij op dit forum? Zoals ik in een andere discussie heb gemerkt ben je niet vrijgemaakt. Zoek jij ook (misschien onbewust) die verbondenheid in Christus? En hoe zou dat komen? Ik denk wel dat we in dat zoeken naar éénheid in Christus moeten streven naar de hoogste gave: de liefde.

[Roodkapje]

Ik ben gewoon christen, ik ben nergens lid van een kerk, puur omdat ik door de bomen het bos niet meer zie.

Ik vind het wat makkelijk om net te doen of die onderlinge verdeeldheid er niet is. Dat vind ik struisvogelpolitiek. Tuurlijk kun je dit nog volhouden als je met z'n drieën bent. Maar in de GKv zijn ze wel met meer. En wat me dan daar vooral opvalt is dat men kennelijk liever de nadruk legt op wat ons scheidt, dan wat ons samenbindt. En dat het fuseren van kerken (met bijv. de CGK) maar moeilijk gaat... Men (in het algemeen) lijkt de kerkelijke verdeelheid eerder positief te zien dan negatief. En in de context van Paulus' metafoor van het Lichaam en Jezus' Hogepriesterlijk gebed verwondert mij dat zeer.

[Liudger]

Roodkapje,

Denk je niet dat het een illusie is te denken dat als de kerkgenootschappen nu per ommegaande opgeheven zouden worden, de verschillen in inzicht ook zouden verdwijnen?

[Roodkapje]

quote:

Liudger schreef op 08 december 2005 om 16:40:
Roodkapje,

Denk je niet dat het een illusie is te denken dat als de kerkgenootschappen nu per ommegaande opgeheven zouden worden, de verschillen in inzicht ook zouden verdwijnen?

Het hoeft niet per omgaande, zo realistisch ben ik wel weer, áls ze maar verdwijnen. De manier waarop boeit niet zo.

Wat ik bijv. bedoel is de tekenende houding van een zuster in de gemeente waar ik kerkte (GKv) waar men samensprekingen hield: "Als zij (= de CGK) het met ons eens zijn, dan kunnen ze toch wel vrijgemaakt worden?"

[Adinomis]

quote:

Roodkapje schreef op 08 december 2005 om 16:14:

Ik vind het wat makkelijk om net te doen of die onderlinge verdeeldheid er niet is. Dat vind ik struisvogelpolitiek. Tuurlijk kun je dit nog volhouden als je met z'n drieën bent. Maar in de GKv zijn ze wel met meer. En wat me dan daar vooral opvalt is dat men kennelijk liever de nadruk legt op wat ons scheidt, dan wat ons samenbindt. En dat het fuseren van kerken (met bijv. de CGK) maar moeilijk gaat... Men (in het algemeen) lijkt de kerkelijke verdeelheid eerder positief te zien dan negatief. En in de context van Paulus' metafoor van het Lichaam en Jezus' Hogepriesterlijk gebed verwondert mij dat zeer.

Je noemt wat ik doe “struisvogelpolitiek”. Ik kies ervoor naar de gemeente te kijken, zoals God die ziet. Dat is geen struisvogelpolitiek. Als in Ef. 5:25 wordt gezegd: dat Christus zijn gemeente liefhad en zich voor haar heeft overgegeven, dan geldt dat toch ook voor deze tijd met al zijn kerkelijke genootschappen? Als we meer uit die werkelijkheid zouden gaan leven zouden al die organisaties overbodig worden. Alleen God kan dat door zijn Heilige Geest bewerken. We moeten het niet verwachten van fusies en samenwerkingsverbanden, maar van Christus.

quote:

Liudger schreef op 08 december 2005 om 16:40:
Roodkapje,

Denk je niet dat het een illusie is te denken dat als de kerkgenootschappen nu per ommegaande opgeheven zouden worden, de verschillen in inzicht ook zouden verdwijnen?

Dit was aan Roodkapje gericht, maar ik wil het nog even aanvullen met de volgende tekst:

quote:

   Fil 3:15

    Hierop moeten wij ons allen als volmaakte mensen richten. Mocht u er op enig punt anders over denken, dan zal God het u wel duidelijk maken.

Ook met de verschillen die er zijn, moeten we God vertrouwen. Als we maar één met Christus zijn als wedergeboren leden van zijn Lichaam.

[Roodkapje]

quote:

Adinomis schreef op 08 december 2005 om 20:11:
[...]

Je noemt wat ik doe “struisvogelpolitiek”. Ik kies ervoor naar de gemeente te kijken, zoals God die ziet. Dat is geen struisvogelpolitiek. Als in Ef. 5:25 wordt gezegd: dat Christus zijn gemeente liefhad en zich voor haar heeft overgegeven, dan geldt dat toch ook voor deze tijd met al zijn kerkelijke genootschappen?

Nee, waarom? Dat is jouw, achteraf toegevoegd interpretatie. Als ik kijk hoe er in o.a. Timotheüs geschreven wordt over gehakketak en 'haarkloverijen' dan weet ik het nog niet.
Ik krijg nou het idee dat alle 'handen' in één genootschap bij elkaar gaan zitten, en alle 'voeten' in een ander genootschap. Zou dat echt de bedoeling geweest zijn?

quote:

Als we meer uit die werkelijkheid zouden gaan leven zouden al die organisaties overbodig worden. Alleen God kan dat door zijn Heilige Geest bewerken. We moeten het niet verwachten van fusies en samenwerkingsverbanden, maar van Christus.

Verklaart u zich nader, waar heb ik beweerd dat we het niet van Christus moeten verwachten dan, je creeërt hier een oneiglijke tegenstelling van iets wat ik nooit gezegd noch gesuggereerd heb.

[Adinomis]

quote:

Roodkapje schreef op 08 december 2005 om 21:32:
[...]

Nee, waarom? Dat is jouw, achteraf toegevoegd interpretatie. Als ik kijk hoe er in o.a. Timotheüs geschreven wordt over gehakketak en 'haarkloverijen' dan weet ik het nog niet.
Ik krijg nou het idee dat alle 'handen' in één genootschap bij elkaar gaan zitten, en alle 'voeten' in een ander genootschap. Zou dat echt de bedoeling geweest zijn?

Mijn achteraf toegevoegde interpretatie? Geloof jij dan niet dat Gods beloftes ook voor ons in deze tijd gelden? Die mensen met die "haarkloverijen" lijken me ook geen wedergeboren ledematen in het lichaam van Christus. Maar in datzelfde hoodstuk staat ook wat anders. Je moet het ontvluchten, negeren, je ervan afkeren.

quote:

1 Tim. 6:11
11 Gij daarentegen, o mens Gods, ontvlucht deze dingen, doch jaag naar gerechtigheid, godsvrucht, geloof, liefde, volharding en zachtzinnigheid.

[...]

quote:

Verklaart u zich nader, waar heb ik beweerd dat we het niet van Christus moeten verwachten dan, je creeërt hier een oneiglijke tegenstelling van iets wat ik nooit gezegd noch gesuggereerd heb.

Ik zeg hier toch niet dat jij dit gezegd hebt? Het is een advies in het algemeen! Jij en ik en alle christenen moeten dat in de gaten houden. Een mens is gauw geneigd het van eigen inspanningen te verwachten. Je reageert een beetje vinnig. We moeten ook in dit forum de liefde najagen.

[simone elzinga]

Ik denk dat de verschillende kerken niet Gods idee zijn maar dat wij mensen dit zo gemaakt hebben. Zodra er iets gebeurd waar een groepje het niet mee eens is splitst de groep zich en heb je een nieuwe kerk. Wij zijn allen, dat zijn alle gelovigen, één lichaam. Ondanks de verschillende gemeenten waar we toebehoren zijn we toch één'. één in christus, dat is wat ons samen hoort te brengen
Ik zie andere gelovigen uit andere kerken zolang ze Jezus als hun Heiland en Verlosser hebben als broers en zussen. Ik ken ze alleen nog niet en zal het niet altijd in alles met hen eens zijn maar dat hoeft ook helemaal niet, als je elkaar maar respecteeerd.

[Laodicea]

quote:

simone elzinga schreef op 04 februari 2006 om 16:03:
Ik denk dat de verschillende kerken niet Gods idee zijn maar dat wij mensen dit zo gemaakt hebben. Zodra er iets gebeurd waar een groepje het niet mee eens is splitst de groep zich en heb je een nieuwe kerk.

Waarom gebeurt dat nou vooral bij protestanten en zelden bij orthodoxen en haaast nooit bij Rooms Katholieken? (En voor de duidelijkheid, dit is niet als cynisme bedoeld, ik vraag het me oprecht af.)

[Priscilla en Aquila]

Misschien kun je het in één statement vatten:

Het is éénheid ten koste van de waarheid
Of waarheid ten koste van de éénheid.

Of is er een tussenweg? Dat vind ik ook altijd wel lastig moet ik zeggen.

[Laodicea]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 04 februari 2006 om 21:50:
Misschien kun je het in één statement vatten:

Het is éénheid ten koste van de waarheid
Of waarheid ten koste van de éénheid.

Of is er een tussenweg? Dat vind ik ook altijd wel lastig moet ik zeggen.

Ik vind het ook een moeilijk vraagstuk, ik denk er al lang over na.

[Adinomis]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 04 februari 2006 om 21:50:
Misschien kun je het in één statement vatten:

Het is éénheid ten koste van de waarheid
Of waarheid ten koste van de éénheid.

Of is er een tussenweg? Dat vind ik ook altijd wel lastig moet ik zeggen.

Het beste is natuurlijk: éénheid op grond van de waarheid! De waarheid is Jezus Christus en zijn verlossingswerk. Het lijkt me dat er geen tussenweg mag zijn. Het komt tot stand door Gods werk, zoals Jezus bad:

quote:

Joh. 17
20 En Ik bid niet alleen voor dezen, maar ook voor hen, die door hun woord in Mij geloven,  20 Ik bid niet alleen voor hen, maar voor allen die door hun verkondiging in mij geloven.  
21 opdat zij allen één zijn, gelijk Gij, Vader, in Mij en Ik in U, dat ook zij in Ons zijn; opdat de wereld gelove, dat Gij Mij gezonden hebt.

[Priscilla en Aquila]

quote:

Adinomis schreef op 05 februari 2006 om 00:08:
[...]


Het beste is natuurlijk: éénheid op grond van de waarheid! De waarheid is Jezus Christus en zijn verlossingswerk. Het lijkt me dat er geen tussenweg mag zijn. Het komt tot stand door Gods werk, zoals Jezus bad:

Eénheid op grond van de waarheid ben ik helemaal met je eens.
Maar wat zijn dan de gronden voor allerlei verschillende kerken. Wat is een legitieme scheuring als je het hebt over steeds meer slitsingen bij de protestanten bv.

[Sacerdos]

Bij  Rooms Katholieken   zowel Orthodox Katholieken  en Orthodoxen,vinden er practisch geen   scheuringen plaats,de eenheid wordt altijd behouden en  zou er een scheiding zijn wordt dat altijd weer opgeheven door zich met elkaar in Communieeenheid te begeven en zo te unieeren.


De Protestanten moeten  toch is ernstig nadenken waarom zij altijd tot op de dag van vandaag in oorlog zijn met elkaar en voortdurend scheuren.


Dat is de vraag waar  Protestanten van de Calvijnse traditie   zich bezig zou moeten houden.


Eeenheid is altijd in Katholiciteit en dat ontbreekt bij  de bovengenoemde denominatie.

[Priscilla en Aquila]

quote:

Sacerdos schreef op 05 februari 2006 om 13:11:
Bij  Rooms Katholieken   zowel Orthodox Katholieken  en Orthodoxen,vinden er practisch geen   scheuringen plaats,de eenheid wordt altijd behouden en  zou er een scheiding zijn wordt dat altijd weer opgeheven door zich met elkaar in Communieeenheid te begeven en zo te unieeren.


De Protestanten moeten  toch is ernstig nadenken waarom zij altijd tot op de dag van vandaag in oorlog zijn met elkaar en voortdurend scheuren.

Vragen we ons dus ook af hier.

quote:

Dat is de vraag waar  Protestanten van de Calvijnse traditie   zich bezig zou moeten houden.


Eeenheid is altijd in Katholiciteit en dat ontbreekt bij  de bovengenoemde denominatie.

En nu de vraag aan jou: Is het een éénheid die op grond van de waarheid is, of kun je ook zeggen dat er éénheid is die er is omdat er nu eenmaal geen scheuringen zouden mogen zijn?

[Adinomis]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 05 februari 2006 om 12:59:

[...]


Eénheid op grond van de waarheid ben ik helemaal met je eens.
Maar wat zijn dan de gronden voor allerlei verschillende kerken. Wat is een legitieme scheuring als je het hebt over steeds meer slitsingen bij de protestanten bv.

Wat je ook in een ander bericht schreef, denk ik dat veel kerkelijke organisaties de éénheid hoog in het vaandel houden en op die manier water bij de wijn doen. Dan gaat het ten koste van de waarheid. Soms lijkt dat een liefdevolle manier en heel symphatiek. Maar dat betekent niet dat in zo´n kerkelijke organisatie iedereen het met elkaar eens is. Je hoort wel eens kerkleden die helemaal niet geloven in Jezus als hun Verlosser.

Ik denk gewoon dat de éénheid zoals Jezus die bedoelde niet in altijd onze georganiseerde patronen is in te passen. Het lijkt me dat we daaroverheen moeten zien.
Ik heb buiten de kerk waartoe ik behoor, waarschijnlijk meer diepgaander contacten, d.w.z. gemeenschap in Christus, dan daar binnen. Maar dat betekent nog niet dat ik de anderen daarom buiten beschouwing moet laten.

Het lijkt me dat we over die verdeeldheid heen moeten kijken, naar Christus en vandaar uit naar onze broeders en zusters. We hoeven ons dan geen zorgen te maken maken over die verdeeldheid. Samen bidden om ons één te maken in Christus en het dan ook van God verwachten.

[Laodicea]

Maar met waarheid heb je overigens wel te maken met perspectivisme, nl. ik geloof wel dat er een absolute waarheid bestaat, maar gezien mijn menselijke beperkingen zal ik deze nooit in z'n geheel kennen, en dat maakt de heftigheid van sommige detail-geloofsdiscussies soms zo pijnlijk, er zijn zat onderwerpen in de Bijbel waar ik best een mening over heb, maar niet zo stellig b.v. dat ik niet met een persoon die er anders over denkt een kerkbank zou kunnen delen, het zijn onderwerpen waarbij ik gerust durf toe te geven dat ik er naast zou kunnen zitten.

[Laodicea]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 05 februari 2006 om 13:15:
En nu de vraag aan jou: Is het een éénheid die op grond van de waarheid is, of kun je ook zeggen dat er éénheid is die er is omdat er nu eenmaal geen scheuringen zouden mogen zijn?

Kijk, en daarom vind ik het ook zo moeilijk, bij de katholieken heb ik soms inderdaad het idee dat er sommige zaken ietwat teveel met de mantel der liefde worden bedekt, maar dan weer; hoeveel is teveel? Ik heb er niet direct een antwoord op.

[diak2b]

quote:

Sacerdos schreef op 05 februari 2006 om 13:11:
Bij  Rooms Katholieken   zowel Orthodox Katholieken  en Orthodoxen,vinden er practisch geen   scheuringen plaats,

Maar de schisma's die we hebben, houden we dan ook wel ééuwen vol. Op grond van de meest onnozele argumenten. Maar dat terzijde.

[diak2b]

quote:

Laodicea schreef op 05 februari 2006 om 15:49:
[...]

Kijk, en daarom vind ik het ook zo moeilijk, bij de katholieken heb ik soms inderdaad het idee dat er sommige zaken ietwat teveel met de mantel der liefde worden bedekt, maar dan weer; hoeveel is teveel? Ik heb er niet direct een antwoord op.

Ik wel: (vrijwel) niets. De orthodoxie, de oud-katholieken, de rooms katholieken, etc., etc., ze belijden goeddeels hetzelfde. Ze neuzelen wel eens wat over een klein detail, en dat kunnen ze eeuwen volhouden, maar de waarheid is de waarheid, en die komt niet in variaties. Wel in een onmetelijke variatie aan opdieningswijzen, smaken, en tierelantijnen, maar de waarheid is één en dezelfde.

[Adinomis]

quote:

Laodicea schreef op 05 februari 2006 om 15:43:
Maar met waarheid heb je overigens wel te maken met perspectivisme, nl. ik geloof wel dat er een absolute waarheid bestaat, maar gezien mijn menselijke beperkingen zal ik deze nooit in z'n geheel kennen, en dat maakt de heftigheid van sommige detail-geloofsdiscussies soms zo pijnlijk, er zijn zat onderwerpen in de Bijbel waar ik best een mening over heb, maar niet zo stellig b.v. dat ik niet met een persoon die er anders over denkt een kerkbank zou kunnen delen, het zijn onderwerpen waarbij ik gerust durf toe te geven dat ik er naast zou kunnen zitten.

Wat versta je onder "absolute waarheid"? Als Jezus zegt "ik Ben de Waarheid", dan mag je je uitstrekken om Hem te kennen. Hij laat zich kennen, ondanks onze menselijke beperkingen. Je mag de kerkbank delen met diegenen die zich ook naar deze waarheid uitstrekken. Wat nog meer is dan "de kerkbank delen": je mag samen naar God gaan, samen naar het kruis om je zonden te belijden, samen Hem prijzen, elkaar zegenen en elkaar bemoedigen. Dat hoeft niet persé in de kerkbank plaats te vinden. Dat kan thuis, op het werk of waar dan ook.  En laat die details waarover je verschillend denkt, voor wat ze zijn.....! God zal daar op zijn tijd duidelijkheid in geven.

Als we zo elkaar ontmoeten zal de Heilige Geest de grenzen kunnen doorbreken, die door mensen zijn gemaakt.

[Sacerdos]

De absolute waarheid is die van de ongedeelde Kerk van de eerste tien eeuwen en de eerste zeven oecumenische Concilies, dat zijn de afspraken die we gemaakt hebben en vastgesteld  dit is de waarheid die wij samen vatten in de Geloofsbelijdenis van Nicea.