Omgaan met Jacobus 5:13-18

[Roodkapje]

Zieken en stervenden.

Als je het boek 'Christelijke Theologie' van Alister McGrath hebt kun je daar het hoofdstuk over sacramentologie ook eens lezen, daar zie je het verschil in kijken naar sacramenten en dit soort dingen tussen RKK en protestantse kerk. Ik denk dat een hele uiteenzetting op de RKK visie op de sacramenten buiten het bestek van dit topic valt.

Je kunt ook hier kijken: http://www.katholiek.nl/c...n/Zeven%20Sacramenten.htm

quote:

We moeten Christus in de eerste plaats zien als bron van leven en genezing. Toch zijn het wezen en de voorwaarden van het sacrament hierdoor niet veranderd. Het is en blijft een sacrament dat met ernstige ziekte en dus levensgevaar verbonden is. Het Oliesel beurt geest en lichaam op, vergeeft de zonden waarmee de ziel bezwaard mocht zijn, geneest de ziekte of geeft moed om het sterven onder ogen te zien. Wanneer de zieke door zijn toestand niet meer in staat is een biecht uit te spreken, dan vervangt dit sacrament de absolutie. Dat is ook de reden waarom het een sacrament is dat alleen door een priester kan worden toegediend, en door niemand anders.
"Is iemand onder u ziek? Hij roepe de priesters der Kerk, dat zij over hem bidden, terwijl ze hem met olie zalven in de naam des Heren, en het gelovige gebed zal de zieke redden, de Heer zal hem opbeuren en als hij zonden heeft begaan zal hem vergiffenis worden geschonken" (Jak.5:14-16)

Je kunt ook KKK 2278 - 2285 erop naslaan:

quote:

2278
Zoals Christus andere grote momenten van het mensenleven heiligt door zijn sacramenten, zo is er ook een sacrament voor ziekte met levensgevaar. Dit sacrament heet het heilig oliesel, of het sacrament der zieken. Men zegt ook wel bediend worden.         
                
2279
Zodra een ziekte een ernstige wending neemt, is het goed de priester te roepen voor het oliesel. Vaak stellen wij te lang uit, vrezend de zieke aan het schrikken te maken. Maar dat men bediend wordt, hoeft niet te betekenen dat men voor een zekere dood staat. Het betekent dat er enige kans op sterven is, misschien een kleine. Vaak ervaart de zieke na het ontvangen van dit sacrament juist terugkeer van levenskrachten. Zo kan het behalve voorbereiding op de dood ook in feite voorbereiding op het leven zijn.       
                
2280
Maar ook als iemand sterven zal, is het goed niet te lang uit te stellen. Men bewijst de zieke er meestal een weldaad mee, als hij het nog bewust en helder kan ontvangen. Vaak ervaart hij of zij erna grote kalmte en troost. Het spreekt natuurlijk vanzelf dat huisgenoten en familieleden, indien mogelijk, aanwezig zijn.       
                
2281
Dit sacrament staat aangeduid in de brief van Jacobus, waar hij zegt: 'Is iemand onder u ziek? Laat hij de presbyters van de gemeente roepen. Zij moeten een gebed over hem uitspreken en hem met olie zalven in de naam des Heren. En het gelovige gebed zal de zieke redden en de Heer zal hem oprichten. En als hij zonden heeft begaan, zal het hem vergeven worden. Belijdt daarom elkander uw zonden en bidt voor elkaar, opdat gij genezing moogt vinden' (Jak. 5,14-16).       
                
2282
Ook van dit heilig teken blijkt de vormgeving zeer eenvoudig. Zij is als volgt: de priester zalft oogleden, oren, neus, mond, lippen, handen en voeten (of in geval van nood alleen het voorhoofd) en zegt daarbij telkens: 'Door deze heilige zalving en zijn liefdevolle barmhartigheid vergeve de Heer u al wat gij met uw ogen (oren, neus, mond, handen, voeten) misdaan hebt'. De olie waarmee gezalfd wordt is de olie der zieken.       
                
2283
Het is stijlvol als de huisgenoten in de kamer van de zieke een tafeltje, of de hoek van een tafel, wit gedekt hebben met erop een kruisbeeld en twee brandende kaarsen, verder een schaaltje wijwater met een palmtakje en nog een schoteltje water. Het overige heeft de priester zelf bij zich.       
                
2284
Het oliesel is echt het ziekensacrament. Het wordt niet gegeven als iemand niet door ziekte voor levensgevaar of dood staat (executie bijvoorbeeld). Dan zijn biecht en communie de tekenen van de Heer.       
                
2285
Zoals ieder sacrament is het heilig oliesel gericht op de ontvangst van de eucharistie. Daarom gaat de zieke erna te communie. Ook de volgende keren dat de zieke thuis ons Heer ontvangt, is het passend als de huisgenoten aanwezig zijn. De laatste communie van iemands leven wordt viaticum genoemd: spijs voor onderweg.

[Mezzamorpheus]

quote:

Roodkapje schreef op 18 januari 2006 om 22:09:
Zieken en stervenden.

Als je het boek 'Christelijke Theologie' van Alister McGrath hebt kun je daar het hoofdstuk over sacramentologie ook eens lezen, daar zie je het verschil in kijken naar sacramenten en dit soort dingen tussen RKK en protestantse kerk.

Het gaat mij niet om het verschil RKK-protestant.
Het gaat mij hierom: Jacobus zegt: Als je ziek bent, laat dan de oudsten van de gemeente bij je komen om je te zalven met olie en voor je te bidden.
Jij zegt: Het gaat hierbij niet om het wel of niet (gedeeltelijk) herkrijgen van gezondheid, maar om een stimulans in je relatie met God.
Ik zeg: als het puur gaat om een stimulans in je relatie met God, waarom betrekt Jacobus het dan zo nadrukkelijk op het ziek-zijn?? Jacobus zegt dat niet voor niets! Ik kan me niet voorstellen dat dat zalven van olie en dat gebed dan helemaal niets met de ziekte te maken zou hebben en daar ook goed voor kan doen!

[Roodkapje]

quote:

Mezzamorpheus schreef op 18 januari 2006 om 22:19:
Ik zeg: als het puur gaat om een stimulans in je relatie met God, waarom betrekt Jacobus het dan zo nadrukkelijk op het ziek-zijn?? Jacobus zegt dat niet voor niets! Ik kan me niet voorstellen dat dat zalven van olie en dat gebed dan helemaal niets met de ziekte te maken zou hebben en daar ook goed voor kan doen!

Geen idee, we kunnen het Jacobus niet meer vragen, hij is al enkele millenia niet meer onder ons.

Ik weet dat de KKK het stuk aanhaalt, en dat heb ik geciteerd. Ik weet ook dat dit sacrement al ettelijke eeuwen zo ingevuld wordt, vanaf vrijwel het begin. Dus wellicht geeft de KKK dan een antwoord op jouw vraag.

[Mezzamorpheus]

quote:

Roodkapje schreef op 18 januari 2006 om 22:35:
[...]


Geen idee, we kunnen het Jacobus niet meer vragen, hij is al enkele millenia niet meer onder ons.

En toch heeft God ervoor gezorgd dat het in de Bijbel is blijven staan.
Lijkt mij niet zonder bedoeling.

[Adinomis]

quote:

Esek schreef op 18 januari 2006 om 12:39:
Toen bij mij een tumor van zes cm. werd geconstateerd heeft mijn CGK-predikant de ziekenzalving gegeven. De chemokuur is goed aangeslagen, er nu nog maar een-achtste over. Maar het belangrijkste vind ik de rust en de vrede die ik mocht ervaren en het vertrouwen dat ik in Gods handen ben. Ik ervaar een en ander als zegenrijk, ik denk verder niet zo diep na over allerlei theologische consequenties en achtergronden, maar de ziekenzalving wordt niet verboden in de bijbel, dus ik laat het maar aan me gebeuren.
Ik begrijp niet waarom zoveel mensen moeilijk doen over alle zegeningen die God wil geven. Ik denk maar zo: stel je er voor open en als het verkeerd is zal Hij dat wel duidelijk maken. Hij staat voor ons klaar met rijk gevulde handen en wij zeggen wel eens: Houd uw spullen maar, want wij moeten er eerst nog eens uitgebreid over nadenken.
Vraagje: waarom zouden mensen naar Jomanda gaan als de kerk een beter alternatief zou hebben?

Wat een mooi getuigenis. Je hebt een moeilijke weg te gaan, maar God wil je daarin bemoedigen. Het gaat God niet in de eerste plaats om de "ziekte", maar om de "zieke". Dat ben jij! Hij wil je bemoedigen en dat heeft Hij gedaan.
Wel vraag ik me af of het initiatief uitging van jou of van de predikant? Je zegt: dus ik laat het maar aan me gebeuren en in de bijbel wordt het niet verboden. Ik zou zeggen, integendeel! Het wordt aanbevolen! Dat blijkt natuurlijk ook uit hetgeen je schrijft: "Hij staat voor je klaar met rijk gevulde handen". Het mag nooit worden opgedrongen. Jacobus schrijft ook dat de zieke erom mag vragen.

[Roodkapje]

quote:

Mezzamorpheus schreef op 18 januari 2006 om 22:54:

[...]


En toch heeft God ervoor gezorgd dat het in de Bijbel is blijven staan.
Lijkt mij niet zonder bedoeling.

Maar wát de bedoeling ervan is, dat is niet goed meer te achterhalen, dus daarvoor ben je toch echt aangewezen op de traditie van de uitleg van dit Schriftgedeelte, waarmee je dus vrijwel automatisch bij de KKK terechtkomt.

[diak2b]

quote:

Adinomis schreef op 17 januari 2006 om 17:13:
[...]


Je plaatst nu andere geschriften en instituten boven de bijbel. Ik kan niet zeggen dat je uit geloof praat, maar meer uit een denksysteem. De kerk maakt wel uit hoe we moeten denken, dan hoef je zelf geen bijbelstudie te doen. Als Luther dat had gedaan, was er nooit een kerkhervorming gekomen. Ik hoef de leer van de kerk niet te begrijpen, maar ik wil aanvaarden en gehoorzamen in dat wat God zegt in zijn Woord. Ook wil ik luisteren naar andere gelovigen die een relatie met de God van de bijbel hebben. Want samen zijn we in staat de diepte van Gods wijsheid te leren kennen.

Inderdaad. Laat ik het daar nu woord voor woord mee eens zijn, behalve dan de opmerking dat Roodkapje niet uit geloof praat.

[diak2b]

quote:

Roodkapje schreef op 18 januari 2006 om 12:51:
Vroeger of later gaat men het vertrouwen stellen in het oliesel, ipv op God. Vandaar dat het in de RKK ook het laatste sacrement is dat je ongeveer krijgt.

Voorzover mij bekend (ik heb recent tijdens colleges maar even navraag gedaan) wordt het H Oliesel met name gezien als een soort "toebereiding voor de overgang naar het eeuwige leven", het is dan ook slechts voor terminaal zieken bedoeld. Ik geloof niet dat je veel katholieken zal kunnen vinden die fysieke genezing verwachten door dit sacrament, maar wel wat ik maar metafysieke genezing zal noemen. In die zin is het oliesel ook wel een aardige verwijzing naar de zalving van koningen: je gaat bepaald niet de verkeerde kant op als je sterft. Hoe treurig wellicht ook voor de nabestaanden, de dood is in zekere zin ook een bekroning, een geboorte in een nieuw leven.

[dingo]

Kijkend naar de context valt het mij op dat het één vers is in een hele serie van aanbevolen handelswijzen. Als je ziek bent dwz er is iets behoorlijk ernstigs geconstateerd en niet een verkoudheidje of zo, laat dan de oudsten roepen en laat hen voor je bidden en naar het gebruik van die tijd met olie zalven. Voor ons is dat zalven iets bijzonders maar voor de oorspronkelijke lezers van de brief duidelijk niet. Er worden iig geen extra instructies toegevoegd en ook geen oliesoort voorgeschreven bijvoorbeeld. Denk ook aan de behandeling die Jezus krijgt, zijn voeten gewassen met tranen, gedroogd met haar haar en vervolgens zeer royaal overgoten met mirre. Zo royaal dat zijn disgenoten er schande van spraken.

Maar dan vraag ik me af als deze tekst niet in Bijbel had gestaan, hadden we dan niet om voorbede gevraagd? Ik kan me het niet voorstellen! Maar welk nut het zou hebben om een ritueel gebruik van minstens  1900 jaar geleden weer in te voeren is me niet erg duidelijk.

[diak2b]

quote:

Mezzamorpheus schreef op 18 januari 2006 om 22:19:

[...]


Het gaat mij niet om het verschil RKK-protestant.
Het gaat mij hierom: Jacobus zegt: Als je ziek bent, laat dan de oudsten van de gemeente bij je komen om je te zalven met olie en voor je te bidden.
Jij zegt: Het gaat hierbij niet om het wel of niet (gedeeltelijk) herkrijgen van gezondheid, maar om een stimulans in je relatie met God.
Ik zeg: als het puur gaat om een stimulans in je relatie met God, waarom betrekt Jacobus het dan zo nadrukkelijk op het ziek-zijn?? Jacobus zegt dat niet voor niets! Ik kan me niet voorstellen dat dat zalven van olie en dat gebed dan helemaal niets met de ziekte te maken zou hebben en daar ook goed voor kan doen!

Inderdaad, heel correct opgemerkt. En het antwoord is alleen moeilijk te bedenken als je niet alle sacramenten kent. Ken je die wel, dan is de verklaring simpel: (maar even geciteerd van de site die Roodkapje al aangaf)

"Het Heilig Oliesel is een grote genade, groter nog dan die van de Absolutie, want voor de Absolutie is een zondenbelijdenis nodig, en wanneer een stervende, zoals vaak voorkomt, in bewusteloze toestand verkeert en geen biecht meer kan uitspreken, dan is het H.Oliesel het laatste redmiddel voor de ziel die dreigt in staat van doodzonde te sterven. Wel moet uiteraard bij de stervende de wil aanwezig zijn om, als zijn lichamelijke toestand dit nog had toegelaten, een biecht te spreken, maar deze innerlijke toestand blijft voor de priester en nabestaanden vaak verborgen zodat die in de praktijk meestal verondersteld wordt"

[Adinomis]

quote:

diak2b schreef op 19 januari 2006 om 09:17:
[...]
"Het Heilig Oliesel is een grote genade, groter nog dan die van de Absolutie, want voor de Absolutie is een zondenbelijdenis nodig, en wanneer een stervende, zoals vaak voorkomt, in bewusteloze toestand verkeert en geen biecht meer kan uitspreken, dan is het H.Oliesel het laatste redmiddel voor de ziel die dreigt in staat van doodzonde te sterven. Wel moet uiteraard bij de stervende de wil aanwezig zijn om, als zijn lichamelijke toestand dit nog had toegelaten, een biecht te spreken, maar deze innerlijke toestand blijft voor de priester en nabestaanden vaak verborgen zodat die in de praktijk meestal verondersteld wordt"

Maar olie is toch geen "redmiddel"? Daarvan lees ik niets in de bijbel. Onze redding ligt in het volbrachte werk van Jezus Christus. Als we ons leven in handen van Jezus Christus hebben gegeven, zijn we gered. Ik neem toch aan dat je dat toch ook gelooft. Natuurlijk wil God dat we onze zonden belijden. Maar we worden gerechtvaardigd door het geloof in Jezus Christus. Een verkeerde daad of gedachte aan het eind van ons leven brengt naar mijn overtuiging de redding niet in gevaar. Dit hoort nog bij ons "oude" leven dat al gestorven is voor God.

[diak2b]

quote:

Adinomis schreef op 19 januari 2006 om 11:18:
[...]

Maar olie is toch geen "redmiddel"? Daarvan lees ik niets in de bijbel.

Ik gaf je antwoord op je vraag. Antwoord op deze vraag kan ik je binnen de grenzen van GL niet geven.

quote:

Ik neem toch aan dat je dat toch ook gelooft.

Zoals mijn vakbroeders plegen te zeggen: aannemen doen we in de bouw. En dat blijkt weer eens juist. Nogmaals, deze discussie kan ik niet voeren binnen de grenzen van GL. Ik heb me dus beperkt tot het geven van een feitelijk antwoord.