Beste Ulysses,
Ik snap je wèl, hoor! Jezus zei: "...die werpe de eerste steen!"
Daaruit kun je opmaken dat steniging een kwestie is van stenen werpen.
En niet mènsen werpen, dus.
Steniging was een officiële rituele, godsdienstige doodsstraf. Je mag erop vertrouwen dat deze straf met pijnlijke nauwgezetheid en grote ijver werd uitgevoerd: men ging door met stenen gooien totdat de delinquent mors- en mors- en morsdood was.
Iemand die beweert een steniging te hebben overleefd, zal zich vergissen. Vermoedelijk was hij niet op de hoogte van de ernstige aard van de joodse traditie op dit gebied, en zag hij een enkele gegooide - en dan ook nog slecht gemikte - steen aan voor een echte steniging.
Het "stenigen van de duivel" door Moslims - een vast onderdeel van de jaarlijkse bedevaart naar Mekka, waarbij stenen naar drie zuilen worden gegooid - laat iets van die traditie zien.
Mijn woordenboek zegt:
Stenigen - met stenen doden.
Mijn encyclopedie vertelt:
Stenigen - (stenigde, heeft gestenigd), (overg.) met stenen naar iemand werpen om hem te doden; vandaag hosanna, morgen stenigt hem, uitdrukking waarmee men de wispelturigheid der volksgunst te kennen geeft.
Steniging - v. (-en), de vooral uit het O.T. bekende wijze van terdoodbrengen van een misdadiger.
• Steniging is een typische vorm van uitstoting uit de gemeenschap: een doden "uit de verte", waaraan allen deelnemen (opdat de schuld over de gehele gemeenschap verdeeld en zo geneutraliseerd wordt) en waardoor de "besmettingshaard" uit de weg wordt geruimd. Niet zelden gaat men met de steniging door, totdat de gestrafte begraven ligt onder een hele berg stenen; eerst dan is de uitstoting volkomen.
Ik voeg hier aan toe:
Bij deze vorm van executie vloeit geen of weinig bloed (een wetsvoorschrift) en krijgen de uitvoerders geen bloed aan hun handen. Er is ook geen direct contact met de misdadiger. Bovendien is het niet mogelijk vast te stellen wie van de uitvoerders de dodelijke worp heeft verricht. Dit alles verkleint het risico van wroeging bij de uitvoerders.