Wat ik in deze situatie jammer vind is dat een van de partijen (die zichzelf in documentatie 'de minderheid' noemen) het probleem Nederland-wijd trekt en andere gemeentes oproept hierin keuzes te maken, daar waar bij andere gemeentes niet de emotie leeft die men in Kampen heeft (heel begrijpelijk overigens, die emotie).
Maar door het Nederland-wijd te trekken neem je als partij, wat mij betreft, bewust het risico dat e.e.a een scheur laat ontstaan van voor- en tegenstanders van een beslissing over een lokale zaak. Dit heeft in het kerkverleden al vaker geleid tot kerkbrede scheuringen, waarop men achteraf met spijt terugkijkt. Eind jaren 60 is er ook een onverkwikkelijke zaak geweest waarvan diverse direct betrokkenen nu (door de jaren wijzer geworden?) aangeven het nu minder hard te zien.
Tijd wil nogal eens wonden helen, gaan deze partijen elkaar die tijd gunnen of willen we écht niet leren van ons verleden?
