Gisteren was ik een beetje laat thuis uit het werk dus kon ik mijn inspiratie niet meer omzetten in een vlammend stukje. Voor ik van het mooie weer ga genieten doe ik nu alsnog een poging.
Toen ik gisteren een AD kocht en mijn blik op de voorpagina viel, werd mijn interesse meteen gewekt. De sportpagina's konden nog even wachten... Vanavond is er een Miss Marokko Nederland verkiezing in Amsterdam en wegens ziekte van een jurylid en mijn verdiensten voor de emancipatie van de Marokkaanse vrouw ben ik gevraagd om in de jury plaats te nemen. Deze taak beschouw ik als een grote eer en als connaisseur van Marokkaans vrouwelijk schoon ben ik natuurlijk de ideale deskundige. Wat is het nou dat hem zo fascineert aan geitenhoedsters uit het Rif-gebergte, zal de lezer misschien denken. Dat is een kwestie van smaak, maar is ook intellectueel te onderbouwen (tenminste, dat maak ik mezelf wijs). Marokkaanse meisjes hebben vaak fijne gezichtjes, grote donkere ogen en een prachtig mokkakleurtje. Qua verschijning vind ik hen vaak veel vrouwelijker dan Nederlandse meisjes. Een Marokkaans meisje zal je bijvoorbeeld niet snel zien lopen met cowboylaarzen, wat ik lelijk vind, maar in elegante schoentjes. Hmm, dit komt allemaal niet zo intellectueel over, ik geef het op. Oke, nog 1 poging dan. Ik voel ook een diepe innerlijke verwantschap met de Marokkaanse vrouw, een soort zielsverbondenheid. Kuch.
Een van de kandidates, met de mooie naam Yassmine, is
gediskwalificeerd omdat ze door Panorama is gefotografeerd in bikini. Als jurylid sta ik achter dit oordeel, als mens vind ik het sneu. Maar vrouwen hoeven van mij sowieso niet in bikini te verschijnen, ik ben dan wel een liefhebber van de wonderen der natuur, een ordinaire vleeskeuring is aan mij niet besteed. Het is niet halal. Ik kan Yassmine trouwens verklappen dat ze mijn stem niet had gekregen, dat maakt nu toch niks meer uit. Sorry meid. En off the record kan ik vertellen dat de kandidates zeker niet de mooiste zijn wat Marokko te bieden heeft.
Zo had kwamen er gisteren 2 Marokkaanse zusjes op gesprek waarbij ik bepaald geen halal-gevoelens kreeg. Een van de zusjes was zo leuk, dat ik moeite moest doen om niet van slag te raken. Echt een schatje. Overigens waren ze in november ook al een keer geweest, toen heb ik er ook over geschreven geloof ik. Ze kwamen voor hun moeder. Die was vorig jaar gebeld door Tele 2 en had toen allemaal dingen besteld zonder te beseffen wat het allemaal inhield. Een maand terug was ze met een van de dochters op het spreekuur, ik belde toen met Tele 2 en schreef een brief om de boel op te zeggen. Nu hadden ze een nieuwe factuur ontvangen en ze snapten niet hoe dat kon. Gezien de datum op de factuur leek het me wel te kloppen, het was gewoon de rekening voor de laatste dagen van het abonnement. Maar ik belde toch met Tele 2 om het te controleren. Daarbij werd ik zo vaak doorverbonden naar een andere afdeling dat het wel Jiskefet leek, je zou er een prachtige parodie op kunnen maken.
Afdeling 1: "We kunnen de gegevens niet vinden. Heeft mevrouw een compleet pakket?"
Pleun: "Uh, dat weet ik niet, ze heeft telefonie en adsl."
Afdeling 1: "Ja, dat is een compleet pakket, ik zal u doorverbinden met die afdeling."
Afdeling 2: "We kunnen de gegevens niet vinden. Heeft u wel het klantnummer ingetoetst?
Pleun: "Ja."
Afdeling 2: "Wat gek. Welke kleur heeft het modem? Zwart of grijs?"
(Pleun draait zich om en vraagt "welke kleur heeft jullie modem?")
Zusje 1: "Zwart."
Pleun: "Zwart."
Afdeling 2: "Ow dan zal ik u even doorverbinden met de juiste afdeling. Dit is de afdeling voor adsl-light."
Afdeling 3: "We kunnen de gegevens niet vinden. Heeft het modem veel of weinig lampjes?"
(Pleun draait zich om en vraagt "heeft het modem veel of weinig lampjes?")
Zusje 1: "Er zitten drie lampjes op."
Pleun: "Er zitten drie lampjes op."
Afdeling 3: "Ow dat is een adsl-compleet-pakket, ik zal u even doorverbinden met de juiste afdeling."
Afdeling 4: "We kunnen de gegevens niet vinden, weet u zeker dat mevrouw E. een compleet pakket heeft?"
Pleun: "Eh nee, ze heeft telefonie en adsl. De telefonie is opgezegd, adsl moet blijven".
Äfdeling 4: "Hebt u even geduld, ik zal het voor u uitzoeken."
Afdeling 4: "Ik heb de gegevens gevonden. Mevrouw E. heeft geen compleet pakket, dat is adsl met digitale telefonie. Ze heeft adsl en telefonie los van elkaar besteld. De telefonie is inderdaad opgezegd, adsl loopt nog gewoon door."
Pleun: "Bedankt voor de informatie."
Schrik niet, het bovenstaande is slechts een samenvatting van het gesprek. In werkelijkheid werd ik nog veel vaker doorverbonden. Bij elkaar was ik precies een half uur bezig. Als je in de wacht staat krijg je vaak een stompzinnig muziekje te horen en ik kan je vertellen dat het liedje van Abba mijn oordeel over Tele 2 niet milder maakte. In de tussentijd vermaakte ik me trouwens wel door met de meisjes te babbelen en grapjes te maken. Het bleek dat ze allebei dezelfde opleiding deden als Y. heeft gedaan, SPW kinderopvang. Bij het weggaan bedankten ze me voor de moeite (het probleem is opgelost jeuj!), ik geloof dat ze me wel mogen. Zulke cliëntes heb ik af en toe nodig, het helpt me om de minder leuke cliënten te kunnen verteren. Zo kwam er gisteravond een meneer op het spreekuur waarbij haar uit z'n oren groeide. Dat was wat minder apetijtelijk.
Het was gisteren sowieso een interessante dag. En wederom erg druk. De Iraanse vrouw die in de opvang zit kwam weer langs. Ze had een afwijzing gekregen voor WW. Ja dat is logisch als je niet beschikbaar bent voor de arbeidsmarkt. Verder kwam er nog een aardige dame op gesprek die uit de WAO is geknikkerd. Dat zijn vaak trieste zaken. Die mensen zijn er fysiek nog even beroerd aan toe als voorheen, maar door de strengere regels worden ze opeens, na eerst 80-100% arbeidsongeschiktheid, volledig in staat geacht om te werken. Heel vreemd. Ik verwijs deze cliënten altijd naar een advocaat die ik nog ken via het Loket, hele aardige kerel. Hij is een WAO-specialist, ik brand mijn vingers niet aan dit soort ingewikkelde zaken.
's Avonds had ik verder nog een aardige Antilliaanse dame met wie ik een beetje geduldig moest zijn vanwege haar hardhorendheid en een jeugdig getrouwd stel die problemen hebben met Sociale Zaken. Zowel de Antilliaanse als het stel beklaagden zich over dezelfde bijstandsconsulent, dat is wel toevallig. Daar ga ik volgende week eens mee bellen, benieuwd wat er allemaal aan de knikker is.
Met m'n ene collega (de andere is met vakantie) gebruikte ik het diner op een terras van het restaurant waar we altijd eten. Een biertje erbij, lekker weertje... ik zat behoorlijk op mijn praatstoel, dat gebeurt niet zo heel vaak. Zo ging het o.a. over Mozart, filosofen en Wittgenstein. "Ik ben blij dat ik niet geniaal ben" zei ik. "Dat lijkt me echt een ramp." Ik bedacht ter plekke trouwens een woordspeling op de Da Vinci Code-hype. De horde mensen die daar achteraan loopt is de Da Vinci Kudde. Behoorlijk geniaal gevonden, al zeg ik het zelf.
Woensdag had ik niet afgesproken met Y., ze zit niet zo heel goed in haar vel. Ook vandaag zien we elkaar niet. Het gaat allemaal niet zo lekker. Daar zit ik wel mee, daarom gebruik ik m'n speelplaats maar om me even af te reageren. "Je begrijpt me niet" smste ze. Tuurlijk begrijp ik haar wel, maar je moet wel communiceren meisje. Ach ja, het komt wel goed. En ik ga even zo goed van het mooie weer genieten vandaag. En vanavond natuurlijk jureren. Ik heb er zin in.
Woensdagavond kwam Pulpeet me gezelschap houden. Ik had hem beloofd dat ik weer een goede film had:
Jarhead, van Sam Mendes (American Beauty). Deze gaat over de eerste Golfoorlog, maar een echte oorlogsfilm is het niet. De ervaringen die marinier Swofford in een boek heeft neergepend (of zijn ghostwriter want ik moet de eerste marinier nog tegenkomen die überhaupt kan spellen) vormden de basis voor de film. 'Jarhead' is
slang voor marinier en betekent zoiets als bloempot. Het staat voor het kapsel van de marinier en de overwegend lege inhoud van hun hoofden. Wat de film sterk maakt is dat hij mijns inziens (hoewel ik nooit in het leger heb gezeten) een realistisch beeld geeft van het soldatenbestaan. Vooral de eindeloze verveling is goed in beeld gebracht, de gesprekken van de mannen over vrouwen, de angst dat hun vrouwen thuis vreemdgaan, de soldatengrappen, de spanning en het ongeduld over wanneer de actie nu eindelijk eens begint... Hoofdpersoon Swofford (Jake Gyllenhaal) is een sluipschutter en wanneer na een half jaar eindeloos wachten in de hitte van de woestijn eindelijk de oorlog losbarst, is deze net zo snel weer voorbij. Zonder dat hij een schot heeft gelost.
Ik herinner me de eerste Golfoorlog nog goed, door de intercom van school klonken de nieuwsberichten over de Amerikaanse invasie. De Irakezen werden verpletterend verslagen, met name de eindeloze stoet platgebombardeerde voertuigen op de Highway of Death heeft een onuitwisbare indruk achtergelaten. Via deze weg probeerden de Irakezen van Koeweit te vluchten naar Irak, met alle soorten voertuigen die ze maar konden roven. Het eindigde in een massaslachting. De Highway of Death komt ook terug in Jarhead, net als de brandende oliebronnen die door de Irakezen in de fik waren gestoken. Maar voor de actie hoef je Jarhead dus niet te zien, dat is duidelijk.
