quote:
Wat je van de GKv vindt weet ik niet precies. De woorden in de vorige post waren in ieder geval duidelijk genoeg en bevatten een boel duidelijke implicaties (bedoeld of onbedoeld) richting GKv. Dat is niet zozeer beschuldigend als wel constaterend bedoelt. Thanx.
Ik geloof eerlijk gezegd dat ik niet heel erg uit mijn slof schoot. Ik stelde gewoon wat kritische vragen, dat mag toch wel?
Waar ik gewoon niet tegen kan, is dat evangelischen (en/of evangelisch geworden GKv'ers) de GKv beschuldigen van exclusiviteit, eigen kringetje beter, alles beter weten etc. en vervolgens datzelfde wel doen voor/vanuit hun eigen (nieuwe) gemeente.
Precies dat proefde ik wat uit jouw eerste stukje. Dan denk ik: De pot verwijt de ketel... enz. En: blijkbaar is de GKv niet de enige kerk die vatbaar is voor dat soort gedachtes.
Tegelijkertijd proefde ik uit jouw stukje het idee: 'NU begint het leven pas, nu je uit de GKv bent'. Dat doet best wel pijn, als je -met heel veel strijd, ja dat ook- in je GKv-gemeente opbouwend bezig bent en duidelijk merkt dat God daar ook zegent en wil zegenen en dat er gave dingen (kunnen) gebeuren.
Kortom; overstappen naar een andere kerk kan gebeuren, kan beter voor je zijn op een bepaald moment, maar ik kan er niet tegen als mensen zeggen: eerst was het niets, nu is het alles. Dat is mij te zwart-wit en doet IMHO geen recht aan de werkelijkheid. En dan val je in de valkuilen, die je bij een ander aanwijst.
[einde quote]
Ik denk off topic maar toch even een uitwerking.
Ik vindt van de GKV als kerkelijke organisatie en waar ik vele jaren lid van ben geweest niets.
Ik heb op enkele leerstellingen mijn mening bijgesteld, maar dat is een persoonlijke keuze die ik slechts deels zal uitdragen op CL. Daar is immers de ruimte voor.
Ik zie sterke punten in de GKV en ik zie zwakke punten in de GKV.
Ik zie verandering ten goede in de GKV en waardeer mensen die daar hard voor werken heel erg.
Ik heb de gedachte gehad terug te keren naar de GKV omdat ik misschien ook wel hard wilde mee werken om veranderingen te doen bewerkstelligen.
Ik heb ook nog een vrouw die ik met geen stok terug krijg. Die heeft alle vertrouwen op grond van ervaringen verloren.
Ik ken nog hele fijne mensen in de GKV. Recent nog een gesprek gehad met een van die mensen. Deze zus leeft heel dicht bij God, maar ervaart zelf ook veel verstandelijk geloof bij boers en zussen. Dat is overigens geen specifiek GKV - probleem, eerder een calvinistisch probleem die in de verschillende GK stromingen voorkomt denk ik.
Ik kan ook niet terug omdat ik de mensen in de GKV dan voor de gek zou houden. Ik zie een hoop zaken nu door een andere bril. Dat wil niet zeggen dat de ene bril beter is dan de andere. Het geeft een ander zicht op zaken.
Ik beleef nu meer het geloof als wandelen met Christus. In mijn GKV - tijd niet. Dat had te maken met mijn zicht op en beleven van geloven. Gisteren kreeg ik een aardige vergelijking te horen.
De relatie tussen een deel van de christenen en God / Christus heeft (oneerbiedig gezegd) een verkeringstatus. Door de week zijn ze niet bij elkaar, in het weekend nemen ze de tijd voor elkaar. Waarna we weer over gaan tot de dagelijkse beslommeringen.
Een ander deel van de christenen komt niet verder als samenwonen. Er is nog een bepaalde mate van vrijblijvendheid.
Er is ook nog een deel van de christenen die het contact tussen hen en God / Christus ervaren als een huwelijk voor het eeuwig leven. Ze willen volledig verantwoording nemen en afleggen binnen alle aspecten van hun leven. Dat laatste spreekt mij zeer aan. Ik wens dat een ieder toe. Ook al mijn (lees goed) broers en zussen in de GKV. Misschien ben jij wel een van de GKV -ers die hun geloof net zo intensief wensen te beleven als ik.
Als jij tussen de regels een negatief beeld leest van mij over de GKV. Dan zijn die negatieve aspecten gerelateerd aan negatieve ervaringen die absoluut niet te rijmen zijn met het gebod je naaste lief te moeten hebben als je zelf. Als ik de mail van Karina lees, zie ik daar een aantal opmerkelijke zaken die ik als kenmerkend ervaar als ik ze vergelijk met onze ervaringen. De goeden niet te na gesproken. Dat moet wel duidelijk zijn.
We kerken nu een tijdje in een evangelische gemeente, ook daar zijn aspecten die vragen kunnen opwerpen. Daar zie ik meer een taak, dan in de GKV. Je moet eens weten met hoeveel waardering daar sommigen gesproken wordt over de bijbelkennis van gereformeerden.
Maar tegelijkertijd ook met wat meewarigheid over de manier waarop ze omgaan met hun emoties, gevoel. Veelal hun zakelijke en sterk gereguleerde benadering. Het doe maar gewoon dan doe je gek genoeg principe. We geloven wel, maar met calvinistische beheerstheid en kalmte. Omdat ik uit de GKV kom weet ik dat dit ook zo is.
Ik ben blij met een Jos Douma enzovoort. Een werkgroep Gods Geest werkt. (inmiddels opgeheven) Zo fout gaat het niet met de GKV. Het probleem is echter dat (maar dat is mijn opvatting) ze wel de bel horen luiden, maar niet weten waar de geestelijke klepel hangt.
Sommigen willen wat meer naar een evangelische benadering met behoud van alle gereformeerde principes. Dat lijkt me onmogelijk. Als je het navolgen van Jezus en bijvoorbeeld de bergrede als norm stelt voor het Koninkrijk van Christus kun je niet anders dan overgaan tot een totale andere benadering van geloven en geloofsbeleving.
Ik verwijt de GKV niets. Door die achtergrond kan ik scherp zien en ervaren binnen de gemeente waar ik nu deel van uit maak. Ik heb , zoals al gememoreerd, een aantal andere principes aanvaard. Niet omdat dit mij beter uitkomt, maar omdat ik geloof dat dit de waarheid is.
Wat betreft exclusiviteit. Dat is de GKV inderdaad ook niet vreemd (geweest) en inmiddels een beetje meegenomen door de nieuwe vrijgemaakten. Mijn ouders kerken daar nu. Dat doet mij ECHT verdriet moet ik je zeggen. We spreken daar ook niet over. We laten het maar zo. Als ik exclusief overkom dat is dat niet mijn bedoeling, maar veelal meer gestoeld op gedrevenheid. Als evangelisch overkomt als exclusief dan herken ik dat niet, maar kan zijn oorsprong hebben in gedrevenheid om wat geloog en boodschap betreft meer naar buiten te treden. Feit is dat zij daar denk ik ook veel slimmer en handiger in zijn.
Misschien een reden om van elkaar te leren?
Het leven met Christus is inderdaad pas sinds ruim een jaar begonnen. Ik wil daar abslotuut geen negatieve verbinding leggen naar mijn periode in de GKV. Mijn leven is pas veraderd nadat ik daar al twee jaar weg was. Ik heb namelijk een tussenperiode in de CGK gehad. Mijn overgang is ons ook overkomen. We gingen een keer heen uit nieuwsgierigheid en niet met de drive over de gereformeerde grens te kijken. In die gemeente zijn we aangeraakt. Dat is niet exclusief evangelisch. Ik refereer even aan dat gesprekje met de GKV - zuster die ook dicht bij GOD / Christus wandelde.
Als ik zie hoe we geestelijk zijn geboren / herboren / wedergeboren (maak een keuze wat mij betreft) hoe mijn vrouw opleeft, overal aan mee mag doen en mag zijn zoals ze is en ook ik midden in het kerkelijk leven sta en binnenkort van Christus Boodschap mag getuigen in de pijlercursus. Dat ons gezinsleven nu op de pijlers van de navolging van Christus is gebaseerd, zeven dagen in de week en op het werk. Dan weet ik dat dit onze plek is binnen de kleurenschakering van al die christenen.
Dat ik nog meelees en meeschrijf op dit forum betekend dat ik nog veel verbondenheid met jullie voel en meeleef. tegelijkertijd kan het voorkomen dat we van mening verschillen. Wat ons echter bindt is Jezus Christus.
kajem
[...]
