Dwalingen ter linkerzijde krijgen, gelukkig, tegenwoordig veel aandacht. Bij ketterijen ter linkerzijde denk ik dan aan fenomenen als de gnostiek, modernisme, atheisme etc. Maar de geschiedenis leert dat ook ter rechterzijde vaak een hoop kwalijke dwalingen voorkomen, als het ware een soort te ver doorgeschoten orthodoxie. Uit de Bijbel kennen we de farizeeers, die misschien nog wel vaker onder handen worden genomen dan de 'linkse' sadduceeers. Het montanisme en misschien ook het nestorianisme zou je als doorgeschoten orthodoxie kunnen beschouwen. In de moderne tijd zijn m.i. het integralisme en de FSSPX bij de Katholieken, en de NV en wellicht de HHK bij de Gereformeerden hier goede voorbeelden van, misschien is, wat oppervlakkig paradoxaal lijkt, het evangelisme er ook wel een voorbeeld van.
Misschien goed om dit fenomeen eens in kaart te brengen? Ik heb hier namelijk een soort van klok en klepel gevoel bij, ik kan het verschijnsel, zoals je ziet, wel enigzins duidden, maar scherpte ontbreekt nog.