quote:
Ursa schreef op 19 oktober 2006 om 11:36:[...]
Ik kan dan ook helemaal niks met de 'Hersteld Gereformeerden'. Alleen al het woord 'hersteld'! Gereformeerd-zijn is w.m.b. in jouw tijd met de Bijbel kijken naar de tijd, elke tijd vraagt nieuwe Bijbelse antwoorden. Dat heeft niets te maken met 'meegaan met de tijdgeest', nee het is juist die tijdgeest kritisch bekijken vanuit de Bijbel. Wat de nieuwe vrijgemaakten doen is conserveren: dingen terugdraaien, teruggaan naar toen het vroeger was. Dat alleen al is onwerkelijk...
En precies ditzelfde verhaal zul je ook te horen kunnen krijgen van een predikant uit de (extreem)linker zijde van de PKN (om maar wat te noemen):
"Gereformeerd-zijn is w.m.b. in jouw tijd met de Bijbel kijken naar de tijd, elke tijd vraagt nieuwe Bijbelse antwoorden. Dat heeft niets te maken met 'meegaan met de tijdgeest', nee het is juist die tijdgeest kritisch bekijken vanuit de Bijbel." Maar toch vermoed ik - zomaar een gokje - dat je zijn/haar invulling van deze woorden toch niet deelt, aangezien daar items als 'Jezus is uiteraard niet letterlijk opgestaan', tussen zitten.
Dus érgens is het 'fout' gegaan, van een kerk die geloofde in de opstanding, naar een 'groep die dat niet doet, etc. Het is dus kennelijk -
theoretisch - zeker mogelijk dat wat eerst 'de kerk' was, door bepaalde ontwikkelingen dat later niet meer is. Misschien (ik weet het eigenlijk wel zeker) kun je twisten over
op welk punt precies die overgang ligt, en of ze wel zo scherp aan te wijzen is, etc, etc. Maar ergens is dat grensgebied wel aanwezig, en een gemeente die ooit 'gemeente van de Here' was, kan best zoveer afgedwaald zijn dat ze dat later niet meer is.
waar ligt de grens eigenlijk?Wat de NV'ers m.i. doen, is de grens erg (te?) strak trekken, maar wat jij
lijkt te doen, is negeren dat er zoiets als die grens kan zijn, of iig negeren dat er altijd een (reëel) gevaar is dat een gemeente daar overheen gaat. Niet voor niets worden allerlei gemeenten in de eerste hoofdstukken van Openbaring gewaarschuwd tegen afdwalen.
De NV'ers en anderen verschillen met elkaar van mening over wat nu precies de grens is, en het heeft dus weinig nut om je bij een bepaald onderwerp (waar meningsverschil over is) te beroepen op 'dat is niet meegaan met de tijdgeest, maar gewoon gereformeerd-zijn toepassen op het heden'. Dat is nu juist datgene wat ter discussie staat.
En uiteraard komt deze problematiek sneller om de hoek kijken als er buiten de kerk dingen veranderen. Bij iets wat altijd al zo was, is de vraag of het over de grens is of niet, niet zo dringend, omdat ze ooit al eens door wijze mannen is opgelost, waar je toch meestal wel op kunt vertrouwen (anders moet je
alles zelf uitzoeken!). Als er in de maatschappij wat verandert, kan het zijn dat de kerk daar op in moet springen, een weerwoord op moet hebben, etc, en dan is het de vraag wat de koers moet zijn. Veranderingen in de maatschappij, in de beleving van individuen kan binnen de kerk de vraag opwerpen wat de koers moet zijn.
En dan kan het simpelweg gebeuren, dat er een verkeerde koers wordt gekozen. Kijk maar naar de jaren 60, naar delen van wat nu de PKN is. Daar speelde toevallig(?) vragen over betrouwbaarheid, wetenschappelijkheid, etc een rol m.b..t Gen.1, maar óók m.b.t. de opstanding. En de kerk koos een andere manier om daar eigentijds mee om te gaan, maar verruilde daarbij wel de titel 'kerk' voor 'clubje'.
concreet, de GKVHet is dus reëel, dat met zoveel en zo snelle gebeurtenissen binnen de GKV, er mensen (NV en anderen) bezorgd zijn, of er wel goede keuzes gemaakt worden. Dus in plaats van elkaar sektarisch of zondig of scheur-ziek te noemen, zouden we beter tijd kunnen besteden aan het denken over de maatschappij en de kerk in het licht van de bijbel. Dat is namelijk wel wat er achter de bezwaren tegen allerlei ontwikkelingen zit.
Een liedboeklied is niet fout, omdat het
nieuw is, maar er zijn bezwaren tegen omdat het verwarrend en onduidelijk is, of zelfs dwaalleer verkondigt (die je ongetwijfeld wel goed gereformeerd
kunt lezen, maar kan
iedereen die in de kerk zit dat?). (zie o.a.
Nunc in "(Lied)teksten Huub Oosterhuis" voor het principe)
Een 'evangelische opwekking' in de gemeente is niet fout omdat het nieuw is, maar
kan wel bezwaarlijk zijn als er met het enthousiasme (te waarderen aan evangelische groepen) ook een flinke dosis arminiaanse theologie ("
Ik kies voor God") meekomt.
Nadenken over echtscheiding is niet fout omdat het eerder anders ging, maar mogelijkerwijs wel, omdat er wellicht zaken 'bijbels onderbouwd' gaan worden die dat niet zijn, omdat de maatschappij
altijd druk uitoefent op de kerk (omdat de leden van de maatschappij óók gewoon in de kerk zitten).
oppassenOver het algemeen komt het erop neer, dat de kerk dan omdat ze die druk voelt, op zoek gaat naar mogelijkheden om recht te praten wat écht krom is. Aan de andere kant kan het natuurlijk óók gewoon zo zijn dat we door beter inzicht het nu juist beter doen, en dat de kerk ontdekt dat men zich vroeger heeft laten beperken door cultuur ("geen bioscoopbezoek") terwijl we op een bepaald punt juist veel vrijer zijn in Christus dan we dachten!
Maar - en dat is iets, wat iedereen toch bij zichzelf zou moeten herkennen - als het puntje bij paaltje komt, dan zijn we veel sneller geneigd om argumentatie te accepteren die vóór datgene pleit, wat wij aangenaam vinden, dan argumenten die tégen ons gevoel ingaan. We vinden het als mens nu eenmaal lastig om dingen die we niet leuk vinden te accepteren, maar dat betekent wel, dat we op onze hoede moeten zijn bij veranderingen: een verandering zodanig dat iets daarna beter voelt, kán best wel eens een heel slechte verandering zijn. We hebben immers te maken met de
Waarheid, en de waarheid is nu eenmaal niet altijd
aangenaam!
Daarom heb ik er eigenlijk nooit zo veel vertrouwen in, als mensen na lang bijbelgestudeer op een nieuwe visie komen, die toevallig (jaja) geheel aansluit bij wat die mensen eigenlijk toch al wilden! Zeker als er vantevoren al flink aan getrokken is, verbaast het mij niks dat er uit komt, wat men er graag had willen lezen (maar in het verleden niet zo las). Maar wat me wel verbaast, is dat christenen keer op keer weer in deze val van hun gevoel trappen.
We zouden nu toch ondertussen wel eens beter moeten weten, dan iedere keer juichen als we 'ontdekken' dat de bijbel eigenlijk precies bedoelt wat wij altijd al dachten, maar wat in het verleden nooit zo geleerd werd, maar wat we nu met verbeterd inzicht natuurlijk wel zien. Bijbelstudie-resultaten die overeenstemmen met onze wensen, zijn uitermate verdacht: als niet
wij (zondige mensen) moeten veranderen vanwege het evangelie, maar het evangelie ineens van interpretatie verandert, zodat wij het zelfde kunnen blijven, dan is er
meestal iets goed mis!
