Gedetineerden en zelfbeschikking t.a.v. gezondheid

[elle]

Naar aanleiding van deze casus wil ik bediscussieren in hoeverre gevangenen zichzelf schade mogen toebrengen.

quote:

De vrouw van Samir A., Abida, maakt zich ernstig zorgen over de gezondheidstoestand van haar echtgenoot. Ze liet dinsdag weten dat A. dringend moet worden opgenomen in een ziekenhuis, maar dat lijkt volgens haar vooralsnog niet te gebeuren.

A. lijdt aan een chronische darmaandoening. Zijn toestand is verslechterd doordat hij tijdens een hongerstaking vorige week zijn medicijnen weigerde in te nemen.

De 20-jarige terreurveroordeelde verblijft momenteel op een afgezonderde afdeling van de gevangenis in Vught. Hij was in hongerstaking gegaan, uit protest tegen het regime op de terroristenafdeling in Vught waar mannen en vrouwen samen verblijven.
Bron: nu.nl

Uiteraard zit er een juridische kant aan het verhaal, en die kant ken ik niet. (Mocht er een jurist zijn: enlighten me.)

Mijn vraag is simpel: mogen gedetineerden zichzelf schade toebrengen?
De redenen daarvoor kunnen natuurlijk varieren. De bekendste is: middels hongerstaking het een of ander proberen af te dwingen. Een andere reden is: onder je straf proberen uit te komen. Vanwege dat laatste zijn riemen en andere zaken waarmee je jezelf kunt ophangen verboden: jezelf doden mag als gevangene kennelijk niet.

Als burger van Nederland heb je het recht om te kiezen voor dat wat slecht voor je gezondheid is. Je kunt een behandeling naar believen weigeren of afbreken. Geen jurist die daar naar kraait, artsen zien zo iemand met gemengde gevoelens gaan maar mogen verder niets doen.
Maar hebben gedetineerden dat recht ook? Ze hebben immers een straf uit te zitten.
Of andersom: mogen 'wij' ineens mensen gedwongen behandelen, alleen omdat ze gevangene zijn? Mag de NL staat met geweld een gevangene van pillen voorzien?

[grondig christelijk]

quote:

elle schreef op 02 januari 2007 om 17:40:
Naar aanleiding van deze casus wil ik bediscussieren in hoeverre gevangenen zichzelf schade mogen toebrengen.

[...]

Uiteraard zit er een juridische kant aan het verhaal, en die kant ken ik niet. (Mocht er een jurist zijn: enlighten me.)

Mijn vraag is simpel: mogen gedetineerden zichzelf schade toebrengen?
De redenen daarvoor kunnen natuurlijk varieren. De bekendste is: middels hongerstaking het een of ander proberen af te dwingen. Een andere reden is: onder je straf proberen uit te komen. Vanwege dat laatste zijn riemen en andere zaken waarmee je jezelf kunt ophangen verboden: jezelf doden mag als gevangene kennelijk niet.

Als burger van Nederland heb je het recht om te kiezen voor dat wat slecht voor je gezondheid is. Je kunt een behandeling naar believen weigeren of afbreken. Geen jurist die daar naar kraait, artsen zien zo iemand met gemengde gevoelens gaan maar mogen verder niets doen.
Maar hebben gedetineerden dat recht ook? Ze hebben immers een straf uit te zitten.
Of andersom: mogen 'wij' ineens mensen gedwongen behandelen, alleen omdat ze gevangene zijn? Mag de NL staat met geweld een gevangene van pillen voorzien?

voor degene die het nog niet weet, ik werk in de gevangenis. wat willen jullie allemaal over de bajes en het leven daar weten....

[Pooh]

Ik zou zeggen: passieve hulpverlening mag altijd, actieve alleen met toestemming van de patient of wanneer je gevoeglijk mag aannemen dat de patient die hulp zou willen als hij bij zijn volle verstand zou zijn of in staat zou zijn zijn wil kenbaar te maken.

Met passief bedoel ik dan dingen als: Afnemen veters en riemen, voldoende gezond voedsel aanbieden, het aanbieden van medicatie, et cetera. Actief zijn dwangvoeding, medicatie onder dwang, maar ook reanimatie, of bijvoorbeeld medicatie toedienen aan een bewusteloze patient.

Tussen patienten en gedetineerden zou ik geen onderscheid maken, tenzij in hoogst uitzonderlijke situaties, en dan alleen wanneer de rechter zich erover heeft uitgesproken. Hoogst uitzonderlijk is bijvoorbeeld dwangvoeding bij een oorlogsmisdadiger die door hongerstaking probeert onder zijn berechting uit te komen. Samir A. is geen uitzonderlijk geval.

[elle]

Kortom: iemand als Samir A, een terreurveroordeelde, mag behandeling weigeren en zichzelf dood laten gaan (niet dat hij dat op dit moment lijkt na te streven, overigens. Wel is het zo dat als Samir A lijdt aan wat ik denk dat het is, hij grote kans heeft om dood te gaan als hij zijn behandeling weigert). Jezelf ophangen mag niet, maar op een andere manier doodgaan wel? Dat vind ik krom. Bovendien verhoogt het in zijn geval de kans op een martelaarsstatus.

Ik snap niet goed waarom je oorlogsmisdadigers apart zet. Is dat vanwege de oorlogssituatie, omdat dat onder een ander rechtssysteem valt? Of vanwege de ernst van de misdaden?

Hoe zit het met zware criminelen die ook nog vluchtgevaarlijk zijn? Mag je het als crimineel zo proberen te regelen dat je voor onderzoek/behandeling weg moet uit de gevangenis, en zo je vluchtkansen vergroten? Mag de staat zich daar tegen in dekken?

[dingo]

In Nederland mag je afaik jezelf doodhongeren en medische behandeling weigeren. Het verschil met jezelf ophangen in je cel zit in het feit dat dat een actieve zelfmoordpoging is terwijl voedsel en medicijnen weigeren passief is. Uiteraard mag de Nederlandse staat zich indekken tegen ontsnappingspogingen vandaar dat we een gevangenisziekenhuis in Scheveningen hebben. Overigens heeft de hoofdaanklager van het Joegoslavie tribunaal verklaard voorstander van dwangvoeding te zijn in het geval van Seselj om zo het proces doorgang te laten vinden.

[Pooh]

quote:

elle schreef op 02 januari 2007 om 18:16:
Kortom: iemand als Samir A, een terreurveroordeelde, mag behandeling weigeren en zichzelf dood laten gaan (niet dat hij dat op dit moment lijkt na te streven, overigens. Wel is het zo dat als Samir A lijdt aan wat ik denk dat het is, hij grote kans heeft om dood te gaan als hij zijn behandeling weigert).

Iedereen mag een medische behandeling weigeren. Ik zie geen reden om daarin een uitzondering te maken voor gedetineerden. Een gedetineerde is zijn recht op bewegingsvrijheid ontnomen, niet de vrijheid om te beslissen welke behandeling hij nog wel, en welke hij niet meer wil ondergaan.

quote:

Jezelf ophangen mag niet, maar op een andere manier doodgaan wel? Dat vind ik krom.

Jezelf ophangen mag wel. Maar een gevangene heeft zich nu eenmaal te onderwerpen aan het regime dat in de gevangenis heerst. Een eventueel verbod op zaken waarmee je jezelf kunt ophangen past volgens mij best binnen zo'n regime. Dat je het mensen daarmee moeilijker maakt om zelfmoord te plegen valt wat mij betreft onder 'passieve hulp'. Je zet toch ook een hekje langs een hoge kade?

quote:

Bovendien verhoogt het in zijn geval de kans op een martelaarsstatus.

Dat kan, maar dwangverpleging vanwege de angst dat er misschien wel lieden in de maatschappij bepaalde dingen gaan roepen lijkt mij ongewenst.

quote:

Ik snap niet goed waarom je oorlogsmisdadigers apart zet. Is dat vanwege de oorlogssituatie, omdat dat onder een ander rechtssysteem valt? Of vanwege de ernst van de misdaden?

Oorlogsmisdadigers waren een voorbeeld. Ik doel op uitzonderlijke situaties waarbij het belang van een rechterlijke uitspraak te groot is om een verdachte al voor die uitspraak dood te laten gaan. Het gaat dan dus om gevallen waarbij het maatschappelijk belang van een uitspraak groter is dan het belang van de verdachte.

Ook moet je natuurlijk onderscheid maken tussen veroordeelden en verdachten. Ik denk dat er een maatschappelijk belang kan zijn om iemand in leven te laten tot er een rechterlijke uitspraak is geweest, er is geen enkele reden om mensen in leven te houden om hun straf te verlengen. Iemand die veroordeeld is tot levenslang mag zich van mij best in de eerste 40 dagen doodhongeren.

quote:

Hoe zit het met zware criminelen die ook nog vluchtgevaarlijk zijn? Mag je het als crimineel zo proberen te regelen dat je voor onderzoek/behandeling weg moet uit de gevangenis, en zo je vluchtkansen vergroten? Mag de staat zich daar tegen in dekken?

Naar mijn idee heeft elke gevangene recht op dezelfde medische zorg als iedere andere Nederlander. Maar het moet natuurlijk wel redelijk blijven. Een rijke gevangene kan niet zomaar eisen dat hij in een dure privekliniek wordt geholpen aan z'n kromme neus, ook al zou hij dat uit eigen zak betalen. Ik weet niet hoe het werkt, maar ik neem aan dat er een soort gevangenisarts is die de rol van huisarts vervult, en dat die doorverwijst indien het medisch noodzakelijk is.

[grondig christelijk]

quote:

Naar mijn idee heeft elke gevangene recht op dezelfde medische zorg als iedere andere Nederlander. Maar het moet natuurlijk wel redelijk blijven. Een rijke gevangene kan niet zomaar eisen dat hij in een dure privekliniek wordt geholpen aan z'n kromme neus, ook al zou hij dat uit eigen zak betalen. Ik weet niet hoe het werkt, maar ik neem aan dat er een soort gevangenisarts is die de rol van huisarts vervult, en dat die doorverwijst indien het medisch noodzakelijk is.

gedetineerden zijn in de gevangenis geplaatst en zijn daarmee onder het toezicht en zorg van de staat geplaatst. Het personeel van de gevangenis heeft als taak toe te zien op de uitvoering van de straf.
Daarbij is de orde, rust en veiligheid binnen de inrichting het uitgangspunt. Alles wat die orde, rust en veiligheid dusdanig verstoord dat er onrust ontstaat in de woongemeenschap en / of waarbij de veiliheid van personeel en/og gedetineerde in geding is of dreigt te komen, daar wordt op in gegrepen.

een gedetineerde die in hongerstaking gaat of suicidaal gedrag vertoont wordt in een observatiecel geplaatst welke zich in de regel niet op de woonafdeling bevindt.
Een dergelijke cel is een uitgeklede cel.

Gedetineerden kunnen daar worden geplaatst op basis van een strafmaatregel of op basis van een maatregel. Het laatste is veelal om de gedetineerde te beschermen tegen zich zelf of ook op eigen verzoek wanneer gedetineerden zich om de een of ander manier niet veilig voelen.

Onderzoek AAN het lichaam kan de gedetineerde worden verplicht, onderzoek in het lichaam niet. Dit is aantasting van de lichamelijke integriteit.

Gedetineerden mogen voedsel en water weigeren alsmede medicatie. Zij blijven wel onder toezicht. Voedsel en drinken zal altijd worden aangeboden.
Personeel van penitentiaire inrichtingen is verplicht net als elke burger in noodsituaties levensreddende handelingen te plegen. Bijvoorbeeld in geval van epilepsie.

Ingeval iemand suicide pleegt is dit in 999 van de 1000 gevallen zeer onverwacht. Iemand die over suicide spreekt zal dit niet gauw doen, de echte geslaagde suicidepogingen zijn veelal onverwacht. Toch krijgen gedetineerden die aangeven suicide te willen plegen de extra aandacht die daarvoor nodig is.

In de inrichting is een inrichtingarts en is een verpleegkundige dienst alsmede een tandarts.

Gedetineerden krijgen basishulp wat betreft tandheelkundige behandeling en algemeen maatschapplijk aanvaarde medische hulp net als elke burger. Daartoe betreft het niet cosmetische behandelingen, uittrekken van neusharen, zetten van dure bruggen en kronen en wat dies meer zij.

gedetineerden gaan onder begeleiding naar een ziekenhuis, wanneer dat noodzakelijk is in kader van poliklinische behandeling.
In geval van nood bepaalt de dienstdoende arts of een gedetineerde met spoed dient te worden opgenomen in een ziekenhuis. Daarbij is altijd ziekenhuisbewaking van het inrichtingpersoneel.

Voorts is er inderdaad het penitentiaire ziekenhuis voor de middenlange termijngevallen en gedetineerden met een bijzondere beveiligingsstatus.

Het joegoslavietribunaal valt onder internationaal recht en dus niet onder jurisdictie van de nederlandse overheid.

de gevangenis is geen hotel  ook al denken mensen dat wel eens

[grondig christelijk]

quote:

Iemand die veroordeeld is tot levenslang mag zich van mij best in de eerste 40 dagen doodhongeren.

Jezus had in de gevangenis kunnen werken:

Toen de Farizeese schriftgeleerden zagen dat hij samen met zondaars en tollenaars at, zeiden ze tegen zijn leerlingen: ‘Eet hij met tollenaars en zondaars?’ 17 Jezus hoorde dit en zei tegen hen: ‘Gezonde mensen hebben geen dokter nodig, maar zieken wel; ik ben niet gekomen om rechtvaardigen te roepen, maar zondaars.’

Ik ga er dan ook maar van uit dat de qoute niet zo zwaar is bedoeld als is aangezet.

[Pooh]

quote:

grondig christelijk schreef op 03 januari 2007 om 00:26:
[...]


Jezus had in de gevangenis kunnen werken:

Toen de Farizeese schriftgeleerden zagen dat hij samen met zondaars en tollenaars at, zeiden ze tegen zijn leerlingen: ‘Eet hij met tollenaars en zondaars?’ 17 Jezus hoorde dit en zei tegen hen: ‘Gezonde mensen hebben geen dokter nodig, maar zieken wel; ik ben niet gekomen om rechtvaardigen te roepen, maar zondaars.’

Ik ga er dan ook maar van uit dat de qoute niet zo zwaar is bedoeld als is aangezet.

Nee, je begrijpt de quote inderdaad verkeerd. Ik wens geen enkele veroordeelde een snelle dood toe, en zeker geen hongerdood. Ik bedoelde te zeggen dat ik denk dat je mensen niet met dwang moet voeden, om zo hun straftijd te verlengen. Iemand die er voor kiest om eten te weigeren, heeft dat recht. Naar mijn idee werd dat ook wel duidelijk uit de context, maar excuus voor eventuele onduidelijkheid.

[grondig christelijk]

quote:

Pooh schreef op 03 januari 2007 om 00:38:

[...]

Nee, je begrijpt de quote inderdaad verkeerd. Ik wens geen enkele veroordeelde een snelle dood toe, en zeker geen hongerdood. Ik bedoelde te zeggen dat ik denk dat je mensen niet met dwang moet voeden, om zo hun straftijd te verlengen. Iemand die er voor kiest om eten te weigeren, heeft dat recht. Naar mijn idee werd dat ook wel duidelijk uit de context, maar excuus voor eventuele onduidelijkheid.

dat begrijp ik, het stond alleen een beetje lullig op zijn oudhollands gezegd. Vandaar dat ik al aangaf dat dit vast niet zo bedoeld was.
Overigens is het niet te onderschatten wat het met een bewaarder doet als hij een gedetineerde dood op cel vindt. Dat heeft altijd enorme impact op collega's en medegedetineerden.