quote:
AVee schreef op 06 juli 2007 om 11:54:[...]
Je kiest dan voor gezamelijke aanpak. Je kiest in de
gemeenschap der heiligen altijd voor de gezamenlijke aanpak en bij het avondmaal, symbool van die gemeenschap geldt dat des te meer.
Er zijn ook geen 'groepen' in de kerk, behalve wanneer we dat zelf veroorzaken en in stand houden, in Christus:
[...]
Als je elkaar in de gemeente zo kunt zien, dan kun je er over het avondmaal ook best samen uitkomen, maar dan moet je dat wel samen doen. En het is heus niet zo vreselijk moeilijk om als jongeren eens met een van de ouderen te gaan praten, of andersom. En zodra je met elkaar begint te praten en van elkaar begint te begrijpen waarom mensen bepaalde doen en willen ontstaat er ineens een stuk meer ruimte. Maar als je bezig blijft met wij-zij discussies dan loop je altijd een keer vast.
ok, er is niks mis met je antwoord. maar ik kan hier alleen niks mee. je geeft niet echt antwoord op de vraag. mijn vraag aan jouw was, waar kies jij voor?
want ik vind persoonlijk dat je niet helemaal met beide benen op de grond staat als ik kijk naar jouw reactie. (neem mijn uitspraak niet te zwaar op natuurlijk..
)
maar wat ikzelf ervaar...dat is dat er in elke kerk zichtbare groepsvorming is.
dat zie je vooral als je uit de kerk loopt na een dienst.
en er zijn in feite natuurlijk veel meer groepen dan jongeren en ouderen. zo bestaan in beide kampen weer kleinere stromingen van felle uitéénlopende meningen en wensen.
wat jij aangeeft klopt natuurlijk als een bus. zoiets behoor je als één gemeente op te lossen.
in praktijk heb ik het nog niet vaak zien gebeuren. er is altijd één groep die het onderspit moet delven.
dus heb jij een idee hoe je zo'n toenadering dan zou vormgeven?
of denk je dat het beter is om een knoop door te hakken?
