Hoe ga je om met mensen die ergens aan de andere kant van de wereld zijn, maar die bij je gemeente horen. Ze zijn daar meestal voor hun werk of stage; zending, hulpverlening, militair, andere werkzaamheden.
Mensen die soms ook niet de beschikking hebben over de communicatie middelen die ons zo gewoon lijken. Ze zitten daar tussen mensen die het christelijk geloof soms streng afwijzen, eventueel door middel van geweld.
Je kunt je dan af en toe erg eenzaam voelen, je kunt dan wel eens een steuntje in de rug gebruiken. Alleen het is zo makkelijk in ons gehaaste leven om dan toch nog contacten te onderhouden, alleen we vergeten het dan uiteindelijk.
Hoe kun je daar nu het beste mee omgaan?
