quote:
slumber schreef op 04 september 2007 om 09:47:Abraham is algemeen bekend als niet alleen de vader van het volk Israël, maar ook als de vader van alle Arabische stammen die er zijn geweest. In Genesis 17:5-6 werd aan hem een belofte gedaan, "En gij zult niet meer Abram genoemd worden, maar uw naam zal zijn Abraham, omdat Ik u tot een vader van een menigte volken gesteld heb. Ik zal u uitermate vruchtbaar maken en u tot volken stellen, en koningen zullen uit u voortkomen."
We lezen dat Abraham twee zonen had. Eén was van een slavin genaamd Hagar, zijn naam was Ismaël. Hij werd verwekt uit een daad van wanhoop en gebrek aan geloof. Abraham was 86 jaar oud en had geen zonen, maar toch had God hem bovenstaande belofte gedaan. Op aandringen van zijn vrouw Sara die onvruchtbaar en onzeker was, verwekte Abraham een kind bij Hagar. Hij noemde hem Ismaël, "God zal horen."
Hoewel Ismaël niet de zoon van de belofte van Genesis 17:5-6 was, is hij wel de vader geworden van vele natiën. "En wat Ismaël betreft, Ik heb u verhoord; zie, Ik zal hem zegenen, hem vruchtbaar doen zijn en uitermate talrijk maken; twaalf vorsten zal hij verwekken, en Ik zal hem tot een groot volk stellen," Genesis 17:20.
OK.
quote:
De andere zoon was Isaak, waarover wij lezen, "Maar mijn verbond zal Ik oprichten met Isaak, die Sara u op deze zelfde tijd in het volgend jaar baren zal," Genesis 17:21. Interessant is dat de onvruchtbare Sara bezocht werd door de Allerhoogste en dat Hij haar 'deed' (net als Maria later) en dat ze direct daarna bevrucht was, Genesis 21,1-2 + Galaten 4,27.
Ik vind de vergelijking met Maria in die zin niet opgaan omdat
- Maria was niet onvruchtbaar (wordt iig niet genoemd - igg kreeg ze na Jezus nog verschillende kinderen bij Jozef.) maar Maria had toen geen man. Het heilige wat uit haar werd verwekt was uit de Heilige Geest. Logisch. Als het van Jozef was geweest was het natuurlijk nooit Gods Zoon geweest. De Allerhoogste overschaduwde haar en
daarom werd het heilige wat verwekt werd Gods Zoon genoemd.
Er is geen aardse man bij betrokken.
Dat is een heel ander 'probleem' dan bij Sara.
- Sara was al oud en onvruchtbaar zoals bv ook Elisabeth. Toch wordt er nergens gezegd dat Sara een zoon Gods ontvangt omdat God haar 'bezoekt'.
God bezoekt haar en verricht het wonder haar vruchtbaar te laten zijn en ze schenkt Abraham
zijn lijfelijke zoon. Voor God is niets te wonderlijk.
Zie hiervoor:
quote:
Gen 15,4
En zie, het woord des HEREN kwam tot hem: Deze zal uw erfgenaam niet zijn, maar uw lijfelijke zoon, die zal uw erfgenaam zijn.
Dat is Gods wonder aan Sara: dat het menselijk gesproken niet meer mogelijk was maar het naar Gods
belofte was dat Abraham door een wonder een lijfelijke zoon kreeg bij Sara.
quote:
Kijkend naar de geschiedenis van het Midden-Oosten in het licht van deze schriftgedeelten, zou men kunnen denken dat de huidige Arabieren nakomelingen zijn van Ismaël en dat de huidige Staat Israël afstamt van Isaak.
Ik zou niet weten wat hier nu een probleem is. Er is een letterlijke betekenis in de geschiedenis met Abraham en Hagar en Sara: Abraham heeft Ismael gekregen en Izak en die zijn beiden vruchtbaar en talrijk geworden.
Je weet toch ook wel dat het volk Israel van Abraham Izak en Jakob afstamt?
De geestelijke betekenissen die OOK in deze geschiedenissen verborgen liggen, doen niets af aan het letterlijke feit dat Ismael en Izaak beiden tot een groot volken werden.Dit is m.i. een 'fout' die je hier maakt bij het uitleggen van diepere beelden.
Je moet de lijnen van het letterlijke en de geestelijke betekenissen niet gaan vermengen.
Je gaat het
beeld dat Izaak in het NT aop 1 lijn wordt gesteld met de gemeente' (gij zijt ALS Izaak kinderen der belofte) verwarren met de letterlijke betekenis in het OT: Izaak is door een belofte door God aan Abraham en Sara geboren en hieruit is het volk Israel ontstaan.
Je gaat de OT geschiedenis met Izak ineens ook vergeestelijken. Dat kun je niet doen omdat het een 'beeld' is vanuit het NT. Je kunt die betekenis wel zien in het OT maar je kunt de letterlijke betekenis uit het OT niet wegschuiven. En ook niet vermengen met de geestelijke betekenis.
Het is duidelijk dat Abraham een groot nageslacht zou krijgen maar nergens wordt aangegeven dat dit toch alleen door Ismael in vervulling is gegaan.
God is zo goed dat hij Ismael zegent tot vele natien maakt, maar de belofte blijft staan: door een zoon van Abraham en sara zal hem van nageslacht worden gesproken.
quote:
Doch wanneer theologen stellen dat we Israël moeten steunen in het licht van Genesis 12:3, "Ik zal zegenen wie u zegenen, en wie u vervloekt zal Ik vervloeken, en met u zullen alle geslachten des aardbodems gezegend worden," moet men zich afvragen of zij hun huiswerk wel gedaan hebben.
Dat was in het OT toch wel degelijk zo. Wie Israel zegende werd gezegend.
En nu is toch Israel Gods volk waar we voor moeten bidden - ze zijn nl nog geen gelovige natie en niet alles wat ze doen is per definitie goed omdat ze Gods volk zijn.
quote:
Paulus spreekt over het oud Testamentische systeem (of het oude verbond) als zijnde een schaduw of voorafbeelding van het Nieuwe Testament waar Christus de Testamenthouder (Mat 26,28) van is. Lees de volgende verzen maar eens aandachtig:
"Laat dan niemand u blijven oordelen inzake eten en drinken of op het stuk van een feestdag, nieuwe maan of sabbat, dingen, die slechts een schaduw zijn van hetgeen komen moest, terwijl de werkelijkheid van Christus is," Kolossenzen 2:16-17.
"De hoofdzaak van ons onderwerp is, dat wij zulk een hogepriester hebben, die gezeten is ter rechterzijde van de troon der majesteit in de hemelen, de dienst verrichtende in het heiligdom, in de ware tabernakel, die de Here opgericht heeft, en niet een mens. Want iedere hogepriester treedt op om gaven en offers te brengen, en om die reden was het noodzakelijk, dat ook deze iets had om te offeren. Indien Hij nu op aarde was, dan zou Hij niet eens priester wezen, daar er (hier reeds) zijn om volgens de wet de gaven te offeren. Dezen verrichten slechts dienst bij een afbeelding en schaduw van het hemelse, blijkens de godsspraak, die Mozes ontving, toen hij de tabernakel zou gereedmaken. Zie toe, zegt Hij immers, dat gij alles maakt naar het voorbeeld, dat u getoond werd op de berg," Hebreeën 8:1-5.
Hebreeën verklaard zonder meer dat de gehele wet slechts een schaduw was van de werkelijkheid in Christus en Zijn Koninkrijk:
"Want daar de wet slechts een schaduw heeft der toekomstige goederen, niet de gestalte der dingen zelf, is zij nimmer in staat ieder jaar met dezelfde offeranden, die onafgebroken gebracht worden, degenen, die toetreden, te volmaken. Immers, zou anders het offeren daarvan niet opgehouden zijn, doordat degenen, die de dienst verrichten, na eenmaal gereinigd te zijn, generlei besef van zonden meer hadden? Doch door die offeranden werden ieder jaar de zonden in gedachtenis gebracht; want het is onmogelijk, dat het bloed van stieren of bokken zonden zou wegnemen. Daarom zegt Hij bij zijn komst in de wereld: Slachtoffer en offergave hebt Gij niet gewild, maar Gij hebt Mij een lichaam bereid; in brandoffers en zondoffers hebt Gij geen welbehagen gehad. Toen zeide Ik: zie, hier ben Ik – in de boekrol staat van Mij geschreven – om uw wil, o God, te doen," Hebreeën 10:1-7.
OK.
quote:
In Galaten haalt Paulus het verhaal van Isaak en Ismaël aan en biedt nieuwe inzichten.
"Er staat immers geschreven, dat Abraham twee zonen had, één bij de slavin en één bij de vrije," Galaten 4:22.
In vers 24 zegt hij dat het 'beeld' (nbv) van deze twee zonen 'is iets, waarin een diepere zin ligt'. Paulus zegt dus dat het verhaal van Isaak en Ismaël een allegorie, oftewel een beeldspraak is.
De Van Dale stelt:
al·le·go·rie (de ~ (v.), ~ën)
1 symbolische voorstelling van een idee of een ander abstract begrip in de kunst
De schrijvers van het Oude en het Nieuwe Testament gebruikten dikwijls allegorieën. Paulus legt de betekenis uit.
"Maar die van de slavin was naar het vlees verwekt, doch die van de vrije door de belofte.... Dit is iets, waarin een diepere zin ligt. Want dit zijn twee bedelingen: de ene van de berg Sinai, die slaven baart, dit is Hagar." Galaten 4:23-24
Hierboven kwam het ook al aan de orde dat je twee dingen gaat vermengen en het allemaal heel onduidelijk wordt.
In de geschiedenis van Abraham en Hagar en Sara ligt niet
alleen een diepere betekenis, maar
ook een diepere betekenis.

1.
Het is vroeger zo gebeurd: Abraham was getrouwd met Sara toen God hem nakomelingen beloofde d.m.v. van zijn eigen vrouw Sara.
Omdat Sara op een gegeven moment al zo oud was dat het menselijk gesproken niet meer zou kunnen gebeuren, nam hij Hagar tot vrouw en kreeg van haar Ismael.
Daarna kreeg Sara toch nog Izak, en God zorgde dat het onmogelijke toch mogelijk werd:
Abraham kreeg door Gods wonderlijke inmenging een lijfelijke zoon bij Sara. God zorgde dus dat haar onvruchtbaarheid (even) werd opgeheven. Dit kun je vergelijken m.i. met Elisabeth die ook al op hoge leeftijd was toen ze zwanger werd van Johannes de Doper.
2.In deze geschiedenis ligt een diepere zin zoals het in Galaten staat en Hagar
beeldt de oude bedeling uit, waar je door de wet tot slavernij was gedoemd; niemand kon die wet nl houden.
Sara beeldt het nieuwe verbond uit: niet door eigen inspapnningen maar door de belofte van God worden we vrij en ontvangen de erfenis.
quote:
Vervolgens staat er: "Het (woord) Hagar betekent de berg Sinai in Arabië. Het staat op één lijn met het tegenwoordige Jeruzalem, want dat is met zijn kinderen in slavernij," vers 25. Dat was het Jeruzalem uit Jezus' tijd welke het gehele Joodse land (de 'wereld') voorstelde en hun religie. Interessant dat juist die natie volgens Paulus dus in slavernij was met hun religieuze systeem, welke was de wet opgericht door Mozes op de berg Sinaï!!
Hoezo stelt het aardse Jeruzalem ' de wereld' voor?
De wet en daarmee verbonden het oude verbond, welke qua beeld bij het aardse Jeruzalem hier 'hoort' lijkt me een aardig correcte uitleg.
In beeld ook de aardse/vleselijke manier (nl door eigen inspanningen) om bij God te komen.
Die berg ligt in Arabie,
m.a.w. dus niet in het beloofde land. Arabie is hier dus een beeld van: buiten het beloofde land dat God geeft, een eigen religieus systeem hebben.....
Vanaf het volgende gedeelte kan ik je lijn niet geheel meer volgen/mee instemmen.
Om het nu niet te lang te maken doe ik dat in de volgende post.