ONZE vader, die in de hemelen zijt
Uw Naam worde geheiligd, uw koninkrijk kome
Uw wil geschiede, gelijk in de hemel, alszo ook op de aarde
Geef ONS heden ONS dagelijks brood
En vergeef ONS onze schulden
Gelijk ook WIJ vergeven ONZE schuldenaren
En leid ONS niet in verzoeking, maar verlos ONS van den boze
Want van U is het koninkrijk, en de kracht, en de heerlijkheid
In der eeuwigheid
Eigenlijk bid je helemaal niet uitsluitend voor je eigen vergeving of voor je eigen dagelijks brood, maar ben je dus voor een algemene set principes aan het bidden die doorgang zouden moeten vinden, die belangrijker zijn dan het welbehagen van je eigen individu alleen. Dienen en uitdelen, om niet geven wat je ook om niet krijgt.
Ik vind ook parallellen in het Oude Testament. "Het was me reeeds opgevallen, dat mensen die in de tijd van het Oude Testament wel eens over de schreef zijn gegaan ergens mee, dat als God ze straft, dat God geen oren heeft naar hun gekerm en gejammer om de straf. Het verwonderde me nogal dat God zo weinig inlevingsvermogen leek te hebben naar een ander's intense gevoelens van pijn en verdriet. Wat er dan altijd gebeurt is dat mensen om hun EIGEN afstraffing en het leed daarvan klagen. Ikke ikke ikke. En niet om een ander's leed.
Zoals aan (o.a.) het Onze Vader te zien is, en aan hoe welke klagende mensen worden afgestraft, trek ik de conclusie dat het gaat om individu-overstijgende belangen die je moet delen door ze te dienen.
Groetjes, Divinespark