quote:
Ja, bovendien weten we niets over de
voorkennis van de kamerling.
quote:
Feit blijft dat er nu op een nogal andere manier met pas bekeerden wordt omgegaan dan tijdens de eerste gemeente te jeruzalem. Vraag blijft: is dat erg?
Tsja, wij zijn nu eenmaal niet die eerste gemeente te Jeruzalem. Ik weet dat er mensen zijn die het van het grootste belang vinden dat de dingen nu precies zo gaan als ze toen gingen, maar ik heb daar mijn vraagtekens bij. We lezen de bijbelverhalen, maar kunnen we daar nu werkelijk conclusies uit trekken over het handelen van de kerk vandaag de dag? De bijbelverhalen spelen zich af in een andere tijd, op een andere plaats, in een andere cultuur. Het verhaal over de kamerling uit Morenland vertelt in eerste instantie gewoon: een kamerling met een of andere voorkennis die ondderricht krijgt, tot geloof komt en zich laten dopen door Filippus. Alles wat we erbij verzinnen omdat het ons goed uitkomt, is speculeren.
De kerk moet keuzes maken naarmate de tijden veranderen en dat doet ze (in mijn ogen) weloverwogen en bewust. Natuurlijk baseert ze zich op de bijbel, maar ook op gezond verstand en praktische kennis. En dat doet de GKv blijbkaar besluiten dat iemand die zich wil laten dopen, onderwijs moet krijgen. Dat wordt gesteund door de bijbel (bijvoorbeeld het verhaal van de kamerling uit Morenland), door het gezond verstand (hoe weet iemand anders wat de doop betekent?) en door de ervaring dat het nuttig is om onderwijs te krijgen (anders wordt het een zooitje in de kerk). Natuurlijk ging het in het jaar 100 na Christus anders en ik denk dat je je daar geen seconde druk om hoeft te maken, het is tenslotte 2008. De kerk doet wat goed is, ongeacht de tijd of plaats waarin we leven.
Over hoeveel je zou moeten weten voor je gedoopt mag worden: er is niets op tegen om mensen te laten dopen die van niets weten, zo dopen wij ook kinderen. Maar een volwassene weet per definitie niet niks. Waar komt anders zijn motivatie om zich te laten dopen vandaan? De volwassendoop valt samen met een geloofsbelijdenis, sterker nog, het
is een geloofsbelijdenis omdat het een keuze is, en
daarom moet er onderwijs plaatsvinden. Als je dan het verstand hebt gekregen om je geloof te belijden, dan zul je het gebruiken ook. Je zult de Heer onze God tenslotte ook liefhebben met je gehele verstand. Daarmee laat de kerk zien dat ze waarde hecht aan wat haar leden geloven en daar zorgvuldig mee om wil gaan.
En ja, ik zie ook hoe dat in de praktijk negatief kan uitpakken (vaak door lomp gedrag van kerkleden) en dat vind ik jammer, maar het is in mijn ogen nog geen reden om de keuzes van de kerk (of de manier waarop ze tot die keuzes komt) af te keuren.