Bij Diak2b aansluit en me nog een kleine reactie hierop veroorloof.
quote:
Ik bevind mij momenteel in een verschrikkelijke spagaat. Ik kan me niet voorstellen hoe groot de impact is op mijn familie, vrienden, kerk, collega's. Zelfs als enkelen het zouden accepteren, hoe zullen ze reageren als ik zondag de kerk binnenkom met een jongen? Zullen ze me feliciteren?
De meeste zullen je (uiteindelijk) feliciteren omdat ze zullen merken dat er een last van je afvalt en je als persoon minder afstandelijk zult worden. Ik weet niet hoe je bent oud/jong je bent, maar neem van mij aan dat als je vanaf een bepaalde leeftijd nog nooit een vriendin gehad hebt, de meeste zich weleens afgevraagd zullen hebben of je homo bent en het niet geheel als een verassing zal komen.
Laat je niet afschrikken door eventuele afkeuring of roddels, afhankelijk van het soort omgeving waarin je verkeerd zullen er periodes zijn dat het erg lastig is allemaal en dat je met je handen in het haar zit over waarom mensen je niet gewoon accepteren zoals je bent. Dit weegt niet op tegen gevoel dat je niets meer te verbergen hebt en het volledig jezelf kunnen zijn.
En voor de mensen die je niet accepteren om wat voor reden dan ook, laat ze lekker dat is hun probleem. Vaak hebben ze zelf grote problemen en reageren dit af op mensen die afwijken van de norm om maar niet met zichzelf geconfronteerd te worden.
quote:
Hoe mag ik een eventuele toekomst zien? Ik ben niet voor samenwonen als we het over een jongen en een meisje hebben, laat ze lekker trouwen: alles of niets. Maar hoe moet ik dat zien bij jongens dan? Samenwonen of zelfs trouwen?
Doe hetgeen voor jou en je vriend op dat moment het beste voelt en laat je vooral niet leiden door wat mensen die zelf geen homo zijn er van denken. Het is iets tussen God, jou en je vriend en niemand anders.
quote:
Of moet ik mezelf verbijten en harden, me afleren naar jongens te kijken en ze leuk te vinden, de jongen die ik ontmoet heb en die me kippevel bezorgd vaarwel zeggen en alleen door het leven worstelen?
Je kunt jezelf niet afleren naar jongens te kijken en ze leuk te vinden en je alleen door het leven worstelen is geen optie zo te lezen.
quote:
Moet ik dan toch maar een meisje zien te vinden en mezelf voorhouden dat ik haar aantrekkelijk vind en kindertjes krijgen etc?
Dat is een weg waarbij je altijd jezelf en ook nog eens je vrouw zou teleurstellen, uiteindelijk zul je teleurgesteld raken in het leven.
quote:
Moet ik mezelf de rest van mijn leven kwellen?
Nope, begin een leuke relatie en geniet ervan.
quote:
En de grootste vraag, wat vind God nou eigenlijk. Om eerlijk te zijn heb ik die al dagen niet gesproken, hoewel: regelmatig schreeuw ik dingen en vragen naar Hem, veel reactie heb ik nog niet gehad.
Wat God ervan vind weet ik niet, ik ben niet gelovig, maar ik persoonlijk denk ik dat hij blij zal zijn als je gelukkig bent en vanuit dat geluk iets kan betekenen voor je medemens.
quote:
Oh ja een laatste opmerking: Het is de meest belachelijke grote onzin om te stellen dat homoseksualiteit een vorm of uiting van lust is. Ik moet bekennen dat ik het warmer krijg van de aanraking van een jongen dan van een meisje, maar er is wel even iets meer geloof ik
tegen vooroordelen en onbegrip zul je altijd blijven aanlopen er is gewoon een catergorie mensen die dat gewoon niet wil snappen.
