Ik val hier midden in een discussie, geloof ik. Ik heb niet alle reacties gelezen, maar ik reageer enkel op het openingsbericht.
quote:
Hester schreef op 21 november 2007 om 21:34:Ik zal dit topic nu maar meteen in LB zetten
Puur uit interesse en omdat ik iets wil leren: Welke kerk bezoek je en waarom?
Met andere woorden: waarom ben je gereformeerd/evangelisch/katholiek/niks/iets anders? Zou een andere kerk voor jou ook een optie zijn? Waarom wel of niet?
Ik bezoek geen enkele kerk. Dit jaar ben ik één maal in een kerk geweest, namelijk op kerstavond, in de Deense volkskerk. Dit omdat een kerkdienst bij de Deense manier van kerstmis vieren hoort.
Heel bewust heb ik me niet aangesloten bij een kerk.
Ik ben in Amersfoort opgegroeid. Ik ben niet in de kerk geboren (spreekwoordelijk) maar wel in de kerk grootgebracht (letterlijk). En dan bedoel ik niet "dé" kerk, alsof er maar ééntje is, hoewel me wel altijd geleerd is dat de Gereformeerde Kerk (vrijgemaakt) de enige ware kerk is.
Vanaf mijn vierde jaar moest ik naar school. Er bestond geen twijfel, ik ging naar Gereformeerde Kleuterschool De Regenboog. Thans een onderdeel van de Gereformeerde Basisschool "De Regenboog". Na de Kleuterschool volgde het Lager Onderwijs, wederom Gereformeerd Vrijgemaakt. De eerste twee jaar op de school "Petrus Plancius" (door mij Petrus Plantjes genoemd, ik wist niet beter). Ik zou daar maar één jaar blijven, en vanwege een verhuizing weer terug naar "De Regenboog", maar de school werd met sluiten gedreigd, en dus moest ik nog een jaar op die school blijven. Inmiddels was het principe "lagere school" en "kleuterschool" samengevoegd onder de naam "basisschool", en ik had geen aansluiting bij de lesstof (hoogbegaafdheid kende men in die tijd niet). Een extern persoon werd in de arm genomen, en ik werd doorgelicht om tot een alternatief plan te komen. De extern aangetrokken man kwam van het GEREFORMEERD Pedagogisch Centrum. Meneer besloot dat ik speciale begeleiding nodig had. Werd niet veel mee gedaan, wat doe je immers met iemand die alle lessen enorm makkelijk vindt.
Uiteindelijk in 1990 verliet ik Basisschool De Regenboog, met een Cito-aanbeveling dat ik voor VWO geschikt was. De school vond, met die gast van het GPC in het achterhoofd, dat Havo beter was. Het stond als een paal boven water, dat ik verder ging naar de Gereformeerde Scholengemeenschap Amersfoort. Het bleek dat ik in Havo 2 niet mee kon komen (althans: ik WILDE niet, omdat ik Havo te laag vond) werd ik naar de LEAO gestuurd. En ja hoor, dat was op de GEREFORMEERDE school voor LEAO, LTO en LHNO.
Buiten school om werd ik uiteraard naar catechisatie gestuurd, en jeugdvereniging. Ik ging mee naar jeugdkampen, deed mee op sportdagen van de kerk, haalde oud papier op voor de kerk, deed mee aan klusdagen om de bouw van een nieuwe kerk te kunnen financieren, mijn vrienden kwamen uit de GKV, kortom: mijn leven bestond uit GKV.
Ergens begin deze eeuw kreeg ik verkering met een meisje, uit Denemarken. Dat is inmiddels mijn ex-vriendin, maar toen bleek dat zij niet mee mocht doen aan het avondmaal in de GKV, ging ik twijfelen. Ik dacht alle kerkleden Gods kinderen waren, en dat Jezus leert: "Laat de kinderen tot mij komen". Mijn ex-vriendin is lid van de Deense volkskerk, is zij dan geen kind van Jezus? Waarom mag zij dan niet meedoen? Na veel praten, lezen, denken, communiceren, bidden en vergelijken was ik eruit: in de GKV geldt "Sola Scriptura" niet. Tijdens mijn belijdenis heb ik de Bijbel aan de kant geschoven, en gesteld dat de leer van het oude en het nieuwe testament, zoals die is samengevat in de Apostolische Geloofsbelijdenis, de enige ware leer van de verlossing is, en dat ik de kerkenraad een blanco contract geef om mij van fouten te betichten als het ze zint, en dat ik me dan verplicht die fouten ook grif toe te geven.
Na veel twijfelen heb ik ingezien, dat dat formulier niet door God is opgesteld, maar door mensen, en dus dat het daarmee ook niet een verbreking is van een belofte aan God, maar aan mensen (die onder valse auspiciën mij hebben doen geloven dat ik iets aan God beloof) wanneer ik de belofte zou verbreken.
Om die reden heb ik me uit laten schrijven van de kerk.
Nu ben ik niet meer gebonden aan domme regeltjes, die de kerk er in de loop der tijd bij verzonnen heeft. Godzijdank!
Vriendelijke groet,
Albert van Harten