okidoki en Thorgrem
Ilonia schreef:
Als een ongedoopt kind overleed dan mocht het niet opgewijde grond begraven worden. Als ik het goed heb was het ook zo dat de kerk ervan uitging dat een kind erfzonde had en daarvan gereinigt diende te worden, terwijl Jezus nooit als volwassen gedoopt was doopte men wel kinderen en men zeide dan dat de doop in de plaats kwam van besnijdenis. Daarbij denk ik ook dat het Voorgeborchte een vorm was om mensen bang te maken, want als je niet gedoopt was, was je ook niet "gered" en kwam je in de "hel".
Zo mis het ik het niet:
De kerk benadrukt dat voor het bereiken van het heil het Doopsel een noodzakelijkheid is, en leert tevens dat na het overlijden van een persoon niet meer gedoopt kan worden. Daarmee is een probleem gegeven: wat moet er worden van kinderen die kort voor, tijdens of kort na de geboorte overlijden en niet gedoopt kunnen worden? Zij kennen wel de erfzonde, maar hebben nooit zelf kunnen zondigen. Is hun plaats nu in de hemel, in de hel, of ergens er tussenin?
Daarbij zegt een paus dit:
Hij spreekt zich fel uit tegen wie het voorgeborchte voor kinderen verwerpt als een pelagiaanse fabel.
Dus was het voorgeborchte ondanks dat het geen leerstelling was wel erg belangrijk in het geloofsleven van de mensen en de theologen.
