quote:
markopc schreef op 05 november 2008 om 20:01:Laat ik dat anders zeggen, want dat werd een erg haastig, mysterieus antwoord.
Mijn koningschap hoort niet bij deze wereld. Als mijn koningschap bij deze wereld hoorde, zouden mijn dienaren wel gevochten hebben om te voorkomen dat ik aan de Joden werd uitgeleverd. Maar mijn koninkrijk is niet van hier.Joh 18:36Politiek kan iets doen alleen door geweld. Belastingen zijn een vorm geweld. Misschien iemand kijkt naar belastingen als een vorm van Gods toorn
Ik vind dit een bijzondere conclusie. Jezus gebruikt deze woorden tegenover Pilatus, in antwoord op de beschuldiging een oproerling te zijn en zich het koningschap van Israel toe te eigenen. Jezus ontkent uit te zijn op wereldlijke macht. Volgens mij zegt Hij echter
niets over de zittende wereldlijke macht en de mate waarin zij gerechtvaardigd belastingen heffen ea.
Dan je tekst uit Romeinen 13. Daar gaat het over dat de overheid toeziet op het gedrag van de onderdanen, en dat ze met recht straft wanneer iemand zich misdraagt. Vandaaruit concluderen dat belastingen een vorm van geweld zijn, lijkt me absurd: alsof belasting een strafmaatregel is. Integendeel: belasting hoort bij het systeem dat i.p. uit is op welvaart voor iedereen.
Ik zou het ook niet juist vinden om aan deze tekst te ontlenen dat christenen zich verre van politiek zouden moeten houden.
Jezus zegt ook over belastingen: geeft Gode wat Gods is, en de keizer wat des keizers is (matt 22, marcus 12, lucas 20). Als christen is er kennelijk niet veel mis met je voegen naar de overheid.
Wat mij betreft sluit deze tekst geenszins uit dat het prima kan zijn wanneer een overheid zich tot doel stelt een bepaalde mate van sociale zekerheid te garanderen en dit bekostigt mbv belastingen.
quote:
Maar wat als de belastingen, gewonnen door toorn, uitsluitend steunen een atheistische onderwijs? Zullen wij niet betere steunen op religieus onderwijs? Wat als de belastingen alleen steunen atheistische verzorging, op basis van afgunst? Zullen wij niet betere verzorging op basis van liefhebben ondersteunen?
Hier spreekt imho een ontzettend beperkte visie uit tav aan wie je goed moet doen. Alsof je naaste per se christelijk moet zijn, omdat je anders geen verplichting tegenover hem/haar hebt en daar niet aan hoeft wel te doen?
Het kerkgaande christelijke deel in NL vormt een minderheid. Die krijgt het niet voor elkaar om een ieder omvattende sociale zekerheid of onderwijsstelsel te handhaven. Wat is er dan
principieel mis aan om via de overheid een dergelijk stelsel na te streven, ook al zijn dat seculiere, neutrale doelen? Een bouwvakker die niet kan werken na een ongeval heeft brood nodig, of dat nu door de kerk of door de overheid verstrekt wordt.
Het syteem van democratie in een seculiere maatschappij lijkt me geschikt om als christenen christelijke politiek mee te bedrijven, tot welzijn van allen. Als dat inhoudt dat je geen 100% christelijke instellingen kunt bewerken, dan maar neutrale. Tenminste, wanneer daar uiteindelijk meer mensen (christen of niet) mee worden geholpen dan wanneer je dat aan kerken zelf overlaat. Bovendien kun je door centrale inzameling specifiek achterstandsgebieden helpen.