quote:
Laodicea schreef op 09 november 2008 om 17:36:
Deze passage, die ook wordt gebruikt om Sola Scriptura te bewijzen, wordt als vrij moeilijk te vertalen beschouwt, en wel zodanig dat de Protestantse vertaler James Moffat het zag als niet meer te achterhalen en het weigerde te vertalen. Toch lijkt de bedoeling redelijk duidelijk te zijn, zeker als men rekening houdt met de context (op z'n minst de verzen 3-6).
Even wat grondtekst erbij:
1 Kor. 4: 6
“En deze dingen, broeders, heb ik op mijzelf en Apollos bij gelijkenis toegepast, om uwentwil; opdat gij in ons zoudt leren, niet te gevoelen* boven hetgeen geschreven is, dat gij niet, de een om een ander, opgeblazen wordt tegen de ander” (1 Kor. 4:6, Statenvertaling 1977).
* Gr. mathète, van mathèsis: leren, onderricht, opvoeding; (dorst naar) kennis; wetenschap. Vgl. mathètès: leerling, en mathètikos: het leren betreffend.
quote:
Dit principe van contextuele interpretatie wordt al gauw verlaten, ook door zeer gerespecteerde Bijbelvorsers als er persoonlijke voorkeuren in het spel zijn. De grote Evangelische theoloog G. C. Berkouwer, die toch menig inzichtelijk en diepzinnigs heeft geschreven over de H. Schrift, valt ten prooi aan deze presuppositie door dit gedeelte van het vers te gebruiken om Sola Scriptura te impliceren in zijn magnum opus over de H. Schrift.13 Men hoeft alleen maar simpelweg de zinnen na de bewuste passage te lezen om te zien waar St. Paulus op doelt. Het is in feite een ethische uiteenzetting over hoe misplaatste trots en arrogantie te voorkomen,
Met als referentie ‘ het er staat geschreven /wat geschreven staat’; dat is toch het kader waarin dit ethische probleem wordt geplaatst.
quote:
….en heeft als zodanig niets van doen met het idee dat de Bijbel een alomvattende standaard van autoriteit los van de Kerk is.
‘Niets van doen met de Schift als enige autoriteit’, lijkt me toch wat kort door de bocht.
Wat je iig geval kunt/moet zeggen is dat Paulus een ethisch probleem in het licht zet van ‘wat geschreven is’; daar mag je niet bovenuit gaan. Hij zet vaker wat in het licht door een passage uit het OT te quoten, het is zeer goed mogelijk dat hij zich hier ook beroept op het OT –… De boodschap is duidelijk: we moeten niet uitgaan boven wat God ons heeft geopenbaard in Zijn woord.
Als ik de context van de betreffende tekst neem, zie ik wel het e.e.a. duidelijker worden:
quote:
1 Kor. 3
10 Naar de genade Gods, die mij gegeven is, heb ik als een kundig bouwmeester het fundament gelegd, waarop een ander voortbouwt. Maar ieder zie wel toe, hoe hij daarop bouwt. 11 Want een ander fundament, dan dat er ligt, namelijk Jezus Christus, kan niemand leggen. 12 Is er iemand, die op dit fundament bouwt met goud, zilver, kostbaar gesteente, hout, hooi, of stro, 13 ieders werk zal aan het licht komen. Want de dag zal het doen blijken, omdat hij met vuur verschijnt, en hoedanig ieders werk is, dat zal het vuur uitmaken. 14 Indien het werk, dat hij erop gebouwd heeft, standhoudt, zal hij loon ontvangen, 15 maar indien iemands werk verbrandt, zal hij schade lijden, doch hij zelf zal gered worden, maar als door vuur heen.
16 Weet gij niet, dat gij Gods tempel zijt en dat de Geest Gods in u woont? 17 Zo iemand Gods tempel schendt, God zal hem schenden. Want de tempel Gods, en dat zijt gij, is heilig!
18 Laat niemand zichzelf misleiden! Indien iemand onder u meent wijs te zijn in deze tijd, hij worde dwaas, om wijs te worden. 19 Want de wijsheid dezer wereld is dwaasheid voor God. Want er staat geschreven:
Die de wijzen vangt in hun sluwheid;
20 en elders:
De Here weet, dat de overleggingen der wijzen vruchteloos zijn.
21 Daarom, niemand beroeme zich op mensen; alles is immers het uwe: 22 hetzij Paulus, Apollos of Kefas, hetzij wereld, leven of dood, hetzij heden of toekomst, het is alles het uwe; 23 doch gij zijt van Christus, en Christus is van God.
Hst. 4
1 Zo moet men ons beschouwen: als dienaren van Christus, aan wie het beheer van de geheimenissen Gods is toevertrouwd. 2 Voor zulke beheerders is dit tenslotte het vereiste: betrouwbaar te blijken. 3 Nu raakt het mij zeer weinig, of ik al door u of door enig menselijk gericht beoordeeld word. Ja, ook mijzelf beoordeel ik niet. 4 Want ik ben mij van niets bewust, maar daardoor ben ik niet gerechtvaardigd; Hij, die mij beoordeelt is de Here. 5 Daarom, velt geen oordeel vóór de tijd, dat de Here komt, die ook hetgeen in de duisternis verborgen is, aan het licht zal brengen en de raadslagen der harten openbaar maken. En dan zal aan elk zijn lof geworden van God.
6 Dit, broeders, heb ik op mijzelf en Apollos overgebracht om uwentwil, opdat gij uit ons (voorbeeld) zoudt leren niet te gaan boven hetgeen geschreven staat, opdat niet iemand uwer zich vóór de een en tegen de ander opblaze. 7 Want wie onderscheidt u? En wat hebt gij, dat gij niet ontvangen hebt? En indien gij het dan ontvangen hebt, wat beroemt gij u, alsof gij het niet ontvangen hadt? 8 Reeds zijt gij verzadigd, reeds zijt gij rijk geworden, zonder ons hebt gij u koning gemaakt. Ja, was het maar zo, dat gij koning geworden waart; dan waren ook wij met u koning geworden.
M.i. kan het tekstgedeelte heel goed slaan op de aanhaling uit het OT in hst 3.
Wat echter ook niet buiten beschouwing gelaten moet worden is m.i, het feit dat Paulus zelf in de brief die hij hier schrijft dit toch ook steeds weer uitlegt: de wijsheid die men zoekt is niet van God en de hele brief die Paulus schrijft, is hier toch ook
het woord van God aan de Korintiers. (NB: Deze tekst is igg niet overduidelijk het bewijs dat alleen het OT onze norm zou moeten zijn. Dit sluit aan bij wat ik steeds hierover naar voren heb gebracht.
De kardinaal trekt verderop nl ook nog weer een veel verder voerende conclusie: nl dat een boek geen religieuze waarheid kan bevatten)
quote:
De leer die door St. Paulus werd verbreidt, sluit zo'n interpretatie trouwens sowieso uit, zoals we hierboven hebben gezien. Een van de grondslagen van de Protestantse hermeneutiek is juist het verhelderen van obscure passages van de H. Schrift door ze in overeenstemming te brengen met meer duidelijke gerelateerde passages.14
Dat noemen we ‘Schrift met Schrift vergelijken’ zodat je komt tot de juiste betekenis; Ik weet niet waarom dat juist voor Bijbel
en Traditie zou pleiten.
Het kan uitstekend alleen met de Schrift, moet alleen met de Schrift omdat je anders toevoegt, complementeert of wat dan ook... (Want de mondelinge traditio uit die tijd, kunnen we niet meer achterhalen.
Je kunt er wel iets over lezen, wat een ander wijze gelovige heeft gezegd, maar ten allen tijde moet je toetsen aan de bijbel zelf, of het zo is, wat die gelovige zegt.
quote:
St. Paulus vertelt de Korintiërs dat ze zich binnen de bredere ethische richtlijnen van het OT moeten blijven (sommige vertalers maken er 'houdt de regels' van, de Naardense vertaling heeft het kennelijk zelfs niet vertaalt). wat wordt verduidelijkt door de zin 'wat geschreven staat', wat bij hem vaak een soort aankondiging vormt van een citaat uit het OT in z'n brieven. Als we er vanuit gaan dat hij inderdaad het OT bedoelt, wat de meest voor de hand liggende interpretatie is, dan zou dit alweer teveel bewijzen, want dat zou dan betekenen dat hij het gehele NT, van welke de canon pas definitief in het jaar 397 is vastgesteld, niet mee zou rekenen. Om het nog eens op een rijtje te zetten; het gebruik van 1. Kor. 4:6 als bewijs voor Sola Scriptura faalt om drie redenen:
* De context is etisch van aard; we kunnen niet voorbij gaan aan de etische richtlijnen die het OT geeft v.w.b. intermenselijke relaties. Dit verbied overigens niet het bediscusiëren van ethiek buiten de H. Schrift, daar deze per definitie niet elk etisch dilemma kan bevatten, dat zou een logische onmogelijkheid zijn.
* Het vers hoeft niet eens noodzakelijkerwijs te slaan op het OT, al lijkt dit wel de heersende opinie te zijn onder Bijbelonderzoekers, en is dit geenzins uitgesloten.
* Als 'het staat geschreven' refereert aan de H. Schrift, dan wordt er altijd het OT mee bedoelt, en dat valt toch niet samen met de Protestantse leringen. Op deze manier bewijst het dus zowel teveel én te weinig.
Alle 'bewijsteksten' voor Sola Scriptura zijn aantoonbaar inadequaat en gaan in tegen Bijbelse (en katholieke) leringen over Traditio en Kerk
Even voor de duidelijkheid:
Bijbels zou dus zijn: betreffende de schrift
en de Traditio....
Deze teksten gaan in tegen de
katholieke leer over Traditio en Kerk. Ze zijn uitstekend te verklaren zonder dat Traditio een eigen leven gaat leiden
boven de Schrift, de Schrift op het tweede plan zet.
Een feit is dat in de bijbel wel de mondelinge 'traditio' naast de schriftelijke wordt genoemd, maar het probleem zit 'em in het feit dat je niet kunt terugvinden wat die mondelinge Traditio nu inhield omdat niets daarvan is overgebleven; er is alleen schriftelijke overlevering uit die tijd over.... Het was dan ook: gesproken en geschreven woord van Paulus of andere apostelen... Daar zal geen andere boodschap zijn gebracht bij de mondelinge als die we nu als schriftelijke overlevering over hebben in ons NT.
quote:
en het levert ook moeilijkheden op in verband met de vaststelling van de canon van het NT, en hoe dit is gebeurt (door de katholieke Kerk).
quote:
Kardinaal Newman, wiens inzichten na honderd jaar nog steeds even verfrissend zijn, dringt meteen door naar de kern:
quote:
J. Newman
"Dat de Schrift de Regel van het Geloof is, is eigenlijk een aanname die zo verwant is met de wijze waarop Protestanten gewend zijn om te denken en te redeneren, dat het voor hen eerder een vanzelfsprekendheid dan een waarheid is.
Dat staat wel leuk om dat zo te zeggen, maar dat het (voor hen) waarheid is net andersom:
omdat het waarheid is, is het vanzelfsprekend.Een ‘aanname’ is ook een woord in dit verband wat iets onzekers in zich kan hebben. Ik zou dat woord dan ook niet willen gebruiken als ik het hierover heb.
quote:
quote:
Als ze met Katholieken in discussie zijn over één of ander geloofspunt, vragen ze direct: 'Waar staat dat dan in de Bijbel?'. De Katholieken in kwestie antwoorden dan, zoals ze moeten doen, dat het niet per se in de Schrift hoeft te staan om waar te zijn. En dan denken de Protestanten, dat zo'n antwoord een ontwijkingmanoeuvre is en een overwinning voor henzelf.
Wel herkenbaar, of ik het als ontwijkingmanoeuvre zou zien en als overwinning, weet ik niet zo. Maar waarom zouden wij niet net als de Heer deed, ons beroepen op ‘wat er geschreven staat’? Je zou zeggen dat Jezus als het vleesgeworden woord dat niet zou hoeven doen, maar
Hij doet het wel.
Hij geeft de bijbel gezag.
En dat wij als Protestanten het NT datzelfde gezag toekennen heb ik al uitgelegd aan de hand van Petrus die in zijn brief de brieven van Paulus op 1 lijn stelt met de schriften van het OT; de evangeliën bevatten alles wat nodig is om tot het geloof te komen en zijn met dat doel geschreven volgens Johannes 20.
Mijn vraag aan katholieken is dan wel: op welke grond neemt men dan aan dat iets waarheid is? Als het niet alleen in de bijbel hoeft te staan om waar te zijn, zijn er (ook?) andere bronnen nodig die de waarheid bevatten. Welke bronnen zijn dat dan
en welk criterium wordt er dan aangelegd om de waarheid te zien in deze bronnen?Je zult altijd maatstaven aan moeten leggen om tot de waarheid te komen. Hoe beoordeel je dan de Traditio op waarheid?
quote:
quote:
Echter, het is helemaal niet zo vanzelfsprekend, dat de hele religieuze waarheid in een aantal werken gevonden kan worden - hoe heilig die ook zijn - die geschreven zijn in verschillende tijd en niet altijd één boek vormden. Dat is zelfs een doctrine die heel erg moeilijk te bewijzen is.
De Joden hadden er echter geen moeite mee om hun Geschriften als van God gekomen te beschouwen en het ook als een eenheid te zien. Er is bij hen nooit twijfel geweest over de vorm en omvang van de Heilige Schriften.
Het argument dat een religieuze waarheid niet in een boek gevonden kan worden, is met het voorbeeld van de Joden - toch een slecht argument. Met de aantekening dat
de letter alleen niet de waarheid duidelijk maakt, maar dat de gelovige door de Geest van God verlicht moet worden, om de boodschap te kunnen begrijpen en aanvaarden als van God gekomen. Je moet volgens Jezus Zelf: de Schriften kennen en de kracht Gods. – De Joden die alleen met de letter bezig waren, zijn daarom aan het geloof niet toegekomen, maar duidelijk is ook dat hen de woorden Gods waren toevertrouwd (Romeinen 3:2) en Jezus Zelf aangeeft bij het gesprek met de Emmaüsgangers dat ‘al de Schriften van Hem getuigden’… Hij is toch bij uitstek de (‘religieuze’) Waarheid die naar voren komt in het gehele OT – volgens Zijn eigen uitspraak.
quote:
quote:
... Het [is] ... een aanname die zo onlosmakelijk deel uitmaakt van de gangbare gedachte, dat het ontzettend moeilijk is om degenen die haar aanhangen, ervan te overtuigen, dat het überhaupt een aanname ís." 15
Ik heb al uitgelegd waarom het m.i. geen aanname is.
Het is trouwens ook geheel duidelijk dat de boodschap van het NT geen andere boodschap is dan die van het OT. Er wordt een nieuw licht geworpen op het OT, als je het Nieuwe Testament kent, ga je het Oude Testament anders lezen, je ontdekt dan dat het idd zo is als Jezus zelf zegt, dat al de Schriften van Hem getuigen.
Dit geeft toch aan dat het niet zeer inconsequent/ongeloofwaardig/vreemd is om ook het NT als Gods woord te zien: het hele NT – vooral waarmee het NT begint: het evangelie van Matheus sluit naadloos aan bij de Joodse verwachting: ‘De koning der Joden is geboren’. Er staat geschreven, is een steeds terugkerend refrein wat aangeeft dat het NT beschrijvingen geeft van de vervulling van de profetieën in het OT. (voor de Joden belangrijk bewijs dat de Messias is gekomen)
Zoals Petrus de boodschap ook vanuit het OT aan ons mag verkondigen:
quote:
1 Petrus 1
8 Hem hebt gij lief, zonder Hem gezien te hebben; in Hem gelooft gij, zonder Hem thans te zien, en gij verheugt u met een onuitsprekelijke en verheerlijkte vreugde, 9 daar gij het einddoel des geloofs bereikt, dat is de zaligheid der zielen. 10 Naar deze zaligheid hebben gezocht en gevorst de profeten, die van de voor u bestemde genade geprofeteerd hebben, 11 terwijl zij naspeurden, op welke of hoedanige tijd de Geest van Christus in hen doelde, toen Hij vooraf getuigenis gaf van al het lijden, dat over Christus zou komen, en van al de heerlijkheid daarna. 12 Hun werd geopenbaard, dat zij niet zichzelf, maar u dienden met die dingen, welke u thans verkondigd zijn bij monde van hen, die door de heilige Geest, die van de hemel gezonden is, u het evangelie hebben gebracht, in welke dingen zelfs engelen begeren een blik te slaan.
De verbinding tussen het OT en het NT kan niet duidelijker gelegd worden m.i.
De profeten begrepen niet waarover ze eigenlijk profeteerden, wat ze door Gods Geest te zeggen hadden, wij weten nu door de prediking van het evangelie van de apostelen, dat dit het is: de zaligheid van de zielen (de boodschap van redding voor ons door het werk van de Here Jezus)
Het is dezelfde boodschap.
