quote:
Een goede vraag, die een goede uitleg vergt van de aard van het offer. Dus RKdiak, hou ff een oogje in het zeil of deze leek het wel goed zegt

Edit: ik zie dat we hebben geantwoord op dezelfde post, met wat andere nuances her en der.
quote:
Als wij een Hogepriester hebben die voor ons in de hemel pleit en de offers die God eiste voor eens en altijd gebracht heeft, wat is dan de noodzaak om Zijn offer dan steeds te herhalen (o nee, niet herhalen, maar wat doe je dan precies? we leven nu en niet 2000 jaar geleden)?
Inderdaad niet herhalen! Tegenwoordigstellen heet het. Juist omdat wij niet 2000 jaar geleden leven, maar - in de tijd - nu. Jezus heeft één offer gebracht, en wij delen daarin door echt letterlijk bij dat offer aanwezig te zijn en - ik noem Joh 6 weer even - eraan deel te nemen.
quote:
Jezus heeft zijn offer gebracht in zijn sterven. Maar daarna is Hij weer opgestaan. Ontken je dat niet feitelijk door dat offer in de Eucharistie?
Nee, als je het Eucharistisch gebed volgt, zie je dat daar Goede Vrijdag én Pasen in voorkomt. Jezus blijft niet dood, zeg maar. De opstanding wordt niet ontkend, maar juist ten volle gevierd in de Eucharistie.
quote:
Ik las overigens deze typering in een boekje: het kruisoffer geeft de mogelijkheid tot vergeving, maar het misoffer de realisering. Hoe terecht is die typering?
Zeer terecht, ik vind dat een mooie en verduidelijkende uitspraak! Als het 'enkel' 2000 jaar geleden in Israël was gebeurd, hoe was het dan actueel geweest voor ons? God is mens geworden in de 'volheid van de tijd'. Maar wat betekent dat dan? God is dezelfde toen, nu en altijd. Het is dus niet van Gods kant anders dat Hij 'in de tijd' staat. Aan het '2000 jaar geleden' heeft Hij niet per se een boodschap, zoals wij (in plaats en tijd gebonden) dat wél hebben. God Zelf staat buiten de tijd, wij staan in de tijd (en plaats). Zijn oplossing om het enige offer van Zijn Zoon voor alle mensen, van alle plaatsen en alle tijden actueel te laten zijn, is bovengenoemde tegenwoordigstelling.
Ik heb daar een hele tijd geleden een artikel over geschreven. Ik zal ff zoeken en de link hier zometeen in-editten. Edit: grrr, ik kan het niet vinden! Ik zal het wel even opnieuw posten hieronder.
quote:
Ik blijf het aanbidden van de Hostie ook heel moeilijk te rijmen vinden met wat ik in de bijbel lees over aanbidden. God alleen mag je aanbidden. Je mag geen (af)beeld(ing) van Hem maken en je daar al helemaal niet voor neerknielen in aanbidding. God wordt furieus op het moment dat Jerobeam twee beelden neerzet om daar God te aanbidden. Als de mensen in de Tempel kwamen, knielden ze ook niet neer voor het altaar of voor de ark, maar voor Gods aangezicht.
Ik snap nog wel dat als je er van uit gaat dat de Hostie in Jezus veranderd is, dat je dan ook op die manier met de Hostie om gaat. Maar ik blijf me dan toch stoten aan het feit dat God niet wil dat we een beeld van Hem maken en ons daar ook niet voor mogen neerbuigen. En ik kan me niet echt onttrekken aan het idee dat je dat dan eigenlijk wel doet.
Dat vetgedrukte is de essentie: als dat zo is, als de Hostie
daadwerkelijk Jezus is, dán buigen wij ons ook niet neer voor iets anders dan Hem. Maar ik snap heel goed dat het aanstootgevend is en riekt naar afgoderij, als je niet gelooft dat de Hostie ook inderdaad Jezus is.