Ik las net een tekst uit Johannes 2 en wel de laatste verzen. Soms vallen je dan ineens dingen op en het leek me goed om het in dit topic te plaatsen wat per slot van rekening gaat over het evangelie naar Johannes.
quote:
23 En terwijl Hij te Jeruzalem was, op het Paasfeest, geloofden velen in zijn naam, doordat zij zijn tekenen zagen, die Hij deed; 24 maar Jezus zelf vertrouwde Zichzelf hun niet toe, omdat Hij hen allen kende 25 en omdat het voor Hem niet nodig was, dat iemand van de mens getuigde; want Hij wist zelf, wat in de mens was.
Dit is net na de eerste tempelreiniging waar Jezus met een zweep de handelaren weg heeft gejaagd.
De Joden vroegen Hem toen welk teken Hij zou doen om hen daarmee te bewijzen dat Hij zoiets mocht doen: de verkopers van het tempelplein jagen.
En Hij gaf en het teken van de afbraak van deze tempel, die Hij in drie dagen zal doen herrrijzen. Zij begrepen Hem niet.
Hier in de laatste verzen lijkt er een contrast te staan:
velen geloofden in zijn naam <-> Jezus vertrouwde zichzelf hen niet toe.Je zou zeggen: Prachtig dat velen in Zijn naam geloofden, waarom zou Hij zich dan niet aan hen toevertrouwen?
Het blijkt te zijn dat vanwege de tekenen die Hij deed, ze Hem wel wilden geloven.
Dat is natuurlijk ook gewoon heel menselijk, we willen allemaal wel iets 'zien', ervaren, voordat we gaan geloven in Christus, of iig helpt dat natuurlijk flink mee aan de geloofwaardigheid.
Toch is het zo dat hier in dit stukje Jezus Zich niet aan hen wil geven, Zich niet aan hen wil toevertrouwen omdat het de mensen om het 'spectakel' gaat, en blijkbaar niet om Hemzelf.
Hij kende hen allen - staat erbij -
Dat is wat. Christus kent ons hart en weet wat de diepste reden is om Hem wel of niet te geloven....
want Hij wist zelf, wat in de mens was.Toch komt Hij om te sterven, voor ons, terwijl Hij weet wat er in ons hart is, want dat verlangen om eerst iets te willen zien, is er netzogoed bij ons. Wij vroegen niet naar Hem, desondanks is Hij gekomen.