Waarom moeten we rennen? 1 Kor. 9

[Adinomis]

quote:

24 Weet u niet dat van de atleten die in het stadion een wedloop houden er maar één de prijs kan winnen? Ren als de atleet die wint. 25 Iedereen die aan een wedstrijd deelneemt beheerst zich in alles; atleten doen het voor een vergankelijke erekrans, wij echter voor een onvergankelijke. 26 Daarom ren ik niet als iemand die geen doel heeft, vecht ik niet als een vuistvechter die in de lucht slaat. 27 Ik hard mezelf en oefen me in zelfbeheersing, want ik wil niet aan anderen de spelregels opleggen om uiteindelijk zelf te worden gediskwalificeerd.

Er staan in de bijbel ook andere teksten, zoals "wandelen met God", dat drukt juist rust uit. Een ontspannen leven.
"komt allen tot Mij, die vermoeid en belast zijt, en ik zal u rust geven"
Math.11:28
"Hij die gelooft haast niet" Jes. 28:16
De "vrijheid in Christus" betekent toch ook een ontspannen doelbewuste levenswandel.
Kunnen we worden gediskwalificeerd? Waarvoor?
Toch niet voor onze redding......

[AndreasJ]

En doen ze aan dopingcontrole? En heb je mannen en vrouwen apart? En moet je net als de Griekse atleten ook in je blote nakie gaan rennen?

[Zwever]

Omdat er een wereld is die in brand staat en gered moet worden... daarom moeten we rennen! Uiteraard met een innnerlijke rust, maar de echte, volledige rust komt pas in het 'hiernamaals'. Nu is er werk aan de winkel!

[dingo]

Het is uiteraard allemaal beeldspraak maar het cruciale deel van de tekst is vers 25. Het komt niet voor niks, er wordt wel degelijk een inspanning gevraagd. Uiteraard hoeven we dat niet alleen te doen en we hoeven geen hijgerige evangelisatiecampagnes te voeren maar wel volledig christen trachten te zijn in woorden en daden.

[Maryam]

Ik las dit ooit:

Wie gelooft, haast niet.....
toen begreep ik t niet zo goed.
Maar heeft Zijn eigen "tijd",
wat Hij beloofd doet Hij.
Het zijn ons mensen die haast hebben
we willen t liefst alles gisteren.
Geduld moet je leren ( als je t niet hebt)
Hier en nu mag n loze kreet lijken
maar ik zie er er wel waarheid in.

EMJE

[Adinomis]

quote:

Zwever schreef op 21 augustus 2009 om 12:34:
Omdat er een wereld is die in brand staat en gered moet worden... daarom moeten we rennen! Uiteraard met een innnerlijke rust, maar de echte, volledige rust komt pas in het 'hiernamaals'. Nu is er werk aan de winkel!

Dit vind ik wel een mooie gedachte. Alleen in de tekst staat dat het je gaat om een onverwelkelijke erekrans. Maar als je rennen moet om te redden denk je toch niet in de eerste plaats aan die erekrans, maar aan degenen die redding nodig hebben.

Ik vond met betrekking tot dit onderwerp de volgende teksten:

quote:

Jac.1:12 Gelukkig is de mens die in de beproeving staande blijft. Want wie de proef doorstaat, ontvangt als lauwerkrans het leven, zoals God heeft beloofd aan iedereen die hem liefheeft.

Op.2:10 Wees niet bang voor wat u nog te wachten staat. Sommigen van u zullen door de duivel in de gevangenis worden gegooid, en zo op de proef worden gesteld; tien dagen lang zult u het zwaar te verduren hebben. Wees trouw tot in de dood, dan zal ik u als lauwerkrans het leven geven.

Op.3:10 Omdat u trouw bent gebleven aan mijn gebod om stand te houden, zal ik u ook trouw zijn wanneer binnenkort de tijd van de beproeving aanbreekt, als heel de aarde en de mensen die er leven op de proef worden gesteld. 11 Ik kom spoedig. Houd vast aan wat u hebt, dan zal niemand u de lauwerkrans kunnen afnemen.

Het valt me wel op dat bij bovenstaande teksten het steeds over verzoeking en beproeving gaat. Dat werd in 1 Kor. 9 niet vermeld. We mogen zeker zijn van onze redding, maar het lijkt erop dat Satan probeert dat ons te ontfutselen. Maar het kan ook eigen begeerte of lauwheid zijn waardoor we ons doel missen.

[Adinomis]

quote:

Maryam schreef op 21 augustus 2009 om 16:08:
Ik las dit ooit:

Wie gelooft, haast niet.....
toen begreep ik t niet zo goed.
Maar heeft Zijn eigen "tijd",
wat Hij beloofd doet Hij.
Het zijn ons mensen die haast hebben
we willen t liefst alles gisteren.
Geduld moet je leren ( als je t niet hebt)
Hier en nu mag n loze kreet lijken
maar ik zie er er wel waarheid in.

EMJE

Begrijp ik het goed dat je in de uitdrukking "hier en nu" ons ongeduld leest?
De tekst "hij die gelooft, haast niet" (Jes. 28:16) wordt in de NBV heel anders weergegeven (zie het vetgemaakte gedeelte):
 

quote:

Maar dit zegt God, de HEER:
Ik leg in Sion een fundament
met een uitgelezen grondsteen, een kostbare hoeksteen.
Wie zijn vertrouwen daarop grondvest,
hoeft geen andere toevlucht te zoeken.

Maar als ik de oude geschriften op ISA (Interlinear Scripture Aanlyzer) raadpleeg is daar wel degelijk sprake van "niet haasten". We mogen genieten van de gemeenschap met Christus.

Misschien kunnen we het zo stellen dat we in ons vertrouwen op God rustig kunnen zijn. Dat we niet (bij wijze van spreken), zoals Abraham een Ismaël verwekken met alle gevolgen van dien. Alleen omdat hij het "hier en nu" gerealiseerd wilde zien. Wat ook heel menselijk is.

Maar als het gaat om redding van mensen en het staande blijven in verzoekingen, we al onze krachten moeten gebruiken. Het is een zaak van levensbelang. Dat zou je dan kunnen vergelijken met "rennen" om de eerste prijs te halen.

[Oogje]

Om te genieten van Gods rust, dienen we alles wat van Hem afleidt los te laten. Slechte verlangens, verkeerde bezigheden, teveel vertrouwen op zaken als rijkdom, gezondheid, talent en vrienden, nog niet beleden zonden, dat alles is totaal niet van belang als het om de gemeenschap met Christus gaat.

Om te ontdekken wat ons van God afleidt en om verkeerde verlangens en gewoonten te doorbreken, is ook inspanning van onze kant nodig. Niet dat we door eigen inspanning Gods gunst kunnen verdienen, maar net als in een huwelijk verkrijg je enkel rust en vrede als man en vrouw zich aan elkaar overgeven en daarvoor zich voldoende inspannen.

[Adinomis]

quote:

Oogje schreef op 22 augustus 2009 om 10:19:
Om te genieten van Gods rust, dienen we alles wat van Hem afleidt los te laten. Slechte verlangens, verkeerde bezigheden, teveel vertrouwen op zaken als rijkdom, gezondheid, talent en vrienden, nog niet beleden zonden, dat alles is totaal niet van belang als het om de gemeenschap met Christus gaat.

Om te ontdekken wat ons van God afleidt en om verkeerde verlangens en gewoonten te doorbreken, is ook inspanning van onze kant nodig. Niet dat we door eigen inspanning Gods gunst kunnen verdienen, maar net als in een huwelijk verkrijg je enkel rust en vrede als man en vrouw zich aan elkaar overgeven en daarvoor zich voldoende inspannen.

Deze uitleg spreekt me bijzonder aan. Ik heb het hoofdstuk nog eens in z'n geheel nagelezen en ik geloof ook dat dit de bedoeling ervan is. Ons niet laten afleiden van het gestelde doel. Helemaal op dat doel: Jezus Christus gericht zijn.
Dan kunnen vrijheid en discipline samengaan.

[Aslanning]

quote:

Adinomis schreef op 21 augustus 2009 om 11:51:
[24 Weet u niet dat van de atleten die in het stadion een wedloop houden er maar één de prijs kan winnen? Ren als de atleet die wint. 25 Iedereen die aan een wedstrijd deelneemt beheerst zich in alles; atleten doen het voor een vergankelijke erekrans, wij echter voor een onvergankelijke. 26 Daarom ren ik niet als iemand die geen doel heeft, vecht ik niet als een vuistvechter die in de lucht slaat. 27 Ik hard mezelf en oefen me in zelfbeheersing, want ik wil niet aan anderen de spelregels opleggen om uiteindelijk zelf te worden gediskwalificeerd.

quote:

Er staan in de bijbel ook andere teksten, zoals "wandelen met God", dat drukt juist rust uit. Een ontspannen leven.
"komt allen tot Mij, die vermoeid en belast zijt, en ik zal u rust geven"
Math.11:28
"Hij die gelooft haast niet" Jes. 28:16
De "vrijheid in Christus" betekent toch ook een ontspannen doelbewuste levenswandel.
Kunnen we worden gediskwalificeerd? Waarvoor?
Toch niet voor onze redding......

Ik moest weer even kijken naar het verband, maar het heeft idd betrekking op het winnen van mensen. Het blijft uiteraard een beeld, dat rennen - gelukkig maar want ik ben niet zo enthousist voor rennen...

Waarom rennen?
In vers 19 staat "Vrij als ik ben ten opzichte van iedereen, ben ik de slaaf van iedereen geworden om zo veel mogelijk mensen te winnen."
Ik wil nog wat vragen toevoegen ...
1) Te winnen voor wat eigenlijk?
2) Wanneer heb je eigenlijk iemand gewonnen?
3) Heb je zelf wel eens iemand gewonnen of kun je zoiets niet weten?

Ik hoop dat jullie het met me eens zijn dat het essentiële vragen zijn; immers  Paulus zegt dat we zelfs moeten rennen!

[Adinomis]

quote:

Aslanning schreef op 23 augustus 2009 om 22:54:
Ik moest weer even kijken naar het verband, maar het heeft idd betrekking op het winnen van mensen. Het blijft uiteraard een beeld, dat rennen - gelukkig maar want ik ben niet zo enthousist voor rennen...

Nee, zo'n hardloopwedstrijd is ook niet aan mij besteed. De bedoeling van Paulus is natuurlijk te zeggen dat we alles in de strijd moeten gooien om Gods doel te bereiken: het winnen van mensen. En dat is, zoals ook al door Oogje werd opgemerkt, dat we ons verre moeten houden van alles wat ons van God afleidt. Geen energie verspillen (vs. 26) aan wat geen waarde heeft, zodat we beschikbaar kunnen zijn voor wat God door ons heen wil doen.
Het lijkt me ook dat er bedoeld wordt dat we ons steeds op Jezus moeten richten. Jezus zegt "Blijf in Mij, zonder Mij kun je niets doen" (Joh.15.)  

quote:

Waarom rennen?
In vers 19 staat "Vrij als ik ben ten opzichte van iedereen, ben ik de slaaf van iedereen geworden om zo veel mogelijk mensen te winnen."

"Slaaf van iedereen" kun je ook verkeerd opvatten. Er zijn veel mensen die om aardig gevonden te worden alles maar doen voor een ander en geen "nee" kunnen zeggen. Slaaf zijn voor een ander is een ander dienen vanuit de liefde van God. Dan kun je op een koninklijke manier slaaf zijn, naar het voorbeeld van Jezus. Dat kun je doen om iemand te winnen voor Jezus, maar je kunt het ook doen voor iemand die al gewonnen is voor Jezus.

Als ik dat zo schrijf lijkt het theoretisch zo prachtig, maar nu nog de praktijk....

quote:

Ik wil nog wat vragen toevoegen ...
1) Te winnen voor wat eigenlijk?

Voor Jezus. Omdat anderen gered moeten worden. Ze kunnen verloren gaan en dat is vreselijk. Zwever schreef: "Omdat er een wereld is die in brand staat en gered moet worden...

quote:

2) Wanneer heb je eigenlijk iemand gewonnen?

Als hij (of zij) zover komt dat hij Jezus aanvaardt als zijn Redder en Verlosser.

quote:

3) Heb je zelf wel eens iemand gewonnen of kun je zoiets niet weten?

Ik heb onder moslim/asielzoekers gewerkt en daarvan zijn er heel wat tot geloof gekomen. Dat was niet mijn werk of het werk van het team waarin ik zat. Uiteindelijk is het Gods Geest die mensen overtuigt. We mogen de handschoen zijn waarin Gods hand zijn werk wil doen (beeld van Corrie ten Boom).

Ook is het mogelijk dat je wel eens iemand hebt mogen dienen, of voor iemand gebeden hebt en iets hebt mogen zeggen waardoor God zijn hart kon bereiken, terwijl je nooit hebt gemerkt dat de persoon gelovig is geworden.

Toch zullen er ook gelegenheden zijn geweest die we voorbij hebben laten gaan.

quote:

Ik hoop dat jullie het met me eens zijn dat het essentiële vragen zijn; immers  Paulus zegt dat we zelfs moeten rennen!

Ik denk dat dit beeld heel goed past bij wat er in de gelijkenis van de talenten is beschreven. (Math. 25) We krijgen talenten van God en dan verwacht God dat we ermee gaan woekeren. De beloning is dienovereenkomstig. We krijgen dus een erekrans een soort beloning voor wat Christus in ons tot stand brengt.

De redding krijgen we niet uit verdienste.
Maar als we niets willen doen met wat we ontvangen hebben dan wacht ons de buitenste duisternis:

quote:

Math.25:28 Pak hem dat talent maar af en geef het aan degene die er tien heeft. 29 Want wie heeft zal nog meer krijgen, en wel in overvloed, maar wie niets heeft, hem zal zelfs wat hij heeft nog worden ontnomen. 30 En die nutteloze dienaar, gooi die eruit, in de uiterste duisternis, waar men jammert en knarsetandt.”

dit komt overeen met:

quote:

1 Kor.9:27 Ik hard mezelf en oefen me in zelfbeheersing, want ik wil niet aan anderen de spelregels opleggen om uiteindelijk zelf te worden gediskwalificeerd.

Dit is het aspect "rennen", nu nog hoe dat te combineren is met rust.

[Aslanning]

quote:

Adinomis schreef op 24 augustus 2009 om 20:17:
Ook is het mogelijk dat je wel eens iemand hebt mogen dienen, of voor iemand gebeden hebt en iets hebt mogen zeggen waardoor God zijn hart kon bereiken, terwijl je nooit hebt gemerkt dat de persoon gelovig is geworden.

We mogen denk ik ieder ons steentje bijdragen, in eerste instantie om de Heer te dienen, in tweede instantie om de ander te dienen. Het is denk ik vaak maar het beste dat we niet te veel zien van wat ons bidden/handelen uitwerkt in anderen. Een mens - ook een christenmens - kan zomaar naast z'n schoenen gaan lopen met het gevolg dat ons "ik" de neiging heeft om erg belangrijk te worden .... iets wat juist weer een negatief effect heeft op onze dienst voor de Heer.

quote:

Toch zullen er ook gelegenheden zijn geweest die we voorbij hebben laten gaan.

Ja, soms "weet" je dat gewoon, hoewel dat denken ook tot een soort kramp kan gaan leiden. Het is belangrijk om op een natuurlijke manier daarmee om te kunnen gaan, denk ik. Onze bereidheid moet er altijd zijn; de gelegenheid is m.i. niet altijd geschikt. Belangrijk is daarin je eigen motieven te onderkennen...  Ieder van ons is ook anders, zal ook om die reden anders reageren. We moeten dus niet anderen als ijkpunt nemen. Dan maak je jezelf tot een kopie van die ander, nee laten we gewoon maar op Christus gericht zijn. Ik denk dat het daarom belangrijk is dat we steeds in een open verbinding met de Heer leven, Hij wil dan ook onze gedachten en woorden sturen.... In stilte bidden voor een persoon kan echter altijd!

quote:

Ik denk dat dit beeld heel goed past bij wat er in de gelijkenis van de talenten is beschreven. (Math. 25) We krijgen talenten van God en dan verwacht God dat we ermee gaan woekeren. De beloning is dienovereenkomstig. We krijgen dus een erekrans een soort beloning voor wat Christus in ons tot stand brengt.

De redding krijgen we niet uit verdienste.
Maar als we niets willen doen met wat we ontvangen hebben dan wacht ons de buitenste duisternis:

Ik vraag me dan altijd af of die laatste knecht wel echt een wedergeborene is die hier wordt "getekend". Wie leeft, groeit! Geen tekenen van leven, signaleert dat er iets volledig mis is .....

quote:

Dit is het aspect "rennen", nu nog hoe dat te combineren is met rust.

Ja, in de renbaan komt de rust pas aan het eind, iets waarvan Hebr.4 spreekt... Uiteraard zijn op ons geestelijk leven meerdere beelden van toepassing. Wij mogen altijd in de rust leven. "niet meer mijn ik maar Christus leeft in mij" (Gal.2:19) "Mijn vrede geef ik u". Als we vrede met God hebben - dat is een vereiste - dan kunnen we ook gaan leren leven vanuit de vrede van God, een vrede die niet met het verstand begrepen kan worden, maar die toch zeer werkelijk is. Fil.4:6,7 spreekt daarvan.

[Maryam]

Je zou achter Jezus aan moeten wandelen en niet voor Hem uit hollen.
Zomaar n gedachte die in me opkwam al lezend hier.

Maryam

[Aslanning]

quote:

Maryam schreef op 26 augustus 2009 om 23:57:
Je zou achter Jezus aan moeten wandelen en niet voor Hem uit hollen.
Zomaar n gedachte die in me opkwam al lezend hier.

Maryam

Ook dat is waar! Beide "beelden" zijn voluit bijbels en het is daarom goed om ze naast elkaar te laten staan....

Voor hem uit hollen heeft overigens natuurlijk wel een negatieve betekenis! Nooit voor Hem uit, altijd achter Hem aan! Desondanks is het risico van voor Hem uit hollen bepaald niet denkbeeldig! Een nuttige gedachtelijn dus!

[Adinomis]

Wat Maryam zegt (achter Jezus aan en niet voor Hem uithollen) doet me denken aan een uitspraak van Corrie ten Boom die zei "als de Satan je niet kan tegenhouden, gaat hij je duwen".

De schijnbare tegenstelling tussen rennen en rust heeft volgens mij ook overeenkomsten met

quote:

Fil.2:12 Blijf u inspannen voor uw redding, en doe dat in diep ontzag voor God,

en het vervolg van deze tekst:

13 want het is God die zowel het willen als het handelen bij u teweegbrengt, omdat het hem behaagt.

Voor mij ligt de sleutel in wat Jezus in Johannes 15 zegt:
inspannen: "blijf in Mij". Het "blijf in mij" is voortdurend het doel voor ogen houden en je niet laten afleiden. Je uitstrekken naar Jezus. Dan zul je ook oog krijgen voor mensen die redding nodig hebben.

rust: "je zult veel vrucht dragen". De vruchten ontstaan "vanzelf" omdat Jezus het in je bewerkt. We gaan willen en handelen omdat de liefde van Christus ons dringt.

quote:

4 Blijf in mij, dan blijf ik in jullie. Een rank die niet aan de wijnstok blijft, kan uit zichzelf geen vrucht dragen. Zo kunnen jullie geen vrucht dragen als jullie niet in mij blijven. 5 Ik ben de wijnstok en jullie zijn de ranken. Als iemand in mij blijft en ik in hem, zal hij veel vrucht dragen. Maar zonder mij kun je niets doen.

[Aslanning]

quote:

Adinomis schreef op 27 augustus 2009 om 10:44:
Wat Maryam zegt (achter Jezus aan en niet voor Hem uithollen) doet me denken aan een uitspraak van Corrie ten Boom die zei "als de Satan je niet kan tegenhouden, gaat hij je duwen".

Ja ik vat dat op als een soort onrust om voortdurend een massa te moeten doen! ipv te zijn. Dat levert geheid strijd op maar zo lang we onze blik op Jezus blijven richten weten we dat het goed gaat.
Die gedachte is ook in beeld aanwezig:
- Petrus liep op het water, kijkend naar de Heer, maar toen hij op de golven zag en de wind toen zonk hij. Wie dan net als hij tot de Heer roept (automatisch ook naar Hem kijkt) komt weer boven, ervaart zijn reddende hand.

quote:

Voor mij ligt de sleutel in wat Jezus in Johannes 15 zegt:
inspannen: "blijf in Mij". Het "blijf in mij" is voortdurend het doel voor ogen houden en je niet laten afleiden. Je uitstrekken naar Jezus. Dan zul je ook oog krijgen voor mensen die redding nodig hebben.

De Hebreeënschrijver zegt: "
"Nu wij door zo’n menigte geloofsgetuigen omringd zijn, moeten ook wij de last van de zonde, waarin we steeds weer verstrikt raken, van ons afwerpen en vastberaden de wedstrijd lopen die voor ons ligt. 2 Laten we daarbij de blik gericht houden op Jezus, de grondlegger en voltooier van ons geloof: denkend aan de vreugde die voor hem in het verschiet lag, liet hij zich niet afschrikken door de schande van het kruis. Hij hield stand en nam plaats aan de rechterzijde van de troon van God. 3 Laat tot u doordringen hoe hij standhield toen de zondaars zich zo tegen hem verzetten, opdat u niet de moed verliest en het opgeeft." (Hb12)

quote:

rust: "je zult veel vrucht dragen". De vruchten ontstaan "vanzelf" omdat Jezus het in je bewerkt. We gaan willen en handelen omdat de liefde van Christus ons dringt.

Wie steeds gericht is op de vraag of hij/zij wel groeit en hoe het met de vruchten staat, komt verkeerd uit.... "Blijf in mij!" is het eenvoudige devies. Zelfs een kind kan die boodschap begrijpen. Alleen wereldwijzen die zich graag laten voorstaan op hun verstand, irriteren zich aan deze eenvoud.

[Adinomis]

quote:

Aslanning schreef op 27 augustus 2009 om 18:49:
Wie steeds gericht is op de vraag of hij/zij wel groeit en hoe het met de vruchten staat, komt verkeerd uit.... "Blijf in mij!" is het eenvoudige devies. Zelfs een kind kan die boodschap begrijpen. Alleen wereldwijzen die zich graag laten voorstaan op hun verstand, irriteren zich aan deze eenvoud.

Fijn om zo'n reactie te lezen. Dat bouwt je op in het geloof!

We hadden het over rennen en inspannen. Ik las ook nog een andere tekst waarin het woord "inspannen" genoemd wordt.

quote:

14 Blijf dit de gelovigen voorhouden en roep hen ten overstaan van God dringend op om niet te redetwisten. Dat heeft geen enkel nut en leidt er alleen maar toe dat de toehoorders ten onder gaan. 15 Span je in om voor God te staan als iemand die betrouwbaar is. Zorg dat je je niet voor je werk hoeft te schamen en verkondig regelrecht de waarheid. 16 Luister niet naar zinloos en leeg gezwets, want het voert steeds verder van God weg. 17 Wat dwaalleraren vertellen, woekert voort als een gezwel.

En dan de "rust" van het in Jezus blijven:

quote:

Math.11:28 Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven. 29 Neem mijn juk op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, 30 want mijn juk is zacht en mijn last is licht.’

[Priscilla en Aquila]

Wat ik hierbij ook bedenk is dat je mag wandelen in de goede werken die God voor je heeft klaarliggen.
En dat wandelen komt als je eerst in de rust bent gekomen en je weet dat het niet van je eigen inspanningen afhangt.
Na het 'gezet zijn met Christus in de hemelse gewesten', (Ef. 1) komt het wandelen in de goede werken die God heeft klaarliggen (Ef. 2)
Dat heeft met rust te maken, en niet met snelsnel, en dit moet nog en dat moet ook nog...

[grondig christelijk]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 27 augustus 2009 om 22:36:
Wat ik hierbij ook bedenk is dat je mag wandelen in de goede werken die God voor je heeft klaarliggen.
En dat wandelen komt als je eerst in de rust bent gekomen en je weet dat het niet van je eigen inspanningen afhangt.
Na het 'gezet zijn met Christus in de hemelse gewesten', (Ef. 1) komt het wandelen in de goede werken die God heeft klaarliggen (Ef. 2)
Dat heeft met rust te maken, en niet met snelsnel, en dit moet nog en dat moet ook nog...

watch manee?

[Priscilla en Aquila]

quote:

grondig christelijk schreef op 27 augustus 2009 om 23:46:
[...]


watch manee?

off-topic: dan zal ik je maar gewoon mailen.... (over je onderschrift)

[grondig christelijk]

goedmorgen,

rennen, vallen en weer opstaan en dan weer doorgaan. Maar soms heb ik wel eens nadat ik weer gedonderd ben.....ik blijf wel liggen. De ogen ten hemel heffend.
In die periode zit ik een beetje....(veel soms)

[AndreasJ]

En toch vind ik dit topic raar, niet om te zeuren, maar hier worden beeldspraken tegen elkaar gezet, en dat is wel iets raars lijkt me. Het kenmerk van een hardloper is beheersing van het rennen en de snelheid, wat duidt op een zekere rust. Het is iets totaal anders dan wild hollen of iets dergelijks.

[Mellon]

quote:

AndreasJ schreef op 28 augustus 2009 om 12:50:
En toch vind ik dit topic raar, niet om te zeuren, maar hier worden beeldspraken tegen elkaar gezet, en dat is wel iets raars lijkt me. Het kenmerk van een hardloper is beheersing van het rennen en de snelheid, wat duidt op een zekere rust. Het is iets totaal anders dan wild hollen of iets dergelijks.

Ben het wel met je eens.

Ik loop zelf een paar jaar hard en ik kan me helemaal vinden in de beheersing die Paulus noemt. Als je een doel hebt, bijvoorbeeld meedoen aan de 4 Mijl   , kun je niet als een wilde beginnen, want dan is je energie na 1 mijl of minder al op. Ik had nooit verwacht dat ik zo zou moeten nadenken bij elke stap, toen ik met hardlopen begon. Hoe kom je het snelst vooruit met de minste energie? Het is een techniek, niet zo maar een beetje rennen. En je moet je ademhaling beheersen. Je hele lichaam moet je beheersen om je energie gelijkmatig te verdelen over de hele afstand, zodat je je doel ook daadwerkelijk haalt. Zo leer je je lichaam heel goed kennen (dat geldt voor veel sporten).

Hoe veel te meer gelden al die dingen voor een topatleet. Die moet dagelijks trainen, rekening houden met wat hij eet, op tijd op bed, enzovoort. Die moet zich in heel zijn leven beheersen om te winnen.

Ik vind het wel een mooie sportmetafoor van Paulus. Volgens mij gaat het niet zozeer om het rennen zelf, maar de beheersing van een atleet. Als je de top wilt halen, moet je je in alles beheersen om het te bereiken.

[Aslanning]

AndreasJ,
Adinomis koppelde aan het rennen - zoals Mellon zo mooi beschrijft - en wat natuurlijk toch wel heel inspannend is, de noodzaak tot rust. Zoals ik al eerder schreef zijn het beelden die je naast elkaar moet laten staan en eigenlijk niet in elkaar moet schuiven om daardoor één totaalbeeld te krijgen.

Wij mensen kunnen desondanks het idee krijgen dat die "wedloop" toch wel een erg inspannende business kan worden en komen gemakkelijk in een situatie die GC beschrijft. Wie zich daar bevindt, ervaart denk ik al heel snel dat dat wedloop-beeld erg "zwaar op de maag" komt te liggen - ten onrechte - maar zo is het wel! Wie "ligt" kijkt doorgaans als een kipchristen....
Daarom is de koppeling naar het onderdeel "rust" in het leven van een gelovige toch wel nuttig, vind ik.

GC, ken je van Watchman Nee het interessante boekje "zitten, wandelen en standhouden" dat over de Efezebrief gaat? P&A leek erover te beginnen.... Een aanrader wat mij betreft!

Wat je beschrijft: "vallen en de neiging om te blijven liggen", is zo oermenselijk als het maar zijn kan. De Bijbel geeft ons een gedachte die ik hoop ons allen tot hulp mag zijn wanner het van toepassing is.
"want de rechtvaardige valt zevenmaal, doch staat weer op" (Spr.24:16)
De genade en de vrede van God onze Vader en van onze Heer,  Jezus Christus, waarmee vrijwel alle NT-brieven wordt begonnen, zijn de kracht en motivatie waardoor we telkens weer mogen opstaan. Wel belangrijk dat we als gelovigen verbonden zijn met elkaar ook in praktische zin, zodat we elkaar tot bemoediging kunnen zijn...

[Adinomis]

quote:

Aslanning schreef op 28 augustus 2009 om 15:21:
AndreasJ,
Adinomis koppelde aan het rennen - zoals Mellon zo mooi beschrijft - en wat natuurlijk toch wel heel inspannend is, de noodzaak tot rust.

Hoewel Mellon de dingen ook mooi kan beschrijven, geloof ik dat je hier Maryam bedoelt........

[Aslanning]

quote:

Adinomis schreef op 28 augustus 2009 om 16:37:
[...]


Hoewel Mellon de dingen ook mooi kan beschrijven, geloof ik dat je hier Maryam bedoelt........

Hé, zit ik er zo ver naast? Nee toch niet!  
vrijdag 28 augustus 2009 13:38 schreef Mellon over haar hardloopervaringen waarop ik zinspeelde....  

[grondig christelijk]

quote:

Aslanning schreef op 28 augustus 2009 om 15:21:
AndreasJ,
GC, ken je van Watchman Nee het interessante boekje "zitten, wandelen en standhouden" dat over de Efezebrief gaat? P&A leek erover te beginnen.... Een aanrader wat mij betreft!

Ik ken het, het is een goed boekje. Als ik het hebben over omdonderen gaat het over de oneigenlijk verkregen last (dus niet de eigenlijke last van een normaal gemiddeld leven) die je telkens weer voelt omdat je belast bent met ervaringen die niet hadden moeten gebeuren.

Trauma 1 en 2

Dat heeft gevolgen op meerder gebied. Dan is evenwichtig en gecontroleerd / gedoceert rennen helaas niet zo vanzelf sprekend.

[Priscilla en Aquila]

quote:

grondig christelijk schreef op 28 augustus 2009 om 16:56:
[...]
Ik ken het, het is een goed boekje. Als ik het hebben over omdonderen gaat het over de oneigenlijk verkregen last (dus niet de eigenlijke last van een normaal gemiddeld leven) die je telkens weer voelt omdat je belast bent met ervaringen die niet hadden moeten gebeuren.

Trauma 1 en 2

Dat heeft gevolgen op meerder gebied. Dan is evenwichtig en gecontroleerd / gedoceerd rennen helaas niet zo vanzelf sprekend.

Als je helemaal niet meer kunt 'rennen' dan maak je een pas op de plaats.
Dank God dat we mogen rusten in Zijn werk. Dan ga je toch even niet wandelen? Zoals Hij is gezeten, mogen wij dat ook. Sterker nog: we zijn er ook al gezet.

Het is moeilijk om niets te kunnen doen, vooral als het steeds terugkomt, maar je kunt wel danken en dan volgt daar zegen op al voel je dat niet....
Dankt onder alles. Dat kan ik ook niet altijd hoor. Het is wel de oplossing als je weer 'vast' zit.

IK weet niet of je er wat mee kan maar er is een geschiedenis die iets uitbeeldt, een illustratie geeft van het nog/even niet kunnen functioneren in het nieuwe leven.
Het vastzitten aan dingen die ooit gebeurd zijn die je belemmeren in je leven met God, kun je vergelijken met grafwindsels die te maken hebben met je oude leven, alles wat je mee hebt gemaakt voordat je nieuw leven hebt ontvangen. Deze windsels had Lazarus nog om toen Hij door de Heer uit het graf werd geroepen.
Voor hem was nog geen rennen mogelijk, of wandelen.
De Heer gebiedt de losmaking Lazarus. Anderen maken de windsels los en hij is dan vrij om te gaan.
Satan wil je ook heel graag weer terughebben in de positie van omwikkeld met grafdoeken. Dingen uit je oude leven gebruikt hij graag om mensen weer te binden, maar je mag weten dat je het nieuwe leven hebt ontvangen.
In Christus ben je in de hemelse gewesten gezet.
Ik bid je die rust toe.

En dan mag je wandelen:
http://www.youtube.com/wa...&playnext_from=PL&index=8

[Adinomis]

quote:

Aslanning schreef op 28 augustus 2009 om 16:43:
[...]

Hé, zit ik er zo ver naast? Nee toch niet!  
vrijdag 28 augustus 2009 13:38 schreef Mellon over haar hardloopervaringen waarop ik zinspeelde....  

Je hebt helemaal gelijk Aslanning!! Sorry....

[Mellon]

quote:

Aslanning schreef op 28 augustus 2009 om 15:21:
AndreasJ,
 - zoals Mellon zo mooi beschrijft -

Volgens mij moeten we helemaal niet rennen volgens de genoemde tekst.

We moeten ons beheersen zoals een atleet die de wedstrijd wil winnen.

Voor ons geloofsleven betekent dat: als je het einddoel wilt bereiken, het leven met God (nu en hierna), dan moet je je daarvoor in alles beheersen. Je moet alles daarvoor opzij zetten. Je hele focus moet daar liggen. Net als een atleet.

Dat wilde ik zeggen en volgens mij is het in het geheel niet overgekomen.

Slechts ter illustratie gaf ik mijn eigen hardloopervaringen weer.

Verder gaat de vergelijking m.i. niet.

Nogmaals, ik vind het een mooie sportmetafoor van Paulus.

[Aslanning]

quote:

Mellon schreef op 29 augustus 2009 om 10:32:
[...]


Volgens mij moeten we helemaal niet rennen volgens de genoemde tekst.

Toch staat het er heus! "Ren als de atleet die wint." 9:24! Wie naar zo'n wedloop staat te kijken, heeft ook beslist de indruk dat er wel degelijk wordt gerend, maar voor de loper zelf geldt uiteraard dat deze dat heel beheerst doet, zoals je zelf al omschreef!

quote:

We moeten ons beheersen zoals een atleet die de wedstrijd wil winnen.

Voor ons geloofsleven betekent dat: als je het einddoel wilt bereiken, het leven met God (nu en hierna), dan moet je je daarvoor in alles beheersen. Je moet alles daarvoor opzij zetten. Je hele focus moet daar liggen. Net als een atleet.

Dat wilde ik zeggen en volgens mij is het in het geheel niet overgekomen.

Slechts ter illustratie gaf ik mijn eigen hardloopervaringen weer.

Zoals je het hier opnieuw beschrijft  zo vatte ik het de vorige keer toch heus ook al wel op hoor ....   Juist daarom vond ik het een mooie beschrijving! Overigens is hardlopen niet zo'n beetje hetzelfde als rennen?
Op grond waarvan dacht je dat het niet overgekomen was dan?

quote:

Nogmaals, ik vind het een mooie sportmetafoor van Paulus.

Helemaal eens dus!

[Mellon]

quote:

Aslanning schreef op 31 augustus 2009 om 00:14:
[...]
 Toch staat het er heus! "Ren als de atleet die wint." 9:24!

Wat er staat, is m.i. een metafoor.

Een sportmetafoor.

[Aslanning]

quote:

Mellon schreef op 07 september 2009 om 10:51:
[...]


Wat er staat, is m.i. een metafoor.

Een sportmetafoor.

Uiteraard! Is toch niet in tegenspraak met wat ik betoogde?  

[Mellon]

quote:

Aslanning schreef op 07 september 2009 om 12:41:
[...]

Uiteraard! Is toch niet in tegenspraak met wat ik betoogde?  

Tsja.

[Aslanning]

quote:

Mellon schreef op 07 september 2009 om 13:24:
Tsja.

Hmm... je lijkt niet bijster overtuigd... maar reageer gerust, "maak van je hart geen moordkuil"... Ik ben oprecht benieuwd naar je reactie want ik begrijp je "tsja" echt niet!