quote:
okidoki schreef op 09 februari 2010 om 12:20:quote:
Het verschil tussen goedkope retoriek en moddergooien aan de ene kant en een scherp neerzetten van een mening of waarheid aan de andere kant zit niet in de retoriek zelf, maar in het inzicht en de verdediging die nadere toelichtingen aan de dag brengen of volkomen ongegrond doen blijken.
Hiermee verwijt je mensen die de synode vormden en daar vergadert hebben dat ze goedkoop en retorisch zijn in hun besluiten en datzelfde verwijt je de scribenten van de Reformatie en andere organen.
Nee, het gaat om mijn geplaatste steekwoorden. Die woorden zijn goedkope retoriek. Of zij zijn het niet; dat is afhankelijk ervan of ik het kan toelichten en hoe ik dat kan. Begrijp je me?
Wat zij in ieder geval al wel zijn is onderscheidend. Ze vallen op en ze zijn provocatief. En vervolgens roepen ze emotie op. En dat is ook terecht want er gaat ook emotie van uit.
Wat je hier ziet in zo'n stukje draad is een voorbeeldje van een veel voorkomend verschijnsel.
1. Mensen zeggen van alles over wat ze vinden. Weinigen luisteren omdat het gewoon niet hun interesse heeft of omdat ze persoonlijk niet geraakt zijn of omdat ze vragen hebben bij de intenties.
2. De mensen van 1. doen van alles en raken zo zoetjes aan wat geagiteerd. En omdat niemand echt luistert (betrokkenheid toont) worden ze door het herhalen van hun standpunten en de keukentafelpraat met de gelijkgezinden feller en aanvallender.
3. Totdat ze zo fel zijn dat iedereen op een bepaald moment wel wordt geraakt. Maar dit raken is dan in zo een ver stadium van emotie en onbegrip dat het ten enen male onmogelijk dat deze twee weer bijelkaar komen.
Veel heeft dus te maken met de mate van betrokkenheid en een opklimmende graad van frustratie, van zowel zender als ontvanger.
Ook in onderwerpen begon het met emoties van zeer gewenst tot zeer verwerpelijk bij onschuldige onderwerpen als liedjes zingen tot de onderwerpen die nu tot scheuringen leiden.
Wie weet nu nog dat toen we de nieuwe berijmingen kregen honend werd gedaan over de oubollige woorden door de voorstanders, terwijl de tegenstanders al hun glijbaan-van-verval-intrige bewezen zagen in de kleine haast onmerkbare wijzigingen van bepaalde woorden. Reeds toen werd er tegen de oudere generaties aangeschopt. Want de generaties die zelfhet vertikt om Woord en Psalm uit het hoofd te leren pakte juist dat af van de oudere generatie. Onschuldig ik zeg het. Maar de toon was gezet, en het zaad van onderlinge tegenstand gezaaid.
quote:
Je hebt het over een eigen werkelijkheid, niet over de werkelijkheid.
En dat is eerder het probleem denk ik: ieder zijn eigen gelijk en beslist niet meer de weg zoeken naar wat de kern van het gelijk is: Christus.
Ieder heeft zijn eigen werkelijkheid. Naar boven hebben wij wel een kern, dat is Christus. Maar tussen ons in staan muren. Dus we gaan zaken over muren heen te gooien om aan elkaar door te geven waar we vol mee zitten. Zullen wij erin slagen om te selecteren wat wij over de muur zullen gooien? We weten niet hoe te gooien, noch hoe het aankomt. Christus verlicht ons allen, maar toch zien wij niet hoe Christus degene aan de andere kant van de muur verlicht. De kunst is dus om van elkaar te leren waar je staat, en om je erop voor te bereiden dat het niet ligt aan de intentie van de ander richting God, dat je iets anders terug krijgt geworpen dan je had verwacht.
Liefde is dat we vertrouwen en hopen dat degene aan de andere kant gevoed wordt met dezelfde Geest. Liefde is dat we ontdekken dat het niet een muur is tussen ons in maar een muur van geesten die het zicht wegnemen en de kracht van de Geest uitdagen.
quote:
In het kader van het geheel zou het fijn zijn als je je eigen kreten kunt onderbouwen.
Waar ik eerder schreef dat mensen 2 generaties in kringetjes moeten praten om de Heilige Schrift in b.v. Romeinen 1:27 te ontkrachten, zo is het met het nooit aflatende gedraai en halve waarheden van de huidige generatie. Woorden kunnen daarom niet scherp genoeg zijn omdat zonder scherpte, velen door de woorden de tekst niet meer zien.
Nemen we de sabbat. De Bijbel is duidelijk. God's Wet is bekend. De sabbatsviering kent dus een letterlijke wet van God en een geestelijke betekenis in het nieuwe verbond die naar de letter heeft afgedaan, maar in geestelijke zin nog verder gaat. Zoals met alle geboden het geval is. De kerk heeft de sabbat naar de zondag verplaatst. We kunnen het lang hebben over het hoe en waarom, maar het gaat nu om het feit an sich. Maar dan gaat het niet aan om zoveel duizend jaren later die verschuiving vanuit het letterlijke gebod naar het geestelijke gebod te gebruiken als argument dat het instituut 'zondag' een niet-schriftuurlijk instituut is. Wat de rechtzinnigen aangeboden wordt is dat zij hun leer mogen blijven hanteren als mening. Maar niet als Goddelijk gebod.
Wat zijn we dus: naar aanleiding van een preek van wat blijkt de enige homosexuele gereformeerde predikant in Nederland te zijn (mag het kwaad nog kwaad genoemd worden?) wordt een gebod van God verworpen in materieel opzicht en in geestelijk opzicht. En oordeel zelf over de argumentatie:
bezwaar:
2.5. Ex. 31:13, 16v. leren de sabbat als teken van een eeuwig verbond. Dit verbondsteken blijft ook, net als het andere verbondsteken: de doop kwam in plaats van de besnijdenis, zo de zondag in plaats van de sabbat!
rapport: Het rapport wijst erop dat het woord ‘eeuwig’ niet altijd ‘eindeloos’ betekent, cf. het wassen van handen (Ex. 30:21).1.1. Ex. 20:8-11 (tekst 4e gebod).Het rapport stelt daar tegenover: is dat een bewijs? Het gaat in het 4e gebod om het gedenken. Het rusten van de Here is daarvoor slechts de reden. Dus: de Hére heeft wel gerust, maar betekent dat echt dat wij dus ook moeten rusten? Dat staat er niet met zoveel woorden bij. Wil je de mening dat de sabbat een niet scheppingsinstelling is veroordelen, dan moet je bewijs daarvoor hard zijn.1.3. Jes. 56:1-8; 66:3. Deze teksten leren dat in de toekomst ook de heidenen in de zegen (van de sabbat) zullen gaan delen.Het rapport stelt daar tegenover: Jesaja en de andere profeten verkondigen het heil van het NT vaak in OT-taal. Jesaja zegt hier bijv. ook dat de brandoffers en slachtoffers van de heidenen de Here welgevallig zullen zijn. Maar die worden toch ook in het NT niet meer gebracht? Geldt dat dan wel van de sabbat?!
bezwaar: [
i]3.3. De wet is een eenheid, dus blijft het 4e gebod gelden. Hand. 20:7; 1 Cor. 16:2 spreken over het onderhouden van de 1e dag der week en Op. 1 geeft aan dat er een ‘dag des Heren’ is.Hiertegenover wijst het rapport erop dat het rustgebod nergens in het NT herhaald wordt.
Bovendien: wordt de eenheid van de wet per definitie gebroken als er een gebod tussen uit zou vallen? Voorts: de eerste dag der week heeft in het NT speciale betekenis, maar bewijst dat een plicht tot rusten op die dag?[/i]
bronquote:
Kun je die dan wel leveren?
En dan niet van het gehalte EIW of Reformanda en ook niet van het niveau De Refromatie. Gewoon, heldere argumenten. Moet kunnen denk ik
Dat lijkt mij ook. Maar ik zou wel erg eigenwijs moeten zijn als ik zou denken dat waar de mensen die er vol van zitten reeds veel over hebben gezegd, dat ik daar als buitenstaander veel meer effect zou sorteren. Dan zou ook fijn zijn dat, als ik wat over de muur gooi dat onvoldoende goudgehalte bevat, dat er niettemin wordt gezocht naar de inhoud. Want de muur is een muur van geesten die het opvangen, verdraaien, en doorgooien. Woorden zijn een verpakkingsmiddel van de geest. En alleen het Woord van God is recht en waarheid.
quote:
Nee, als er mensen vertrekken dan is dat eerder omdat zij een eigen inzicht boven dat van de anderen (= de blijvers) stellen.
Zoals ik stel, stel jij ook. Fijn tegen elkaar op. My bad, OK. Laten we nu eens even stoppen. Ik heb de aanzet gegeven en jij hebt gereageerd en samen slagen wij erin om ons te verliezen in elkaar.
dus:
STOP
Het gaat niet om ons. Niet om jou en niet om mij. Het gaat om het Woord van God. Wie vertrekt of wie blijft is niet interessant. God zal hen die Hij roept voorzien van hetgeen ze nodig hebben. Want wij zijn hier allen gedoopt, en wedergeboren (daarvan getuigt onze belijdenis) en daarom geloven wij dat God ons daarmee zal achtervolgen gedurende ons leven.
En zelfs de verschillende onderwerpen zijn m.i. helemaal niet interessant. Wat mij raakt is hoe het Woord van God beschadigd wordt en hoe de Geest van God bedekt lijkt te zijn.
quote:
Als je deze zin toepast op de groep mensen die zich niet kan en wil conformeren aan de besluiten van Zwolle en die brullend door de kerken gaan dan is het inderdaad bijzonder jammer dat er niet veroordeeld en vermaand wordt.
Maakt het voor jou uit of zij wel of niet de besluiten ratificeren of althans zich eraan conformeren? Probeer nu eens bij jezelf uit: als de hele groep besluit om te conformeren, maar allemaal te verhuizen naar jouw wijk. Zodat ze als een soort van bondsvrijgemaaktekerk zouden fungeren. Gebonden aan de synode maar in geloof enigszins afwijkend. Test jezelf nu eens. Zou je blij zijn? Wat zou je doen en denken? Ik denk dat jouw probleem is dat je gewoon 'klaar' met ze bent. En als dat zo is, wat ik nog niet weet, dan heeft het helemaal geen zin voor jou om te spreken over de besluiten van Zwolle. Want het gaat je niet om de wijze waarop van de besluiten en niet om de inhoud van de afzonderlijke onderwerpen maar om het resultaat, waar je het mee eens bent.
quote:
Wacht even: de kerkelijke weg is niet de weg van veroordeling maar de weg van behouden.
Of bedoel je deze zin even anders dan wat ik lees?
Maakt niet uit.
Maar probeer wel voor jezelf inhoud te geven aan "de weg van behouden."
Hadden we niet net nieuwe regels gekregen voor "de weg tot het behoud?" Probeer jij me nu eens een antwoord te geven hoe de synode dan regels kan ontwikkelen die beperkingen stelt aan "de weg tot het behoud". Hoe kun je -niet-ontvankelijk worden verklaard op een "weg tot het behoud?" Nee, wees nuchter. De bijbel spoort aan om niet naar een wereldse rechter te gaan, maar wij als kerk hebben een rechtspraak die niet onder wil doen voor de wereldse rechter. Het zou mij niets verbazen dat jij als je ogen open gaan, een stuk bezwaarder zou zijn dan de bezwaarden.
Maar verlies je alstjeblieft niet in de mensen. Want wat bezwaard is dat ben jij ook. Ik bedoel dit. Toen Hoorn in 1983 definitief de vrijgemaakte laan uit werd geschopt, toen schopte onze kerk tegen zichzelf. Maar ze deed het om met zichzelf in het reine te komen. Om in juridische termen "om" te kunnen gaan. Het was op dezelfde synode dat ook het ware kerk-begrip belangrijk was tegenover de christelijk gereformeerden en allerlei kerken in Zuid-Afrika enzo. De kerk was toen al minder principieel dan degene die zij beoordeelde. (dat ging erover dat volgens Hoorn de kerkorde uitsluitend gericht is op de kerkmensen zelf, en de synode, dat dat onaanvaardbare versmaling. Met prachtige consequenties voor wie wat vindt over de "ware"kerk. Saillant is dat Hoorn zich nooit heeft kunnen herkennen in de wijze waarop zijn mening door de synode is neergezet.
Zo ook met de situatie waarin wij nu zitten. Wij willen afrekenen met wie we waren, en wij schuiven al onze schuld en ellende in de schoenen van de bezwaarden. Het zijn niet gewoon meningsverschilen maar diepgewortelde haat tegen een manier van denken en communcieren en principieel willen zijn. Maar vergeet niet dat het nest waaruit zij komen jouw nest is. En de leer die zij zo aanhangen is jouw leer (niet meer). En de felheid waarmee zij strijden is jouw felheid. En de onhebbelijke dwang van - ik heb nu een inzicht, nu moet jij ook anders ben je zondig- zo ben jij ook. want zij zijn dezelfde producten als jij ook, voortgekomen uit een goed nest, maar nog met sporen in ons van de strijd in het verleden, die zo heftig naar buiten komt omdat voor beide zijden een uitlaatklep is gevonden van wat er wel in zit, maar er officieel bij beide partijen helemaal niet inzit, maar er uitgeperst wordt door die anderen.
Laatste voorbeeld: terug naar het onbelangrijke liedboek der kerken.
Hoe kun jij, Okidoki, invoering verdedigen als je 40 jaar er fel tegen bent, dat er een categorie goedgelovigen is die dat gewoon aanneemt en gelooft en niet kan terugschakelen? Toen al en daarom al had de kerk best twee generaties mogen wachten en nadenken en deputatair testen. Wie heeft er haast?
Ik vind zulke voorbeelden erg illustratief. Of het gaat om alles, het Woord van God. Of het gaat om niets, wat we zingen. Maar in beide gevallen is actie en reactie, liefdeloosheid, en strijd, exact hetzelfde.
