de weg kwijt.....

[small brother]

quote:

Piebe schreef op 21 mei 2010 om 12:02:
Ik vind dat je alleen naar een dienst zou moeten gaan als je daar zin in hebt.

Dienst komt van het woord dienen.
Wie vrij is kan kiezen om niet te dienen,
maar een dienstknecht heeft geen enkele keuze.

[Piebe]

quote:

small brother schreef op 21 mei 2010 om 12:09:
[...]

Dienst komt van het woord dienen.
Wie vrij is kan kiezen om niet te dienen,
maar een dienstknecht heeft geen enkele keuze.

Ik ga nooit naar een dienst en heb er ook geen behoefte aan.

2 Kor 3,17
De Heere nu is de Geest; en waar de Geest des Heeren is, aldaar is vrijheid.

Gal 5,1
Staat dan in de vrijheid, met welke ons Christus vrijgemaakt heeft, en wordt niet weer met het juk der dienstbaarheid bevangen.

'...dient elkander door de liefde.' (Gal 5,13)

[herfst]

Afgelopen jaar ben ik 1 keer naar de kerk geweest om het te proberen. Het gaf me een beklemmend en schuldig gevoel. Ik had het idee dat ik er niet thuis hoorde omdat ik God al zo lang niet meer had "gesproken".
Ik merk aan mezelf nu ik met jullie over dit onderwerp praat er veel dingen boven komen drijven in mijn beleving. Tranen, boosheid, eenzaamheid, blijdschap maar ook nog steeds die angst. Ik heb niet meegedaan aan de gesprekken over het volgen van gevoel. Ik wil er toch iets over zeggen. Ik probeer vaak mijn gevoel te volgen en wanneer ik dat niet doe ervaar ik grote onrust. Dus voor mij geldt wel trouw blijven aan mijn gevoel. Daarom ben ik ook op dit forum gekomen doordat ik mijn gevoel gevolgd heb. En ik voel dat het me goed doet

[Piebe]

quote:

herfst schreef op 21 mei 2010 om 16:02:
Afgelopen jaar ben ik 1 keer naar de kerk geweest om het te proberen. Het gaf me een beklemmend en schuldig gevoel. Ik had het idee dat ik er niet thuis hoorde omdat ik God al zo lang niet meer had "gesproken".
Ik merk aan mezelf nu ik met jullie over dit onderwerp praat er veel dingen boven komen drijven in mijn beleving. Tranen, boosheid, eenzaamheid, blijdschap maar ook nog steeds die angst. Ik heb niet meegedaan aan de gesprekken over het volgen van gevoel. Ik wil er toch iets over zeggen. Ik probeer vaak mijn gevoel te volgen en wanneer ik dat niet doe ervaar ik grote onrust. Dus voor mij geldt wel trouw blijven aan mijn gevoel. Daarom ben ik ook op dit forum gekomen doordat ik mijn gevoel gevolgd heb. En ik voel dat het me goed doet

Ik volg ook mijn gevoel, maar ik weet eveneens dat gevoelens bedrieglijk kunnen zijn, niet altijd, maar het kan wel. Wanneer je je daar niet bewust van bent kun je onterechte conclusies trekken waar je je onnodig verdrietiger van gaat voelen.

[Annemarieke]

quote:

herfst schreef op 21 mei 2010 om 16:02:
Afgelopen jaar ben ik 1 keer naar de kerk geweest om het te proberen. Het gaf me een beklemmend en schuldig gevoel. Ik had het idee dat ik er niet thuis hoorde omdat ik God al zo lang niet meer had "gesproken".
Ik merk aan mezelf nu ik met jullie over dit onderwerp praat er veel dingen boven komen drijven in mijn beleving. Tranen, boosheid, eenzaamheid, blijdschap maar ook nog steeds die angst. Ik heb niet meegedaan aan de gesprekken over het volgen van gevoel. Ik wil er toch iets over zeggen. Ik probeer vaak mijn gevoel te volgen en wanneer ik dat niet doe ervaar ik grote onrust. Dus voor mij geldt wel trouw blijven aan mijn gevoel. Daarom ben ik ook op dit forum gekomen doordat ik mijn gevoel gevolgd heb. En ik voel dat het me goed doet

Ik vind het zo dapper van je dat je zo open bent op dit forum! Naar mijn mening is jouw gevoel altijd zoals je het op dat moment ervaart (voelt).
Dat je op een later moment dat anders ervaart kan heel goed.
Ik vind het heel moedig dat je zegt dat het je beklemde en je een schuldgevoel gaf. Dat kan nooit iemand tegen spreken, want het is iets van jou.
Wat wel een manier is om je zelf vragen stellen: waar komt dat gevoel vandaan? Ik ben er van overtuigd dat een mens soms ook een beklemmend gevoel moet ervaren, hoe hard dat ook is, juist om te voelen en het toe te laten loop je niet weg voor je moeilijkheden. Want anders zou je gevoelens kunnen verbloemen en je anders voordoen dan wie je bent.
Je mag overtuigd zijn dat God je kent zoals je bent en zoals je je voelt. Hij zal je de weg wijzen die je moet gaan. Dat kan soms een moeilijke en lange weg zijn, vol opstakels, bochten en omwegen... Maar als je stapje voor stapje vooruit komt zal het vertrouwen ook weer groeien. Ik bid voor jou voor veel wijsheid en kracht en moed om de strijd die hebt, te durven strijden. God is dicht bij jou, Hij is bezig met jou als mens. Je mag de tijd nemen en ook je eigen gevoel toelaten!
Gods Zegen!!!!

[small brother]

Ik volg ook nogal eens mijn gevoel. Het is ook een kwestie van God de ruimte geven om in je leven te werken. Wie het gevoel daarmee verliest, mist denk ik ook veel van God's werken in ons concrete leven. God zoekt brandende harten van mensen die vanuit hun nood naar Hem grijpen. Die in alles wat hun overkomt aan God denken en God's Hand erkennen en God's wil zoeken. Soms kan het verstandelijke zich voor de deur naar het hart ophopen tot een barricade. Daarom is het goed steeds in de eerste plaats gevoed te blijven door het gevoel, en binnen die context ook het verstandelijke - voor zover de door bijbel gedragen -  te volgen en ons verstand richten naar de schrift, zodat ook ons gevoel zich weer kan laten richten naar ons verstand.

[small brother]

quote:

Piebe schreef op 21 mei 2010 om 12:45:
2 Kor 3,17 De Heere nu is de Geest; en waar de Geest des Heeren is, aldaar is vrijheid.

Als je je dienst mist, ontgaat je ook het een en ander >> lees hetzelfde hoofdstuk, een paar verzen eerder: Die ons ook bekwaam gemaakt heeft, om te zijn dienaars des Nieuwen Testaments, niet der letter, maar des Geestes; want de letter doodt, maar de Geest maakt levend.

Wie of wat heeft jou bevrijd van het dienaarschap van het nieuwe testament?

[Piebe]

quote:

small brother schreef op 21 mei 2010 om 17:07:
[...]

Als je je dienst mist, ontgaat je ook het een en ander >> lees hetzelfde hoofdstuk, een paar verzen eerder: Die ons ook bekwaam gemaakt heeft, om te zijn dienaars des Nieuwen Testaments, niet der letter, maar des Geestes; want de letter doodt, maar de Geest maakt levend.

Ik heb het hele hoofdstuk nog eens rustig doorgelezen. Laten we een stukje context lezen bij het vers wat je citeerde.

1 Gaan wij (de apostelen) weder onszelf aanprijzen? Of hebben wij soms, gelijk sommigen, aanbevelingsbrieven bij u (de Kortintiers) of van u nodig? 2 Onze brief zijt gij, geschreven in onze harten, kenbaar en leesbaar voor alle mensen, 3 daar gij toont een brief van Christus te zijn, door onze dienst opgesteld, niet met inkt geschreven, maar met de Geest van de levende God, niet op tafelen van steen, maar op tafelen van vlees in de harten.
4 Zulk een vertrouwen hebben wij door Christus op God. 5 Niet dat wij uit onszelf bekwaam zijn iets als óns werk in rekening te brengen, maar onze bekwaamheid is Gods werk, 6 die ons ook bekwaam gemaakt heeft om dienaren te zijn van een nieuw verbond, niet der letter, maar des Geestes, want de letter doodt, maar de Geest maakt levend.

Zoals je ziet gaat het vers wat jij aanhaalde over de apostelen en niet over alle christenen van alle tijden.

1 Kor 12
28 En God heeft er sommigen in de gemeente gesteld, ten eerste apostelen, ten tweede profeten, ten derde leraars, daarna krachten, daarna gaven der gezondmakingen, helpers, regeringen, menigerlei talen.

quote:

Wie of wat heeft jou bevrijd van het dienaarschap van het nieuwe testament?

Dat is een vraag die ontstaat wanneer je niet secuur leest, ik zou jou kunnen vragen wie jou heeft aangesteld als apostel, maar dat doe ik niet.

[small brother]

quote:

Piebe schreef op 21 mei 2010 om 18:05:
Laten we een stukje context lezen bij het vers wat je citeerde.
1 Gaan wij (de apostelen) weder onszelf aanprijzen? Of hebben wij soms, gelijk sommigen, aanbevelingsbrieven bij u (de Kortintiers) of van u nodig? 2 Onze brief zijt gij, geschreven in onze harten, kenbaar en leesbaar voor alle mensen, 3 daar gij toont een brief van Christus te zijn, door onze dienst opgesteld, niet met inkt geschreven, maar met de Geest van de levende God, niet op tafelen van steen, maar op tafelen van vlees in de harten.
4 Zulk een vertrouwen hebben wij door Christus op God. 5 Niet dat wij uit onszelf bekwaam zijn iets als óns werk in rekening te brengen, maar onze bekwaamheid is Gods werk, 6 die ons ook bekwaam gemaakt heeft om dienaren te zijn van een nieuw verbond, niet der letter, maar des Geestes, want de letter doodt, maar de Geest maakt levend.

Zoals je ziet gaat het vers wat jij aanhaalde over de apostelen en niet over alle christenen van alle tijden.

Wij zijn levende brieven in de dienst van Paulus geschreven. Jij, Piebe, bent een brief van Paulus, de dienstknecht van Christus. Wat wil dat zeggen? Maakt dat jou tot lezer van de brief? Ben jij vrij om te lezen en vrij om te blijven zitten? Nee, jij bent een brief en je moet doen waartoe je hier wordt geroepen door Paulus: laten zien wat Christus in je hart heeft gewerkt, kenbaar voor alle mensen. Paulus schakelt je dus letterlijk in bij zijn bediening van het evangelie, en maakt in deze door jouw aangehaalde tekst ook van jou, Piebe, een dienstknecht van Christus.

Maar op de keeper beschouwd moet ik zeggen dat je in ieder geval gelijk hebt dat de verwijzing die ik maakte naar het woord 'dienaar' niet klopt. Ik was even de weg kwijt. Ik dacht te snel er in reeds mijn gelijk te zien dat we eerder bespraken in de discussie over angst en slaven en dienstknechten; namelijk dat wij allen in ons volgen van Christus ons onderwerpen en moedwillige slaven zijn, of dienstknechten, of dienstbaar aan elkaar, en waarvan ik denk dat het als een rode draad overal terugkomt.

Daarom in de rebound toch maar even een andere tekst gekozen, die zowel toe te passen is op het dienen in het algemeen, alsook op de dienst om te willen zijn waar Christus' gemeenschap is:

Joh.12:26 > Zo iemand Mij dient, die volge Mij; en waar Ik ben, aldaar zal ook Mijn dienaar zijn. En zo iemand Mij dient, de Vader zal hem eren.

[Piebe]

quote:

small brother schreef op 22 mei 2010 om 09:06:
[...]

Wij zijn levende brieven in de dienst van Paulus geschreven. Jij, Piebe, bent een brief van Paulus, de dienstknecht van Christus. Wat wil dat zeggen? Maakt dat jou tot lezer van de brief? Ben jij vrij om te lezen en vrij om te blijven zitten? Nee, jij bent een brief en je moet doen waartoe je hier wordt geroepen door Paulus: laten zien wat Christus in je hart heeft gewerkt, kenbaar voor alle mensen. Paulus schakelt je dus letterlijk in bij zijn bediening van het evangelie, en maakt in deze door jouw aangehaalde tekst ook van jou, Piebe, een dienstknecht van Christus.

Maar op de keeper beschouwd moet ik zeggen dat je in ieder geval gelijk hebt dat de verwijzing die ik maakte naar het woord 'dienaar' niet klopt. Ik was even de weg kwijt. Ik dacht te snel er in reeds mijn gelijk te zien dat we eerder bespraken in de discussie over angst en slaven en dienstknechten; namelijk dat wij allen in ons volgen van Christus ons onderwerpen en moedwillige slaven zijn, of dienstknechten, of dienstbaar aan elkaar, en waarvan ik denk dat het als een rode draad overal terugkomt.

Daarom in de rebound toch maar even een andere tekst gekozen, die zowel toe te passen is op het dienen in het algemeen, alsook op de dienst om te willen zijn waar Christus' gemeenschap is:

Joh.12:26 > Zo iemand Mij dient, die volge Mij; en waar Ik ben, aldaar zal ook Mijn dienaar zijn. En zo iemand Mij dient, de Vader zal hem eren.

Ook hier zou ik graag een stukje context erbij nemen.

24 Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Indien het tarwegraan in de aarde niet valt, en sterft, zo blijft het alleen; maar indien het sterft, zo brengt het veel vrucht voort.
25 Die zijn leven liefheeft, zal het verliezen; en die zijn leven haat in deze wereld, zal het bewaren tot het eeuwige leven.
26 Zo iemand Mij dient, die volge Mij; en waar Ik ben, aldaar zal ook Mijn dienaar zijn. En zo iemand Mij dient, de Vader zal hem eren.

Deze passage verwijst eveneens naar de apostelen die Jezus dienden door het evangelie te verkondigen hetgeen ze vaak met de dood moesten bekopen. Van hen werd gevraagd hun leven als Joden niet langer lief te hebben, daar zij wedergeboren christenen waren, doch ben ik als christen geboren en het lijkt me stug dat ik het leven wat Jezus mij gegeven heeft niet lief mag hebben.

[Mellon]

quote:

herfst schreef op 21 mei 2010 om 16:02:
Afgelopen jaar ben ik 1 keer naar de kerk geweest om het te proberen. Het gaf me een beklemmend en schuldig gevoel. Ik had het idee dat ik er niet thuis hoorde omdat ik God al zo lang niet meer had "gesproken".
Ik merk aan mezelf nu ik met jullie over dit onderwerp praat er veel dingen boven komen drijven in mijn beleving. Tranen, boosheid, eenzaamheid, blijdschap maar ook nog steeds die angst. Ik heb niet meegedaan aan de gesprekken over het volgen van gevoel. Ik wil er toch iets over zeggen. Ik probeer vaak mijn gevoel te volgen en wanneer ik dat niet doe ervaar ik grote onrust. Dus voor mij geldt wel trouw blijven aan mijn gevoel. Daarom ben ik ook op dit forum gekomen doordat ik mijn gevoel gevolgd heb. En ik voel dat het me goed doet

Het is goed om altijd rekening te houden met je gevoel. Naar je gevoel moet je altijd luisteren en het niet negeren. Ik weet niet of ik het je na zou zeggen dat je je gevoel ook altijd moet volgen (al snap ik wel wat je daarmee bedoelt).

Je verstand is er ook. Overweeg bijvoorbeeld of je iemand kwetst wanneer je je gevoel volgt. Volgens mij bedoelt Piebe dat met het woord bedrieglijk.

Bij mij is angst ook een groot probleem, de laatste tijd. Ik voel me er soms behoorlijk door beperkt. Een vriendin merkte op dat ik veel te veel probeerde om het zelf op te lossen, door stoer te proberen angsten te overwinnen. Maar dat helpt niet, zei ze, als je het niet aan God overgeeft. Als ik het goed snap, zit de angst er bij jou nu net in dat God je misschien niet meer wil aanvaarden, toch?

Zo kwam ik bij het bijbellezen. In de bijbel kun je namelijk vinden dat God niet zo is. De gelijkenis van de verloren zoon is misschien wel het bekendste voorbeeld. Bij God draait het nu juist om de zieken, die een geneesheer nodig hebben. Jouw gevoel zegt iets over jezelf, en niet over God.

[small brother]

quote:

Piebe schreef op 22 mei 2010 om 09:22:
25 Die zijn leven liefheeft, zal het verliezen; en die zijn leven haat in deze wereld, zal het bewaren tot het eeuwige leven.
26 Zo iemand Mij dient, die volge Mij; en waar Ik ben, aldaar zal ook Mijn dienaar zijn. En zo iemand Mij dient, de Vader zal hem eren.

Deze passage verwijst eveneens naar de apostelen die Jezus dienden, (...)doch ben ik als christen geboren en het lijkt me stug dat ik het leven wat Jezus mij gegeven heeft niet lief mag hebben.

Nu ben je mij even kwijt..

[Piebe]

quote:

small brother schreef op 22 mei 2010 om 11:11:
[...]

Nu ben je mij even kwijt..

Johannes 12 gaat over de eerste christenen die van nature Joden waren en een ander leven leidden voor de komst van de Messias. Hen werd opgedragen om hun oude leven op te geven en Jezus na te volgen, doch wie het oude liefhad en zich niet wilde bekeren zou zeker sterven.

'Die zijn leven liefheeft, zal het verliezen...' (Joh 12,25)

'Want zo wie zijn leven zal willen behouden, die zal het verliezen; maar zo wie zijn leven verliezen zal, om Mijnentwil, die zal het vinden.' (Mat 16,25)

'Want zo wie zijn leven zal willen behouden, die zal het verliezen; maar zo wie zijn leven zal verliezen, om Mijnentwil, en  om  het Evangelie, die zal het behouden.' (Mar 8,35)

Oftewel, wie het Jodendom niet wilde opgeven, die zou sterven en aangezien ik er in de eerste eeuw nog niet was en nooit het Jodendom heb gepraktiseerd, begrijp ik niet waarom je die teksten op mij betrekt.
Als wij Jezus willen dienen dan doen we dat het beste door elkaar lief te hebben, want wij zij niet geroepen om het evangelie te verkondigen.

[Annemarieke]

God zorgt voor jou! Ik bid voor je!

[Ursa]

@piebe/small brother:

misschien verstandig om jullie exegetische meta-discussie elders te gaan houden. Beetje off-topic aan het worden.

[Annemarieke]

quote:

Ursa schreef op 26 mei 2010 om 16:10:
@piebe/small brother:

misschien verstandig om jullie exegetische meta-discussie elders te gaan houden. Beetje off-topic aan het worden.

Zou je dan argumenten kunnen aandragen? En teruggaan naar de kernvraag.