Oogje schreef op 18 april 2010 om 15:44:Een man die met een vrouw trouwt, zal haar steeds meer leren kennen. Doordat hij met haar samenleeft kent hij al haar eigenaardigheden, reacties in bepaalde situaties, haar voorkeuren, haar idealen, et cetera. Betekent dit dat hij haar ooit volledig zal doorgronden, dat hij haar honderd procent zal kennen en begrijpen? En wel zodanig, dat hij zal weten of zij naar de hemel of de hel gaat?
Nee, dat zal nooit gebeuren. De mens blijft voor de ander altijd een beetje een mysterie, blijft altijd iets ongrijpbaars hebben. In extremere situaties kan hij zomaar eigenschappen van zijn vrouw ontdekken die hij nooit eerder gezien had. En hij kan toch ook nooit helemáál haar gedrag analyseren en voorspellen. Man en vrouw kunnen elkaar diepgaand leren kennen, maar nooit honderd procent.
Staat dat in de Schrift? Nee, hoewel de Schrift de mens al wel beschrijft als zowel een wonderbaarlijk, welhaast goddelijk wezen als een verdorven, kwaadaardig hoopje klei. Het mysterie, het ongrijpbare van de mens klinkt dus al wel door in de Schrift en ook in de Kerk. Je hebt heiligen, of geloofshelden, die met verrukking en heiligen die met afschuw over de mens schrijven.
Is dat mysterieuze dan een belemmering om met je vrouw te trouwen? Integendeel zelfs. Juist het mysterie maakt je vrouw zo beminnelijk, zo mooi, zo uniek. Het mysterie schept ruimte voor het leven zélf, dat we ook niet altijd kunnen vatten, voor kunst, voor poëzie, voor literatuur. Kille wetenschap of kennis alléén verstikt alles, ontneemt je de adem.
Als nu de mens al niet geheel te doorgronden is, toch iets mysterieus blijft te hebben dat zowel aantrekt als afstoot en daardoor de mens reliëf geeft, hoeveel termeer moet God dan niet een Bron van mysterie, van mystiek zijn? Wij belijden geen stripfiguur, want dan zouden we God zelf verzonnen hebben. Nee, wij belijden een God die wij kunnen kennen en bekennen, maar nooit geheel doorgronden.
Staat in de Schrift dat de Drie-eenheid een mysterie is? Nee, maar tóch weten of ervaren christenen Hem als een mysterie. Drie Personen, doch één God, dat vergt nu eenmaal een andere manier van denken die wij ons niet altijd eigen kunnen maken. Net zoals poëzie een andere manier van denken vereist, of humor. Deze twee kunsten raken ook aan het mysterie van het leven.
God geeft ons alle ruimte, God is het Leven, dus net zo mysterieus en daardoor net zo schoon en bijzonder als het leven zelf. Het mysterie geeft ons écht de ruimte om Hem onvoorwaardelijk te beminnen en Hem te leren kennen. God is geen verzameling dogma's of karaktereigenschappen. God is een Persoon, God is écht, net zoals jij en ik dat zijn.
