Ik heb wel eens een stroopwafel op het station gekocht in Utrecht. Ik stond stil bij het moment dat kopen wel zonde is, maar beleefde het niet zo. Het was genieten, al hoewel het wel spannend was op het moment dat ik mijn knip opendeed, waarin ook het pinpasje zat waar ik die dag het treinkaartje van gekocht had, erin graaide en zei: "een stroopwafel graag"
Tja, wat moest ik er van denken? Geen idee. Het was zonde, maar ik genoot wel. In de theorie waar ik toen voor stond werd koffie drinken en met de trein reizen goed gekeurd, omdat het belangrijke behoeftes waren, maar een stroopwafel eten is overbodige luxe.
Nu echter weet ik dat God niet naar regeltjes kijkt, maar naar je hart.
2 Kronieken 16:9 Want des HEREN ogen gaan over de gehele aarde, om krachtig bij te staan hen, wier hart volkomen naar Hem uitgaat.