quote:
St. Ignatius schreef op 13 september 2010 om 04:08:[...]
De Kerk reformeert zich al vanaf de 9e eeuw, vanaf Cluny tot aan Vaticanum II. ‘Semper reformanda’ is inhoudelijk een erg katholiek idee, alhoewel de term zelf protestants is. Tijdens het laatste Concilie is De Kerk m.i. de reformatorische kerken extreem ruimhartig tegemoet getreden en kreeg daar extreem weinig voor terug. Wat overigens ook door evangelicale leiders is bevestigd. De paus heeft later zelfs zijn eigen ambt bespreekbaar gemaakt en protestanten uitgenodigd om mee te denken over een nieuwe invulling van dat ambt! Aggiornamento was m.i. hoognodig en in principe ook vrij ruimhartig geformuleerd tijdens Vaticanum II, alleen vind ik het in de praktijk veel te ver doorgeschoten.
[...]
Ja, in theorie lijkt dat heel erg eenvoudig. Vanuit protestants ecclesiologisch denken is dat misschien ook zo, ik weet het niet. Feit is wel, dat ecclesiologisch de RKK totaal anders is (m.u. van de Oosters-orthodoxen). Wij zijn een sacramentele, eucharistische Kerk en wij kunnen niet met de waarheid gaan marchanderen om maar tegemoet te komen aan bepaalde groeperingen. Ja, met de Oosters-Orthodoxen wel, omdat daarmee de theologische afstand erg klein is, en ik hoop ook vurig dat dat gaat gebeuren. De verschillen met de reformatorische kerken zijn gewoon te groot en ik denk ook niet dat we die binnen afzienbare tijd gaan overbruggen. Tijdens Vaticanum II in 1962 waren protestantse theologen uitgenodigd mee te denken. Als er in 2009 (bijna 50 jaar later!) een protestantse synode gehouden wordt in NL dan ‘is het te vroeg om daar Katholieken bij te betrekken.’
(Zie hier)[...]
Grapjas, tot 6x toe is hij hertrouwd. Tja, als men klachten heeft over missstanden in de Katholieke Kerk: Henry VIII was blijkbaar een uitstekende kandidaat als hoofd van een protestantse Kerk! Ik doelde eigenlijk ook meer op de Contra-Reformatie.
"Reformatorische" en "Contra-reformatorische"
stelligheden maken deel uit van de 15e en 16e eeuwse "loopgraven".... Niet echt een basis om "ecclesiologische kloven" mee te overbruggen, zou ik zeggen. Om een beetje bij de beeldspraak te blijven: je zou het
ene gat met het
andere gaan vullen.....
Dat het zoeken van eenheid vanuit "Protestantse hoek" ook in theorie niet eenvoudig is, tonen je opmerkingen/kanttekeningen al wel aan....!! En helaas ook binnenkerkelijke "RKK-reacties" op Vaticanum II, trouwens....
NB:
ook de protestantse kerken zijn
"sacramentele Kerk", gebouwd op het fundament "Christus", en hierbij (door belijdenis en praktijk) verzameld rond de "maaltijd van de Heer"....
Op een manier die past bij het denken van "voorlopers" in de "Vroege Kerk"... Ik citeerde al eens Augustinus in dit verband....
quote:
Augustinus, Doctrina Christiana III. XV, 55 (Ambo 1999, vertaling Den Boeft/Sluiter)
"Als de tekst een voorschrift is dat of een schanddaad of een misdaad verbiedt, of nuttige daden of weldadigheid voorschrijft, is hij niet figuurlijk. Maar als hij een schanddaad of een misdaad schijnt voor te schrijven, of nuttige daden of weldadigheid schijnt te verbieden, dan is hij wel figuurlijk. De tekst "Tenzij u het vlees van de Zoon des mensen zult eten en zijn bloed zult drinken, zult u geen leven in u hebben" schijnt een misdaad of een schanddaad voor te schrijven. Het is dus een figuurlijke uitdrukking, die ons voorschrijft dat wij deel moeten hebben aan het lijden van de Heer en ons moeten inprenten, in een vorm die het aangename met het nuttige verenigt, dat Zijn vlees voor ons is gekruisigd en gewond."
Ook "de" protestantse kerken leren dat wij bij het delen in Brood en Wijn moeten beseffen
dat wij deel moeten hebben aan het lijden van de Heer en ons moeten inprenten, in een vorm die het aangename met het nuttige verenigt, dat Zijn vlees voor ons is gekruisigd en gewond... Ik zie niet in dat deze "visie" niet past binnen een "Algemene Christelijke Kerk"....
Er is vele malen meer dat ons bindt dan dat ons scheidt.... Een gemeenplaats misschien, maar wat ik
vooral wil zeggen is: we moeten vooral uitkijken dat hetgene wat ons scheidt nu net niet
datgene is dat ons "al vanoudsher scheidt" (een "verschansen in de schuttersput OM het verschansen in de schuttersput"!!!). Hoeveel scheiding is
reflexmatig en hoe veel is nu echt "
onoverkomelijk inhoudelijk"....
? Ik vrees dat op dat punt aan
beide zijden "
de juiste verhouding (nog) zoek is"......
NB: om nog maar eens op de "leiderschapskwaliteiten van Hendrik VIII" (
als hij ze had, waren dat dus blijkbaar niet zijn
enige "kwaliteiten"!!) en "de Anglicanen" terug te komen.... Ik weet nu niet of de
Anglicaanse kerk nu net
het prototype is van een Protestantse kerk....
