Beste Ignatius,
Sorry dat ik zo laat reageer, maar ik heb maar beperkte tijd beschikbaar en jij geeft me verreweg de meeste stof tot nadenken.
Ja, dat mag je als een compliment opvatten voor de manier waarop je op mij in gaat.
Aan deze reactie ben ik al dagen aan het werken, tussen mijn andere beslommeringen door.
Ja, soms laat ik een reactie op iemand anders, waar ik relatief weinig tijd voor nodig heb, even voor gaan.
Met ironie kan ik omgaan, zolang ik de grens met ernst herken.
Iets meer moeite heb ik met neerbuiigendheid die ik soms bij jou proef, maar ik doe m'n best om dat te negeren, want dat kan aan mij liggen.
Mocht je er iets aan kunnen en willen doen dat ik dat soms zo voel, graag.
Reageer hier maar niet op, want ik weet al dat ik soms een valse voorstelling van zaken geef, niet snel genoeg reageer etc. en ik doe al mijn best om mijn leven op die punten te beteren.
Nee, je hebt 'vals' niet in de betekenis van 'gemeen' gebruikt.
Mogelijk wel in de betekenis van 'moedwillig' of zelfs 'kwaadwillig onjuist'.
Ik bedoelde 15/1 16:50 dat je me zelfs 'vals' in de betekenis van 'gemeen' mag noemen in de mate waarin je kwaadwilligheid bij me vermoedt.
Als je met 'vals' slechts onbedoelde onjuistheid of slordigheid bedoelde, dan snap ik niet waarom je het zo in probeert te wrijven en het niet gewoon corrigeert zonder er zo'n punt van te maken.
Ook hier hoef je van mij niet meer op in te gaan.
Ik begrijp waarom voor jou de incongruentie in de grap van Krishnamurti berust op een anachronisme.
Begrijp jij ook waarom dat voor mij niet zo is?
quote:
Je schreef 15/1 23:10:aangezien je zelf al aangaf dat je de bijbel niet zo doorslaggevend vind , zegt het jou natuurlijk ook niks.
Dat ik de Bijbel niet doorslaggevend vind (als bron van zijnsoordelen, waardeoordelen en zingeving) impliceert niet dat wat daarin staat en wat anderen daar van afleiden mij niets zegt en dat ik daar geen belang aan hecht.
Als het mij niets zou zeggen, zou ik er niet zo vaak (expliciet en impliciet) naar verwijzen en gebruik van maken.
Mijn verwijzingen en gebruik van Bijbelse taal, beelden en paradoxen impliceren echter eerder inspiratie door de Bijbel dan erkenning van de Bijbel als gezaghebbend.
quote:
Je combineerde dat 15/1 23:10 met:Nu zijn jouw subjectieve cognitieve vermogens gelukkig geen maatstaf voor God’s Kerk. [...] met jouw voorkeuren heeft God (en daarmee de Kerk) natuurlijk niets te maken.
Als God's geest (ook) in mij woont, dan is het al dan niet
herkennen van het goddelijke in rituelen, organisatiestructuren en mensen
ook een belangrijke maatstaf voor het onderscheiden der geesten voor mij.
Persoonlijke ego-gebonden voorkeuren, het 'zelf' dat mensen als een masker en pantser om hun 'Zelf' dat hen verbindt (die Geest) heen bouwen, kun je door oefening leren buiten beschouwing te laten daarbij.
Quaker wijdingsbijeenkomsten, waarin ieder luistert en iedereen mag spreken die zich Geroepen voelt, zijn voor mij een bruikbare manier gebleken om me daarin te oefenen.
In de ervaring van de Quakers is op zo'n manier geoefende openheid voor goddelijke leiding, voor de werking van de Heilige Geest, een buikbare aanvulling gebleken op Bijbel, overlevering en gezagsstructuren.
Bij vrijzinnige en conservatieve Quakers is in die traditie collectief ervaren goddelijke leiding doorslaggevend om waar nodig Bijbel en overlevering te herinterpreteren en gezagstructuren grotendeels overbodig te maken.
Vrijzinnige Quakers gaan daarbij wat losser om met de Bijbel dan conservatieve Quakers.
Evangelische en orthodoxe Quakers zijn eerder geneigd om -net als (andere) protestanten- hun ideeën te onderbouwen vanuit de Bijbel.
quote:
Je vroeg 15/1 23:10:Wie vallen volgens
jouw definitie ... binnen het christendom? Of nog één stapje terug, als je het over christendom hebt, wat bedoel je dan precies?
'Waar 2 of 3 in mijn naam bijeenkomen, zal ik zijn.'
Wie zich als christen beschouwt en dat met 1 of 2 anderen samen beleeft,
is christen.
quote:
Je schreef 15/1 23:10 verder:God’s creatie is gerangschikt naar hierarchie. [...] scheppingsvolgorde [...] van het minder naar meer volmaakte. Hetzelfde geldt overigens voor aanhangers van de evolutietheorie, waar de mens toch echt bovenaan de voedselketen staat en er óók progressie van evolutie in de tijd is. God bemint al zijn schepselen (Ps 145:9), maar ze zijn natuurlijk niet allen gelijk. Dieren hebben geen rationele ziel, vrije keus, etc. Als dieren gelijk zouden zijn aan mensen, dan zouden we allemaal kannibalen zijn. Dat is chaos, geen kosmos.
Maar goed, je vroeg naar de resterende gradaties. Dat zijn de volgende: [...]
” De Kerk erkent dat de andere godsdiensten nog "in afschaduwingen en beelden" God zoeken, die onbekend is, maar toch zo nabij, omdat Hij aan allen levensadem en alles schenkt en omdat Hij wil dat alle mensen gered worden. Zo beschouwt de Kerk al wat men in de godsdiensten aan goeds en aan waarheid kan vinden "als een voorbereiding op het Evangelie en als een geschenk van Hem die iedere mens verlicht, opdat hij uiteindelijk het leven heeft". (KKK 843)
Er kunnen dus weldegelijk ‘goeds en stralen van waarheid’ te vinden zijn in andere religies, maar zij ontbreekt het aan de volheid van Christus.
Ik herken in wat je schrijft en citeert een grote mate van grootmoedigheid naar andersgelovigen toe, meer dan ik verwachtte en meer ook dan ik lees in sommige uitingen van sommige mede-protestanten.
Tegelijkertijd lees ik er ook een pretentie in de Waarheid in pacht te hebben en te kunnen bepalen hoe goed anderen die begrepen hebben.
Ik voel me het beste thuis in die 6e gradatie; ik pretendeer niet verder te zijn dan het zoeken (en soms
herkennen) van God in afschaduwingen en beelden.
Ik ben blij dat jij en jouw Kerk mij toelaten in jullie kerkbankjes.
Ik ben geroerd door jouw bekommernis om mijn zieleheil en me ook zo nu en dan gezelschap wilt houden op die achterste bankjes.
Ik maak me echter minder zorgen over mijn individuele zieleheil dan over het heil, de heelheid, de verbondenheid, van mensheid en schepping als geheel.
Als uitgangspunt nemen dat
iedereen het goddelijke zoekt (en soms herkent) in afschaduwingen en beelden is mijns inziens meer bevorderlijk voor heil, heelheid en verbondenheid van mensheid en schepping dan monopolisering van kennis van en toegang tot die Waarheid.
Ben jij bereid om ook zo nu en dan plaats te nemen op een stoel in een Quaker wijdingssamenkomst, in een cirkel, waarin -bij gebrek aan grote aantallen- vaak geen voorste en achterste rijen te onderscheiden zijn?
Ben jij bereid om met slechts 2 of 3 in Zijn naam bijeen te komen, ieder evenzeer Zijn aanwezigheid te ervaren, zonder te pretenderen beter in staat te zijn die aanwezigheid en de inspiratie daarvan te verwoorden dan de andere aanwezigen?
quote:
quote:
Ik schreef:
God had het vast zo willen organiseren dat het verband zichtbaar bleef en mensen elkaar niet bij meningsverschillen [...] van gezamenlijke maaltijden uitsloten, waardoor ze zichzelf wel apart móésten organiseren om hun [...] eigenwaarde te behouden.
Daarop reageerde jij 16/1 6:14met:God had het vast ook zo willen organiseren dat er een onveranderde eenheid van leer zichtbaar bleef en mensen die zich zogenaamd ‘apart moesten organiseren’ vanwege ‘meningsverschillen’ waarbij hun mening boven die van God kwam te staan, niet [...] 16e eeuwse ideeën nog slaafs volgen en op diverse fora te berde brengen alsof het standaard leer betreft!
Misschien dat je wilt lezen
wat ik aan Riemer schreef over de vraag in hoeverre we een (Bijbelse/Kerkelijke) 'leer' nodig hebben.
Het is goed mogelijk dat God een eeuwige onveranderlijke Waarheid kenbaar heeft willen maken aan de mensheid.
Niet één maal, maar eeuwenlang via diverse profeten, Jezus, apostelen etc., volgens de Bijbel.
In de Bijbel blijkt al dat mensen niet zo vreselijk open stonden voor die Boodschap.
Mijn indruk van moderne mensen is dat ze vaak behoorlijk geneigd zijn om boodschappen te vervormen bij het doorgeven, vaak goed bedoeld, niet altijd.
Zou dat in Bijbelse tijden anders zijn geweest?
Zou God daardoor niet de neiging en noodzaak kunnen voelen, ook nu nog, om zijn Boodschap toe te lichten en uit te breiden als mensen nieuwe uitvluchten bedenken dan wel inmiddels opener komen te staan voor die Boodschap maar Him in oudere vormen maar gedeeltelijk oppikken?
We delen een gebrek aan enthousiasme voor het vasthouden aan 16e eeuwse ideeën.
Ik ben geneigd om daar evenzeer begrip voor op te brengen als voor het vasthouden aan oudere ideeën in jouw kerk.
Terug naar scheppingsvolgorde en evolutie.
Zou jij je kunnen vinden in het idee om de evolutieleer als een moderne versie van het scheppingsverhaal op te vatten?
Je kunt er ruwweg dezelfde volgorde in herkennen en dezelfde tendens van minder naar meer volmaakt.
Je kunt het de bijbelschrijvers niet verwijten dat ze het op die manier presenteerden, want ze hadden nog geen wetenschappelijke methodes tot hun beschikking, maar je kunt er dezelfde moraal uit halen.
God die zichtbaar is in zijn schepping, God die zichtbaar is in voortgaande evolutie; evolutie als voortaande schepping; is dat wat?
Op sociaal vlak (menselijke omgangs- en organisatievormen) zie ik een vergelijkbare evolutie als op biologisch vlak, alleen onvergelijkelijk veel sneller.
Robert Pirsig onderscheidt daarom in zijn 'metafysica van de kwaliteit' ("Lila", 1994) biologische en sociale kwaliteit als verschillende categorieën 'statische kwaliteit', verschillende soorten 'waardepatronen' die zich op een bepaald moment in de tijd uitkristalliseren en die geleidelijk evolueren in een tempo dat past bij hun categorie.
Die evolutie/schepping op sociaal vlak wordt zichtbaar in het verloop van de Bijbel, o.a. in het onderscheid tussen Oude en Nieuwe Testament, maar ook al in de ontwikkeling die het volk Israël doormaakt in het Oude Testament.
Pirsig onderscheidt nog een onderliggende categorie van statische waardepatronen, anorganische kwaliteit (de ontwikkeling van oerknal tot zwart gat, zeg maar) en nog een categorie die pas mogelijk wordt op een ondergrond van voldoende ver ontwikkelde sociale waardepatronen: intellectuele of symbolische waardepatronen, onze ideeënwereld, waarin wetenschap, kunst en theologie te plaatsen vallen.
Op al die niveau's, ook op dat intellectuele/symbolische niveau, het niveau van de "afschaduwingen en beelden", herken ik God, in de statische kwaliteit die zich uitkristalliseert, maar vooral in de Dynamische Kwaliteit (ook door Pirsig met hoofdletter geschreven) die blijkt uit de voortgaande evolutie/schepping/openbaring.
Ik was van plan om deze gedachtengang nog wat verder uit te werken en toe te lichten, maar laat het hier nu even bij om je niet te lang te laten wachten.
Met v&Vriendengroet,
Wim