Na het uitblijven van enig vervolg op
mijn reactie op het verslag van de Nationale Synode dat ik hier vond vliegen de reacties op
doden in naam van God? me nu iets harder om de oren dan ik kan bijbenen.
Op die manier wordt het een stuk lastiger om ieders profiel er op na te slaan, evt. op andere manieren na te zoeken 'waar iemand staat' en persoonlijk te reageren (sorry
"St. Ignatius", blij dat je
toch met me in gesprek blijft).
Ook de stijl van commuceren hier (en of ik daar wel bij kan/wil aansluiten) is me nog niet helemaal duidelijk.
Enerzijds is te persoonlijk (en kritisch?) reageren kennelijk niet de bedoeling (
"elle" in "Openheid en anonimiteit") en discussiëren over discussiestijl, intenties etc evenmin (
"Pooh" in "Verscherpte moderatie"), anderzijds kan een niet toegelichte 'constatering' dat ik chargeer en mensen dingen verwijt die ze niet voorstaan kennelijk wel (
"elle" in "doden in naam van God?").
Voor wie tijd heeft kan het misschien helpen om te begrijpen waar ik vandaan kom door een kijkje te nemen in
het forum waar ik zelf administrator ben en modereer.
Daar hebben we uiteraard een veel kleiner aantal leden en een kortere geschiedenis, maar toch ook een 'bedachtzamer forumcultuur'.
(Ik kan helaas niet zien of jullie hier ook zo'n last hebben van fake registraties door bots; ik moet er dagelijks zo'n 100 uitmeppen, anders hadden we inmiddels al zo'n 25.000 'leden' gehad.)
In onze ervaring komt het de sfeer in onze online gemeenschap ten goede door 'persoonlijker' met elkaar om te gaan.
Mensen bij hun echte naam aanspreken (tenzij ze daar begrijpelijke bezwaren tegen hebben) hoort daar gewoon bij.
Lief zijn voor elkaar én elkaar fair behandelen, Liefde én Waarheid, geweldloosheid én rechtvaardigheid, liggen in het verlengde van het mensen als persoon zien en aanspreken én op het zelf aanspreekbaar zijn op integer, consequent handelen.
Juist het elkaar bij je echte naam aanspreken en kunnen 'plaatsen' ook in andere contexten voorkomt het op grote emotionele afstand uitwisselen van oppervlakkigheden (
"small brother" in "doden in naam van God?").
En dan kun je behoefte hebben aan wat meer 'beslotenheid', ja.
Op
www.quakerfaithandfellowship.org zijn sommige delen alleen toegankelijk voor leden, dus niet voor bots en niet voor Google & co.
Uiteraard is het niet mijn bedoeling om anderen wat dan ook te verwijten (
"elle" in "doden in naam van God?") of anderen te 'dwingen' ergens over na te denken (
"St. Ignatius" in "doden in naam van God?").
Ik schreef bovendien slechts dat altijd en overal mijn echte naam gebruiken
voor mij in het verlengde ligt van Mattheus 5:33-37
"elle" (grappig dat je daar 'dogmatiek' in leest; dat is een verwijt dat je als uitgesproken niet-dogmatische Quaker niet dagelijks krijgt).
Desgevraagd wil ik dat best uitleggen en ik ga er beslist niet van uit dat dat ook voor anderen moet gelden.
Zo ga ik niet met de Bijbel om.
Het spreekt je aan of het spreekt je niet aan wat ik schrijf en zo niet. dan komt het de sfeer ten goede als je gewoon uitleg vraagt en me negeert als je dat niet op een vriendelijke toon kunt.
Even goede vrienden; op een ander punt vinden we elkaar misschien wel.
Nee,
je echte naam gebruiken maakt je niet automatisch eerlijker of opener dan een fantasienaam of de suggestie dat je in reïncarnatie gelooft ("St. Ignatius").
Het maakt het anderen wél makkelijker om je te helpen om dat te worden door je daarop aan te spreken (liever direct dan
via meerderen of autoriteiten, wat mij betreft).
Met v&Vriendengroet,
Wim