Een leuke term dat hier werd gebruikt om een bepaalde massale bijeenkomstigheid aan te duiden van mensen die massaal iets aantrekkelijk vinden. We kunnen ook de term "volkskerk" bekijken aan samenstelling van de bevolking in de kerken. In het ND stond vandaag op pagina 13 een artikel over het intelect in de kerken door de eeuwen heen. Vroeger was het zo dat intelectuelen een minderheid in de kerk vormden. Tegenwoordig blijken er veel intelectuelen binnen de traditionele protestantse kerken de kerken te bezoeken. Met de leegloop naar de evangelische gemeentes blijken veel gewone mensen die niet tot de intelectuelen behoren overgegaan te zijn. Ze voelen zich in de evangelische gemeentes zich meer geaccepteerd zoals ze zijn, aldus het ND.
ND: "Het gaat daar niet alleen, zoals vaak wordt voorgesteld, om meer ruimte voor beleving en gevoel, maar ook om het minder intelectueel gestempelde sociale klimaat en niet te vergeten de grote duidelijkheid." De achterblijvers die minder intelectueel zijn, blijken nu in de traditionele kerken een minderheid te zijn en voelen zich er vaak alleen voor staan, aldus deze krant. Voor mij een herkenbare voorstelling.
Ik denk dat hier de kern wel geraakt wordt. Ook schrijft het ND dat een groot verstand nogal eens verward wordt met grote wijsheid. Die twee hoeven niet altijd samen te gaan.
De uitdaging wordt in het artikel voor de kerken geschreven, om niemand in de gemeente te laten onder sneeuwen.
Nu moet ik eerlijk bekennen, dat ik mezelf ook dikwels zo ondergesneeuwd voel in het contact met intelectuele christenen die op basis van hun eigen kerkelijke kennis je met een kluitje het riet in sturen met de boodschap: "bestudeer eerst dit en kom dan maar weer eens terug."
Zo verliest in de discussie de minder intelectuele het altijd van de meest intelectuele en raakt het gewone volk in deze volkskerk ondergesneeuwd. Dat zijn in mijn ogen zinloze twist-discussies. Een exodus wordt dan al snel ingezet.
Dan komt mijn overgrootvaders inzicht in me naar boven die eens tegen zijn kleinkinderen zei: "De kerk zal blijven scheuren en breken, tot dat Jezus terug komt." Hij was overigens als gewone tekstielarbeider 55 jaar een zondagsschoolmeester voor kinderen van een buurtschap uit drie kerken (vrij evang., geref., herv.), waarvan sommigen het nu nog levendig kunnen herinderen, vanwege zijn bijbelverhalen, die hij zo mooi brengen kon.
Of zoals een oude man die ik goed ken me eens grappend aansprak en zei: "er komt later nog eens een gebrek aan dommen."
De grote vraag hier is, wat doen we er aan?
