Eigenlijk kan ik me van itsmetoo, Adinomis en 'consorten' best een beetje voorstellen dat 'al dat gedoe met die heiligen' erg krampachtig voelt (op z'n best) en onbijbels daarnaast. Eens zien of ik een aantal dingen onder woorden kan brengen. Nogmaals, ik ben geen theoloog en mijn 'redenering' is niet gebaseerd op de Bijbel. Ga je vanuit de Bijbel op weg dan zul je hier niet uitkomen. Desalniettemin vind ik wat ik geloof wél in de Bijbel terug, de Bijbel wordt ons immers door de Kerk overgeleverd en gegeven.
1. De Heiligen.
Ik kan me best indenken dat het gevoel heerst: wat denkt die Paus wel, dat hij zo even mensen de hemel in kan duwen met z'n handtekening, daar gaat toch zeker God over. Het is goed je te realiseren dat de Paus niet degene is die bepáált of iemand een heilige is en dus naar de hemel 'moet'. Het idee is dat iemand die gestorven is in geloof en eenheid met Christus, naar de hemel gaat, en dat de Kerk of individuele gelovigen zich ervan bewust kunnen worden dát die persoon in de hemel is (en wie in de hemel is, is een Heilige). Is de Kerk zich dat bewust geworden, en daar zijn toetsingscriteria voor gebaseerd op de Bijbel (ik ken ze niet precies), dan kan de Paus verklaren dat iemand blijkbaar in eenheid met Christus leeft (aka in de hemel is, heilig is). Niet andersom, dus. Uiteraard kun je dit nonsens vinden maar het is dus wel belangrijk te weten dat ook naar katholiek verstaan de Paus niet de 'macht' heeft om iemand de hemel in de praten.
2. Gebed van de Heiligen vermag veel
Het idee is, dat iemand die in de hemel leeft in eenheid met Christus, 'beter bidt' dan wij 'hier beneden', intenser contact heeft met God, en dat het dus nuttig is om hen voorbede te vragen. Persoonlijk heb ik niet zoveel met deze redenering, het komt me te 'resultaatgericht' over, maar het lijkt me niet fout of zo. Belangrijker is echter:
3. Gemeenschap der Heiligen
De gemeenschap in de Heilige Geest bestaat 'door de dood heen', het houdt niet op met de dood. Samen bidden bevordert gemeenschap der heiligen en benadrukt de eenheid van het Lichaam van Christus.
4. Wat is "Heilig"?
Nu wordt het een beetje zweverig maar het mooie is, hiervoor heb ik nou wél Bijbelse ondersteuning
. De Kerk, de gemeenschap der heiligen, wordt de Bruid van Christus genoemd. Net als man en vrouw zijn zij één vlees. Volgens Paulus een diep mysterie en hij betrekt dan ook het huwelijk op Christus en de Kerk. Ook is de Kerk het Lichaam van Christus en Hij is haar Hoofd. Het Hoofd kun je van het Lichaam onderscheiden, maar zij zijn niet te scheiden, dan is de persoon dood. Sterker nog, een hoofd is onderdeel van een lichaam. Christus is daarom net zo goed deel van de gemeenschap der heiligen als ieder ander van ons, een 'Kerklid' zogezegd. Net als man en vrouw, zijn hoofd en lichaam één. Wat betekent het om in de hemel te zijn? Mijns inziens niet een soort voortzetting van dit aardse bestaan maar dan dat het niet zeer doet als je je hoofd stoot, maar 'in de hemel zijn' betekent: de volmaakte eenheid met Christus hebben bereikt. Die volmaakte eenheid gaat heel diep, vertelt de Bijbel. Als onderdeel van één lichaam met Christus als hoofd, zijn alle heiligen als het ware 'deel van Hem' geworden, ik zou haast zeggen: 'aspect van Hem'. Wanneer een gelovige iets vraagt aan een heilige en een heilige 'doet het', dan 'doet' die heilige niets meer of minder dan wanneer Christus het 'zonder' die heilige zou doen - Hij is immers alles in allen. Het feit dat de Heiligen Hem handen en voeten geven benadrukt meer de eenheid van Christus en Zijn Kerk, dan dat het voorziet in een soort hulpjes voor Hem of iets dergelijks. Persoonlijk zie ik daarom het nut niet zo in van het scheiden van 'voorbede vragen' en 'bidden tot' een heilige, hoewel ik best snap dat 't vanuit een ander perspectief juist essentieel kan zijn!
(Het kan niet genoeg herhaald worden, ik vertel vanuit mijn eigen voelen, zonder enig gezag en met zeer beperkte kennis)
Tot dusver volgens mij niet heel anders dan de gereformeerde spiritualiteit, dat wil zeggen, ik weet heel goed dat bidden tot/door Heiligen daar niet zo'n grote rol speelt maar volgens mij zou een dergelijke opvatting niet per se ongereformeerd hoeven zijn. Voor de RKK is Maria daarbij de sleutel tot het geheel - zoals ik al eerder heb uiteengezet, naar katholiek verstaan is Maria beslist niet 'zomaar' een heilige - zij is de personificatie van de Bruid en de Kerk , degene die alle Heiligen in zich verenigt en daarmee de Moeder van ons allen (zie bv. Openbaring). Bedenk: Christus als Hoofd van Het Lichaam maakt Hem ook onderdeel van het Lichaam. De Kerk is Zijn Lichaam en Maria als moeder van de Kerk illustreert dit: zij is immers eerst en vooral ZIJN moeder. God schiep haar lichaam, maar zij schiep het Zijne toen zij Christus droeg en baarde.
Maar ook dit is alleen uitleg, niet bedoelt als discussie of overtuiging. Mijn vraag: reageer hier eerst op vanuit je eigen idee/gevoel, en kom pas dan met opmerkingen als:
- heb je Bijbelteksten om dit te onderbouwen (nee)
- ik lees dit in de Bijbel niet terug (ik wel, maar kan me voorstellen dat wie de Bijbel anders leest dit zeer vergezocht vindt)
