quote:
Hendrik-NG schreef op 14 oktober 2012 om 06:50:Nee. De liefde is niet zozeer het fundament. Maar de "ophanging". De centrale knoop in het geheel van je "luchtballon" die, indien deze knoop losraakt, maakt dat het hele zaakje in vrije val raakt. Als het ware.
Het is juist omdat ik je waardeer en omdat jij actief het onderwerp van liefde centraal stelt, en omdat jij eerder een meer objectief waarnemend zicht van buiten hebt op 'gereformeerd', dat ik je probeer te bereiken. Elk gesprek over hoofdzaken zou via jou moeten kunnen gaan. Elk gesprek zou jouw inbreng kunnen behoeven. Maar daarvoor is nodig dat je de samenhang in juiste proporties ziet.
Daarom, opnieuw:
Onderwerp:
De gereformeerde Identiteitquote:
small brother schreef op 11 oktober 2012 om 10:32:quote:
grondig christelijk schreef op 09 oktober 2012 om 19:37:
Als ik het ND lees zie ik al dat geruzie over en weer. Het geneuzel, soms over dingen die alleen maar bijzaken zijn.
Hoofdzaken(...)
Dat is dus niet een algemeen verhaal over de tolererende liefde, maar een specifiek verhaal over toegepaste liefde. (...)
Maar niettemin wel aan de orde van onze aandacht en zorg. En voor wie het juiste gewaad draagt zou het ook niet te lastig of te moeilijk hoeven te zijn. Maar lastig genoeg is om het eigen casual gewaad af te leggen, en het juiste gewaad aan te trekken dat voor ons klaargelegd is voor deze bijzondere eredienst..
Ik benoem hier de algemene liefde en de vraag om toegepaste liefde.
quote:
Hendrik-NG schreef op 11 oktober 2012 om 10:40:En in Paulus-termen wordt dat gewaad bijeengehouden door:
Sabbat -
Eredienst -
Dienst van het Woord -
Dienaar des Woords -
De belijdenis geschriften -
Het Woord van God -
Liefde / ἀγαπη...
ZOU het kunnen zijn dat "we" van die "
nog voortreffelijker weg" (opnieuw een Paulus-term - 1 Kor 12:31) zijn afgeraakt??? En hem - met Gods hulp -
opnieuw moeten leren bewandelen??!!
De hoofdzaken maak je ontoegankelijk door te wijzen op de liefde. Feitelijk is het effect van jouw woorden dat wie over de hoofdzaken spreekt zelf niet in de liefde is. Maar wat er liefdeloos is aan het brengen van deze onderwerpen stel je niet aan de orde, maar je verklaart het hele onderwerp in strijd met Gods liefde.
quote:
Hendrik-NG schreef op 11 oktober 2012 om 11:01:Nee. Ik streep omdat ik (enigszins vrij naar Paulus) denk dat al
zou ik de volledige waarheid bezitten en verkondigen, maar ik had de liefde niet: het ware alsof ik met de nagels over het schoolbord aan het krassen ben:
men stopt uit afschuw de oren toe...
En dan baten ons "Sabbat - Eredienst - Dienst van het Woord - Dienaar des Woords - De belijdenis geschriften - Het Woord van God" geen ene
moer...
Als (maar ze zijn me dierbaar!!) "ware het
niets"...
Dus: deze onderwerpen mag ik niet benoemen omdat ik de liefde niet heb.
quote:
small brother schreef op 13 oktober 2012 om 14:00:In antwoord op mijn spreken over hoofdzaken kom jij met de liefde als belangrijkste en zet je een streep door de genoemde hoofdzaken.
(...)Terwijl in de volle breedte van vele kerken de liefde al als tegenstander is verklaard van
de wet, handel jij hier nog eens actief mee om de liefde tot tegenstander van
Gods Woord te maken. Dat vind ik jammer. Als de liefde aan de orde is, dan moet de liefde benoemd worden. En als wij met elkaar weten dat wij in de liefde moeten en willen zijn, dan mogen wij ook vrijuit spreken over de hoofdzaken van ons geloof.
Waarom is dit onderwerp zo belangrijk? Omdat in de identiteit van de gereformeerde kerken een zodanige haat is gegroeid tegen de eigen meer orthodoxe achterban, dat elk onderwerp over hoofdzaken bij voorbaat uitgesloten is. Een haat die merkbaar is in het gesprek. Of die achterban wel of niet liefdeloos is interesseert mij niet
voor dit onderwerp. Het onderwerp interesseert mij. Want het mag nooit zo zijn dat de liefdeloosheid van mensen die slecht omgaan met Gods Woord, aan God tegengeworpen kan worden. En als wij er dan samen over spreken, dan interesseert het mij dat we de liefdeloze wegzettingen zonder geestelijke beproeving stoppen. Als jij hoofdzaken doorstreept zonder argument, dan ben jij een tegenstander van elke hoofdzaak. Als ik liefdeloos ben, dan hoor jij mij daarop aan te spreken. En niet het centrale onderwerp in deze draad dat ik breng over hoofdzaken af te kappen met het verwijt dat ik meer in de liefde moet zijn. Want op de wijze waarop jij dat doet verklaar jij jezelf een tegenstander van Gods Woord. Met heel mooie woorden, weliswaar.
quote:
Hendrik-NG:
God geeft zijn liefde dus met een opdracht: die liefde "wederkerig" laten zijn: God liefhebben en je naaste...
Maar daarmee is de liefde niet een tegenstander verklaart van al het andere... Wet en profeten volgen uit die voornaamste gebod... Maar indien we al die andere geboden navolgen kunnen we niet ineens gaan zeggen "dat we dan de liefde ook wel zullen hebben!!!". Ik denk dat we elkaar op dit punt nog niet hebben gevonden... De kennelijke misvatting (?) dat het met die liefde als "basisgegeven" wel goed zal zitten als we blijkbaar precies op Gods pad van "Sabbat - Eredienst - Dienst van het Woord - Dienaar des Woords - De belijdenis geschriften - Het Woord van God" blijken te wandelen...
Het is je eigen invulling tegen mijn woorden in. Ik heb niet gezegd dat we voor de hoofdzaken geen liefde behoeven. Ik heb niet gezegd dat de hoofdzaken de liefde vervangen. Ik heb gezegd dat voor wie de liefde heeft, de hoofdzaken als onderwerp niet zo moeilijk zouden hoeven zijn als het spreken erover suggereert.
Wat hier aan de orde is, is dat jij zonder argument streept in hoofdzaken met de argumentatie dat het bij gebrek aan liefde gaat om krassende nagels over een schoolbord. Maar als jij streept, dan vervalt dat onderwerp. Het is jouw krassende krijtje dat piept. Als dat onderwerp vervalt op argument dat de liefde eerst is, dan is onmiskenbaar jouw insteek dat er geen liefde is. Zonder argument of redengeving. Dat is bruut. Dat is brutaal tegen God, omdat jij met een beroep op de liefde een algemene streep zet door deze hoofdzaken.
quote:
Maar andersom stel ik ook niet dat we wel goed zitten "als we enkel de Liefde hebben". Lees mijn bijdragen terug en zie dat ik dat niet stel!
Als we ons vasthouden aan Gods liefde en zijn hoofdgebod onderhouden zijn we niet ver van Gods koninkrijk... Maar we zijn nog niet "gearriveerd"...!
Prima. Dan kun je dus de hoofdzaken weer terug plaatsen op de agenda?quote:
Al geldt wel Gods belofte:
Zoek liever eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid, dan zullen al die andere dingen je erbij gegeven worden.
En ik weet wel: Jezus spreekt hier over "leeftocht tijdens je leef-tocht": eten, drinken, kleding tijdens je leven... Maar God voedt ons ook op het immateriële vlak. JEZUS is ons Brood uit de hemel...! De mens leeft "van ieder woord dat Gods mond uitgaat" (Deut 8:3)...
Een verwachtingvol zoeken naar de gerechtigheid van Gods koninkrijk, het beantwoorden van Gods liefde, doet Hem zijn mond openen en je geven wat je zoekt:
brood - water - kleding - "Sabbat - Eredienst - Dienst van het Woord - Dienaar des Woords - De belijdenis geschriften - Het Woord van God"...
Bouwen aan Gods koninkrijk is dus allereerst verwachtingsvol opzien naar Hem. En pas DAN mag je al het moois om je heen ontwaren dat er misschien al die jaren al was, maar je niets zou hebben gebaat als je die Liefde niet zou hebben...
En dan staan Liefde en Woord niet tegenover elkaar... Dan gaan ze volledig in elkaar op zonder dat de een de ander kan vervangen...
En dan zal het wel mijn "verhoogd associatieve staat" van het moment zijn (het is de Dag van de Heer, zal ik maar denken...) als ik het niet kan laten om hierbij ook te denken aan het "mysterie van de Drieëenheid - waarbij Athanasius ons oproept niet "de Personen te vermengen of het Wezen te delen" - dit geldt dus ook voor Woord en Liefde (en, nee: ik vat beide niet op als "godheden binnen de Godheid" - maar als "Gods instrumenten" die Hij ons in handen wil geven - onze "leeftocht")
Maar die Liefde is vooral ook wel "Gods eerste adem" die ons "tot een levende ziel maakt"! Zonder Liefde geen leven...
Goede woorden en diepe inzichten hebben geen waarde en bouwen niet mee aan Gods Huis als ze niet op de juiste plaats gesteld worden.
Ik heb het koninkrijk van God gevonden, en het is in de overdrachtelijke tempel dat ik mijn mond open doe. Ik spreek hier niet aan wie buiten zijn. Ik spreek binnen de zuilen van de gereformeerde kerken, aan eenieder die zich hier verzamelt; Ozombi incluis.
Denk eens aan de tijd van liefdeloosheid. Denk eens aan de tijd dat er een algemeen onbegrip was van God. Denk eens aan het moment dat de liefde zover was verwijderd van Gods kinderen, dat Gods Zoon die werd gestuurd om de kinderen te redden werd gegrepen en vermoord.
Dat was in de tijd van de schriftgeleerden en farrizeeërs. Stel jezelf in gedachten een plaats op het tempelplein en vraag jezelf af hoe Gods liefde wordt verkondigd, en hoe de geroepenen worden gered. De wet heerst. De liefdeloosheid heerst. Toch wil je en moet je het Woord van God brengen. Hoe bereik je de mensen om je heen? is dat mogelijk? Veroordeel je de wet, en is het je taak om hel en verdoemenis aan deze generatie te prediken? Of predik je tegen de wet en voor de liefde? Je bent toch een boodschapper van Gods liefde? Is er dan geen redding in Israël? Jawel, jij weet het heel goed, zeg je: Gods liefde begint met de liefde. De liefdeloosheid van de wet en al die andere hoofdzaken worden enkel omgeturnd en ondervangen door de liefde. Agape.
Het is Christus zelf die je te hulp komt, en niet eens alleen Hij als Vernieuwer, maar heel de oude Heilige Schrift verkondigt dezelfde boodschap: God is liefde en Gods Wet is liefde, en het brandende liefhebbende hart zoekt God.
En Jezus Christus neemt het woord, en brengt de wet. Mattheüs 5, de bergrede. Vlijmscherpe zwaarden. Want de liefde en de wet
zijn geen tegenstanders van elkaar. En Jezus spreekt op een ander moment als opnieuw de liefdeloosheid van de wet aan de orde is, en een overspelige vrouw tot veroordelens voor Hem gezet. Maar Jezus past de wet naar deletter toe en de liefde komt door de wet van Mozes naar boven en deze stelt de beschuldigers schuldig. En Jezus spreekt op een ander moment tot de vijgeboom die geen nalezing toelaat. Vertoornd is Jezus. Is Jezus vertoornd op een boom omdat er geen vrucht af komt? Nee, Jezus is vertoornd om de liefdeloosheid van de eigenaar, en van de gebruiken in het hele land. Want de Wet van Mozes gebiedt dat het land moet (geen belofte maar een eis) overvloeien van melk en honing en dat God het is die de overvloed bewaakt en bewaart en dat daarom een boom niet mag worden "nagelezen" (leeg gehaald). De vroege vruchten hadden nog aan deze boom moeten hangen, maar door de betekenisloosheid van de Wet van Mozes voor de joden, krijgt Jezus niet de vruchten van de liefde van de wet van Mozes. De wet van God. En zijn vervloeking van de boom treft de eigenaar. De toorn van Jezus geldt voor hen die de Wet hebben verlaten en in liefdeloosheid betekenis toekennen aan eigen wet en eigen gewin.
De boodschap van de liefde is dat als wij willen groeien tot Christus, dat wij moeten beginnen met centraal te stellen wat God centraal stelde. Dat is noodzakelijk want ons moderne begrip van de liefde, is een begrip zonder God.
Zoals jij zo treffend aangaf: de liefde streept het Woord (de bijbel) van God door.
