eens kijken. waar zal ik beginnen?
Woensdag kwam ik eind van de middag bij Wybo's ouders. Hoewel ik een sleutel van hun flat heb, heb ik toch maar aangebeld, want ik wist dat ze nog druk bezig waren met voorbereidingen en ik vond het niet lief om ze dan met mijn aanwezigheid te overvallen. Ik werd dan ook mooi opgevangen met de mededeling dat ik alleen in de woonkamer mocht komen en als het echt nodig was ook nog wel naar de wc mocht, maar verder was alles verboden terrein.
Dus heb ik in de woonkamer sudoku's zitten maken, voetbal gekeken, gegeten en mezelf zitten vermaken. Af en toe kwam een van de anderen even langs om mij te voorzien van drinken en heel even een praatje te houden, maar dan moesten ze weer verder om alles klaar te krijgen. Kortom, ik hield me doof en blind voor wat ik eventueel niet had mogen zien en horen (lukte erg goed, ik heb niets gezien of gehoord dat ik niet had mogen zien of horen) en bezat verder mijn ziel in lijdzaamheid
Op een gegeven moment wilde ik toch wel graag naar bed, dus de slaapkamer waar ik zou slapen werd klaargemaakt. Alleen jammer dat ze vergaten de mug te verwijderen
Heb dus niet wakker gelegen van de spanning, maar van die stomme mug die me al gebeten had in mn handen en in een van mn armen. Heb de hele nacht onder een veel te warme deken gelegen zonder lekker mn armen er bovenop te kunnen leggen vanwege die mug.
Ik heb toch nog wel redelijk wat geslapen, want op een gegeven moment was het weer licht en hoorde ik gefluister en gedoe onder mn raam. Waren ze bezig ballonnen op het balkon vast te knopen
Even later kreeg ik ontbijt op bed, omdat ik toch al wakker was. En nog wat later kon ik als laatste van iedereen de badkamer in. Heb heerlijk zitten relaxen in bad, sudoku'tje opgelost en voor ik de badkamer uitkwam even gebeld dat mn jurk gebracht kon gaan worden.
Toen kwam natuurlijk alle gedoe van kappen en make-up op doen en toen mn haar geföhnd en mn gezicht opgemaakt was, verdween ik met mn aankleedhulp in een slaapkamer die vanaf dat moment voor iedereen verboden was behalve voor de kapster, mn aankleedster en mijzelf
Terwijl mijn sluier vastgezet werd, hoorde ik allerlei mensen aankomen, zoals mijn ouders en Wybo. En toen ik op het punt stond naar de woonkamer te schrijden, kwam er nog meer familie aan, dus daar heb ik even op gewacht. Grootse binnenkomst, Wybo verrast door hoe ik er uit zag, hij zag er ook erg goed uit. En toen ik net een paar minuten zat, ontdekte ik dat ik mn oorbellen vergeten was. Nou ja, dan maar zonder oorbellen op de eerste paar foto's, daarna had ik ze wel in
Na een broodje en wat koffie, thee en fris werd het tijd om richting gemeentehuis te gaan. Wybo had de grote verrassing al gezien en leidde mijn aandacht even af om te zorgen dat het voor mij tot het allerlaatste moment een verrassing bleef: in plaats van de zwarte mazda, reed er een citroën uit 1927 voor....
Wij in vol ornaat in die mooie oldtimer naar het gemeentehuis, is er een beetje paniek omdat mijn getuigen al twee uur in de file staan en er nog niet zijn! We hebben zo lang mogelijk gewacht, maar om twee uur zou het volgende stel trouwen in het gemeentehuis, dus moesten we toch maar beginnen, zonder musicchris en dreamerboy....
Nadat we welkom geheten waren en het woord net ongeveer aan een vriend van Wybo gegeven zou worden, ging de deur open en daar kwamen mn getuigen binnen. Precies op tijd om niet echt wat gemist te hebben.
Na een fantastisch mooie toespraak van Wybo's vriend, werden we in de echt verbonden en toen snel weer naar buiten om ruimte te maken voor het volgende bruidspaar. Dat was ons eerste half uur vertraging....
Vervolgens leek het erop dat het weer goed genoeg was om de groepsfoto's ook buiten te doen, dus wij met z'n allen naar de foto-lokatie. En terwijl we op een paar nakomers wachtten (die al naar de feestlokatie gereden waren), begint het opeens te stortregenen! Niet normaal, die bui. 't Koelde gelukkig niet hard af, dus de meesten wachtten braaf onder hun plu tot het voorbij was, ik werd in een auto geholpen. En net toen iedereen er was en we al haast besloten hadden de groepsfoto's dan maar bij de feestlokatie te maken, knapte het weer op en konden we toch de foto's buiten maken.
Met dat natte gras was het natuurlijk wel belangrijk dat mijn rokken goed opgetild werden, dus daar hielpen twee vriendinnen bij. De foto's gingen lekker snel, zonnetje werkte lekker mee, dus al vrij snel konden de gasten richting feestlokatie, terwijl wij met 1 vriendin, de fotograaf en de chauffeur achterbleven om nog meer foto's te maken. Helaas vond een insect het nodig onder mijn rokken verstrikt te raken en zich dus even flink te verdedigen. Enkel is nog steeds gevoelig....
De oldtimer was weer netjes droog toen wij richting feestlokatie gingen en onder flink veel getoeter zijn we dus netjes naar onze bestemming gebracht. Daarna moesten we afscheid nemen van die chauffeur en zijn mooie automobiel.
Het eten was erg lekker en de sfeer was bijzonder goed. Er werd toch nog een lied gezongen door Wybo's vriendengroep, ondanks dat we geen stukjes wilden. En mijn neefjes en nichtje hebben voor ons 'Lees je bijbel, bid elke dag' gezongen, zowel in het nederlands als in het engels. Dat vond ik echt heel erg leuk. Verder hebben Wybo en ik dreamerboy even in het zonnetje gezet omdat hij op onze grote dag eigenlijk zijn diploma-uitreiking had. Zonder medeweten van wie dan ook hadden Wybo en ik besloten dat we daar toch even wat aandacht aan moesten geven.
Na het eten werd het tijd om naar de kerk te gaan, en daar liepen we weer een half uur vertraging op: dominee stond in de file....
In plaats van ons zolang te verstoppen in de consistorie, hebben we maar lekker met vrienden en vriendinnen staan praten, dus een verloren half uur was het wat ons betreft absoluut niet.
Kerkdienst was helemaal naar onze wens, preek was mooi. Lekker evenwichtig gereformeerd, met wel uitleg voor de mensen van buiten de kerk. In de kerk hebben we ook onze ringen aan elkaar gegeven.
Na de kerkdienst zijn Wybo en ik al vrij snel in de auto gestapt. Receptie was vrij dichtbij, dus wilden we niet ook een soort van mini-receptie in de kerk hebben.
Op lokatie stonden er stoelen voor ons klaar, waar we erg blij mee waren. Mijn enkel was zo langzamerhand helemaal dik en stijf geworden en deed zoveel pijn dat ik toch maar een pijnstiller ingenomen heb.
Het viel me nog mee hoeveel handen we moesten drukken. t Was gezellig, heb lekker met veel mensen even kunnen praten. En we hebben het tot het einde toe volgehouden
Zonder dat wij een tijd genoemd hadden vooraf, was iedereen zo rond het tijdstip dat we met de lokatie hadden afgesproken, vertrokken. En toen konden wij ook naar huis gebracht worden, met alle cadeaus (vooral enveloppen, scheelt weer sjouwen
) en overgebleven spullen.
Kortom, t was een heerlijke dag, alles was goed geregeld, en dat wat mis ging, had niemand in de hand. Als er verder nog dingen misgegaan zijn, dan hebben Wybo en ik het in ieder geval niet gemerkt
