quote:
op 27 Jul 2003 18:53:54 schreef Pulpeet:
Dat lijkt me het gevolg van menselijk handelen. Niet iets wat God direct doet.
Als ik bij God wegloop en een nieuwe godsdienst begin, ligt het dan aan God of aan mij dat het voor mijn kinderen moeilijker wordt om behouden te blijven?
Als ik bij God weg loop, of ik ken God niet, dan is het jou verantwoording om mij het evangelie te verkondigen.
Mocht jij dat na laten, dan kleeft mijn bloed, dat voor eeuwig in de hel brand aan jou vast.
Mijn geschreeuw zal jou geschreeuw worden en mijn tandengeknars zal de jouwe worden.
De bijbel leert jou en mij dat wij ons moeten uitstrekken naar anderen.
In Joh.4:1-42 spreekt Jezus met een Samaritaanse vrouw.
Hier in is al twee dingen in mis;
Ten eerst, het was een Samaritaan, dit volk werd onder de joden wel zeer gediscrimineerd.
Wanneer je een samaritaan tegen kwam als jood, dan ontweek je hem.
Ten tweede, het was een vrouw, joodse man had een welbekend gebed.
Heer, ik dank U dat ik niet ben als een zondaar en ik dank U dat U mij niet hebt geschapen als vrouw.
Een jodse vrouw was nog minder waard dan een beest.
En Jezus sprak met haar, Hij sprak met een zondaares, die hoereerde in haar plaats.
Ze werd geminacht, ze moest water putten op een moment wanneer er niemand was, ze had geen enkel kontakt met wie dan ook.
Maar Jezus sprak met haar.
Zelfs de discipelen waren verbluft over Zijn handelen, want een jood sprak nooit met een samaritaan, en zeker niet met een vrouw.
Toen zij terug kwam in haar dorp en getuigde wat er was gebeurd met haar, kwam het hele dorpom van Hem te horen en kwamen tot geloof.
Dit is wat wij allen horen te doen.
