quote:
op 14 Aug 2003 16:19:45 schreef Pleun:[...]
Uit je verhaal maak ik op dat je mensen vooral ziet als potentiele bekeerlingen. Je bent ongetwijfeld in mensen geinteresseerd, maar het gaat je in eerste instantie om het aan de man brengen van het geloof. Bij het lezen van je verhaal kreeg ik geen lekker gevoel, het komt zo 'obsessed' over hoe je ermee omgaat. Zelf zou ik in ieder geval niet zitten te wachten op een dergelijke evangeliserende benadering. Ik heb liever mensen die echt in me geinteresseerd zijn en niet afhaken als ik niet in hun straatje wil passen.
Is het niet een beetje zo Pleun, dat je door deze bijdrage even geconfronteerd wordt met jouw eigen functioneren? En nee, ik ben ook niet perfect, er zijn dagen dat ik schromelijk te kort schiet, door mijn egoistische manier van leven.
Maar wees eens eerlijk, kun je teveel van je tijd en energie aan God geven? Is er écht een moment dat het overdreven wordt, en zo als jij zegt: Niet gezond meer? Als jij een Psalm zingt waarin je de Here belooft je hele leven aan Hem te wijden, bedoel je dan eigenlijk 25%?
Mag je tevreden zijn, als je niet alles aan Jezus geeft? Hij gaf toch ook alles aan jouw? Ik moest net aan een bijbelverhaal denken, waarin ook wat vreemd gereageerd werd toen een vrouw alles aan Hem gaf.
6 ¶ Toen Jezus te Betanie was, in het huis van Simon de melaatse,
7 kwam een vrouw tot Hem met een albasten kruik vol kostbare mirre en goot die uit over zijn hoofd, terwijl Hij aanlag.
8 Toen de discipelen dit zagen, waren zij verontwaardigd en zeiden: Waartoe die verkwisting?
9 Want deze mirre had duur verkocht en aan de armen gegeven kunnen worden.
10 Maar Jezus merkte het op en zeide tot hen: Waarom valt gij deze vrouw lastig? Want zij heeft een goede daad aan Mij verricht.
11 De armen hebt gij immers altijd bij u, maar Mij hebt gij niet altijd.
12 Want toen zij deze mirre over mijn lichaam uitgoot, heeft zij dat gedaan om mijn begrafenis voor te bereiden.
13 Voorwaar, Ik zeg u, overal waar dit evangelie verkondigd zal worden in de gehele wereld, zal ook tot haar gedachtenis gesproken worden van wat zij gedaan heeft.
Jouw reaktie lijkt daar een beetje op. Ik ben daar niet boos over, dus laten we hier niet over twisten. Het valt me wél op dat veel radicale christen mensen ontmoeten zoals die discipelen, én zoals Pleun. Omdat jij het spaans benauwd krijgt, ook zo te moeten leven, kies je ervoor om die broer of zus dan maar heel sceptisch te benaderen. Dan valt het verschil niet zo op.
Mijn reakties probeer ik zo eerlijk mogelijk op te schrijven, maar merk dat hier mensen zijn die zich er weinig bij voor kunnen stellen, om dagelijks het verlangen te hebben alleen maar dátgene te doen wat God van ons vraagt. Het is mij een vreugde, ik doe niets liever.
Psalmen 84:10 Want een dag in uw voorhoven is beter dan duizend elders; ik wil liever staan aan de drempel van het huis mijns Gods dan verblijven in de tenten der goddeloosheid.
