quote:
op 15 Oct 2003 10:29:29 schreef Marnix:
Hoe bedoel je dit voorbeeld precies? Kun je het even concreet maken wat betreft deze discussie?
Het wordt wat erg abstract allemaal, maar ik bedoel dus dat GF het niet laat bij 'knuffelen en zeggen: ik hou van jou', maar als het ware de fanfare inhuurt, compleet met toeters en bellen. GF investeert duidelijk veel meer in vormen dan de kerken.
Het kan best zijn dat oude vormen ('de roos') voor sommigen niet langer voldoen, maar ga nou niet suggereren dat alleen het vervangen van oude door nieuwe (en grootsere) vormen leidt tot meer liefde. Of dat je daaraan de liefde tot God kunt afmeten. Net zo goed als het geven van een roos geen garantie is voor echte liefde is een fanfare dat ook niet.
quote:
op 15 Oct 2003 10:55:06 schreef Martin:
Ja vergelijkingen kunnen idd vaak mank gaan, maar met dit voorbeeld wilde ik een punt duidelijk maken. Ik onderving dit door van te voren de tegenwerpingen te beantwoorden. Dat kan ik van jouw voorbeeld niet zeggen. Je gaat geen 'huwelijksband' aan met de kerk maar met het hoofd Christus. Dat werd in mijn voorbeeld gesymboliseerd in het versterkende voedsel dat je tot je neemt.
Jammer dat er dan weer zoveel discussie volgt die er niet toe deed...
Conclusie: het maken van vergelijkingen is altijd 'gevaarlijk' omdat je om je 'punt te maken' er maar één aspect uit licht. In jouw geval is dat 'lekker eten is zo belangrijk dat je je eigen maaltijd er wel om kunt missen', in het voorbeeld van pol_a is dat 'als ik de liefde even niet voel, probeer ik dat te weer op te wekken door naar een ander te gaan'. Ook die vergelijking gaat ergens mank, maar maakt wel een punt duidelijk: in een relatie is trouw minstens zo belangrijk als gevoel en beleving. Jammer dat je dan concludeert dat dat 'er niet toe doet'.
Maar goed, om toch bij jou voorbeeld te blijven:
De maaltijd in een gezin is niet zomaar iets, maar een belangrijk sociaal gebeuren, in veel gezinnen een rustpunt van de dag. Het gaat niet alleen maar om 'iets naar binnen krijgen', nee, er gebeurt meer: je kunt elkaar vertellen wat je hebt meegemaakt die dag, elkaar helpen met adviezen, enz. Je oma woont ook bij jullie in, misschien is die wel zo oud, dat je haar moet voeren. En het eten voor je broertje van 3 moet jij even fijn maken.
En nu ga jij 1 keer in de week met je vrienden lekker buitenlands eten. Omdat je dat op hetzelfde moment doet als dat er thuis gegeten wordt, mis je de gezinsmaaltijd. Tegen je teleurgestelde moeder zeg je 'ja dat doe ik om u te stimuleren om ook eens buitenlands te koken'.
En je zus ruikt nu ook haar kans: zij gaat lekker met haar vriendinnen 1x in de week gourmetten. Je vader houdt eigenlijk helemaal niet zo van warm eten en smeert 1x in de week voor zichzelf broodjes.
Je moeder houdt het voor gezien en spoedt zich naar de snackbar.
Je oma en je broertje van 3 blijven alleen achter ...
Met bovenstaande vergelijking wil ik inderdaad ook een punt duidelijk maken.
Maar de vergelijking gaat ook voor een belangrijk deel mank: ik vind een laagdrempelige 'dienst' om daarmee ongelovige jongeren te bereiken namelijk een prima initiatief. Maar doe het dan zo dat je niet 'concurreert' met de kerk.
Dus niet 'in plaats van' maar als (welkome) aanvulling.